ຕົວເລກອາຫລັບ

ສິບ ຕົວເລກອາຣັບ 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, ແລະ 9 ແມ່ນ ສັນຍາລັກ ທີ່ໃຊ້ທົ່ວໄປທີ່ສຸດໃນການຂຽນຕົວເລກ. ຄຳສັບນີ້ມັກຈະໝາຍເຖິງ ການໝາຍຕຳແໜ່ງ ໂດຍໃຊ້ຕົວເລກ, ເຊັ່ນດຽວກັບການໃຊ້ຖານ ທົດສະນິຍົມ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອກົງກັນຂ້າມກັບລະບົບອື່ນໆ ເຊັ່ນ: ຕົວເລກໂຣມັນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສັນຍາລັກຍັງຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຂຽນຕົວເລກໃນຖານອື່ນໆເຊັ່ນ octal, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຂຽນຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ແມ່ນຕົວເລກເຊັ່ນເຄື່ອງຫມາຍການຄ້າຫຼືຕົວລະບຸປ້າຍທະບຽນ.

ຊາວ​ເອີ​ຣົບ​ຄັ້ງ​ທໍາ​ອິດ​ໄດ້​ຮຽນ​ຮູ້​ຂອງ​ຕົວ​ເລກ​ອາ​ຣາ​ບີ c. ສະຕະວັດທີ 10, ເຖິງແມ່ນວ່າການແຜ່ກະຈາຍຂອງພວກມັນເປັນຂະບວນການເທື່ອລະກ້າວ. ສອງສັດຕະວັດຕໍ່ມາ, ນັກວິຊາການຊາວອີຕາລີ Fibonacci ໄດ້ພົບກັບຕົວເລກຢູ່ໃນເມືອງ Béjaïa Algerian. ຜົນງານໃນສະຕະວັດທີ 13 ຂອງລາວ  ແມ່ນສໍາຄັນໃນການເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນທົ່ວເອີຣົບ; ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການນໍາໃຊ້ຂອງພວກເຂົາໃນເອີຣົບໄດ້ຖືກຈໍາກັດເປັນສ່ວນໃຫຍ່ໃນ ພາກເຫນືອຂອງອິຕາລີ ຈົນກ່ວາການປະດິດຂອງ ຫນັງສືພິມພິມ ໃນສະຕະວັດທີ 15. ການຄ້າເອີຣົບ, ປື້ມ, ແລະ ອານານິຄົມ ຕໍ່ມາໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມນິຍົມໃນການຮັບຮອງເອົາຕົວເລກອາຫລັບທົ່ວໂລກ. ຕົວເລກໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ໃນທົ່ວໂລກ - ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍນອກເຫນືອຈາກ ການແຜ່ກະຈາຍຂອງຕົວອັກສອນລາຕິນ ໃນປະຈຸບັນ - ແລະໄດ້ກາຍເປັນເລື່ອງທົ່ວໄປໃນລະບົບການຂຽນທີ່ລະບົບຕົວເລກອື່ນໆທີ່ມີຢູ່ກ່ອນຫນ້ານີ້, ເຊັ່ນຕົວເລກ ຈີນ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນ.