ພາສາທະມິນ

ພາສາທະມິນ ຫຼື ທາມິນ (, [Tamiḻ], [t̪amiɻ], ) ເປັນພາສາດຣາວິດຽນ,ຄຣາດສິກທີ່ເວົ້າໂດຍຊາວທະມິນໃນທະວີບອິນເດຍ ແລະ ຊາວມົວສີລັງກາ ພາສາທະມິນເປັນພາສາທາງການໃນລັດທະມິນນາດູຂອງປະເທດອິນເດຍ, ສີລັງກາ ແລະ ສິງກະໂປ ແລະ ໃນອານາເຂດຂອງສະຫະພາບປູຕູເຈຣີ ພາສານີ້ຍັງເປັນ ພາສາຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍໃນລັດອິນເດຍພາກໃຕ້ 4 ລັດ ຄື: ລັດເກຣາລະ, ລັດຄາຣານາຕາກະ, ລັດອັນດຣາ ປະເທດ ແລະ ລັດເຕລັງຄານາ ອານາເຂດຂອງສະຫະພາບໝູ່ເກາະອັນດາມັນ ແລະ ນິໂກບາ ນອກຈາກນີ້ ຍັງມີຜູ້ເວົ້າເປັນຊາວທະມິນອົບພະຍົບໃນຫຼາຍປະເທດ ເຊັ່ນ: ມາເລເຊຍ, ມຽນມາ, ອາຟຣິກາໃຕ້, ສະຫະລາຊະອານາຈັກ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ການາດາ, ອົດສະຕຣາລີ ແລະ ໂມຣິດ ພາສານີ້ໄດ້ຖືກບັນຈຸເຂົ້າໄປໃນໜຶ່ງ 22 ພາສາໃນກຳນົດຂອງລັດຖະທໍາມະນູນອິນເດຍ ພາສາທະມິນເປັນພາສາທໍາອິດທີ່ຖືກຈັດປະເພດເປັນພາສາຄຣາດສິກຂອງອິນເດຍ.

ພາສາທະມິນເປັນ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ພາສາຄຣາດສິກທີ່ຄົງຢູ່ຍາວທີ່ສຸດໃນໂລກ A. K. Ramanujan ໂດຍອ້າງອີງໃສ່ພາສານີ້ເປັນ "ພາສາດຽວໃນປະເທດອິນເດຍທີ່ທັນສະໄໝທີ່ສືບຕໍ່ຈາກອະດີດ" ຮູບແບບ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງວັນນະຄະດີທະມິນຄລາດສິກໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ "ໜຶ່ງໃນປະເພນີ ແລະ ວັນນະຄະດີຄລາດສິກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ"Hart, George L. "Statement on the Status of Tamil as a Classical Language" , University of California, Berkeley, Department of South Asian Studies – Tamil ໂດຍມີການບັນທຶກວັນນະຄະດີທະມິນຫຼາຍກວ່າ 2000 ປີ: "...the most acceptable periodisation which has so far been suggested for the development of Tamil writing seems to me to be that of A Chidambaranatha Chettiar (1907–1967): 1. Sangam Literature – 200BC to AD 200; 2. Post Sangam literature – AD 200 – AD 600; 3. Early Medieval literature – AD 600 to AD 1200; 4. Later Medieval literature – AD 1200 to AD 1800; 5. Pre-Modern literature – AD 1800 to 1900" Sangam literature ວັນນະຄະດີພາສາທະມິນຍຸກທໍາອິດທີ່ສຸດ ມີອາຍຸ  300 ປີກ່ອນຄຣິດສັກກະລາດເຖິງ ຄ.ສ. 300Definitive Editions of Ancient Tamil Works. Classical Tamil, Government of India ມີວັນນະຄະດີທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດທີ່ຍັງຫຼົງເຫຼືອຢູ່ໃນຕະກຸນພາສາດຣາວິດຽນ ບັນທຶກຄຳຈາລຶກທໍາອິດທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນສີລາຈາລຶກ ແລະ ຫີນຂອງວິລະຊົນ ສືບຕົ້ນຕໍປະມານສະຕະວັດທີ 3 ກ່ອນຄຣິດສັດກະລາດ at p. 610 ກົມສໍາຫຼວດບູຮານຄະດີແຫ່ງອິນເດຍລະບຸວ່າຈາກຈາລຶກທີ່ພົບເຫັນ 100,000 ອັນ ມີ 6,000 ອັນຢູ່ໃນລັດທະມິນນາດູ ແລະ ໃນຈຳນວນນັ້ນສ່ວນໃຫຍ່ຂຽນດ້ວຍພາສາທະມິນ ໂດຍມີພາສາອື່ນໆ ພຽງປະມານ 5% ນອກຈາກນີ້ຍັງໄດ້ພົບເຫັນຈາລຶກພາສາທະມິນທີ່ຂຽນດ້ວຍອັກສອນພຣາໝີໃນປະເທດສີລັງກາ ແລະ ໃນສິນຄ້າທີ່ປະເທດໄທແລະ ປະເທດເອຢິບ ເອກະສານຕົວຂຽນທຳອິດທີ່ສຸດສອງອັນຈາກອິນເດຍ ທີ່ທາງຄວາມຊົງຈຳຂອງໂລກຂອງອຸຍແນສໂກໃຫ້ການຍອມຮັບ ແລະ ບັນຈຸໃນ ຄ.ສ 1997 ແລະ 2005 ຂຽນດ້ວຍພາສາທະມິນ

ໃນ ຄ.ສ. 1578 ມິສຊັນນາຣີ ຊາວປອກຕຸຍການຕີພິມ Thambiran Vanakkam ໜັງສືສວດມົນພາສາທະມິນໃນອັກສອນທະມິນເກົ່າ ເຮັດໃຫ້ພາສາທະມິນເປັນພາສາອິນເດຍທໍາອິດທີ່ມີການພິມ ແລະ ຕີພິມ Tamil Lexicon ທີ່ຕີພິມໂດຍມະຫາວິທະຍາໄລມານຣາດ ເປັນໜຶ່ງໃນວັດ​ຈະ​ນາ​ນຸ​ກົມຮຸ່ນທໍາອິດໃນບັນດາພາສາອິນເດຍ ຕາມລາຍງານຈາກການສຳຫຼວດໃນ ຄ.ສ. 2001 ມີໜັງສືພິມ 1,863 ສະບັບທີ່ຕີພິມໃນພາສາທະມິນໃນຈຳນວນນີ້ມີ 353 ສະບັບທີ່ຕີພິມທຸກມື້India 2001: A Reference Annual 2001. Compiled and edited by Research, Reference and Training Division, Publications Division, New Delhi: Government of India, Ministry of Information and Broadcasting.

 ອ້າງອີງ 

ໝວດ:ພາສາທີ່ເປັນທາງການຂອງປະເທດອິນເດຍ