Хектор Берлиоз

Хектор Берлиоз (Ла-Кот Сент Андре,  - Париз, ) бил француски композитор, и музички писател, творец на француската програмска музика, се смета за водач и основач на музичкиот романтизам во кој извршил големо влијание врз европската музика.

Негови најпознати дела се : 
Оперите: „Тројанци во Картагина“, „Бенвенуто Челини“, „Проклетството на Фауст“ и „Драмска легенда“.
Симфониите: „Фантастична симфонија“ „Харолд во Италија“, и „Ромео и Јулија“.
Берлиоз, портрет од Гистав Курбе, 1850 година|thumb|upright|left|alt=oil painting of middle-aged man in right semi-profile, looking towards the artist
Постариот син на провинциски лекар, Берлиоз се очекуваше да го следи татко му во медицината, а тој посетуваше париски медицински колеџ пред да му пркоси на своето семејство преземајќи ја музиката како професија. Неговата независност на умот и одбивањето да ги следи традиционалните правила и формули го ставаат во судир со конзервативниот музички естаблишмент во Париз. Тој накратко го модерираше својот стил доволно за да ја освои главната музичка награда на Франција - Prix de Rome - во 1830 година, но малку научил од академиците на Парискиот конзерваториум. Мислењето многу години беше поделено меѓу оние кои го сметаа за оригинален гениј и оние кои сметаа дека неговата музика нема форма и кохерентност.

На дваесет и четири години Берлиоз се заљубил во ирската шекспирова глумица Хариет Смитсон, и тој опсесивно ја гонел додека таа конечно не го прифатила седум години подоцна. Нивниот брак на почетокот беше среќен, но на крајот беше основан. Хариет го инспирираше неговиот прв голем успех, фантастиката Симфонија, во која идеализиран опис на неа се случува насекаде.

Б
Категорија:Членови на Академијата на убавите уметности
Категорија:Починати во Париз
Категорија:Француски мемоаристи