Рабетино

Рабетино — мало село во областа Рабетинкол, во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

 Етимологија 

Најпрвин, селото било поделено на Горно и Долно Рабетино во  век. Името потекнува од старословенскиот збор „раб“ што означува роб.

Во селото често било користено и машкото лично име Рабе.

 Географија и местоположба 

мини|300п|лево|Сретселото

Селото се наоѓа во областа Рабетинкол, во источниот ридест дел на Кичевската Котлина и во крајниот источен дел на територијата на Општина Кичево. Селото е ридско, на надморска височина од 770 метри. Од градот Кичево е оддалечено 12 километри.

Ова мало село е сместено во долината на Рабетинска Река, на нејзината десна страна. Околу 500 метри југоисточно од Рабетино се наоѓа поголемото село Дупјани. Други околни села се Светораче, Премка и други. Сместено е помеѓу планините Челоица и Песјак.

Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Разбоиште, Пискурица, Земски Рид, Раткојца, Спаса, Браченица, Обрач, Турска Ливада, Сулејманица, Широка Присојница, Пако Ограѓе, Жолтица, Над Јаз, Грашишта, Стеница, Јалица, Долна Река, Горна Ограда, Кај Црква, Горни и Долни Пат и Присој.

Селото има збиен тип. Не постојат маала бидејќи е мало и едноставно. Роднинските куќи се групирани и поблиску една до друга.

По името на селото е наречена самата река, како и целокупната област, Рабетинкол.

 Историја 

Преданието говори дека Рабетино е најстаро село во областа Рабетинкол. Во историските извори се споменува под истото име во втората половина на  век, кога имало два дела (Горно и Долно Рабетино), едниот со 34, а другиот со 28 словенско-христијански куќи. Во Долно Рабетино имало 25 семејства и 3 неженети, сите христијани.Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр. 232

Преданието говори дека некогаш во Селиште се наоѓало старото македонско село Рабетино со околу сто куќи. Денес, оваа месност, која се наоѓа околу 800 метри од денешното село, припаѓа на соседното поголемо село Дупјани. За време на турското ропство, селото било запалено, а селаните убиени. Ова веројатно се случило крајот на  или почетокот на  век како последица на Австриско-отоманската војна.

Од старото село се спасиле само четири домаќинства, кои го основале денешното село десно од реката. Во истиот период бил уништен и манастирот во соседното село Светораче.

Северно од Рабетино, долж долината на реката, се наоѓа месноста Спаса, каде има стари дабови, се познаваат некои ѕидини и има извор. Меѓу народот се говори дека таму се наоѓал манастир, но сепак мештаните не вршеле обичаи на тоа место. Недалеку од Спаса се наоѓа месноста Голомраиште, каде се наоѓаат плочи од стари гробови.

Во 1903 година, селото било запалено од страна на Арбанасите од селото Шутово, како последица на задушувањето на Илинденското востание. Претходно селото било уште двапати палено од страна на Арбанасите.

Во  век, Рабетино било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.

Во минатото низ селото поминувал стариот пат за Премка и Туин, како и за Порече.

 Стопанство 

мини|300п|десно|Традиционална куќа во селото
мини|300п|десно|Традиционална куќа во селото

Атарот е мал и зафаќа простор од 3,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 212 хектари, на пасиштата отпаѓаат 87 хектари, а на обработливото земјиште 40 хектари.

 Население 

Според податоците од 1873 година, селото имало 8 домаќинства со 38 жители христијани (Македонци).„Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 90-91.

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Рабетино имало 100 жители, сите Македонци.Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 257. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Рабетино имало 112 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 156-157.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Рабетино се води како чисто македонско село во Кичевската каза на Битолскиот санџак со 10 куќи.

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Рабетино:Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 75.

ДомаќинстваГурбетчииПисмениНеписменимажиженивкупномажиженивкупно152524428234568

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Македонци.

Селото е мало, населено со македонско население, но е во фаза на целосно раселување. Така, во 1961 година броело 72 жители, а во 1994 година само 6 жители.

Според пописот од 2002 година, во селото Рабетино живееле 3 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 5 жители, од кои 4 Македонци и 1 лице без податоци.

 Родови 

Рабетино е чисто македонско православно село, во селото родовите се староседелци и доселенички.

Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:

 Староседелци: Божиновци или Муратовци (2 к.), Петковци (2 к.), Трајановци (2 к.), Миладиновци (1 к.) и Томевци (1 к.), староседелци, кои живееле во старото село Рабетино;
 Доселеници: Дојчиновци (1 к.), потекнуваат од домазет кој дошол од селото Ново Село, во Ново Село припаѓале на родот Спасеновци и Милевци (3 к.), доселени се од селото Добреноец.

Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се:Смиљанић, Тома, (1935) Кичевија, Насеља и порекло становништва. Београд, САНУ

 Староседелци: Муратовци (4 к.), Трпевци (9 к.) и Угриновци (2 куќи), староседелци;
 Доселеници: Милевци (3 к.), доселени се од селото Добреноец и Дојчиновци (1 к.), потекнуваат од домазет кој дошол од селото Ново Село.

 Самоуправа и политика 

Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Вранештица.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Орланци, во која покрај селото Рабетино, се наоѓале и селата Дупјани, Козичино, Крушица, Миокази, Орланци, Патец, Речани, Светораче и Челопеци. Рабетино во периодот 1950-1952 се наоѓало во некогашната Општина Светораче, во која тогаш влегувале селата: Дупјани, Козичино, Крушица, Речани, Рабетино, Светораче и Патец.

 Избирачко место 

Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0805 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница во селото Дупјани.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.

На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.

 Културни и природни знаменитости 

мини|300п|десно|Главната селска црква „Св. Димитриј“

Археолошки наоѓалиштаКоцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
 Спаса — средновековна црква и некропола.

Цркви
 Црква „Св. Димитриј“ — главна селска црква

Реки
 Рабетинска Река — лева притока на Треска

 Личности 

Родени во или со потекло од Рабетино
 Максим Костов — македонски револуционер.

 Иселеништво 

Од селото се има иселено поголем дел од населението. За поединечни иселеници се знае за Костевци (10 к.) и Богоевци (4 к.), преселени во соседните села Речани и Миокази.

 Наводи 

 Поврзано 
 Кичевско Поле
 Општина Кичево
 Кичево

 Надворешни врски 


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Кичевски села
Категорија:Села во Општина Кичево