Еверар де Бар

Еверар де Бар (починал во 1174) — третиот Голем мајстор на витечкиот ред, темплари, од 1147 до 1151.

Едвар де Бар бил учител на темпларите во Франција од 1143 година, а по смртта на Робер де Краон во 1147 година станал еден од најголемите двигатели на витечкиот ред. Тој брзо бил избран за наследник на Робер де Краон, па наскоро му се придружил на кралот Луј VII во Втората крстоносна војна. Тој во Цариград пристигнал пред кралот, а откако овој пристигнал тој се погрижил да биде заштитен во Битката кај Писидиа против Турците Селџуци.

Според хроничарот Одо од Деуил, Едвард де Баре бил многу итар и храбар. Се чини дека, тој имал големо влијание врз кралот Луј VII. По неуспешната опсада на Дамаск, кралот се вратил од Франција следен од Едвард којшпто бил заложен за кралското богатство.

Откако се вратил во Франција, Едвард де Баре абдицирал официјално во 1151 година и станал свештеник во Клерво, а сето тоа поради протестите на темпларите. Како Голем мајстор, го наследил Бернар де Трамелеј којшто на таа функција бил уште од заминувањето на Едвар од витешкиот ред во 1149 година.

Едвард де Баре умрел во 1174 година.

Категорија:Темплари
Категорија:Големи мајстори на Темпларите
Категорија:Родени во непозната година
Категорија:Починати во 1174 година