Таки Даскало

Димитар Николовски – Таки Даскало ( во Битола —  во ) — македонски партизан, комунист, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.

 Животопис 
лево|мини|Калиопа Николовска, мајка на Димитар Николовски.|232x232пкс

 Семејство 
Роден е како прво дете, во семејство на Тодор Николовски и Калиопа Николовска (родено презиме Глигоровска). Неговите родители не биле имотни, татко му најпрво работел како магационер во воена служба, а потоа станал книжар. На 4-ри годишна ворзаст, починал неговиот татко, по што неговата мајка решила да работи како шивачка за да обезбеди егзистенција за нив. На негови 12 години, мајка му се премажила со Пано Мисирлиевски, од чиј брак го добил и својот полубрат Јован.
 Образование 
лево|мини|Класот I-1, на Димитар Николовски. Скопје, учебната 1936/1937 година. Димитар е во најгорниот ред, трет од десната страна.|190x190пкс
Годините како младинец ги поминал во изучување на занает за да се оспособи што побрзо за живот. Основно образование стекнал во Битола. По завршувањето на четиригодишното училиште се запишал во Долната гимназија во Битола, каде што завршил четврти клас и положил полуматурски испит. Потоа во учебната 1936/37 година, своето образование го продолжил во Скопската учителска школа. На примениот испит иставил силен впечаток кај професорите Стеван Шијачки и Никола Савченко, со неговите гласовни способности пеејќи македонска народна песна. Таму тој влегува во кругот на напредните младинци. Таму го добил прекарот Штрч.
мини|252x252пкс|Класот на Димитар Николовски. Скопје, учебната 1938/1939 година.
Имал бунтовен дух и често се спротивставувал на школскиот интернатски режим. Неговата активност не и се допаднала на управата на училиштето, на нејзините наставници, меѓу кои имало голем број со монархистичко настроение и на политичка кусогледост и затоа го отстрануваат од училиштето. Ова негово исклучување од III-1 класот, прераснало во мал бунт организзиран од неговите соученици (Македонци, Срби, Црногорци), кои застанале во негова одбрана, зкалучувајќи се во своите училници и не дозволувајќи да влезе ниту еден професор, за да им ја одржи наставата. Целиот негов клас и покрај предупредувањата го напуштило училиштето, сакајќи да го испратат својот другар до железничката станица. Благодарение на високо развиениот револуционерен дух, Таки Даскало бил приморан да отпатува во Црна Гора и да се запише во училиштето за учители во Цетиње. Престојот во Цетинската школа му помогнало да се запознае со многу левооринетирани младинци, меѓу кои Стана Томашевиќ - Арнесен, која одбллиску го запознала со активностите на СКОЈ. Но и таму наскоро ќе биде разоткриен заради неговите антифашистички пропаганди и затоа се враќа во родниот град. Своето образование го продолжува во Алексинац во Србија.

Окупацијата го затекнува во Битола, каде што станува член на КПЈ. Не ја губи присебноста со доаѓањето на фашистите, напротив, оди во Алексинац, ги прибира документите, се враќа назад и го положува матурскиот испит во гимназијата во Битола. Со, овој положен испит го завршил своето средно образование на 31 август, 1941 година.

 Окупацијата и Втората светска војна 
мини|Димитар Николовски - Таки Даскалот, 1936/1937 година.

 Револуционерна дејност 
Со положувањето на матурскиот испит, од страна на бугарскиот окупатор му било понудена учителска дејност, која ја одбил бидејќи не сакал да служи на окупаторот. Иако не работел како учител во тој период го добил прекарот Даскалот. Во овој период тој бил мошне близок со Елпида Караманди, па се верува дека преку нејзините контакти тој мошне брзо навлегол во револуционерното и ослободитлено движење во градот. Според спомените на Андон Поп Андоновски, во партиската келија во која членувал и Димитар, веднаш почнала со примирање материјал, храна, оружје и слична логистика, сè со цел да се исфрли првиот партизански одред во Битолско.
лево|мини|Спомен плоча на зграда во Битола, во која се одржало советување за Илинденското востание во 1903 и пред истата зграда се оджале демонстрации против бугарскиот окупатор во 1941 година

 Илинденските демонстрации во 1941 година 
Една од главните акции на битолската група, била да го разобличи бугарскиот окупатор, кој имал план на 2 август, 1941 година, да направи празнување на Илинденското востание, со цел да го прикаже како бугарско востание. Стив Наумов како еден од главните организатори на оваа акција, во јули во месноста Бруснички ливади, заедно со Коле Канински, Крум Хололчев, Доде Христовски, Лилјана Чаловска, Ставре Војчевски и Кочо Најдовски - Цоцо, одржале состанок, на кој Стив им одрѓал говор за значењето на Илинден на македонскиот народ и какви последици би имало доколку се дозволи да се прикаже на народот како бугарско востание. На состанокот било решено да се исфрлат две пароли: "Да живее слободна Македонија!" и "Да живеат СССР и Црвената Армија!". Таки Даскалот со Васко Кондураџијата, биле задолжени за носење на едниот транспарент. Тие се вмешале во толпата при што на сиот глас ја извикувале паролата "Да живее слободна Македонија!".

