Трета крстоносна војна

Трета крстоносна војна (1189 – 1192) — походот на европските владетели од крајот на XII век за ослободување на Светитете земји од арапскиот војсководец Саладин.

Падот на Ерусалим во рацете на муслиманите кај европските народи предизвикал многу лоши реакции. Папата Григориј VIII издал наредба за нов крстоносен поход. Владетелите на Германија, Фридрих Барбароса, на Франција-Филип Август и на Англија Хенри II на соборот во Мајнц се договориле за заеднички воени дејства. Но, германскиот цар починал од срцев удар.

Крстоносците успеале да ја заземат Антиохија, а Саладин се повлекол со војската во Ерусалим. Во опсадата на градот, Ричард (син на Фридрих) и Филип не можеле да пронајдат заеднички јазик за тоа кој да командува. Филип сепак на крај решил да го напушти подходот и се вратил во Франција.

Ричард I и Саладин успеале да потпишат договор, според кој Ерусалим останува под власта на муслиманите но тие нема да пречат на христијаните да го посетуваат градот. Англискиот крал си заминува во октомври, но самиот поход бил претставен како неуспешен и затоа тоа доведело и до Четвртата крстоносна војна.

Категорија:Војни на Кипар
Категорија:Крстоносните војни во 12 век
Категорија:Војни на Арапски Египет