Комунистичка партија на Грција

Комунистичката партија на Грција (КПГ) (на грчки: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Коммунистикó Кóмма Еллáдас), позната под акронимот ККЕ, е најстарата и историски најактивната партија во Грција. Активна е од 1918, сè до денешен ден.

 Основање и идеологија 
Основана е во Солун на 4 ноември 1918 година, од страна на солунскиот Евреин Аврам Бенароја под името Социјалистичка работничка партија на Грција (акроним: SEKE, на грчки: Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας, Сосиалистикó Ергатикó Кóмма Еллáдас). Во 1920 година е преименувана во Социјалистичка работничка партија на Грција - комунисти (SEKE-K), а во 1924 година го добива денешното име, Комунистичката партија на Грција (ККЕ).

На својот трет вонреден конгрес во 1924 година, КПГ го прифаќа марксизмот-ленинизмот како официјална идеологија, втемелен врз принципот на демократски централизам. Партијата до ден денес се раководи од овие принципи.

 Дејност 
 До 1941 
Уште од своето формирање партијата се бори за правата на работните маси, и е единствена партија во Грција која застанува во заштита на етничките малцинства.

КПГ Грчко-турската војна 1919-1922 ја оквалификува како империјалистичка и ги повикува грчките војници да дезертираат.

КПГ и нејзиниот печатен орган „Ризоспастис“ е единствената партија која го заштитува правото на етничките Македонци од Егејска Македонија на самоопределување, користење на мајчин јазик и други културни права.

Дури во 1934 година, КПГ потпишува декларација со која ја поддржува идејата за создавање на независна република Македонија обединета во нејзините етнички и географски граници. Но во 1937 се откажува од оваа декларација, заради сменетите услови во Северна Грција, каде што Македонците не се веќе предоминантно население.

Партијата е забранета во 1936 година од страна на грчкиот фашистички диктатор Јоанис Метаксас, и голем дел од нејзините членови се или ликвидирани или заточени по островите.


 Втора светска војна и Граѓанската војна 
По фашистичката окупација на Грција, КПГ го организира отпорот против окупаторите, и го формира ЕАМ, и нејзината партизанска армија ЕЛАС. По завршувањето на Втората светска војна, КПГ го потишува Договорот од Варкиза со кој ветува разоружување на ЕЛАС, а привремената влада во Атина потпомогната од британската интервенција ветува учество на КПГ во политичкиот процес. Откако увидуваа дека е изиграна, ЦК на КПГ ја формира Демократската Армија на Грција и започнува преговори со претставниците на Народно-ослободителниот Фронт на Македонците од Егејска Македонија (кој по неговото формирање во 1945, се претвора во моќен фактор) за обединување на силите.

По обединувањето на ДАГ со НОФ, започнува Грчката граѓанска војна, која трае 4 години. Иако првите три години ДАГ, под раководство на генерал Маркос Вафијадис успева да нанесе огромни жртви на монархо-фашистите и да создаде слободни територии, во 1948 доаѓа до смена на раководството на Демократксата армија и на нејзино чело доаѓа генералниот секретар на КПГ Никос Захаријадис, кој герилската тактика ја заменува со фронтална. Во 1949 ДАГ е поразена во втората битка за Вичо, и со целиот свој состав ја напушта Грција.

 Повоениот период 

КПГ иако во прогон, постои да постои и да функционира. Челниците на КПГ се населени на територијата на Советскиот Сојуз, и во Казахстан до 1957 година одржуваат 4 конгреса. Во Грција пак, за тоа време, КПГ останува забранета, а од 1950 до паѓањето на владата на хунтата во 1973, стотици активисти на КПГ се стрелани и интернирани.

 Денес 

Во 1974 со акт на грчката влада, КПГ е легализирана, и влкучена во политичкиот живот на Грција. Од тогаш, до денес КПГ активно учествува на изборите, притоа на изборите во 2004 година добивајќи скоро 10% од гласовите.

 КПГ и Македонија 


Голем е и бројот на македонските членови на КПГ кои својот живот го даваат за заедничките идеали на демократскиот македонски и грчки народ - Лазо Ангеловски, Мирка Гинова, Лазо Трповски и други.

Комунистичката партија на Грција е единствената организација во Грција која ги признала правата на самобитноста на Македонците. Тоа го прави во 1934, и во историскиот петти пленум кога тогашниот водач Никос Захаријадис го признава правото на Македонците за самоопределување и формирање на обединета македонска држава. Во својата изјава тој рекол: „... поради невидената храброст на борецот Македонец, како и заради натчовечката саможртва на целиот македонски народ, утре во една слободна демократска Грција управувана од КПГ, Славомакедонците сами ќе си го решат националното прашање“.

И денес, КПГ е единствената партија која го поддржува решавањето на спорот со името на поволен начин за Македонците. Според КПГ, државата има право да се вика Република Македонија, додека народот да се вика Славомакедонци.


