ມັນດາລາ (ຕົວແບບທາງດ້ານການເມືອງ)

ມັນດາລາ (ສັນສະກິດ: मण्डल  Maṇḍala) ເປັນຄຳພາ ສາສັນສະກິດ ຊຶ່ງແປວ່າ 'ວົງ'. ມັນດາລາ ແມ່ນຕົວແບບສໍາລັບການອະທິບາຍຮູບແບບຂອງອໍານາດທາງດ້ານການເມືອງທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍລະຫວ່າງ ເມືອງເມືອງ ຫຼື Kedatuan (ຕົ້ນຕໍ) ໃນ ປະຫວັດສາດອາຊີຕາເວັນອອກກາງໃນກາງ, ເມື່ອອໍານາດທ້ອງຖິ່ນມີຄວາມສໍາຄັນກວ່າຜູ້ນໍາສູນກາງ. ແນວຄວາມຄິດຂອງ ມັນດາລາ ດຸ່ນດ່ຽງແນວໂນ້ມທີ່ທັນສະໄຫມເພື່ອຊອກຫາອໍານາດທາງດ້ານການເມືອງທີ່ເປັນເອກະພາບ, ເຊັ່ນ: ອໍານາດຂອງ ອານາຈັກ ຂະຫນາດໃຫຍ່ແລະ ປະເທດຊາດ ຂອງປະຫວັດສາດຕໍ່ມາ - ເປັນຜົນຕອບແທນທີ່ບໍ່ຄາດຄິດຂອງ ຄວາມກ້າວຫນ້າຂອງເຕັກໂນໂລຢີສ້າງແຜນທີ່ ໃນສະຕະວັດທີ 15. ໃນ​ຄໍາ​ເວົ້າ​ຂອງ OW Wolters ຜູ້​ທີ່​ສືບ​ຕໍ່​ຄົ້ນ​ຫາ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ໃນ​ປີ 1982​:ແຜນທີ່ຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ກ່ອນຫນ້ານີ້ທີ່ພັດທະນາມາຈາກເຄືອຂ່າຍ prehistoric ຂອງການຕັ້ງຖິ່ນຖານຂະຫນາດນ້ອຍແລະເປີດເຜີຍຕົນເອງໃນບັນທຶກປະຫວັດສາດແມ່ນ patchwork ຂອງ ມັນດາລາ ມັກຈະຊ້ອນກັນ.ມັນຖືກໃຊ້ເພື່ອສະແດງເຖິງການສ້າງຕັ້ງທາງດ້ານການເມືອງ ຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ ແບບດັ້ງເດີມ, ເຊັ່ນ: ສະຫະພັນ ຂອງອານາຈັກຫຼື poliity vassalized ພາຍໃຕ້ ສູນກາງຂອງການປົກຄອງ . ມັນໄດ້ຖືກຮັບຮອງເອົາໂດຍນັກປະຫວັດສາດເອີຣົບໃນສະຕະວັດທີ 20 ຈາກການສົນທະນາທາງດ້ານການເມືອງຂອງອິນເດຍບູຮານເປັນວິທີການຫລີກລ້ຽງຄໍາວ່າ "ລັດ" ໃນຄວາມຫມາຍທໍາມະດາ. ບໍ່ພຽງແຕ່ ນະໂຍບາຍ ຂອງອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ຍົກເວັ້ນຫວຽດນາມບໍ່ສອດຄ່ອງກັບທັດສະນະຂອງຈີນແລະເອີຣົບກ່ຽວກັບ ລັດ ທີ່ມີ ຊາຍແດນ ຕິດຈອດແລະ ລະບົບລະບົບການປົກຄອງ, ແຕ່ພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນທິດທາງກົງກັນຂ້າມ: ທາງດ້ານການເມືອງແມ່ນກໍານົດໂດຍສູນກາງຂອງຕົນແທນທີ່ຈະເປັນຂອບເຂດຊາຍແດນ, ແລະ. ມັນ​ສາ​ມາດ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ປະ​ກອບ​ດ້ວຍ​ການ​ເມືອງ​ສາ​ຂາ​ອື່ນໆ​ຈໍາ​ນວນ​ຫຼາຍ​ໂດຍ​ບໍ່​ມີ​ການ​ດໍາ​ເນີນ​ການ​ເຊື່ອມ​ໂຍງ​ດ້ານ​ບໍ​ລິ​ຫານ​.

ໃນບາງວິທີທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບ ລະບົບ feudal ຂອງເອີຣົບ, ລັດຕ່າງໆໄດ້ຖືກເຊື່ອມຕໍ່ໃນ suzerain - ການພົວພັນ ສາຂາ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ພູມສາດທາງດ້ານການເມືອງ