ເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ນະ ຈຳປາສັກ

ສະເດັດເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ນະ ຈຳປາສັກ () (12 ທັນວາ 1911 – 17 ມີນາ 1980) ເປັນເຈົ້າຊາຍແຫ່ງອານາຈັກຈຳປາສັກ ແລະ ນັກການເມືອງຄົນສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດລາວສະໄໝໃໝ່. ທ່ານເຄີຍດຳລົງຕຳແໜ່ງນາຍົກລັດຖະມົນຕີລາວ 2 ສະໄໝ ແລະ ເປັນຜູ້ນຳຂອງ "ຝ່າຍຂວາ" ໃນຊ່ວງສົງຄາມກາງເມືອງລາວ.

 ປະຫວັດ ແລະ ການສຶກສາ 
ເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ປະສູດທີ່ດອນໂຂງ ເປັນພະໂອລົດຂອງ ເຈົ້າຣາຊະດະໄນ. ທ່ານໄດ້ສຶກສາທີ່ນະຄອນໂຮ່ຈີມິນ (ໄຊງ່ອນ) ປະເທດຫວຽດນາມ.

 ບົດບາດທາງການເມືອງ 
 ການລວມລາວ 
ໃນປີ 1946, ເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ໄດ້ຕັດສິນໃຈຄັ້ງປະຫວັດສາດ ໂດຍການສະລະສິດທິໃນການອ້າງສິດເໜືອລາຊະບັນລັງຈຳປາສັກ ເພື່ອໃຫ້ລວມເຂົ້າກັບອານາຈັກຫຼວງພະບາງ ແລະ ວຽງຈັນ ກາຍເປັນ "ພະລາຊະອານາຈັກລາວ" ພາຍໃຕ້ພະມະຫາກະສັດອົງດຽວຄື ພະເຈົ້າສີສະຫວ່າງວົງ. ການກະທຳນີ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນ "ຜູ້ກວດການທົ່ວໄປແຫ່ງພະລາຊະອານາຈັກ" ຕະຫຼອດຊີວິດ.

 ສົງຄາມກາງເມືອງ 
ໃນຊ່ວງຄວາມວຸ້ນວາຍທາງການເມືອງ, ເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ເປັນຜູ້ນຳຂອງຝ່າຍຂວາ (ອະນຸລັກນິຍົມ) ທີ່ມີຖານທີ່ໝັ້ນໃນພາກໃຕ້ຂອງລາວ ແລະ ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜຸນຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ໄທ. ທ່ານໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງນາຍົກລັດຖະມົນຕີໃນຊ່ວງວິກິດການປີ 1960-1962 ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານລັດຖະບານຂອງເຈົ້າສຸວັນນະພູມາ ແລະ ຝ່າຍປະເທດລາວ.

 ຊີວິດໃນຕ່າງແດນ 
ຫຼັງຈາກການປ່ຽນແປງການປົກຄອງໃນປີ 1975, ເຈົ້າບຸນອຸ້ມ ໄດ້ລີ້ໄພໄປຢູ່ປະເທດຝຣັ່ງ ເພື່ອຮັກສາພະຍາດ ແລະ ໃຊ້ຊີວິດຢ່າງສະຫງົບຈົນເຖິງແກ່ອະສັນຍາກຳໃນປີ 1980 ທີ່ນະຄອນຫຼວງປາຣີ.

 ອ້າງອີງ 

ໝວດ:ນາຍົກລັດຖະມົນຕີລາວ
ໝວດ:ເຈົ້ານາຍລາວ
ໝວດ:ແຂວງຈຳປາສັກ