 Конгреси на Комунистичката партија на Грција
 Прв конгес – ноември 1918, Пиреј
 Втор конгрес – април 1920, Атина
 Вонреден предизборен конгрес – септември 1920, Атина
 Вонреден конгрес – октомври 1922, Атина
 Вонреден предизборен конгрес – Септември 1923, Атина
 Трет (вонреден) конгрес – 26 ноември – 3 декември 1924, Атина
 Трет (редовен) конгес – март 1927, Атина
 Четврти конгрес – декември 1928, Атина
 Петти конгрес – март 1934, Атина
 Шести конгрес – декември 1935, Атина
 Седми конгрес – октомври 1945, Атина
 Осми конгрес – август 1961 (нелегален)
 Деветти конгрес – декември 1973 (нелегален)
 Десетти конгрес – мај 1978
 Единаесетти конгрес – декември 1982, Атина
 Дванаесетти конгрес – мај 1987
 Тринаесетти конгрес – 19–24 февруари 1991, Атина
 Четиринаесетти конгрес – 18–21 декември 1991, Атина
 Петнаесетти конгрес – 22–26 мај 1996, Атина
 Шеснаесетти конгрес – 14–17 декември 2000, Атина
 Седумнаесетти конгрес –  9–12 февруари 2005, Атина
 Осумнаесетти конгрес – 18–22 февруари 2009, Атина
 Деветнаесетти конгрес – 11–14 април 2013, Атина
 Дваесетти конгрес – 30 март - 2 април 2017, Атина
Делегации на ККЕ имаат учествувано на меѓународни конфернции на комунистички и работнички партии одржани во 1957, 1960 и 1969 во Москва. ККЕ ги има одобрено одлуките донесени на овие конференции.

 Список на секретари 
мини|десно|300п|Андреја Чипов (десно) со Лазо Трповски (лево) во 1930-тите
 Николас Димитратос (ноември 1918 – февруари 1922), избркан од партијата по обвиненија за сомнително однесување
 Јанис Кордатос (февруари–ноември 1922), избркан од партијата по обвиненија за искривување на марксизмот
 Николас Саргологос (ноември 1922 – септември 1923), избркан од партијата по обвиненија за шпионажа
 Томас Апостолидис (септември 1923 – декември 1924), избркан од партијата по обвиненија за опортинизам
 Панделис Пулиопулос (декември 1924 – септември 1925), избркан од партијата по обвиненија за провокативно однесување
 Елефтериос Ставридис (1925–1926), избркан од партијата по обвиненија за про-буржоаски политички погледи
 Пастиас Јацопулус (септември 1926 – март 1927), избркан од партијата по обвиненија за ликвидаризам
 Андроникос Хаитас (март 1927 – 1931), избркан од партијата и погубен во СССР во 1935
 Никос Захаријадис (1931–1936), избркан од партијата, но подоцна го има обновено членството 
 Андреја Чипов (Андреас Ципас) (јули 1941 – јануари 1942), избркан од партијата по обвиненија за авантуризам а
 Георгос Сиантос (јануари 1942 – 1945), избркан од партијата по обвиненија дека бил агент провокатор
 Никос Захаријадис (1945 – 1956), втор мандат по обновување на членството
 Апостолос Грозос (1956)
 Константинос Колигиангис (1956 – 1972)
 Карлос Флоракис (1972 – 1989)
 Григорис Фракос (1989 – 1991), се повлекол со цел да се приклучи на Синасписмос
 Алека Папарига (1991 – 2013)
 Димитрис Куцумбас (2013 –)
а Единствен Македонец на позиција на генерален секретар на комунистичка партија на балканот во меѓувоениот период. Најверојатната причина за неговото сменување е неговата негрчка етничка припадност.

 Изборни резултати 
 Парламент на Грција 
ИзбориПарламент на ГрцијаРанкВладаГенерален СекретарГласови%±ппМеста+/−1974со Обединета левица84тиОпозицијаКарлос Флоракис1977а480,2729.4% -0.134тиОпозицијаКарлос Флоракис1981620,30210.9% +1.523тиОпозицијаКарлос Флоракис1985629,5259.9% -1.013тиОпозицијаКарлос Флоракисјуни 1989б855,94413.1% +3.2163тиПреодна владаНД–СИНКарлос Флоракисноември 1989б734,61111.0% -2.173тиВлада на национално единствоНД–ПАСОК–СИНГригорис Фракос1990б677,05910.3% -0.723тиОпозицијаГригорис Фракос1993313,0014.5% -5.8104тиОпозицијаАлека Папарига1996380,0465.6% +1.123тиОпозицијаАлека Папарига2000379,4545.5% -0.1±03тиОпозицијаАлека Папарига2004436,8185.9% +0.413тиОпозицијаАлека Папарига2007583,7508.2% +2.3103тиОпозицијаАлека Папарига2009517,1547.5% -0.713тиОпозицијаАлека Папаригамај 2012536,1058.5% +1.055тиОпозицијаАлека Папаригајуни 2012277,2274.5% -4.0147миОпозицијаАлека Папаригајануари 2015338,1385.5% +1.035тиОпозицијаДимитрис Куцумбассептември 2015301,6325.6% +0.1±05тиОпозицијаДимитрис Куцумбас  2019299,5925.3% -0.3±04тиОпозицијаДимитрис Куцумбас
а Резултатите од 1977 споредени со тие на Обединета левица на изборите во 1974.
б Како дел од Коалиција на левицата и прогресот.

 Европски парламент 
Европски парламентИзбориГласови%±ппМеста+/−РанкГенерален Секретар1981729,05212.8%Нова33тиКарлос Глоракис1984693,30411.6% -1.2±03тиКарлос Глоракис1989а 936,17514.3% +2.713тиКарлос Глоракис1994410,7416.3% -8.024тиАлека Папарига1999557,3658.7% +2.413тиАлека Папарига2004580,3969.5% +0.8±03тиАлека Папарига2009428,1518.4% -1.113тиАлека Папарига2014349,3426.1% -2.3±06тиДимитрис Куцумбас2019302,6775.4% -0.7±04тиДимитрис Куцумбас
а Како дел од Коалиција на левицата и прогресот.

 Поврзано 
 Сеработнички борбен фронт
 Комунистичка младина на Грција
 Панспудастики

*
Категорија:Егејска Македонија
Категорија:Евроскептицизам во Грција