ການປະຕິວັດສີ

ການປະຕິວັດສີ (ພາສາອັງກິດ: Colour revolution) ແມ່ນຊຸດຂອງການປະທ້ວງທີ່ບໍ່ຮຸນແຮງເລື້ອຍໆແລະມາພ້ອມກັບ (ຄວາມພະຍາຍາມຫຼືປະສົບຜົນສໍາເລັດ) ການປ່ຽນແປງຂອງລັດຖະບານແລະສັງຄົມທີ່ເກີດຂື້ນໃນ ລັດຫລັງສະຫະພາບໂຊວຽດ (ໂດຍສະເພາະ ຈໍເຈຍ, ຢູເຄຣນ, ແລະ ກີສຖານ) ແລະ. ສາ​ທາ​ລະ​ນະ​ລັດ​ສະ​ຫະ​ພັນ​ຂອງ ຢູໂກສະລາເວຍ ໃນ​ຕົ້ນ​ສັດ​ຕະ​ວັດ​ທີ 21​. ຈຸດ​ປະ​ສົງ​ຂອງ​ການ​ປະ​ຕິ​ວັດ​ສີ​ແມ່ນ​ເພື່ອ​ສ້າງ​ຕັ້ງ ​ປະ​ຊາ​ທິ​ປະ​ໄຕ​ເສລີ ​ພາບ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ ​. ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກກະຕຸ້ນຕົ້ນຕໍໂດຍຜົນການເລືອກຕັ້ງທີ່ຖືກເບິ່ງຢ່າງກວ້າງຂວາງວ່າເປັນການປອມແປງ. ການ​ປະ​ຕິ​ວັດ​ສີ​ໄດ້​ຖືກ​ຫມາຍ​ໂດຍ​ການ​ນໍາ​ໃຊ້​ອິນ​ເຕີ​ເນັດ​ເປັນ​ວິ​ທີ​ການ​ສື່​ສານ​, ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ບົດ​ບາດ​ທີ່​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ຂອງ ​ອົງ​ການ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ທີ່​ບໍ່​ແມ່ນ​ລັດ​ຖະ​ບານ ​ໃນ​ການ​ປະ​ທ້ວງ​.

ບາງສ່ວນຂອງການເຄື່ອນໄຫວເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນເປົ້າຫມາຍຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະຖອນລັດຖະບານ, ເຊັ່ນ: ສະຫະພັນ​ລັດ​ຢູ​ໂກ​ລາ​ເວ 's Bulldozer ການປະຕິວັດ (2000), ຊອກຊີ's ການປະຕິວັດດອກກຸຫຼາບ (2003), ປະເທດອູແກຣນ's ປະຕິວັດສີສົ້ມ (2004), ກີກີສະຖານ' ການປະຕິວັດ Tulip (2005) ແລະ ການປະຕິວັດ Velvet ຂອງ ອາເມເນຍ (2018). ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍນັກວິທະຍາສາດທາງດ້ານການເມືອງ Valerie Jane Bunce ແລະ Seva Gunitsky ເປັນ " ຄື້ນຂອງປະຊາທິປະໄຕ ," ລະຫວ່າງ ການປະຕິວັດຂອງ 1989 ແລະ 2010-2012 Arab ບໄມ້ປົ່ງ.

ຣັດ​ເຊຍ, ຈີນ ​ແລະ ​ອີ​ຣ່ານ ​ໄດ້​ກ່າວ​ຫາ ​ໂລກ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ ​ວ່າ​ຈັດ​ການ​ປະ​ຕິ​ວັດ​ສີ​ເພື່ອ​ຂະ​ຫຍາຍ​ອິດ​ທິ​ພົນ​ຂອງ​ຕົນ.

 ເອກະສານອ້າງອີງ