Џон Озборн

Џон Озборн ( - ) бил англиски драмски писател, сценарист, глумец и претприемач. Роден е во Лондон. Кратко работел како новинар. а потоа работел во во театар како сценски директор и глумец.. Се прослави со драмата „Сврти се во гневот“, во која го опишува револтот на својата генерација (млади гневни луѓе) против уништената младост и хаотичната иднина на современиот светwww.britannica.com.

Поради нестабилната врска со неговата прва сопруга, Памела Лејн, бил етикетиран како дел од едно пошироко културно и литературно движење во Британија по Втората светска војна, познато како „реализам на кујнско лавабо“, кое користело социјално-реалистички прикази на состојбата во државата.Heilpern, pp. 93–102 Фразата „ лути младичи “, која ја употребил театарскиот референт за печат Џорџ Ферон за да ја опише драмата, подоцна почнала да се употребува како име за недоволно дефинирана група на луѓе претежно од работничка класа и писатели од левицата во рамките на ова движење, а Озборн бил сметан за негова водечка  фигура.

Драмите Забавувачот (1957), Лутер (1961) и Недозволиви докази (1964) биле исто така добро прифатени од публиката и од критиката,. а за Лутер во 1964 добил награда Тони за најдобра претстава. Неговите подоцнежни драми биле релативно послабо примени, и тој се вратил на глумата. Глумел во Фати го Картер (Get Carter;1971) и во Флеш Гордон (1980), и двата филма во режија на Мајк Хоџис.

Во 1958 година соработувал со режисерот Тони Ричардсон и филмскиот продуцент Хари Салцман и ја основале Woodfall Film Productions. Целта на основањето на компанијата било да се продуцира филмска адаптација на Сврти се во гнев. Филмот под исто име бил снимен во 1959 година во режија на Ричардсон. Под водство на Ричардсон, Woodfall продуцирала некои од најпознатите британски филмови од 1960-тите. Во нив се вбројуваат екранизациите на Забавувачот (1960) и Недозволиви докази (1968), и за двете сценариото или косценариото било од Озборн, како и Том Џонс (1963), за кој го освоил Оскар за најдобро адаптирано сценарио.

Напишал автобиографија во два тома, Повисока класа на личност (A Better Class of Person) (1981) и Речиси џентлмен (Almost a Gentleman) (1991). Негова последна драма била Дежаву (1992), продолжение на Сврти се во гнев, а во 1994 година објавил не-фикциска збирка на дела, Проклета да си, Англија.

Се женел пет пати, а првите четири брака биле пропратени со чести афери и лошо однесување кон сопругите.  Од 1978 година до неговата смрт бил во брак со новинарката Хелен Досон. Во подоцнежните години боледувал од дијабетес и умрел од компликации на болеста на 24 декември 1994 година на 65-годишна возраст.

 Наводи 

 Извори 





Категорија:Англиски драматурзи
Категорија:Родени во 1929 година
Категорија:Англикански христијани од Англија
Категорија:Добитници на Оскар за најдобро адаптирано сценарио
Категорија:Починати во 1994 година