ໝູ່ເກາະອັງກິດ

ໝູ່ເກາະອັງກິດ ເປັນ ໝູ່ເກາະ ໜຶ່ງຢູ່ໃນ ມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກເໜືອ ຢູ່ນອກຊາຍຝັ່ງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອຂອງ ທະວີບເອີຣົບ, ປະກອບດ້ວຍ ໝູ່ເກາະ ອັງກິດ, ໄອແລນ, ເກາະມະນຸດ, ເຮບໄຣດ ພາຍໃນ ແລະ ຊັ້ນນອກ, ໝູ່ເກາະເໜືອ (ອໍກນີ ແລະ ເຊດແລນ), ແລະຫຼາຍກວ່າຫົກພັນເກາະນ້ອຍ. ພວກເຂົາມີພື້ນທີ່ທັງຫມົດ     ແລະປະຊາກອນລວມເກືອບ 72 ຄົນ ລ້ານ, ແລະປະກອບມີສອງ ລັດອະທິປະໄຕ, ສາທາລະນະລັດໄອແລນ (ເຊິ່ງກວມເອົາປະມານຫ້າສ່ວນຫົກຂອງໄອແລນ), ແລະ ສະຫະລາຊະອານາຈັກຂອງອັງກິດແລະໄອແລນເຫນືອ . ຫມູ່ເກາະ Channel, ຢູ່ນອກຊາຍຝັ່ງພາກເຫນືອຂອງ ປະເທດຝຣັ່ງ, ປົກກະຕິແລ້ວຖືກເອົາເຂົ້າເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຫມູ່ເກາະອັງກິດ,  ເຖິງແມ່ນວ່າທາງພູມສາດພວກມັນບໍ່ໄດ້ເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງ ຫມູ່ເກາະ. ພາຍ​ໃຕ້​ກົດ​ຫມາຍ​ວ່າ​ດ້ວຍ​ການ​ແປ​ພາ​ສາ​ອັງ​ກິດ​ປີ 1978​, ຫມູ່​ເກາະ​ຊ່ອງ​ແມ່ນ​ກະ​ຈ່າງ​ແຈ້ງ​ເປັນ​ສ່ວນ​ຫນຶ່ງ​ຂອງ ​ຫມູ່​ເກາະ​ອັງ​ກິດ, ບໍ່​ໃຫ້​ສັບ​ສົນ​ກັບ​ຫມູ່​ເກາະ​ອັງ​ກິດ​.

ຫີນເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດແມ່ນ 2.7 ມີອາຍຸຫຼາຍຕື້ປີແລະຖືກພົບເຫັນຢູ່ໃນໄອແລນ, Wales ແລະພາກຕາເວັນຕົກສຽງເຫນືອຂອງ Scotland. ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາ Silurian, ພາກພື້ນຕາເວັນຕົກສຽງເຫນືອໄດ້ collided ກັບພາກຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ເຊິ່ງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ແຍກຕ່າງຫາກ. ພູມ​ສັນ​ຖານ​ຂອງ​ຫມູ່​ເກາະ​ແມ່ນ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ໃນ​ຂະ​ຫນາດ​ໂດຍ​ມາດ​ຕະ​ຖານ​ຂອງ​ໂລກ​. Ben Nevis, ພູທີ່ສູງທີ່ສຸດ, ສູງພຽງແຕ່ ,  ແລະ Lough Neagh, ເຊິ່ງມີຂະຫນາດໃຫຍ່ກ່ວາທະເລສາບອື່ນໆໃນກຸ່ມເກາະ, ກວມເອົາ . ສະ​ພາບ​ອາ​ກາດ​ແມ່ນ​ທະ​ເລ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ຮ້ອນ​, ມີ​ລະ​ດູ​ຫນາວ​ເຢັນ​ແລະ​ຮ້ອນ​ອົບ​ອຸ່ນ​. ກະແສລົມມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກເໜືອ ເຮັດໃຫ້ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ອຸນຫະພູມເພີ່ມຂຶ້ນ  ສູງກວ່າຄ່າສະເລ່ຍຂອງໂລກສຳລັບເສັ້ນຂະໜານ. ອັນນີ້ເຮັດໃຫ້ພູມສັນຖານທີ່ຖືກຄອບງໍາມາດົນນານໂດຍປ່າຝົນທີ່ມີອາກາດຮ້ອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າກິດຈະກໍາຂອງມະນຸດໄດ້ທໍາລາຍ ປ່າ ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວ. ພາກພື້ນໄດ້ຖືກບ່ອນຢູ່ອາໄສຄືນ ໃໝ່ ຫຼັງຈາກໄລຍະເວລາ glacial ສຸດທ້າຍຂອງ glaciation Quaternary, ໂດຍ 12,000 BC, ໃນເວລາທີ່ປະເທດອັງກິດຍັງເປັນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງ ແຫຼມຂອງທະວີບເອີຣົບ. ໄອແລນອາດຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັບປະເທດອັງກິດໂດຍທາງ ຂົວນ້ໍາກ້ອນ ກ່ອນ 14,000 BC, ແລະບໍ່ມີບ່ອນຢູ່ອາໄສຈົນກ່ວາ 8000 BC. ປະເທດອັງກິດກາຍເປັນເກາະໂດຍ 7000 BC ດ້ວຍນ້ໍາຖ້ວມ Doggerland.

 ອ້າງອີງ