Недобарско

Недобарско (, од 1912 г. офиц. ДобaрскоМичев, Николай, Петър Коледаров. „Речник на селищата и селищните имена в България 1878-1987“, София, 1989.) — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, во состав на денешната Општина Мехомија (Разлог) на Благоевградската област, југозападна Бугарија.Guide Bulgaria, Accessed May 5, 2010

 Историја 
 Рана историја 

На територијата каде денес се наоѓа селото живеело тракиското племе Беси. Доказ за тракиското потекло на селото биле пронајдени при ископувањата на ливадата покрај патот за Спасов Мост. Била пронајдена плоча на која е претставен херој, или таканаречениот „тракиски коњаник“, датиран околу 7-6 век п.н.е.www.capital.bg На периферијата на селото има остатоци од римска печка преку која се изработувале тули и ќерамиди, датирана од археолозите од Историскиот музеј во Благоевград до III-IV век, која била откриена во 2001 година. Високо над денешната населба се наоѓа областа Германица.Цинзов, Лазар. „Село Добърско. Връстник на България“. Варна, LiterNet, 2007.

Според месните легенди, по Битката кај Беласица во 1014 година помеѓу цар Самуил и византискиот цар Василиј II, илјадниците заслепени војници се засолниле во селото. По поразот се упатиле кон Рилскиот манастир, но ги зафатила студена и сурова зима и биле принудени да останат. При престојот откриле дека водата од бунарот во дворот на црквата „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат ја ублажуваат болката во нивните очи. Така тие се населиле и го создале познатото Добарско музичко училиште за помош на слепите деца, кое постоело до почетокот на 20 век.Кънчов, Васил. Избрани произведения, Том I, София, 1970, стр. 315.bnr.bgbulgarianhistory.org

Селото за првпат се споменува како имот на Рилскиот манастир во Рилската повелба на цар Иван Шишман од 1378 година под името Гнидобрадско.

Отоманско Царство
Во регистар од 1576 година селото е забележано под името Гнидобронска како вакафско село. По процесите на турцификација во Разлог во втората половина на 17 век, Добарско значително го зголемило населението со христијани кои барале засолниште во планините, а до крајот на 18 век, пред подемот на Банско, Добарско било економски водечка населба во Разлошката котлина. На нејзините пасишта се одгледувале големи стада говеда, кои во зима се спуштале на југ во полињата на Сер и Драма, од каде што трговците извезувале памук во Босна, Србија, Виена и Будимпешта.

Во 1861 година во Недобарско било отворено првото училиште. Во 1870 година била воведена и кириличната азбука. Во 1876 година, во селото бил основан револуционерен комитет на чело со Вељо Чергов, дел од Четвртиот револуционерен округ. Комитетот бил разоткриен, а месните актери биле уапсени пред избувнувањето на Априлското востание. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во Недобарско (Nédobersko) имало 154 домаќинства со 520 жители Македонци.Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995.

Во 1878 година, по востанијата и Берлинскиот договор, заедно со цела Македонија, Недобарско останало под османлиска власт. Над селото била исцртана граница и поради тоа биле прекинати неговите врски со Рилскиот манастир и прекинат пристапот до пасиштата. Жителите на селото ја потпишале петицијата до командантот на руската војска, кнезот Николај Николаевич, за ослободување од османлиската власт. За време на Кресненско-разложското востание селото било ограбено и запалено.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 780 жители, сите Македонци.Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 192.

Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија, а името на селото било променето во Добарско.liternet.bgwww.standartnews.comsvetimesta.com

 Географија и местоположба 
Недобарско е мало планинско село сместено во јужните падини на Рила на 1050 метри надморска височина. Од регионалниот центар Благоевград е 70 километри, од Банско 17 километри и од Разлог 18 километри. Низ атарот на селото тече реката Клиноштица, а низ самото село нејзината притока Клинец. Во близина на селото се наоѓа водопадот Штрокалото (со височина од 30 метри), заштитената територија на Националниот парк „Рила“ и древното дрво „Доклуева Ела“ (старо 500 години).travel.rozali.com

 Стопанство 

 Население 
alt=Население по возраст (2011 г.)|мини|Население по возраст (според Пописот од 2011 година)

Број на население според пописите низ годините:„The population of all towns and villages in Blagoevgrad Province with 50 inhabitants or more according to census results and latest official estimates

 Година на попис  Број на жители1934  7301946  7601956  7421965  7701975  7771985  7801992  7032001  6792011  6502021  534

 Население по вoзраст 
Население по возраст според пописите на населението низ годините (во %):
  0 – 14 г.  15 – 64 г.  над 65 г.2011  15.5%  67.8%  16.6%

 Етнички состав 
Основната етничка група според Пописот на населението во Бугарија во 2011 г. се Бугари – вкупно 642 жители.

 Самоуправа и политика 
 Кметови на селото 
+ИмеГодиниПетар Младенов Вучков1914 г.-1918 г.Лазар Зарев Чергов1918 г.-1922 г.Петар Крстев Вучков1922 г.-1924 г.Лазар Попатанасов1924 г.-1926 г.Георги Софронов Корунов1926 г.-1928 г.Петар Крстев Вучков1928 г.-1930 г.Костадин Иванов Мицин1930 г.-1932 г.Јаким Петров Вучков1932 г.-1934 г.Лазар Попатанасов1934 г.-1934 г.Атанас Игнатов Папев1934 г.-1934 г.Петар Крстев Вучков1934 г.-1944 г.Лазар Попатанасов1944 г.-1945 г.Лазар Јакимов Вучков1945 г.-1947 г.Алекса Крстев Вучков1947 г.-1950 г.Петар Никифоров Костов1950 г.-1957 г.Петар Крстев Ласков1957 г.-1958 г.Петар Никифоров Костов1958 г.-1961 г.Петар Крстев Ласков1961 г.-1962 г.Георги Василов Попов1962 г.-1962 г.Петар Никифоров Костов1962 г.-1979 г.Георги Василов Попов1979 г.-1984 г.Георги Петров Костов1985 г.-1990 г.Лазар Георгиев Лучков1991 г.-1991 г.Георги Григоров Костов1991 г.-1995 г.Георги Спасов Будин1995 г.-1999 г.Илија Лазаров Белов1999 г.-2003 г.Никола Костадинов Најденов2003 г.-2015 г.Илиан Михаилов Џунев2015 г. -
мини|Чешма во селото
 Култура 
Во 1928 година бил основан месниот центар на заедницата, биле организирани првите „забави“. За прв пат во Недобарско имало радио приемник во 1937 година.

Веќе во 1938 година имало четворица учители за четирите одделенија. Новата училишна зграда била изградена во 1940 година со големи напори на сите во селото. Училиштето се нарекува „Свети Климент Охридски“. Во 1948 година во училиштето била отворена паралелка за идната помлада гимназија а била отворена и детска градинка. Во следните години се зголемил бројот на наставници. Значајна е и активноста на Центарот на локалната заедница. Поради демографските промени во следниот период имало големо раздвижување од село кон град, како и ограничениот наталитет како причина за намалениот број на деца. Поради тоа, станало неопходно средното училиште во 1974 година да се затвори. Останале само основно училиште и новоотворената целодневна градинка.

Развој на културата во регионот во позитивна насока покажуваат и оние започнати во 1974 година, а успешно завршени во 1978 година реставраторски работи на напуштената и опустошената Стара црква. Ова се причините за честите посети на туристи од целиот свет. Во 1981 г била обновена и пејачката дејност меѓу возрасните и младите во селото.Цинзов, Лазар. Село Добърско, връстник на България. „Хоризонти“, Пловдив, 2004, стр. 24

 Наводи 

Категорија:Општина Мехомија
Категорија:Села во Пиринска Македонија