ລັດຖະບານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ແລະ ວິກິດການປີ 1959 (ວິກິດການຕະກູນສານ)

ວິກິດການການເມືອງລາວ ປີ 1959 ຫຼື ມັກຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບບົດບາດຂອງ ຕະກູນຊະນະນິກອນ ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍທາງການເມືອງທີ່ຮຸນແຮງໃນພະຣາຊະອານາຈັກລາວ ພາຍໃຕ້ການນຳຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ. ເຫດການນີ້ເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄວາມພະຍາຍາມປອງດອງຊາດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ເປັນການເປີດສາກສົງຄາມກາງເມືອງຮອບໃໝ່.

 ການຂຶ້ນສູ່ອຳນາດ 
ຫຼັງຈາກການເລືອກຕັ້ງເພີ່ມເຕີມໃນປີ 1958 ເຊິ່ງ ແນວລາວຮັກຊາດ ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຢ່າງຖ້ວມທົ້ນ, ຝ່າຍຂວາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ມີຄວາມກັງວົນຕໍ່ອິດທິພົນຂອງຄອມມູນິດ. ນຳໄປສູ່ການລົ້ມເລີກລັດຖະບານປະສົມຂອງ ເຈົ້າສຸວັນນະພູມາ ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງ ທ່ານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ຂຶ້ນເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແທນ ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນຈາກກຸ່ມ "ຄະນະກໍາມະການປ້ອງກັນຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງຊາດ" (CDNI).

 ນະໂຍບາຍຕໍ່ຕ້ານຄອມມູນິດ 
ລັດຖະບານຂອງ ທ່ານ ຜຸຍ ໄດ້ດຳເນີນນະໂຍບາຍທີ່ແຂງກ້າວ:
 ຍົກເລີກການໃຊ້ງານ ຄະນະກໍາມະການຄວບຄຸມສາກົນ (ICC).
 ພະຍາຍາມປົດອາວຸດ ແລະ ຍຸບເລີກກອງພັນຂອງຝ່າຍປະເທດລາວ (ນຳໄປສູ່ເຫດການ ກອງພັນທີ 2 ຜ່າວົງລ້ອມ).
 ການຈັບກຸມຜູ້ນຳ: ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1959, ລັດຖະບານໄດ້ສັ່ງຈັບກຸມ ເຈົ້າສຸພານຸວົງ ແລະ ຜູ້ນຳແນວລາວຮັກຊາດອີກ 15 ທ່ານ ໄປຂັງໄວ້ທີ່ຄຸກໂພນເຄັງ (ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະໂຕນຄຸກໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 1960).

 ຜົນກະທົບ 
ການກະທຳຂອງລັດຖະບານ ຜຸຍ ຊະນະນິກອນ ເຮັດໃຫ້ສະຖານະການແຕກຫັກຢ່າງສົມບູນ ຝ່າຍປະເທດລາວໄດ້ກັບຄືນສູ່ການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍອາວຸດ ແລະ ນຳໄປສູ່ການລັດປະຫານຂອງ ກອງແລ ໃນປີ 1960. ຕະກູນຊະນະນິກອນ ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກຂອງກຸ່ມອະນຸລັກນິຍົມຂວາຈັດໃນການເມືອງລາວສະໄໝນັ້ນ.

 ອ້າງອີງ 

ໝວດ:ການເມືອງລາວ
ໝວດ:ນາຍົກລັດຖະມົນຕີລາວ
ໝວດ:ປະຫວັດສາດລາວ