ຍຸກຫີນ

ຍຸກຫີນ (ອັງກິດ: Stone Age) ເປັນຍຸກ ກ່ອນປະຫວັດສາດ ທີ່ກວ້າງຂວາງ ໃນໄລຍະທີ່ ຫີນ ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງເພື່ອສ້າງ ເຄື່ອງມືກ້ອນຫີນ ທີ່ມີຂອບ, ຈຸດ, ຫຼືພື້ນຜິວ percussion. ໄລຍະເວລາໄດ້ແກ່ຍາວເຖິງປະມານ 3.4 ລ້ານ​ປີ ແລະ​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ​ລະ​ຫວ່າງ 4000 BC ແລະ 2000 BC, ດ້ວຍການມາເຖິງຂອງ ການເຮັດວຽກໂລຫະ. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນເປັນຕົວແທນເກືອບ 99.3% ຂອງປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ. ເຖິງແມ່ນວ່າບາງໂລຫະທີ່ເຮັດດ້ວຍໂລຫະທີ່ລຽບງ່າຍ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການນໍາໃຊ້ ຄໍາ ແລະ ທອງແດງ ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງເຄື່ອງປະດັບ, ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຍຸກຫີນ, ມັນແມ່ນການລະລາຍແລະ ການຫລອມ ໂລຫະທອງແດງທີ່ຫມາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງຍຸກຫີນ. ໃນ ອາຊີຕາເວັນຕົກ, ນີ້ເກີດຂຶ້ນປະມານ 3000 BC, ໃນເວລາທີ່ bronze ໄດ້ກາຍເປັນແຜ່ຫຼາຍ. ຄຳວ່າ ຍຸກທອງສຳລິດ ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອອະທິບາຍເຖິງຍຸກສະໄໝທີ່ສືບທອດກັນມາເຖິງຍຸກຫີນ, ພ້ອມທັງພັນລະນາເຖິງວັດທະນະທຳທີ່ໄດ້ພັດທະນາເຕັກນິກ ແລະ ເທັກໂນໂລຢີໃນການເຮັດວຽກຂອງໂລຫະປະສົມທອງແດງ (ທອງແດງ: ເດີມທອງແດງ ແລະ ອາເຊນິກ, ຕໍ່ມາທອງແດງ ແລະ ກົ່ວ) ເຂົ້າໃນເຄື່ອງມື, ປູກຝັງຫີນ. ໃນ​ການ​ນໍາ​ໃຊ້​ຈໍາ​ນວນ​ຫຼາຍ​.

 ເອກະສານອ້າງອີງ