ສົງຄາມເຈົ້າອານຸວົງ

ສົງຄາມເຈົ້າອານຸວົງ () ແມ່ນການເຮັດສົງຄາມເພື່ອການກອບກູ້ເອກະລາດຂອງ ອານາຈັກລ້ານຊ້າງວຽງຈັນ ຈາກການເປັນປະເທດສະລາດຂອງສະຍາມ ໃນລັດຊະສະໄໝຂອງ ເຈົ້າອານຸວົງ.

 ຍຸດທະສາດການເດີນທັບ 
ເຈົ້າອານຸວົງໄດ້ວາງແຜນການຢ່າງລັບໆ ໂດຍໃຊ້ກົນລວງວ່າຈະຍົກທັບໄປຊ່ວຍກຸງເທບຮົບກັບອັງກິດ. ກອງທັບລາວໄດ້ແບ່ງເປັນ 3 ສາຍ:
 ທັບຫຼວງ: ນຳໂດຍເຈົ້າອານຸວົງ ມຸ່ງໜ້າສູ່ ນະຄອນລາຊະສີມາ (ໂຄລາດ).
 ທັບໜ້າ: ນຳໂດຍ ເຈົ້າລາຊະວົງ (ເຫງົ້າ) ບຸກໄປທາງສະລະບຸລີ ເພື່ອກວາດຕ້ອນຄົວລາວ.
 ທັບໃຕ້: ນຳໂດຍ ເຈົ້າໂຍ້ (ເຈົ້ານະຄອນຈຳປາສັກ) ຍົກມາຈາກທາງອຸບົນ.

 ຈຸດປ່ຽນຂອງສົງຄາມ 
ເຖິງແມ່ນວ່າຈະສາມາດຍຶດໂຄລາດໄດ້ໂດຍບໍ່ເສຍເລືອດເນື້ອໃນເບື້ອງຕົ້ນ, ແຕ່ເກີດເຫດການທີ່ທົ່ງສຳລິດ (ວີລະກຳຍ່າໂມ) ທີ່ຝ່າຍສະຍາມອ້າງວ່າຊາວເມືອງໂຄລາດໄດ້ລຸກຮືຂຶ້ນຕໍ່ສູ້. ປະກອບກັບກອງທັບສະຍາມນຳໂດຍ ເຈົ້າພະຍາບໍດິນເດຊາ ໄດ້ຍົກທັບໃຫຍ່ຂຶ້ນມາຕີໂຕ້ຄືນ ເຮັດໃຫ້ທັບລາວຕ້ອງຖອຍຮ່ອນ.

 ການສູ້ຮົບຄັ້ງສຸດທ້າຍ 
ການປະທະກັນທີ່ດຸເດືອດທີ່ສຸດເກີດຂຶ້ນທີ່ ຊ່ອງເຂົາສານ ແລະ ບ້ານສົ້ມປ່ອຍ (ໜອງບົວລຳພູ). ກອງທັບລາວທີ່ດ້ອຍກວ່າທາງດ້ານອາວຸດປືນໃຫຍ່ໄດ້ພ່າຍແພ້. ເຈົ້າອານຸວົງຕ້ອງຫຼົບໜີໄປຫວຽດນາມ ກ່ອນຈະກັບມາແລະຖືກຈັບກຸມໃນທີ່ສຸດ.

 ອ້າງອີງ 

ໝວດ:ສົງຄາມສະຍາມ-ລາວ
ໝວດ:ປະຫວັດສາດການທະຫານລາວ
ໝວດ:ເຈົ້າອານຸວົງ