Далбеговци

Далбеговци — село во областа Пелагонија, во Општина Новаци, во околината на градот Битола.

 Потекло на името 

Селото се сретнува и под името Далбекли.

Името на селото веројатно потекнува од турски бег, кој го поседувал селото.

 Географија и местоположба 

Селото се наоѓа во Пелагонија, во средишниот дел на Битолското Поле, во северниот дел на територијата на Општина Новаци, од левата страна на Црна Река. Селото е рамничарско, на надморска височина од 592 метри. Од градот Битола, селото е оддалечено 23 километри.

Полско село, североисточно од градот Битола. Соседни села се Дедебалци, Радобор, Долно Агларци и други.

Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Карталица, Слатина, Гладно Поле, Ајдере, Рикало, Метилајнца, Браненица, Стари Лозја, Торнејци, Матмиица, Крстоец, Брегои, Аџиица и Дукојца.

Селото има збиен тип, додека одредени делови на куќите се именувани по родови: Манаовци, Шиндевци и други.

 Историја 

Во месностите Торнејца, Слатина и Тумба, во нивите се наоѓаат ќерамиди, бакарни пари и некои темели.

Денешното село не е многу старо. Основано е во  век, заедно со околните села Горно и Долно Агларци.

Прв населен род биле Шиндевци, а потоа дошле и останатите.

Во  век, Далбеговци било село во Битолската каза на Отоманското Царство.

 Стопанство 

Атарот е мал и зафаќа простор од 5,5 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 491,3 хектари, на пасиштата отпаѓаат 31,2 хектари, додека шуми нема. Селото има исклучително полјоделска функција.

 Население 

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Далбеговци живееле 340 жители, од кои 255 Македонци и 85 Турци.Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 237. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Далбеговци имало 144 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 166-167.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Далбеговци се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 22 куќи.

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.

Во Далбеговци населението речиси се преполовило. Така, во 1961 година селото броело 474 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 187 жители, македонско население.

Според пописот од 2002 година, во селото Далбеговци живееле 178 жители, сите Македонци.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 144 жители, од кои 142 Македонци и 2 лица без податоци.

 Родови 

Далбеговци е македонско православно село, сите родови во селото се доселени.

Родови во Далбеговци се: Шиндевци (6 к.), се викаат и Соклевци, најстар род во селото, не знаат од каде се доселени; Мановци (12 к.), доселени се од селото Бешиште, Мариово, овде живеат од крајот на ХVIII век, го знаат следното родословие: Коле (жив на 72 г. во 1951 година) Илија-Стојо-Коле-Јоан, кој се доселил во селото; Најдовци (9 к.), Тодоровци (3 к.), Џанкуровци (5 к.) и Ѓалевци (6 к.), доселени се однекаде; Ежовци (6 к.), доселени се однекаде, имаат деленици во Мегленци и Србиновци (2 к.), доселени се после 1918 година, пред тоа живееле во Марул и Дедебалци.

 Општествени установи 

мини|300п|десно|Подрачното основно училиште во селото
мини|300п|десно|Месна заедница

 Подрачно основно училиште „Славко Лумбарковски“, каде се изведува настава до петто одделение
 Месна заедница

 Самоуправа и политика 

Селото влегува во рамките на Општина Новаци, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Новаци.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.

Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Новаци.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Будаково, во која селото Далбеговци, се наоѓале и селата Алинци, Арматуш, Будаково, Горна Чарлија, Дедебалци, Добрушево, Долна Чарлија, Мусинци, Ношпал, Путурус, Радобор, Трап и Црничани. Селото било дел од некогашната општина Дедебалци во периодот 1950-1952, во која влегувале следниве села: Арматуш, Горно Агларци, Далбеговци, Дедебалци, Долно Агларци и Црничани.

 Избирачко место 

Во селото постои избирачкото место бр. 0160 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште.

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 127 гласачи.

 Културни и природни знаменитости 

мини|300п|десно|Главната селска црква „Воскресение Христово“

Археолошки наоѓалиштаКоцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
 Калајџица — населба и некропола од римско време;
 Тумба — некропола од римско време; и
 Батаци — некропола од римско време.

Цркви
 Црква „Воскресение Христово“ — главната селска црква. Изградена е во 2005 година.

 Редовни настани 

 Велигден, третиот ден — селска слава

 Иселеништво 

Се знае за следниве иселеници: Салиовци (5 к.), кои живеат во Радобор; Шкрепа (1 к.), живее во Долна Чарлија; Бегунци (1 к.), живеат во Заполжани. Од родот Шиндевци има иселеници во соседното Долно Агларци. Од родот Србиновци има иселеници во Поешево и Долно Агларци.

Исто така, од ова село има над иселеници во градовите Скопје и Битола, но и во прекуокеанските земји и Европа.

 Наводи 

 Поврзано 
 Пелагонија
 Општина Новаци
 Битола

 Надворешни врски 


Категорија:Села во Македонија
Категорија:Битолски села
Категорија:Села во Општина Новаци