पारिजात (साहित्यकार)

पारिजात (वि.सं. १९९४- वि.सं. २०५०) प्रसिद्ध नेपाली साहित्यकार छी। पारिजात बहुमुखी प्रतिभा सम्पन्न शिखर नारी छल । पारिजातकs कवितामे विसग्ङतिवादी, अस्तित्ववादी चिन्तन पाओल जाइत अछि ।

जीवनी
पारिजातकs जन्म दार्जीलिंगक लिंगीय चाय कमानमs बि.सं. १९९४ बैशाख महिनामे भेल छल|हुनकरि पिताकs नाम के.एन. वाईबा जे चिकित्सक छल | माता अमृत मोक्तानकs गर्भसं हुन्कर जन्म भेल छल| हुन्कर जन्मकs नाम विष्णुकुमारी वाईबा छल| हुन्का अमर बनाबsक नाम पारिजात छी जे नाम ओ अपनेसं राख्ने छल| परम्भिक पढाई दर्गॆलिङ्ग्मे हासिल करि २०११ सालमे काठमाडु भित्रल पारिजात पदमकन्या विद्याश्रमबाट एस.एल.सी. आ पदमकन्या कौलेजसं बी.ए. तक पढाई हासिल केल्थि|
वि.सं. २०१३ मे 'धरती ' पत्रिकामs कविता प्रकाशन करि ओ अपन साहित्ययात्रा सुरु कएने छल|

राजनीतिक यात्रा
वि.सं. २०२३ सालमे तत्कालीन राजनीतिक व्यवस्थाविरुद्ध किछ सङ्गीतकार आ लेखक कविसभ अपन प्रकारकs विद्रोहक स्वर उचालि एकटा समूहकs निर्माण केलक। उ समूहकs नाम छल 'राल्फा'। इ समूहकs केन्द्रविन्दुके रूपमs पारिजात रहल। 

गीत सङ्गीतमs हुन्का बहुत लगाव छल। वेदना सांस्कृतिक समूहसँग आर बाधो इसाससँग बेर-बेर करि भारतकs विभिन्न प्रान्तसभ लगायत स्वदेश आर विदेशमे ओ भ्रमण केल्थि। ओ इन्द्रेणी सांस्कृतिक समाजकs इसास मानार्थ अध्यक्ष छल।

ओ मदन पुरस्कार गङ्की पुरस्कार आर पाण्डुलिपि पुरस्कार पाओल। हुन्का 'जनमत' आ 'नेपाल तामाङ घेदुङ सङ्घ'द्वारा अभिनन्दित करने छल। पारिजात द्वारा लिखित पुस्तक 'शिरिषको फूल'कs अङ्ग्रेजी अनुवाद Blue Mimosa कs अमेरिकाके मेरिल्याण्ड युनिभर्सिटीकs पाठ्यक्रममे सहो राखल गेल। हुन्का मनपरs बला रङ्ग हरा, मनपर्s ऋतु वर्षा- फूल गुराँश- खानाः छोइला, मम, सुख्खा रोटी, काभ्रो, चिण्डो, टमाटर आ कोइराल छल।

कृतिसभ
पारिजातकs प्रकाशित कृतिसभ - 
 आकांक्षा(कविता संग्रह, २०१४),
 शिरीषको फूल (उपन्यास, २०२२),
 महत्ताहीन (उपन्यास,२०२५),
 आदिम देश (कथासंग्रह, २०२५),
 बैँसको मान्छे (उपन्यास, २०२९),
 तोरीबारी, बाटा र सपनाहरू (उपन्यास, २०३२),
 सडक र प्रतिभा (कथासंग्रह,२०३२),
 अन्तर्मुखी (उपन्यास, २०३५),
 उसले रोजेको बाटो (उपन्यास,२०३५-'बेदना' पत्रिकामs प्रकाशित),
 पर्खालभित्र र पर्खाबाहिर (उपन्यास,२०३२मा लिखल आ २०३५मs प्रकाशित),
 अनिंदो पहाडसँगै (उपन्यास, २०३९),
 साल्गीको बलात्कृत आँसु (कथा संग्रह, २०४३),
 धूपी, सल्ला र लालीगुराँसको फेदमा (संस्मरण, २०४३),
 पारिजातका कविताहरू (२०४४, ईश्वर बराल द्वारा सम्पादित),
 एउटा चित्रमय सुरुवात (संस्मरण, २०४५),
 परिभाषित आँखाहरू (उपन्यास, २०४६),
 बोनी (उपन्यास, २०४८),
 आधी आकाश (महिला मुक्तिसम्बन्धी लेखसभ, २०४८),
 बधशाला आउँदा जाँदा (कथासंग्रह, २०४९),
 वैशाख वर्तमान (कविता संग्रह, २०५०/मुत्युकs बाध प्रकाशित),
 अध्ययन र संघर्ष (संस्मरण,२०५१/मुत्युकs बाध प्रकाशित)
 सुमित (संस्मरण,२०६५/मुत्युकs बाध प्रकाशित)

 सम्मान आ पुरस्कार 
मदन पुरस्कर २०२२ 

युगज्ञान पुरस्कार २०२७ 

पाण्डुलिपि पुरस्कार (२०४९ )

गंकी बसुन्धरा पुरस्कार (२०४९ )आदि

निधन
हुन्करs निधन लम्बा समय धरि पुरान व्यथा (बिमारी)सं २०५० साल वैशाख ५ गते भोर ४ बजे वीर अस्पतालकs विशेष उपचार कक्षमे भेल छल।

बाह्य जडीसभ

 मदन पुरस्कार गुठी
 पारिजात 
 मैले भेटेका नौ बहिनी पारिजात 
 Few Nepali Poems By Parijat


 Biography
 Parijat 

एहो सभ देखी

श्रेणी:जीवनी