ຄວາມດັນເລືອດ

ຄວາມດັນເລືອດ (ອັງກິດ: Blood pressure) ແມ່ນຄວາມດັນຂອງ ການໄຫຼວຽນຂອງເລືອດ ຕໍ່ກັບຝາຂອງເສັ້ນເລືອດ. ຄວາມກົດດັນນີ້ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນມາຈາກ ຫົວໃຈ ທີ່ສູບເລືອດຜ່ານ ລະບົບໄຫຼວຽນຂອງເລືອດ. ເມື່ອຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍບໍ່ມີຄຸນສົມບັດ, ຄໍາວ່າ "ຄວາມດັນເລືອດ" ຫມາຍເຖິງຄວາມກົດດັນໃນ ເສັ້ນເລືອດແດງ brachial, ບ່ອນທີ່ມັນຖືກວັດແທກຫຼາຍທີ່ສຸດ. ຄວາມດັນເລືອດມັກຈະສະແດງອອກໃນແງ່ຂອງຄວາມດັນ systolic (ຄວາມດັນສູງສຸດໃນລະຫວ່າງ ການເຕັ້ນຂອງຫົວໃຈ) ຫຼາຍກວ່າຄວາມດັນ diastolic (ຄວາມດັນຕໍ່າສຸດລະຫວ່າງສອງການເຕັ້ນຂອງຫົວໃຈ) ໃນ ຮອບວຽນຂອງຫົວໃຈ. ມັນຖືກວັດແທກເປັນ millimeters ຂອງ mercury (mmHg) ຂ້າງເທິງ ຄວາມກົດດັນຂອງບັນຍາກາດ ອ້ອມຂ້າງ, ຫຼືເປັນ kilopascals (kPa). ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄວາມດັນ systolic ແລະ diastolic ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກເປັນ ຄວາມກົດດັນຂອງກໍາມະຈອນ, ໃນຂະນະທີ່ຄວາມກົດດັນສະເລ່ຍໃນລະຫວ່າງວົງຈອນ cardiac ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກເປັນ ຄວາມກົດດັນຂອງເສັ້ນເລືອດແດງ.

ຄວາມດັນເລືອດເປັນ ສັນຍານສຳຄັນ ອັນໜຶ່ງ - ຮ່ວມກັບອັດຕາການຫາຍໃຈ, ອັດຕາການເຕັ້ນຂອງຫົວໃຈ, ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງອົກຊີ, ແລະ ອຸນຫະພູມຮ່າງກາຍ - ທີ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບໃຊ້ໃນການປະເມີນສຸຂະພາບຂອງຄົນເຈັບ. ຄວາມດັນເລືອດທີ່ພັກຜ່ອນຕາມປົກກະຕິໃນຜູ້ໃຫຍ່ແມ່ນປະມານ  systolic ຫຼາຍກວ່າ  diastolic, ຫມາຍເຖິງ "120/80 mmHg”, ໃນທົ່ວໂລກ, ຄວາມດັນເລືອດສະເລ່ຍ, ອາຍຸຕາມມາດຕະຖານ, ຍັງຄົງຢູ່ປະມານດຽວກັນຕັ້ງແຕ່ປີ 1975 ຈົນເຖິງປະຈຸບັນ. ຢູ່ທີ່ປະມານ 127/79 mmHg ໃນຜູ້ຊາຍ ແລະ 122/77 mmHg ໃນແມ່ຍິງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຂໍ້ມູນສະເລ່ຍເຫຼົ່ານີ້ໜ້າກາກໃຫ້ທ່າອ່ຽງຂອງພາກພື້ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ຄວາມດັນເລືອດ