ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ໄທ

ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ໄທ (ພາສາໄທ: ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย; ພາສາມາເລ: Pemberontakan di Selatan Thailand) ແມ່ນ​ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ທີ່​ຍັງ​ດຳ​ເນີນ​ຢູ່​ໃນ ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ໄທ. ມັນ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ປີ 1948 ເປັນ ​ການ​ກະ​ບົດ ​ແບ່ງ​ແຍກ ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ແລະ​ສາ​ສະ​ຫນາ​ໃນ​ພາກ​ພື້ນ ​ມາ​ເລ​ປາ ​ຕາ​ນີ ​ປະ​ຫວັດ​ສາດ​, ລວມ​ທັງ​ສາມ​ແຂວງ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ໄທ​ແລະ​ພາກ​ສ່ວນ​ສີ່​, ແຕ່​ໄດ້​ມີ​ຄວາມ​ສັບ​ສົນ​ແລະ​ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ນັບ​ຕັ້ງ​ແຕ່​ຕົ້ນ​ປີ 2000 ຈາກ ​ຢາ​ເສບ​ຕິດ​. cartels, ເຄືອ ຂ່າຍ smuggling ນ ້ ໍາ, ແລະ ບາງ ຄັ້ງ ການ ໂຈມ ຕີ pirates. 

ອະ ດີດ​ລັດ​ຊູ​ຕານ​ຂອງ​ຈັງ​ຫວັດ​ປັດ​ຕາ​ນີ, ເຊິ່ງ​ລວມ​ທັງ​ແຂວງ ​ປັດ​ຕາ​ນີ ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ໄທ, ຢາ​ລາ (ຈາ​ລາ), ນາ​ຣາ​ທິ​ວັດ (ເມ​ນາ​ຣາ)—ຊຶ່ງ​ເອີ້ນ​ກັນ​ວ່າ​ສາມ​ແຂວງ​ຊາຍ​ແດນ​ໃຕ້ (SBP) — ເຊັ່ນ​ດຽວ​ກັນ​ກັບ​ພາກ​ສ່ວນ​ທີ່​ໃກ້​ຄຽງ​ຂອງ ຈັງຫວັດສົງຂາ ໂກຣາ (Singgora), ແລະພາກຕາເວັນອອກສຽງເໜືອຂອງ ມາເລເຊຍ (Kelantan), ໄດ້ຖືກຍຶດຄອງໂດຍອານາຈັກສະຫຍາມໃນປີ 1785 ແລະ, ຍົກເວັ້ນ ລັດ Kelantan ໄດ້ຖືກປົກຄອງໂດຍປະເທດໄທຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ພາກໃຕ້ຂອງໄທ