ລາຊະວົງຫງວຽນ

ລາຊະວົງຫງວຽນ (chữ Nôm : 茹阮, ) ແມ່ນ ​ລາຊະວົງ​ຫວຽດນາມ ​ຫຼ້າ​ສຸດ, ​ໂດຍ ​ເຈົ້າ​ຊີວິດ​ຫງວຽນ​ຢຸງ ​ແລະ ປົກຄອງ​ລັດ​ຫວຽດນາມ​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ​ຢ່າງ​ເປັນ​ເອກະລາດ​ແຕ່​ປີ 1802 ຫາ 1883 ກ່ອນ​ຈະ​ຕົກ​ເປັນ​ລັດ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ​ຂອງ​ຝຣັ່ງ. ໃນ​ໄລຍະ​ປະກາດ​ເອກະລາດ, ຫງວຽນ​ຫວຽດນາມ ​ແມ່ນ ​ປະ​ເທດ​ມະຫາ​ອຳນາດ ​ຢູ່​ອາຊີ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ສ່ຽງ​ໃຕ້, ພິ​ເສດ​ແມ່ນ​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ປົກຄອງ​ຂອງ​ຈັກກະພັດ Minh Mạng. ໃນໄລຍະທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ, ຈັກກະພັດໄດ້ຂະຫຍາຍໂດຍກົງເຂົ້າໄປໃນ ປະເທດກໍາປູເຈຍ ແລະ ລາວ ທີ່ທັນສະໄຫມແລະສິ້ນສຸດການມີຢູ່ຂອງ ຈໍາປາ ໂດຍຜ່ານການສືບຕໍ່ຂອງສົງຄາມ Nam Tiến ແລະ ສົງຄາມສະຫຍາມ-ຫວຽດນາມ. ດິນແດນ​ຫວຽດນາມ​ໄດ້​ຂຶ້ນ​ສູ່​ລະດັບ​ສູງ​ສຸດ​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ແຕ່​ປີ 1834 ຫາ 1841. ຈັກກະພັດຍັງໃຊ້ນະໂຍບາຍການລວມຕົວທີ່ເຂັ້ມແຂງຕໍ່ກັບຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ ແລະສະກັດກັ້ນຊາວຄຣິສຕຽນ. ບໍ່​ຄື​ກັບ​ບັນພະບຸລຸດ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າ, ລາຊະວົງ​ຫງວຽນ​ໄດ້​ນຳ​ໃຊ້​ນະ​ໂຍບາຍ​ປະ​ເທດ​ປິດ​ລ້ອມ ​ແລະ ລັດທິ​ຂົງ​ຈື້​ທີ່​ເຄັ່ງ​ຄັດ​ຈົນ​ກວ່າ​ຝະລັ່ງ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ມາ. ດ້ວຍ ​ການ​ຍຶດ​ໝັ້ນ​ຂອງ​ຝະ​ລັ່ງ, ລາຊະ​ວົງ​ຫງວຽນ​ໄດ້​ຖືກ​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ມອບ​ອະ​ທິ​ປະ​ໄຕ​ເຂດ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ຫວຽດ​ນາມ​ໃຫ້​ແກ່​ຝ​ລັ່ງ​ໃນ​ປີ 1862 ແລະ 1874, ແລະ ຫຼັງ​ຈາກ​ປີ 1883, ລາດ​ຊະ​ວົງ ຫງວຽນ​ຫງວຽນ​ໄດ້​ປະ​ຕິ​ບັດ ​ສິດ​ປົກ​ປັກ​ຮັກ​ສາ ​ອາ​ນາ​ມ ເທົ່າ​ນັ້ນ. Tonkin. ຕໍ່​ມາ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ສົນ​ທິ​ສັນ​ຍາ​ກັບ​ຝ​ຣັ່ງ​ແລະ​ເປັນ ​ຈັກ​ກະ​ພັດ​ຫວຽດ​ນາມ ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ສັ້ນ​ຈົນ​ເຖິງ​ວັນ​ທີ 25 ສິງ​ຫາ 1945.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ລາຊະວົງ ຫວຽດນາມ
ໝວດ:ອະດີດ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ຂອງ​ຈີນ