Езопови басни

Езопови басни или „Езопики“ — збирка басни припишани на Езоп (620–560 п.н.е.), роб и раскажувач од Стара Грција. Во овие кратки басни животните се персонификација на луѓето, со нивните најразлични карактери и ситуациите во кои се наоѓаат. Тие се доста популарни заради нивната поучна содржина за децата до ден денес. Многу од овие приказни како „Лисицата и грозјето“, „Желката и зајакот“, „Северецот и сонцето“ и „Овчарчето и волкот“, се добро познати ширум светот.

Покрај тоа што се доказ за големината и разновидноста на хеленскиот дух, Езоповите басни се ран доказ за положбата на писателот и на книжевниот говор во однос кон општеството. Благодарејќи на тоа што човековите маани ги опишува посредно, преку однесувањето на животните и што непријатната вистина ја искажува низ наивна приказна, басната им дозволувала на писателите голема уметничка слобода. Езоп ги создавал басните за да ги поучи луѓето и да ги направи подобри, но покрај нивната педагошка намена, тие имаат и голема уметничка вредност, зашто се одликуваат со свежина, хумор, бистрина и правичност.Мухарем Первић, „Езоп и Доситеј“, во: Езоп, Басне (по Доситеју Обрадовићу). Београд: Просвета, 1963, стр. 7-8.

 Басни 
Некои од најпознатите Езопови басни се:
 „Волкот во јагнешко руво“
 „Гавранот и бардакот“
 „Градскиот и селскиот глушец“
 „Гуската што несела златни јајца“
 „Жабата и волот“
 „Жабите што сакале крал“
 „Желката и зајакот“
 „Лавот и глушецот“
 „Лисицата и грозјето“
 „Мачката и глувците“
 „Мравката и скакулецот“
 „Овчарчето и волкот“
 „Пакосниот пес“
 „Песот и коската“
 „Песот во јасли“
 „Северецот и сонцето“
 „Селанецот и штркот“
 „Селанецот и змијата“
 „Скорпијата и жабата“

 Наводи 


Категорија:Старогрчка книжевност