ພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ

ພາສາອິນໂດ-ຢູໂຣບ ເປັນພາສາໜຶ່ງທີ່ເກີດຢູ່ໃນເຂດອະນຸທະວີບອິນເດຍເໜືອ, ສ່ວນໃຫຍ່ໃນເອີຣົບ, ແລະພູພຽງອີຣານ, ມີສາຂາພື້ນເມືອງເພີ່ມເຕີມທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນພາກພື້ນເຊັ່ນ: ສີລັງກາ, ມັລດີຟ, ບາງສ່ວນຂອງອາຊີກາງ (ຕົວຢ່າງ: ທາຈິກິສະຖານ ແລະ ອັຟການິສຖານ), ອາເມເນຍ ແລະເຂດພາກໃຕ້ຂອງອິນເດຍ. ໃນປະຫວັດສາດ, ພາສາອິນໂດ - ເອີຣົບຍັງຖືກເວົ້າຢູ່ໃນ Anatolia ແລະ ຕາເວັນຕົກສຽງເຫນືອຂອງຈີນ. ບາງພາສາເອີຣົບຂອງຄອບຄົວນີ້ - ພາສາອັງກິດ, ຝຣັ່ງ, ປອກຕຸຍການ, ລັດເຊຍ, ແອສປາໂຍນ, ແລະ ໂຮນລັງ - ໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປໂດຍຜ່ານລັດທິອານານິຄົມໃນຍຸກສະໄຫມໃຫມ່ແລະປະຈຸບັນໄດ້ຖືກເວົ້າໃນຫຼາຍທະວີບ. ຄອບຄົວພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ ແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍສາຂາຫຼືຄອບຄົວຍ່ອຍ, ລວມທັງ ພາສາອານບານີ, ພາສາອາເມເນຍ, ບາໂຕ-ສະລາວິດ, ເຊລຕິກ, Germanic, ເຮລເລນິກ, ອິນໂດ-ອີຣານ, ແລະ Italic, ເຊິ່ງທັງຫມົດປະກອບມີພາສາດໍາລົງຊີວິດໃນປະຈຸບັນ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຫຼາຍສາຂາ ທີ່ສູນພັນ.

ມື້ນີ້, ພາສາອິນໂດ-ຢູໂຣບສ່ວນບຸກຄົນທີ່ມີຜູ້ເວົ້າພື້ນເມືອງຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນພາສາອັງກິດ, ແອສປາໂຍນ, ປອກຕຸຍການ, ລັດເຊຍ, Hindustani, ພາ​ສາເບັງ​ກາ​ລີ, ຝຣັ່ງ, ແລະ ເຢຍລະມັນ; ຫຼາຍຄົນທີ່ເວົ້າໂດຍກຸ່ມນ້ອຍແມ່ນຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຂອງການສູນພັນ. ເກີນ 3.4 ຫລາຍຕື້ຄົນ (42% ຂອງປະຊາກອນໂລກ) ເວົ້າພາສາອິນໂດ - ເອີຣົບເປັນພາສາທໍາອິດ - ມາຮອດປັດຈຸບັນຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງຄອບຄົວພາສາໃດກໍ່ຕາມ. ອີງ​ຕາມ​ການ​ຄາດ​ຄະ​ເນ​ໂດຍ Ethnologue ມີ​ປະ​ມານ 446 ພາ​ສາ​ອິນ​ໂດ​-​ເອີ​ຣົບ​, ໃນ​ນັ້ນ 313 ເປັນ​ຂອງ​ສາ​ຂາ​ອິນ​ໂດ​-​ອີ​ຣ່ານ​.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ຄອບຄົວພາສາ
ໝວດ:ພາສາອິນໂດ-ເອີຣົບ