Кочан (Пиринско)

Кочан — село во Неврокопско, Пиринска Македонија, денес во општината Сатовча на Благоевградската област, југозападна Бугарија.

 Географија и местоположба 

Селото Кочан се наоѓа на 30 километри североисточно од Хаџидимово и на 8 километри југоисточно од општинскиот центар Сатовча, на околу километри од границата со Грција, во западните делови на Родопите, во историко-географската област Чеч на надморска висина од 961 метри. Селото е опкружено со неколку врвови, од кои највисокиот е Марашова чука - 1414 м. Атарот на селото зафаќа површина од 32.783 км2Справочник България – Село Кочан, община Сатовча, Област Благоевград, Юго-Западен регион.

Територијата на селото Кочан има променливо-средоземна клима. Влијанието на Медитеранот се чувствува на надморска височина од 1.200 метри. Зимата е блага со снежна покривка од 28 - 30 дена во пониските делови и 100 - 110 дена во високите делови. Летото е топло. Маглата е ретка појава и годишните врнежи од дожд достигнуваат до 850 мм. Просечната годишна температура е околу 12 ° С. Во текот на летото, протокот на воздух доаѓа од Средоземното Море, а во зима локалниот „Барутински ветер“ дува од исток кон запад.

 Историја 
Рана историја
мини|Тракиски гроб.

Селото Кочан има богата историја.

Населбите во околината постојат уште од 4 милениум п.н.е. Според некои научни извори, областа била населена од тракиско племе Травси. Во 5 век п.н.е. регионот бил освоен од Ситалк и бил вклучен во составот на Одриското Кралство. По смртта на Котис I во 4 век п.н.е. Одрисиското Кралство се распаднало, по кое Филип II Македонски го освоил регионот. Кочан останал во составот на Македонија до 1 век п.н.е. кога Римското Царство завладеало со регионот. Од овој период се откриени римски гробници. Во регионот на Кочан биле пронајдени тракиски, македонски, римски и византиски монети и артефакти.

Среден век
По поделбата на Рим, во IV век Кочан како село уште не постоело, но регионот и околните населби станале дел од Византија. Околу VII век, тракиските населби во регионот се консолидирале на падините долж поширокиот дел од долината на висока вода на реката Кочанка. До средината на 20 век Кочан бил поделен на населби кои не биле поврзани, а во центарот на селото биле гробишта и градини од коноп. За време на големата миграција на народите, локалните Тракијци се мешале со словенското племе Даговити, кои ја населувале територијата од реката Рата на запад. Ова е причината зошто кочанскиот фолклор, како и околните села, припаѓаат на македонската фолклорна и дијалектичка група наместо во родопската, на која влијаат и смолијанскиот.

Османлиско Царство

Во 14 век, Османлиите го освоиле регионот. Џамијата во селото се нарекува султан Бајазид.

За да се избегне од епидемијата, дел од населението се населило во месноста Цидаров Дол, основајќи го селото Марулево, денес Ваклиново. Во текот на 19 век, селото припаѓало кон Неврокопската каза на Отоманското Царство.Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. е село со 100 семејства и 280 Помаци. Според Стефан Верковиќ во 1889 година во селото живееле 312 муслимански машки лица во 100 куќи. Во 1899 година, селото имало население од 973 луѓе според резултатите од пописот на населението. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото броело живееле 773 Помаци.

Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
Етнографија

+ Статистика Име на селото  Кочан Старо паралелно име  Кочен Нарицателно  Кочанец, кочанка, кочанци Историко-географска област  Чеч Број на куќи кон 1873 година според ЕВАМС  100 Број на жители од машки пол кон 1873 година според ЕВАМС  280 Број на куќи кон крајот на XIX век според Стефан Верковиќ  100 Број на жители од машки пол кон крајот на XIX век според Стефан Верковиќ  312 Број на жители од 1900 година според Васил К’нчов  773

Некои од семејствата во Кочан не се од локално потекло, но се населиле во селото во последните 100-150 години.

+Потекло Род Потекло Белешка Бошнакови Босна  Даутеви Албанија  Заимови   Киналиеви Кинали Преселници во Бујново, по кое во Змеица и на крајот во Кочан Етрополски Етро Поле Којнарови Конија Јуруци од регионот на град Конија во Турција Маџирски Манастирџик Преселени во 1923 година

Население
 +Население на Кочан по попис
  Година
 1934
 1946
 1956
 1965
 1975
 1985
 1992
 2001
 2011
 2015
  Жители
 1313
 1496
 1675
 2152
 2780
 2795
 3130
 3043
 2615
 2779 


+Етнички состав на населението од 2011 година: Националност Население Процент Бугари 1390 92,36% Турци 4 0,27% Роми 44 2,92% Останати 52 3,46% Неопределени 15 1% Вкупно 1505 
+Население по возраст од 2011 година:

 Наводи 

Категорија:Општина Сатовча
Категорија:Села во Пиринска Македонија
Категорија:Чеч