Черешница (Костурско)

мини|десно|Стари куќи во Черешница
Черешница  (, Поликерасо; до 1927 г. Τσερέσνιτσα, Цересница)Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Μπλάτση -- Πολυκέρασο — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.

 Географија и местоположба 

Селото се наоѓа на 15 километри североисточно од градот Костур и Костурското Езеро во историско-географската област Пополе во јужните делови на Нередска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 1220 метри.

 Историја 

Селото според преданието било основано од страна на жителите на соседното Фотиништа, кои селото го напуштиле и се населиле во Черешница поради османлиските чести злодела врз населението. Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население било споменато дека селото има 16 глави на семејства и тоа Душко, Симко, Рајко, Стајко, Рајо, Добри, Симко, Стефан, Јанко, Кирк, Јован, Николас, Алекса, Рајо, Јанко и Ланчо, и една вдовица Тодора. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 1.066 акчињаОпширни пописни дефтери од XV век, том II, Архив на Македонија, Скопје, 1973, стр. 101.

Во текот на 1844 година била изградена црквата „Св. Никола“Македонски Алманах, издава ЦК на МПО, уредник Петар Ацев, издание на „The Macedonian Tribune“, Indianapolis, 1940, стр. 50.. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Черешница се состоело од 160 семејства со 550 МакедонциМакедония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 108-109. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Черешница имало 520 жители МакедонциКънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 265.. Во периодот помеѓу 1896-1900 година селото паднало под влијание на Бугарската егзархијаИлюстрация Илинден, 1936, бр.79, стр. 1.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Черешница се води како чисто македонско село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 80 куќи.

Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало четири пати од страна на османлиските војски. Според писмото на водачите на востанието во Костурско, Васил Чакаларов, Лазар Поптрајков, Пандо Кљашев, Манол Розов и Михаил Розов, кое било испратено до сите странски конзулати во Битола на 30 август 1903 година, во селото биле изгорени сите 80 куќи и биле убиени Дамјан Сулов (50 г.), Петар Попов (53, Дамјан Божков (59), Христо Божков (35), Сидо Попјармов (60), Фило Розов (63), Дине Главчев (81), Митре Бабчорлијата (73), Сија Бабчорева (50) и Риса Фјанова.Чакаларов, Васил. Дневник 1901-1903 година, Ива Бурилкова, Цочо Билярски, ИК „Синева” София, 2001, стр. 294.. Според друг извор, биле изгорени 69 куќи, додека голем дел од населението побегнало од своите домовиИлюстрация Илинден, бр.139, стр. 13. Не биле опожарени црквата и училиштетоШклифов, Благой. На кол вода пиехме. Записки за Христовите мъки на българите в Егейска Македония през XX век, София 2011, стр. 25.. Голем дел од жените кои биле заробени биле силувани и принудени голи да играт оро крај селото. По крајот на востанието, 150 жители од селото се иселиле во БугаријаШклифов, Благой. Проблеми на българската диалектна и историческа фонетика с оглед на македонските говори, София 1995, стр. 100..

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 640 Македонци и работело егзархиско училиштеBrancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 180-181.

Според грчката статистика од 1905 година во селото живееле 400 Македонци и 200 ГрциMapping Migration in Kastoria, Macedonia. Polikeraso.. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 120 македонски семејстваБистрицки. Българско Костурско, Ксанти, 1919, стр. 7.. Во 1905 година селото настрадало од грчки андартски напади.Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, том II, София, 1993, стр. 220.

Во текот на Втората балканска војна, селото настрадало и било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 660 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 343 жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Поликерасо .

Во текот на Втората светска војна, селото настрадало од страна на германските окупаториМичев, Добрин. Българското национално дело в Югозападна Македония (1941 – 1944 г.), по кое во селото влегле бугарските окупатори. На 21 август 1944 година селото било нападнато од партизанските сили на чело со Илија Димовски - Гоче, во кој напад настрадале 9 душиШклифов, Благой. Проблеми на българската диалектна и историческа фонетика с оглед на македонските говори, София 1995, стр. 101..

Во 1945 година биле регистрирани 550 Македонци. Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 63 деца од селото биле протерани како деца бегалци

По крајот на војната започнала масовна емиграција од селото кон Австралија, САД и Канада. Поради ова, бројот на населението започнал да се намалува.

 Демографија

Во 1928 година селото броело 328 жители., додека во 1940 година селото броело 397 жители.

Селото во пописот од 1951 година броело 87 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 147 жители, во 1971 година имало 57 жители, во 1981 година имало 46 жители, додека во 1991 година имало 39 жители. Денеска, населението на селото е 29 жители според пописот од 2001 година.

Година1886190019131920192819401951197119812001Население 600Χωρίον έχον 600 χριστιανούς, εκκλησίαν, χάνιον, κρήνας [Σχινάς 1886] 520  660390 άρρενες και 270 θήλεις [Απαρίθμηση (1913)] 343 132 άρρενες και 211 θήλεις- 88 οικογένειες [Απογραφή 1920] 328 Ελληνική απογραφή 1928,Δεν εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες σελ. 287   397Ελληνική απογραφή 1940, σελ. 51  87Ελληνική απογραφή 1951, σελ. 271523612

 Културни и природни знаменитости 
 Црква „Св. Никола“ од 1844 г.

 Личности 

Родени во Черешница 
 Аристид Дамјанов (1873 - 1941)
 Благој Шклифов (1935 - 2003)
 Герман Чиковски (? - 1908)
 Кирил Зеков
 Коста Пандов Бусотов (р. 1928)
 Костадин Сулев (? - 1947)
 Кузман Василев Трпчев (1873 - 1913)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 737.

Починати во Черешница
 Васил Алексовски (1912 - 1944)
 Кузо Поп Динов (1875 - 1907)
 Кузо Розов (? - 1903)

 Наводи