ພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນ

ພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນສາມອົງກອນຄອມມູນິດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ.

ໃນຊຸມປີ 1920, ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຕ້ານຈັກກະພັດອາເມລິກາພວມຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງແຮງຢູ່ຫວຽດນາມ.  ໜຶ່ງ ໃນບັນດາອົງການປະຕິວັດທີ່ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດໃນເວລານັ້ນແມ່ນສະຫະພັນຊາວ ໜຸ່ມ ປະຕິວັດຫວຽດນາມ, ໂດຍປະຕິບັດຕາມແນວທາງການເມືອງຄອມມູນິດທີ່ຈັດໂດຍ Nguyen Ai Quoc ໃນປີ 1925 ຢູ່ກວາງໂຈ (ປະເທດຈີນ).  ຮອດທ້າຍຊຸມປີ 1920, ສະມາຄົມຄອມມູນິດຫຼາຍແຫ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນອົງການນີ້.  ບາງສະມາຊິກທີ່ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດຕ້ອງການສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດທີ່ແທ້ຈິງໃນປະເທດຫວຽດນາມເພື່ອປ່ຽນແທນສະຫະພັນຊາວ ໜຸ່ມ ປະຕິວັດຫວຽດນາມ.  ພັກຄອມມູນິດຫວຽດນາມຕໍ່ມາໄດ້ປ່ຽນຊື່ໃນກອງປະຊຸມທີ່ຮົງກົງໃນເດືອນຕຸລາ 930 ເພາະວ່າຄອມມູນິດສາກົນໄດ້ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ການສ້າງຕັ້ງພັກດຽວໃນອິນດູຈີນ.

ການດັດແກ້ຈຸລັງພັກຄອມມູນິດຄັ້ງທຳອິດ

ໃນເດືອນມີນາປີ 1929, ສະມາຊິກສະຫະພັນຊາວ ໜຸ່ມ ປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຈຳ ນວນ 7 ຄົນປະກອບມີ:

Ngo Gia Tu,
ທ່ານ Nguyen Duc Canh,
ທ່ານ Trinh Dinh Cuu,
ທ່ານ Tran Van Cung,
Do Ngoc Du
ດຶກແຮັກດິງ
Nguyen Tuan (Kim Ton)
ພົບປະກັນທີ່ 5D Ham Long, ຮ່າໂນ້ຍ, ຕັດສິນໃຈສ້າງຕັ້ງສາຂາຄອມມູນິດແລະໄດ້ເລືອກຕັ້ງ Tran Van Cung (ນາມແຝງ Quoc Anh) ເປັນເລຂາ.  ເຖິງວ່າ Nguyen Phong Sac, ເຖິງວ່າຈະຂາດວຽກຍ້ອນວຽກງານພິເສດຂອງລາວ, ກໍ່ຍັງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນສະມາຊິກຢ່າງເປັນທາງການ [2].  ນີ້ແມ່ນສາຂາຄອມມູນິດແຫ່ງ ທຳ ອິດຢູ່ຫວຽດນາມ.  ສາຂາຫ້ອງນີ້ໄດ້ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ການສ້າງຕັ້ງພັກຄອມມູນິດ.  ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ໜ່ວຍ ພັກໄດ້ກະກຽມຢ່າງຕັ້ງ ໜ້າ ເພື່ອສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດເພື່ອປ່ຽນແທນສະຫະພັນຊາວ ໜຸ່ມ ປະຕິວັດຫວຽດນາມ.

ຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມແກ້ໄຂ

ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງ ທຳ ອິດຂອງຄະນະຊາວ ໜຸ່ມ ປະຊາຊົນປະຕິວັດຫວຽດນາມໃນຕົ້ນເດືອນພຶດສະພາປີ 1929 ໄດ້ມີການຖົກຖຽງກັນລະຫວ່າງຄະນະຜູ້ແທນອ້ອມຂ້າງການຊຸກຍູ້ການສ້າງຕັ້ງພັກຄອມມູນິດ.  ພາຍຫຼັງຂໍ້ສະ ເໜີ ເພື່ອຍຸບສະມາຄົມຊາວ ໜຸ່ມ ປະຊາຊົນປະຕິວັດຫວຽດນາມ, ການສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດໄດ້ຖືກປະຕິເສດ, ຄະນະຜູ້ແທນ Tonkin (ລວມທັງ Tran Van Cung, Ngo Gia Tu ແລະ Nguyen Tuan) ໄດ້ຖອນຕົວອອກຈາກສະພາແລະກັບຄືນບ້ານ.

