Imam Al-Haramain

Imam Al-Haramain (bhâsa Arab: إمام الحرمين) panèka ahli hukum muslim, ahli ushul fiqh, ilmuwan, tokoh agama, tokoh masyarakat, bân ahli teologi sè serrèng abâhas masalah teologis è dâlem, akadhi fungsi akal bân wahyu, sorghâ bân naraka, kalakowan manossa, bân laènna.  Salèrana èkennal mènangka pengikuddhâ aliran Sunni, bân unik, è dâlem komentarra salèrana jhughân èmaksod dâ' pèkkèran Mu'tazilah. polana jârèya, èpon èsebbhut tokoh kontroversial sè aghâbây para intelektual bhân-sabbhân parkara pangataowan teologis sè ètoro'è; bâdâ sè ngoca’ jhâ’ abâ’na rèya pengikuddhâ Ahlussunnah wal Jama’ah (bâca: Ash’ariyah); bâdâ ulama sè ngoca' jhâ' salèrana panèka pengikuddhâ Mu'tazilah; bân sè laèn ngoca' jhâ' èpon nerrossaghi jhâlân tengnga antara ideologi Ahlussunnah wal Jama'ah bân Mu'tazilah, khusussa dâlem konteks lako manossa, otabâ jhâlân tengnga antara ideologi Jabariyah bân Qadariyah.Tsuroya Kiswati, Al-Juwaini (Jakarta: Erlangga, t.t.), hal. vi, 3, 9-15, 23-25, 27-40Dewan Redaksi Ensiklopedi Islam, Ensiklopedi Islam, (Jakarta: Ichtiar Baru Van Hoeve, cet. IV, 1997), hal. 328.

 Pendidikan 
Imam Al-Haramain odi’ èdidi' kalowarghâna, otamana ramana, Abu Muhammad Al-Juwayni. Salèrana jhughân odhi' è bâbâ bimbingânna para ulama' è jhâmanna è Naisabur. Contona ngajhi Al-Quran, salaèn eppa’na, jughân ngajhi sareng Syekh Abi’ Abdillah; ajhâr hadits dâri Abu Hassan bin Muhammad, Abu Sa'd 'Abdurrahman bin Hamdan An-Nadlrawi, Mansyur bin Ramisy, bân laènna. Salèrana jhughân ajhâr teologi, fiqh, bhâsa, bân salaènna.Muhammad Az-Zuhaili, Al-Imam Al-Juwaini, (Damaskus: Darul Qalam, 2002), hal. 15-44, 48-60, 79-81, 83-92.

 Ghuru bân Morèddhâ 
Bânnya’ ulama’ rajâ sè ècatet dhâddhi ghuruna Imam Al-Haramain, salaèn sè ampon kasebbhut è attas, èngghi panèka:

 Fadlullah ibn Ahmad ibn Muhammad Al-Mihani;
 Al-Qadli Husayn ibn Muhammad ibn Ahmad;
 Abu'l Qasim Al-Faurani;
 Abu Bakr Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Harith Al-Ashbahani At-Tamimi;
 Mansur bin Ramisy;
 Abu 'Abdurrahman ibn 'Abdil 'Aziz An-Nili; bân laènna.Khairuddin bin Mahmud Az-Zarkali, Al-A'lam (ttp: Darul 'ilm lil Malayin, cet. V, 2002), IV, hal. 146, 160.Abul Hasan 'Ali ibnul Atsir, Al-Kamil fit Tarikh, ed. Umar 'Abdussalam Tadmiri (Libanon-Beirut: Darul Kitab Al-'Arabi, 1417 H./1997 M.), VIII, hal. 190, 301.

Salaèn jârèya, pan-bârâmpan morèddhâ jhughân ècatet mènangka sarjana sè èkennal bân bânnya' pangarona, è antarana:

 Imam Al-Ghazali;
 Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Mudhaffar;
 Abul Qasim Al-Ansari;
 Abul Ma’ali Mas’ud ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Al-Mudhaffar;
 Abul Hasan Ath-Tha'i;
 Abu Hafs As-Sarkhasi Asy-Shirazi; bân laènna.

 Gellar 
Mènangka ulama' sè rajâ sè èkennal sacara luwas polana èlmona, salèrana èparèngè pan-saponapan gellar kehormadhân sareng para ulama', èngghi panèka: sè kapèng sèttong, polana integritas sè tèngghi, sèfat sè moljâ, tor pangataowan sè lèbâr, salèrana èparèngè gellar Abul Ma’ali; kaduwâ', amarghâ è bâkto odi'na ngajhâri, makalowar fatwa, bân alako è Mekka bân Madinah empa' taon abiddhâ, ngabdhi mènangka imam masjid-masjid è dissa'. kalabân cara ghâpanèka èparèngè gellar Imam Al-Haramain, artèna Imam dâri Duwâ' Tana Soccè; sè kapèng tello’, amarghâ tokoh èpon èangghep tèngghi sareng sadhâjâ ummat islam, tor jughân èanggep sombher kabhunga'an mongghu islam, maka èparèngè gellar Fakhrul Islam, artèna kabangga'anna islam; bân laènna.

 Kapatèan 
Saellana ra-kèra 23 taon ngajhâri è Madrasah An-Nidhamiyah è Naisabur, kasèhadhân Imam Al-Haramain molaè toron. Pan-bârâmpan kalè èpon sakè' bân akhèrra èbhâkta ka Busytanikan, dhisa sè èlahèrraghi, bân ta' abit saellana jârèya èpon wafat, teppa' è arè Salasa malem Rebbu, 25 Rabi'ul Akhir 478 H. teppa' sareng tangghâl 20 Agustus 1085 M.

 Sombher-sombher