ພາສາມົງໂກລີ

ພາສາມົງໂກລີ  ແມ່ນ ​ພາ​ສາ​ຕົ້ນ​ຕໍ ​ຂອງ ​ຄອບ​ຄົວ​ພາ​ສາ ​ມົງ​ໂກນ ​ທີ່​ມີ​ຕົ້ນ​ກໍາ​ເນີດ​ຢູ່​ໃນ ​ພູ​ພຽງ​ມົງ​ໂກນ ​. ມັນ​ແມ່ນ​ເວົ້າ​ໂດຍ​ຊົນ​ເຜົ່າ ​ມົງ​ໂກນ ​ແລະ ​ຊົນ​ເຜົ່າ Mongolic ອື່ນໆ​ທີ່​ກ່ຽວ​ຂ້ອງ​ຢ່າງ​ໃກ້​ຊິດ​ທີ່​ມີ​ກໍາ​ເນີດ​ຂອງ ​ມົງ​ໂກນ ​ທີ່​ທັນ​ສະ​ໄຫມ​ແລະ​ພາກ​ສ່ວນ​ອ້ອມ​ຂ້າງ​ຂອງ​ອາ​ຊີ ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ​ແລະ ​ເຫນືອ​. ມົງ​ໂກນ​ເປັນ​ພາ​ສາ​ທາງ​ການ​ຂອງ ​ມົງ​ໂກນ ​ແລະ ​ມົງ​ໂກ​ໃນ ​ແລະ​ເປັນ​ພາ​ສາ​ທີ່​ຮັບ​ຮູ້​ຂອງ ຊິນຈຽງ ແລະ Qinghai​.

ຈໍາ​ນວນ​ຂອງ​ຜູ້​ເວົ້າ​ໃນ​ທົ່ວ​ພາ​ສາ​ຂອງ​ຕົນ​ທັງ​ຫມົດ​ອາດ​ຈະ​ມີ 5-6 ລ້ານ​ຄົນ​, ລວມ​ທັງ​ຈໍາ​ນວນ​ຫຼວງ​ຫຼາຍ​ຂອງ​ຊາວ​ມົງ​ໂກນ​ແລະ​ຈໍາ​ນວນ​ຫຼາຍ​ຂອງ​ຊາວ ​ມົງ​ໂກນ​ທີ່​ອາ​ໄສ ​ຂອງ​ມົງ​ໂກນ​ໃນ​ຂອງ ​ຈີນ. ໃນ ປະເທດມົງໂກເລຍ, Khalkha Mongolian ແມ່ນເດັ່ນກວ່າ, ແລະປະຈຸບັນໄດ້ຖືກຂຽນເປັນ Cyrillic ແລະ ຕົວອັກສອນມົງໂກນ ພື້ນເມືອງ. ໃນພາສາມົງໂກລີພາຍໃນ, ມັນ ມີ ຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ແລະຂຽນເປັນພາສາມົງໂກລີແບບດັ້ງເດີມ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມົງໂກນໃນທັງສອງປະເທດມັກຈະໃຊ້ ຕົວອັກສອນລາຕິນ ເພື່ອຄວາມສະດວກໃນອິນເຕີເນັດ.

ໃນການສົນທະນາຂອງໄວຍາກອນທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມ, ແນວພັນຂອງມົງໂກນທີ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວແມ່ນມາດຕະຖານທີ່ຂຽນ Khalkha ທີ່ເປັນທາງການໃນສົນທິສັນຍາການຂຽນແລະໄວຍາກອນຕາມທີ່ສອນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນ, ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ຍັງໃຊ້ໄດ້ກັບພາສາ (ເວົ້າ) Khalkha ແລະພາສາມົງໂກນອື່ນໆ, ໂດຍສະເພາະ. ຊະ​ຄາ​ມົງ​ໂກນ.

ບາງຄົນຈັດປະເພດພາສາມົງໂກລີຫຼາຍພາສາເຊັ່ນ Buryat ແລະ Oirat ເປັນພາສາຂອງມົງໂກລີ, ແຕ່ການຈັດປະເພດນີ້ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບມາດຕະຖານສາກົນໃນປະຈຸບັນ.

ພາສາມົງໂກລີເປັນພາສາທີ່ມີ ຄວາມກົມກຽວກັນຂອງພະຍັນຊະນະ ແລະໂຄງສ້າງພະຍາງທີ່ສັບສົນເມື່ອປຽບທຽບກັບພາສາມົງໂກລີອື່ນໆ, ອະນຸຍາດໃຫ້ກຸ່ມຂອງພະຍັນຊະນະເຖິງສາມພະຍາງ - ສຸດທ້າຍ. ມັນເປັນ ພາສາລວມກັນ ທົ່ວໄປທີ່ອີງໃສ່ລະບົບຕ່ອງໂສ້ການຕໍ່ທ້າຍໃນຄໍາສັບແລະນາມ. ໃນຂະນະທີ່ມີຄໍາສັ່ງຂອງຄໍາສັບພື້ນຖານ, subject-object-verb, ຄໍາສັ່ງລະຫວ່າງ ຄໍານາມ ແມ່ນຂ້ອນຂ້າງບໍ່ເສຍຄ່າ, ຍ້ອນວ່າບົດບາດຂອງໄວຍາກອນແມ່ນສະແດງໂດຍລະບົບປະມານແປດ ກໍລະນີໄວຍະກອນ. ມີຫ້າ ສຽງ. ຄຳກິລິຍາຖືກໝາຍໄວ້ສຳລັບສຽງ, ລັກສະນະ, ຄວາມເຄັ່ງຕຶງ ແລະ ລັກ ສະນະເດັ່ນຊັດ. ໃນການເຊື່ອມໂຍງປະໂຫຍກ, ພາລະບົດບາດພິເສດແມ່ນຫຼິ້ນໂດຍ converbs.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ພາ​ສາ​ຂອງ​ມົງ​ໂກນ​