ການປັບປຸງການສ້າງຕັ້ງແລະການ ດຳ ເນີນງານ

ວັນທີ 17 ມິຖຸນາ, 1929 ຢູ່ທີ່ 312 ຖະ ໜົນ Kham Thien, ຮ່າໂນ້ຍ, [3] [4] ປະມານ 20 ຕົວແທນຂອງອົງການຈັດຕັ້ງຮາກຖານຄອມມູນິດໃນພາກ ເໜືອ ໄດ້ພົບປະກັນຢູ່ທີ່ກອງປະຊຸມເພື່ອຕັດສິນການສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນ.  ຜ່ານຖະແຫຼງການແລະລັດຖະບັນຍັດຂອງພັກ, ການຕັດສິນໃຈເຜີຍແຜ່ຄ້ອນແລະຄ້ອນ, ໄດ້ສົ່ງໃຫ້ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກຊົ່ວຄາວ, ໃນນັ້ນປະກອບມີ: Trinh Dinh Cuu, Nguyen Duc Canh, Ngo Gia Tu, Tran Van Cung, Nguyen Phong Sac,  Tran Tu Chinh ແລະ Nguyen Tuan (Kim Ton).  ອົງການນີ້ໄດ້ພັດທະນາຢູ່ Tonkin ແລະໄດ້ສົ່ງຄົນໄປສູນກາງປະເທດຫວຽດນາມແລະ Cochinchina ເພື່ອໂຄສະນາເພື່ອສ້າງຕັ້ງພັກໃນທົ່ວປະເທດຫວຽດນາມ.

ໃນເດືອນກຸມພາປີ 1930, ພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນແລະບັນດາອົງການຄອມມູນິດອື່ນໆໃນຫວຽດນາມ (ພັກກອມມູນິດ Annam, ພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນ) ໄດ້ທ້ອນໂຮມເຂົ້າເປັນພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ (ທ່ານ Trinh Dinh Cuu ແມ່ນບຸກຄົນ).  ຫົວ ໜ້າ ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງຊົ່ວຄາວ).

ຕາມທ່ານດຣ Vu Quang Hien, ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດຮ່າໂນ້ຍ, ປະທານໂຮ່ຈີມິນໃນປີ 1930 ຄິດວ່າພັກກອມມູນິດແຍກຕ່າງຫາກຕ້ອງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງໃນ 3 ປະເທດອິນດູຈີນ, ແຕ່ວ່າພັກກອມມູນິດສາກົນໄດ້ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ການສ້າງຕັ້ງພັກ ໜຶ່ງ ຢູ່ອິນດູຈີນ.  ເທົ່ານັ້ນ.  ໝາກ ຜົນຂອງກອງປະຊຸມຢູ່ຮົງກົງໃນເດືອນຕຸລາປີ 1930, ໂດຍປະທານ Tran Phu ຕັດສິນໃຈປະຖິ້ມຊື່ພັກຄອມມູນິດຫວຽດນາມແລະຕັ້ງຊື່ພັກຄອມມູນິດອິນດູຈີນ.

ເມື່ອກອງປະຊຸມສູນກາງພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນໄດ້ພົບປະກັນຢູ່ເມືອງໄຊງ່ອນໃນວັນທີ 12 ມີນາ 1931, ຄວາມ ສຳ ພັນລະຫວ່າງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ, ຜູ້ ນຳ ປະຈຸບັນ Tran Phu, ແລະທ່ານ Ho Chi Minh, ໃນເວລານັ້ນຢູ່ Hong  ກົງ, ໄດ້ລົງມາຫຼາຍ.  ອີງຕາມທ່ານ Sophie Quinn-Judge, ຜູ້ຂຽນຂອງ "ໂຮຈິມິນ: ປີ Miss", Ho ໄດ້ຖືກວິພາກວິຈານໃນເວລານັ້ນເພາະວ່າປະຊາຊົນເລີ່ມເຫັນວ່າລາວເປັນຜູ້ປະຕິຮູບແນວໂນ້ມ.  ປະເທດ. [5]  ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ທ່ານດຣຫວໍກວາງເຮີນ, ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດຮ່າໂນ້ຍ, ໃຫ້ຮູ້ວ່າ, ໂຮ່ຈີມິນໃນເວລານັ້ນມີຄວາມເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຈາກພັກກອມມູນິດສາກົນ, ແລະກໍ່ຖືກ "ກ່າວປະນາມຢ່າງຮຸນແຮງ.  ຈາກກອງຂອງຄອມມູນິດສາກົນ