ພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານ

ພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານ ຫ ຼື ສຳນຽງກວາງໂຈ່ວ ຄືສຳນຽງຂອງພາສາກວາງຕຸ້ງທີ່ເປັນຍອມຮັບວ່າໃຫ້ເປັນສຳນຽງມາດຕະຖານ ໃຊ້ເປັນພາສາທາງການເວົ້າໃນຮົງກົງແລະມາເກົ້າ ທັງໃນພາກລັດ ແລະ ການສອນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນ ພາສານີ້ເປັນພາສາພື້ນເມືອງຂອງເມືອງກວາງໂຈ່ວ ກວາງຕຸ້ງ ແລະ ເຂດອ້ອມຂ້າງໃນພາກໃຕ້ຂອງປະເທດຈີນ

ໃນກຸ່ມສຽງຖານຟັນຫຼືປຸ່ມເຫງືອກສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້  ກັບ ທີ່ຈະຢູ່ໃນສຽງຟັນ ໃນຂະນະທີ່ , ,  ເຊິ່ງອອກສຽງທີ່ຖານປຸ່ມເຫງືອກ.

ຜູ້ທີ່ເວົ້າພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານບາງຄົນບໍ່ສາມາດແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ  ກັບ  ໂດຍຈະອອກສຽງເປັນ  ແລະ ລະຫວ່າງ  ກັບໜ່ວຍສຽງວ່າງ ເຊິ່ງຈະຖືກອອກສຽງແຕ່ໜ່ວຍສຽງວ່າງ

 ທ້າຍພະຍາງ
 (ອາ) (ແອ) (ອໍ)  (ເອີ)  (ອີ)  (ອູ)  (ອະວືວ) ຍາວ  ສັ້ຮ ຍາວ  ສັ້ນ ຍາວ  ສັ້ນ ຍາວ  ສັ້ນ ຍາວ ຍາວ  ຍາວ  ,  (-ຍ) (ອາຍ) (ໄອ)  (ເອິຍ) (ອັອຍ)   (ເອີຍ)  (ອູຍ)   (-ວ) (ອາວ) (ເອົາ)¹ (ແອວ)   (ໂອວ)   (ອີວ)    (-ມ) (ອາມ) (ອຳ)¹ (ແອມ)      ອີມ)    (-ນ) (ອານ) (ອັນ)¹ (ແອນ)  (ອັອນ)   (ເອິນ) (ອີນ) (ອູນ) (ອະວືນ)  (-ງ) (ອາງ) (ອັງ) (ແອງ) (ເອັງ) (ອັອງ) (ອົງ) (ເອິງ)      (-ບ) (ອາບ) (ອັບ)¹ (ແອບ)      (ອີບ)    (-ດ) (ອາດ) (ອັດ)¹ (ແອດ)  (ອັອດ) ¹ (ເອິດ) (ເອິດ) (ອີດ) (ອູດ) (ອວືດ)  (-ກ) (ອາກ) (ອັກ) (ແອກ) (ເອັກ) (ອັອກ) (ອົກ) (ເອິກ)    
ແລະ ພະຍາງນາສິກອີກ 2 ພະຍາງຄື: (ເຮັດປາກ ມ ແລ້ວຮ້ອງສຽງ),  (ເຮັດປາກ ງ ແລ້ວຮ້ອງສຽງ)

¹ ທ້າຍພະຍາງ , , , , ,  ພົບເຫັນຢູ່ໃນພາສາເວົ້າເທົ່ານັ້ນ  ເຊິ່ງບໍ່ມີການວິເຄາະຫຼືການສະແດງແທນອັກສອນດ້ວຍໂຣມັນ

 ວັນນາຍຸກ 
ສຽງວັນນາຍຸກໃນພາສາກວາງຕຸ້ງມາດຕະຖານມີ 6 ສຽງ ເຖິງວ່າການຮຽນການສອນດັ້ງເດີມສອນວ່າມີ 9 ສຽງ ແຕ່ກໍມີ 3 ສຽງທີ່ຊໍ້າກັນ ເຊິ່ງຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າພະຍາງນັ້ນເປັນພະຍາງເປີດ(ຄຳເປັນ) ຫຼື ພະຍາງປິດ (ຄຳຕາຍ)

 ພະຍາງ ພະຍາງເປີດ ພະຍາງປິດ ໝາຍເລກ 1  2  3  4  5  6  7 (ຫຼື 1)  8 (ຫຼື 3)  9 (ຫຼື 6) ລະດັບສຽງ ສູງ,ສູງ-ກາງ  ກາງ-ສູງ  ກາງ ກາງ-ຕໍ່າ,ຕໍ່າ  ຕໍ່າ-ກາງ ເຄິ່ງຕ່ຳ ສູງ  ກາງ  ເຄິ່ງຕ່ຳ ຕົວຢ່າງ 詩  史  試  時  市  是  識  錫  食 ສຽງອ່ານ ,     ,          ກຳກັບເຄື່ອງໝາຍ ,      ,           ລະບົບເຍລ sī, sì  sí  si sīh, sìh  síh  sih sīk  sek  sihkສຽງ