Петре М. Андреевски

Петре Мито Андреевски (,  — , ), попознат како  Петре М. Андреевски — македонски поет, романописец, раскажувач и драмски автор. Се вбројува меѓу најдаровитите, а воедно и најпопуларните македонски поети и раскажувачи. Неговите приказни се честопати необични и чудно испреплетени, но во особеноста на својата упатеност кон читателот, раскрилуваат еден познат и близок свет, што го препознаваме како ехо на дамнешни, напати, темни кажувања. Во мај 2000 година, тој бил избран за редовен член на МАНУ.

 Животопис 
Петре М. Андреевски е роден во демирхисарското село Слоештица, во 1934 година. Основно образование завршил во родното село, гимназија во Битола, а студирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на групата по југословенска книжевност.Петре М. Андреевски, Дениција, Три, Скопје, 2005, стр. 69.„Белешка за авторот“, во: Петре М. Андреевски, Последните селани (второ издание), ЗУМПРЕС, Скопје, 1999, стр. 267. Работел во Македонската телевизија, а бил и уредник на списанието „Разгледи“. Андреевски бил член на Македонската академија на науките и уметностите, на Македонскиот ПЕН центари  на Друштвото на писателите на Македонија (од 1964 година, a во 1983 година бил и негов претседател)Петре м. Андреевски, Пиреј, Табернакул, Скопје, 2002, стр. 263.. Петре М. Андреевски почина на 25 септември 2006 година во Скопје. По неговата смрт, на 9 октомври 2007 година, Претседателот на Република Македонија, Бранко Црвенковски, посмртно му доделил Орден за заслуги за Македонија, за исклучителниот придонес во развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и националната самобитност.

Во 2022 година, во родното село Слоештица, била отворена Спомен-соба во негова чест.

 Книжевно творештво 
Творештвото на Андреевски е разновидно и опфаќа: романи, поезија, раскази, драми, есеи и детска книжевност. Неговите дела се преведени на повеќе јазици: српски, хрватски, француски, романски, англиски, шпански, јапонски итн. Во два наврати (1984 и 2002 година) биле објавени одбраните дела на Андреевски, во пет и во шест тома, соодветно.

Стихозбирки:
 Јазли (1960)
 И на небо и на земја (1962)
 Дениција (1968)
 Дални наковални (1971)
 Пофалби и поплаки (1975)
 Вечна куќа (1987) 
 Лакримариј (1999)

Збирки раскази: 
 Седмиот ден (1964)
 Неверни години (1974) 
 Сите лица на смртта (1994)
 Боеми (посмртно)

Романи: 
 Пиреј (1980)
 Скакулци (1983)
 Небеска Тимјановна (1988) 
 Последните селани (1997)
 Тунел (2003)
 Бежанци (посмртно)

Книга со драми (1984), во која влегуваат: 
 Време за пеење
 Богунемили

Есеи:
 Сегашно минато време (2006)

Стихозбирки за деца: 
 Шарам барам 
 Касни - порасни (сликовница)

Интервјуа:
 Тогаш така реков  (2006)

 Награди 
Андреевски бил добитник на наградите: „11 Октомври“ (во 1968 година), „Браќа Миладиновци“ (двапати), „Рациново признание“ (двапати) и „Стале Попов“ (двапати). Романот “Пиреј“ македонската критика го прогласи за ремек-дело на македонската современа проза, а збирката “Дениција“ ја има означено како химна на космичката љубов, химна на жената и татковината и златна книга на македонскиот модернизам.

 2007 - посмртно одликуван со Орденот за заслуги за Македонија.

Значење и влијание
На Петре М. Андреевски се посветени песната „Дални наковални“ на Васил ТоциновскиНикола Алтиев, „Поезија со докажани вредности“, Современост, број 3, 2023, стр. 113. и „Пиреј“ на Анте Поповски.Анте Поповски, Поезија. Наша книга, Скопје, 1990, стр. 110.

 Наводи 

 Поврзано
 Пиреј
 Македонска книжевност


Категорија:Македонски романописци
Категорија:Носители на Орденот за заслуги за Македонија
Категорија:Добитници на наградата „11 Октомври“
Категорија:Добитници на наградата „Рациново признание“
Категорија:Добитници на наградата „Стале Попов“
Категорија:Добитници на наградата „Браќа Миладиновци“