Аргинин

Аргининот (со ознаки Arg или R) е една од дваесетте најчести природни аминокиселини. Нејзините кодони се CGU, CGC, CGA, CGG, AGA и AGG. Кај цицачите, аргининот се класифицира како полуесенцијална или условно есенцијална аминокиселина, во зависност од развојниот стадиум и здравствената состојба на единката. Младите единки не се во можност да ги подмират потребите за оваа аминокиселина, па затоа аргининот е есенцијален во исхраната на децата. Аргининот бил изолиран најпрво од екстракт од семе на лупинво 1886 од страна на швајцарскиот хемичар Ернст Шулце.

 Структура 

Аргининот се состои од 4 јаглероден алифатичен прав ланец, чиј краен дел е поврзан за комплексна гванидинска група. Таа е позитивно наелектризирана во неутрална, кисела, па дури и најалкална средина, што ги отсликува основните биохемиски својства на аргининот. Поради конјугацијата помеѓу двојната врска и осамените електронски парови на азотот, позитивниот полнеж е делокализиран, што овозможува формирање на повеќе водородни врски.

 Физиолошка улога 

Аргининот игра важна улога при клеточната делба, зараснувањето на раните, екскрецијата на амонијакот од телото, имуната функција и ослободувањето на хормоните. Во комбинација со проантоцијанидини или јохимбин, аргининот помага при ерективна дисфункција.

Придобивките од оралната ингестија на L-аргининот се:

 Тој е претходник за синтеза на нитричен оксид
 Стимулација за ослободување на најважниот антистареечки хормон - хормонот за раст
 Подобрување на имуната функција
 Убрзување на залечувањето на повредите (особено коски)
 Го редуцира ризикот од срцево заболување
 Ја зголемува мускулната маса
 Го намалува поткожното масно ткиво
 Помага при подобрување на чувствителноста на инсулин
 Го намалува крвниот притисок
 Го зголемува производството и подвижноста на сперматозоидите кај мажите
 Ја зголемува циркулацијата низ телото, вклучувајќи ги и половите органи.

Категорија:Аминокиселини
Категорија:Протеиногени аминокиселини
Категорија:Гликогени аминокиселини