इन्डो-आर्यन भाषा परिवार

इन्डो-आर्यन भाषा परिवार () इन्डो-इरानी भाषा परिवारक शाखा छी जे अपने आपमे बहुत वृहद भारोपेली भाषा परिवारक शाखा छी । ई भाषा परिवारक मातृभाषीकें इन्डो-आर्यन गण कहल जाइत अछि । ई भाषा परिवारक मातृभाषी प्रयोक्तासभक जनसङ्ख्या सम्पूर्ण भारोपेली भाषा परिवारक मातृभाषीक आधा जनसङ्ख्या रहल अछि । तहिना इन्डो-आर्यन भाषासभ सम्पूर्ण भारोपेली भाषासभक आधासँ बेसी सङ्ख्यामे उपस्थित अछि । ई भाषा परिवारक भाषासभ एके टा मूल भाषासँ विकसित भेल अछि -- मूल इन्डो-आर्यन भाषा (Proto-Indo-Aryan language) ।

ई भाषा परिवारक मुख्य भाषा हिन्दुस्तानी भाषा (हिन्दी-उर्दू भाषा) (३२.९ करोड)Standard Hindi first language: 260.3 million (2001), as second language: 120 million (1999). Urdu L1: 68.9 million (2001-2014), L2: 94 million (1999):  Ethnologue 19., बङ्गाली भाषा (२४.२ करोड)Bengali or Bangla-Bhasa, L1: 242.3 million (2011), L2: 19.2 million (2011), Ethnologue, पञ्जाबी भाषा (१० करोड), आदि रहल अछि ।

इतिहास
ई भाषाक उत्पत्ति एक प्राचिन निर्मित मूलभाषासँ भेल अछि । वैदिक संस्कृत भाषा सभसँ पुरान इन्डो-आर्यन भाषा छी ।

भाषासभ
ई भाषा परिवारकें ७ क्षेत्रिय शाखामे विभाजन कएल गेल अछि ।

दारदार भाषासभ
दारदार भाषासभ

पहाडी भाषासभ (उत्तरी क्षेत्र)
पहाडी भाषासभमे निम्नलिखित भाषा अवैत अछि:
पश्चिमी पहाडी भाषामे डोग्री भाषा अवैत अछि ।
केन्द्रिय पहाडी भाषामे कुमाउँनी भाषा, गढवाली भाषा अवैत अछि ।
पूर्वी पहाडी भाषामा नेपाली भाषा आ ओकर जुम्ली आ पाल्पाली बोली अवैत अछि ।

उत्तरपश्चिमी क्षेत्र

पश्चिमी क्षेत्र

केन्द्रिय क्षेत्र

पूर्वी क्षेत्र

दक्षिणी क्षेत्र

सन्दर्भ सामग्रीसभ

बाह्य जडीसभ

एहो सभ देखी

श्रेणी:भाषा-परिवार