Старотуркиски јазик

Старотуркиски јазик, орхонски туркиски или староујгурски јазик  — најстариот документиран туркиски јазик, пронајден на натписи од Ујгурите во периодот од 7 до 13 век. Не можеме да кажеме дека директно ујгурскиот јазик потекнува од овој јазик, но има доста елементи што укажуваат на таа теорија.

 Фонологија 
Стариот туркиски јазик има 9 самогласки a, e, ė, i, ï, o, ö, u, ü. 
Согласките се делат на звучни и безвучни и тие се следниве:

лабијални: p, v (β), m;
забни: t, d (δ), n;
непчани: č, y, ń;
меконепчани: k (q, χ), g (γ), ŋ;
сибилантни: s, š, z;
ликвидни: r, l.

Категорија:Туркиски јазици
Категорија:Аглутинативни јазици
Категорија:Мртви јазици во Азија