Виолина

Виолина, цигулка, ќемане или кемане — гудачки инструмент кој има четири жици, кои се штимаат во интервал на чиста квинта. Жиците, почнувајќи од најдлабоката, се штимаат во висина на следните тонови: ге (g), де1 (d1), а1 (а1), е2 (е2). Виолината е најмалиот инструмент во семејството на гудачки (жичени) инструменти, каде уште спаѓаат и виолата, виолончелото и контрабасот. 

 Делови на виолината 
Виолината се состои од два главни дела: гудало (лак) и виолина.Виолина (срп.)

Гудало (лак) - должината на гудалото изнесува 74 сантиметри, а тежината варира помеѓу 55 и 65 грама (обично е околу 60 грама). Главните негови делови се:
 Стап - претежно изграден од дрво наречено пернабуко, бидејќи доаѓа од истоимената област во Бразил. Ова дрво е силно и флексибилно во исто време, што е главна одлика за правење добро гудало. Прв кој почнал да го користи тоа дрво за оваа намена, бил творецот Тоурте, на крајот од 18. век.
 Струни - направени од обработени коњски влакна, прицврстени на двата краја на гудалото (лакот), горниот - врв и долниот - т.н.. жабица. Едно гудало содржи околу 150 коњски влакна. Жабицата се затега со завртка изработена од метал, со чија помош се затегаат и отпуштаат струните. Неопходно е да се спомене и калафониумот, средството за премачкување на струните, за да се оствари подобар контакт помеѓу гудалото и жиците. Калафониумот се прави од смола.

Виолина - виолината се состои од кутија (резонатор), која го засилува звукот на жиците. Нејзиниот горен дел е од смреково дрво, со исечени отвори во форма на латиничната буква ф, и затоа се викаат f-отвори. Долната страна - дното е направена од јаворово дрво. Страниците на кутијата се составени од шест штички, на чии состави со горната и долната страница, од внатрешната страна, се поставени клинови. Кутијата продолжува со заоблен врат. Помеѓу вратот и главата се наоѓа праг, штичка од тврдо дрво(абонос). Во главата се всадени четири чивии, а главата завршува со полжав. На кутијата се наоѓа мовче (кобилица) - тенка дрвена штичка, чија функција е да го пренесува треперењето на жиците врз кутијата, а нејзината заобленост на горната страна овозможува свирење на секоја жица посебно. На долниот крај на кутијата жиците се прицврстени со т.н. кордар. Кордарот со еден јазол што поминува преку долниот праг е прицврстен за едно копче.


Виолината како тема во уметноста и во популарната култура
Виолината се јавува како тема во делата од уметноста и популарната култура, како:
 „Виолина и малку нервоза“ (руски: Скрипка и немного нервно) — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1914 година.Владимир Мајаковски, Песме и поеме. Нови Сад: Академска књига, 2015, стр. 44-45.
 „Виолина“ — песна на српскиот поет Владислав Петковиќ - Дис.Владислав Петковић-Дис, Песме. Београд: Рад, 1960, стр. 32-33.
 „Виолина“ — песна на српскиот поет Васко Попа.Васко Попа, Поезија (избор). Скопје: Култура; Београд: Нолит, 1968, стр. 20-21.
 „Виолина“ — песна на македонскиот поет Наум Целакоски од 1991 година.Наум Целакоски, Пролог, 1998, стр. 21-22.
 „Виолината на Ротшилд“ (руски: Скрипка Ротшильда) — расказ на рускиот писател Антон Чехов од 1894 година.

 Надворешни врски 
 Виолина продадена за 3,5 милиони долари
 Виолина

 Извори 

Категорија:Гудачки инструменти
Категорија:Жичени инструменти
Категорија:Италијански пронајдоци