ຈັກກະວັດອັງກິດ

ຈັກກະວັດອັງກິດ (ອັງກິດ: British Empire) ປະກອບດ້ວຍ ການປົກຄອງ, ອານານິຄົມ, ຜູ້ປົກປ້ອງ, ການປົກຄອງ, ແລະ ອານາເຂດ ອື່ນໆທີ່ປົກຄອງຫຼືປົກຄອງໂດຍ ສະຫະລາຊະອານາຈັກ ແລະລັດກ່ອນຫນ້າ. ມັນ​ໄດ້​ເລີ່ມ​ຕົ້ນ​ດ້ວຍ ​ການ​ຄອບ​ຄອງ​ຢູ່​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ ​ແລະ ​ການ​ຄ້າ​ສະ​ຖາ​ນີ ​ການ​ສ້າງ​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ​ໂດຍ ​ອັງ​ກິດ ​ໃນ​ທ້າຍ​ສັດ​ຕະ​ວັດ​ທີ 16 ແລະ​ຕົ້ນ​ສັດ​ຕະ​ວັດ​ທີ 17​. ຢູ່ທີ່ຄວາມສູງຂອງມັນໃນສະຕະວັດທີ 19 ແລະຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20, ມັນແມ່ນ ຈັກກະພັດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ ແລະ, ສໍາລັບຫນຶ່ງສະຕະວັດ, ເປັນອໍານາດຂອງໂລກຊັ້ນນໍາ. ຮອດ​ປີ 1913, ຈັກ​ກະ​ພັດ​ອັງ​ກິດ​ໄດ້​ຍຶດ​ຄອງ 412 ຄົນ ລ້ານ​ຄົນ​, 23 ເປີເຊັນ ຂອງປະຊາກອນໂລກໃນເວລານັ້ນ, ແລະໃນປີ 1920, ມັນກວມເອົາ , 24 ເປີເຊັນ ຂອງເນື້ອທີ່ດິນທັງໝົດຂອງໂລກ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ລັດຖະທຳມະນູນ, ກົດໝາຍ, ພາສາສາດ, ແລະມໍລະດົກ ວັດທະນະທຳ ຂອງມັນ ແມ່ນແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງພະລັງງານຂອງມັນ, ມັນໄດ້ຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນ " ອານາຈັກທີ່ແສງຕາເວັນບໍ່ເຄີຍຕົກ", ຍ້ອນວ່າຕາເວັນໄດ້ສ່ອງແສງຢູ່ໃນຢ່າງຫນ້ອຍຫນຶ່ງຂອງອານາເຂດຂອງມັນ.

 ອ້າງອີງ