 Диверзантски акции 
По предлог на Стив Наумов, одржан бил состанок на кој присуствувал и Таки Даскалот, со цел да се направат диверзантски акции со цел да се нанесе психолошки удар на окупаторот. Идејата била да се разрушат неколку објекти и мостови (мостот на реката Шемница, магацините на ридот „Ѕвезда“, возовите на германскиот окупатор). Едната диверзантска група била под раководство на Таки, а во неа биле Јани Јовановски и Митко Велјановски-Дињаро. Оваа група добила задача во септември да го разруши мостот на реката Шемница. Тие се појавиле на закажаното место, но не успеале да ја извршат акцијата бидејќи не им бил обезбеден експлозивот за таа намена.

 Прв битолски илегалец 

 Обид за формирање на првиот партизански одред 
По посетата на Битола од страна на Лазар Колишевски во септември 1941 година и неговата средба со Стив Наумов, било решено дека треба да се отпочне со оружен отпор против окупаторот, а со таа цел и да се исфрлат и партизански одреди. По оваа средба, Стив го посетил Таки во Лавци и му ја објаснил важноста од формирањето на одредот. Било решено Одредот да се формира на 19 октомври 1941 година. Стив ја одредил оваа дата бидејќи знаел дека бугарските сили ќе организираат помпезен пречек на германски претставници во градот, на што сметал дека сето внимание ќе го насочат кон тој пречек, а тие да ги префрлат борците од градот во планината над селото Лавци. Со сведоштвото на Панде Ташковски, се дознава дека откако заминале во планина тие биле вооружени и воено организизрани, организирајќи место за престој и стражарски смени. Откако по цели три дена, престојувајќи во шумата, сè уште не успеале да им се приклучат борците од Битола, тие решиле да се вратат повторно во Лавци, каде останал до крајот на ноември 1941 година, по што се вратил во Битола. Така пропаднал планот за формирањето на првиот битолски одред. Тој повторно бил принуден да се врати во Лавци во периодот јануари-февруари 1942, каде стапил во контакт со прилепските партизани.

 Формирањето на Првиот битолски партизански одред „Пелистер" 
Некое време пред формирањето на НОПО „Пелистер", тој илегално престојувал во куќата на Љубица и Мусто Јосифовски, каде се одржувала обука за ракување со оружје. Нив ги одржувал Орде Чопела. Пред да се оформи овој одред била извршена реорганизација на Месниот комитет и на Воениот штаб во состав: Љупчо Арсов (политички комесар), Стив Наумов (заменик на политичкиот комесар), Кочо Лазаревски (командант) и Ордан Чопела (воен инструктор). Биле оформени пет воени групи со вкупно 27 членови, меѓу кои и Таки Даскалот. Активно учествува во формирањето на Првиот битолски партизански одред „Пелистер", a по неговото формирање е назначен за политички комесар.

 Смртта на Таки Даскалот 

 По неговата смрт 
мини|Пренесување и погреб на посмртните останки на Димитар Николовски и неговите соборци. Битола, 1948 година.
лево|мини|183x183пкс|Калиопа Николовска, на гробот на нејзиниот син Димитар Николовски.

 Пренос на посмртните останки 
Гробот на Димитар Николовски и другите загинати партизани не бил пронајден. По ослободувањето, откако е извршено судењето на непријателските злосторници, по сведочењето на злогласниот бугарски началник Асен Николов, нивните тела биле пронајдени над Довлеџик, каде биле фрлени во заедничка дупка и нечовечки закопани. Во 1948 година, народнта власт ги открила нивните посмртни останки и тие биле пренесени на Буковските гробишта во Битола, каде им бил приреден достоен закоп, во присуство на роднините, соборците и граѓаните на Битола.
мини|Роднини и пријатели од Битола, на погребот на Димитар Николовски и 5-те пријaтели и соборци, убиени од бугарските фашисти. Нивните посмртни остатоци, биле пронајдени и пренесени на гробиштата во Битола во 1948 година

 Во негова чест 
лево|мини|Биста на Димитар Николовски (Таки Даскалот) во паркот во Битола.|290x290пксДимитар Николовски – Таки Даскало е опеан во познатата народна песна „Таму ле, мајко, близу Битола“, напишана од Ајри Демировски (1950).Томе Саздов, Грива тресе, бисер рони (епска народна поезија). Скопје: Заштита, 1970, стр. 134-135. Иако во самата песна постојат стихови кои наведуваат дека Таки се самоубил со бомба - тоа не е историска вистина, туку начин на авторот на песната симболично да ја воздигне херојската смрт на Таки. Во негова чест, едно средно училиште во Битола го носи неговото име. На кејот покрај реката Драгор крај старите касарни, кон старата гимназија (во која и тој се школувал), поставен е споменик-биста со неговиот лик.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Ајри Демировски за Таки Даскало - сведоштво за неговото познанство и компонирањето на песната посветена на Таки Даскало.

Категорија:Политичари од Битола
Категорија:Македонски комунисти
Категорија:Учесници во НОБ
Категорија:Жртви на Бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна