Горна Рибница

Горна Рибница ( — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, во состав на денешната Општина Струмјани на Благоевградската област, југозападна Бугарија.Guide Bulgaria, Accessed May 5, 2010

 Историја 
Отоманско Царство

Васил Миков го поврзува името на селото со местоположбата и смета дека првобитно се викало Ридница. Горна Рибница настанала на почетокот на 18 век како населба за колибри. Според традицијата, првите доселеници биле браќата Ангел, Иван и Христо од Дупнишко. Подоцна дошле Панковци од Горноџумајско, Конарци од Струмичко и други. Во 19 век населението се занимавало со сточарство (овци, кози, свињи) и земјоделство (пченка, 'рж, јачмен). Во 1830-тите, во приватна куќа со учител Атанас од Дебарско било отворено училиште, кое во средината на векот станало егзархиско[7].[8] Во 1846 - 1849 година била изградена црквата „Свети Атанасиј“.

Во текот на XIX век, селото било во составот на Мелничката каза, а по 1878 година на Петричката каза на Серскиот Санџак на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г., Горна Рибница (Рибница) е посочена како село со 42 домаќинства со 130 Македонци. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995.

За време на Македонското востание 1878-1879 година, била формирана месна чета со војводата, локалниот свештеник Димитар Г. Икономов. 7 луѓе од селото се потпишале на петицијата на бегалците од Македонија до британскиот генерален конзул во Софија со барање да бидат ослободени од османлиската власт (5 декември 1878 година). Жителите на Рибница го потпишале и протестното писмо на селата во Мелничко и Петричко до турскиот кајмакам во градот Петрич - Хусни бег (11.12.1878). Околу 1897 година бил формиран комитет на ТМОРО. Во 1901-1903 година Гоце Делчев двапати го посетил селото. За време на подготовката на Илинденското востание од 1903 година, турската војска извршила насилство врз населението - изгореле околу 20 куќи.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 460 жители, сите Македонци.Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 188.Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 624 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, рр. 186-187.

По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, три лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети.„Македоно-одринското опълчение 1912 – 1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 837

Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. По војните од 1912-1918 година егзистенција на населението останало земјоделството и сточарството. Населението се намалило поради масовното иселување, најзначајно во 1959-1970 година главно за градовите Мехомија, Свети Врач, Горна Џумаја и Дупница.

 Географија 
Селото Горна Рибница се наоѓа во историско-географскиот регион Каршијак[4]. Сместено е на источните падини на Малешевските Планини, на надморска височина помеѓу 990 m во нејзиниот северозападен дел и околу 930 m - во источниот и јужниот дел. Климата е преодна медитеранска со планинско влијание, зимски максимум и летен минимум на врнежи (просечна годишна количина на врнежи околу 800 mm). Почвите се претежно светло-кафеави шуми.

Неасфалтиран општински пат води кон југ поврзувајќи го со Републичкиот пат III-1008 од трета класа.

Атарот на селото Горна Рибница се граничи со атарите на: селото Гореме на север и исток; селото Цапарево на југоисток и југ; селото Раздол на југ и југозапад; селото Клепало на запад.

Население

 +Население на Горна Рибница по попис
  Година
 1934
 1946
 1956
 1965
 1975
 1985
 1992
 2001
 2011
  Жители
 759
 849
 862
 647
 428
 283
 237
 165
 92


+Население по возраст од 2011 година:

Според пописот на населението од 2011 година, етничкиот состав на селото е следниот:Попис на населението од 2011 година

  Број на население  Вкупно 6Бугари  6Турци  -Роми  - Останати  - Не се определиле  - Без одговор  -

Личности
Родени
 Поп Димитар Екатерински, деец на ВМОК.
 Васил Попдимитров (Бан), деец на ВМРО
 Васил Серафимов Попдимитров (8 септември 1916 – ?)
 Станоја Плашилски (1820-те – 1881), ајдутин
 Давитко Вангелов, деец на ВМРО
Починали в Горна Рибница
 Константин Попгеоргиев (Костадин) (ок. 1840 – ?),  македонски револуционер 
  Христо Бабамов (1874 - 1902),   македонски револуционер 

Поврзани со Горна Рибница
 Атанас Дебарски, долгогодишен учител во Горна Рибница 
 Димитар Икономов (1828 – 1912), деец и револуционер

 Наводи 

Категорија:Општина Струмјани
Категорија:Села во Пиринска Македонија