ສາທາລະນະ​ລັດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຫວຽດນາມ

ສາທາລະນະ​ລັດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຫວຽດນາມ (ພາສາຫວຽດນາມ: Việt Nam Dân chủ Cộng hòa) ​ແມ່ນ​ລັດ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພາກ​ພື້ນ​ອາຊີ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ສ່ຽງ​ໃຕ້​ທີ່​ປະທານ​ໂຮ່ຈິ​ມິນ ​ໄດ້​ປະກາດ​ສ້າງ​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ວັນ​ທີ 2 ກັນຍາ 1945 ດ້ວຍ​ນະຄອນຫຼວງ​ຮ່າ​ໂນ້ຍ. ດ້ວຍ​ການ​ເລືອກ​ຕັ້ງ​ທົ່ວ​ໄປ​ປີ 1946, ສາ​ທາ​ລະ​ນະ​ລັດ​ປະ​ຊາ​ທິ​ປະ​ໄຕ​ຫວຽດ​ນາມ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ລັດ​ອະ​ທິ​ປະ​ໄຕ​ທົ່ວ​ຜືນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ຫວຽດ​ນາມ​ຢ່າງ​ເປັນ​ທາງ​ການ, ໄດ້​ຮັບ​ການ​ອະ​ນຸ​ມັດ​ຈາກ​ສະ​ພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ຫວຽດ​ນາມ​ຄັ້ງ​ທຳ​ອິດ ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ບາງ​ເຂດ​ດິນ​ແດນ​ໃນ​ເວ​ລາ​ນັ້ນ​ຖືກ​ຄວບ​ຄຸມ​ໂດຍ​ກຳ​ລັງ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ຢ່າງ​ແທ້​ຈິງ. ລັດ​ອື່ນໆ. ​ໃນ​ເວລາ​ສິ້ນ​ສຸດ​ສົງຄາມ​ອິນ​ດູ​ຈີນ​ຄັ້ງ​ທີ 1, ຜືນ​ແຜ່ນດິນ​ຂອງ​ຫວຽດນາມ​ໄດ້​ຖືກ​ແບ່ງ​ອອກ​ເປັນ 2 ​ເຂດ​ການ​ທະຫານ​ຊົ່ວຄາວ​ຕາມ​ຂໍ້​ຕົກລົງ​ເຈ​ນີວາ. ຕາມ​ຂໍ້​ຕົກລົງ​ເຈ​ນີວາ​ປີ 1954, ​ເຂດ​ດິນ​ແດນ​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ບໍລິຫານ​ຂອງ​ສາທາລະນະ​ລັດ​ປະຊາທິປະ​ໄຕ​ຫວຽດນາມ ມີ​ຊາຍ​ແດນ​ຕິດ​ກັບ​ຈີນ​ທາງ​ທິດ​ເໜືອ, ທາງ​ທິດຕາ​ເວັນ​ຕົກ​ຂອງ​ລາວ, ​ແລະ​ທິດໃຕ້​ແມ່ນ​ດິນ​ແດນ​ທີ່​ລັດ​ຫວຽດນາມ​ປົກຄອງ​ດ້ວຍ ສາ​ທາ​ລະ​ນະ​ລັດ​ຫວຽດ​ນາມ, ຕໍ່​ມາ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຄວບ​ຄຸມ​ໂດຍ​ສາ​ທາ​ລະ​ນະ​ລັດ​ຫວຽດ​ນາມ​ໃຕ້). ໃນໄລຍະນີ້, ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕ ຫວຽດນາມ ຍັງຖືກເອີ້ນອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າ ຫວຽດນາມເໜືອ (ພາສາອັງກິດ: North Vietnam, ດັ້ງເດີມ 'ຫວຽດນາມເໜືອ') ເພື່ອອ້າງອີງເຖິງທີ່ຕັ້ງພູມສາດຂອງດິນແດນຫວຽດນາມ ທີ່ຄຸ້ມຄອງໂດຍລັດນີ້ພາຍໃຕ້ສັນຍາເຈນີວາ. ​ແຕ່​ປີ 1954-1976, ສາທາລະນະ​ລັດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຫວຽດນາມ ​ແມ່ນ​ລັດ​ເອກະລາດ​ຕາມ​ລະບອບ​ສັງຄົມ​ນິຍົມ.

 ອ້າງອິງ