ສົງຄາມອິນດູຈີນຄັ້ງທີສາມ

ສົງຄາມອິນດູຈີນຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນການປະທະກັນທາງດ້ານອາວຸດທີ່ຕິດພັນກັນ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນກຸ່ມຄອມມູນິດຕ່າງໆກ່ຽວກັບອິດທິພົນຍຸດທະສາດໃນ ອິນດູຈີນ ພາຍຫຼັງໄຊຊະນະຂອງຄອມມູນິດຫວຽດນາມໃຕ້, ລາວ, ແລະກຳປູເຈຍໃນປີ 1975. ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ຕົ້ນ​ຕໍ​ແມ່ນ​ຍ້ອນ​ການ​ສືບ​ຕໍ່​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ແລະ​ບຸກ ​ລຸກ​ຂອງ​ຂະ​ເໝນ​ແດງ ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ດິນ​ແດນ​ຫວຽດ​ນາມ​ທີ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຊອກ​ຫາ​ຍຶດ​ເອົາ​ຄືນ. ການ​ບຸກ​ລຸກ​ເຫຼົ່າ​ນີ້​ຈະ​ສົ່ງ​ຜົນ​ໃຫ້​ເກີດ ​ສົງ​ຄາມ​ກຳ​ປູ​ເຈຍ-ຫວຽດ​ນາມ ທີ່​ຫວຽດ​ນາມ​ເປັນ​ເອ​ກະ​ພາບ​ໃໝ່​ໄດ້​ໂຄ່ນ​ລົ້ມ​ລະ​ບອບ Pol Pot ແລະ​ຂະ​ເໝນ​ແດງ, ສົ່ງ​ຜົນ​ໃຫ້ ​ກຳ​ປູ​ເຈຍ​ສິ້ນ​ສຸດ​ການ​ຂ້າ​ລ້າງ​ເຜົ່າ​ພັນ . ຫວຽດນາມ ​ໄດ້​ຕິດ​ຕັ້ງ​ລັດຖະບານ​ທີ່​ນຳພາ​ໂດຍ​ບັນດາ​ຝ່າຍ​ຄ້ານ​ຂອງ ​ໂປ​ໂລ​ໂປ, ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ ​ທ່ານ ຮຸນ ເຊນ, ອະດີດ​ຜູ້​ບັນຊາ​ການ​ຂະ​ເໝນ​ແດງ. ສິ່ງ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ໄດ້​ພາ​ໃຫ້​ຫວຽດ​ນາມ​ຍຶດ​ຄອງ​ກຳ​ປູ​ເຈຍ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ໜຶ່ງ​ທົດ​ສະ​ວັດ. ການ​ທີ່​ຫວຽດນາມ ​ເລັ່ງທຳລາຍ​ຂະ​ເໝນ​ແດງ​ຢ່າງ​ສິ້ນ​ເຊີງ ​ໄດ້​ພາ​ໃຫ້​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ທໍາ ​ການ​ບຸກ​ໂຈມ​ຕີ​ເຂດ​ຊາຍ​ແດນ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ໄທ ​ຕໍ່​ພວກ​ທີ່​ໄດ້​ຈັດ​ໃຫ້​ມີ​ສະຖານ​ທີ່​ສັກສິດ. ພາຍຫຼັງ​ກອງ​ປະຊຸມ​ສັນຕິພາບ​ປາຣີ​ປີ 1989, ຫວຽດນາມ​ໄດ້​ຖອນ​ທະຫານ​ອອກ​ຈາກ​ກຳປູ​ເຈຍ. ໃນທີ່ສຸດ, ການສູ້ຮົບກັບທະຫານປົກກະຕິໃນພາກພື້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງຫຼັງຈາກການລົງນາມໃນສັນຍາສັນຕິພາບປາຣີປີ 1991. ຢູ່ລາວ, ການກະບົດ ຍັງດຳເນີນຢູ່, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໜ້ອຍລົງຕັ້ງແຕ່ປີ 2007 ເປັນຕົ້ນມາ, ໂດຍລັດຖະບານໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກທັງຈີນ ແລະ ຫວຽດນາມ.

 ເບິ່ງນຳ 

 ສົງຄາມອິນດູຈີນຄັ້ງທຳອິດ
 ການແຕກແຍກລະຫວ່າງຈີນ-ໂຊວຽດ
 ສົງຄາມຫວຽດນາມ

 ເອກະສານອ້າງອີງ 
ໝວດ:ສົງຄາມ