ພາສາແຟງລັງ

ພາສາແຟງລັງ (ນາມນາມ:   ['suo̯mi ] ຫຼື  [ˈsuo̯meŋ ˈkie̯li ]) ເປັນ ພາສາ Finnic ຂອງຄອບຄົວ Uralic, ເວົ້າໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ຂອງປະຊາກອນໃນ ຟິນແລນ ແລະໂດຍຊົນເຜົ່າ Finns ຢູ່ນອກຟິນແລນ. ຟິນ​ແລນ​ແມ່ນ​ຫນຶ່ງ​ໃນ​ສອງ ​ພາ​ສາ​ທາງ​ການ ​ຂອງ​ຟິນ​ແລນ​, ຄຽງ​ຄູ່​ກັບ ​ການ​ຊູ​ແອັດ. ໃນ ສວີເດນ, ທັງພາສາຟິນແລນ ແລະ Meänkieli (ເຊິ່ງມີ ຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມເຊິ່ງກັນແລະກັນ ກັບພາສາຟິນແລນ) ເປັນ ພາສາຊົນເຜົ່າ ທີ່ເປັນທາງການ. Kven, ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບ Meänkieli ແມ່ນເຂົ້າໃຈເຊິ່ງກັນແລະກັນກັບພາສາຟິນແລນ, ແມ່ນເວົ້າຢູ່ໃນເຂດປົກຄອງ ນອກແວ ຂອງ Troms ແລະ Finnmark ໂດຍຊົນເຜົ່າຟິນແລນເປັນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍ.

ພາສາຟິນແລນເປັນ typologically agglutinative ແລະໃຊ້ affixation ເກືອບສະເພາະ. ຄຳນາມ, ຄຳຄຸນນາມ, ຄຳນາມ, ຕົວເລກ ແລະ ພະຍັນຊະນະ ຖືກ ກະທົບຂຶ້ນ ກັບບົດບາດຂອງມັນໃນ ປະໂຫຍກ. ປະໂຫຍກຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍປົກກະຕິກັບຄໍາສັ່ງຂອງ subject-verb-object, ເຖິງແມ່ນວ່າການນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງຂອງ inflection ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາຄໍາສັ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການປ່ຽນແປງຄໍາສັ່ງຄໍາມັກຈະຖືກສະຫງວນໄວ້ສໍາລັບຄວາມແຕກຕ່າງໃນ ໂຄງສ້າງຂໍ້ມູນ. ຕົວອັກສອນພາສາຟິນແລນ ໃຊ້ຕົວໜັງສືລາຕິນທີ່ມາຈາກຕົວໜັງສືຊູແອັດ, ແລະເປັນ ຕົວໜັງສື ໃນຂອບເຂດທີ່ດີ. ຄວາມຍາວຂອງພະຍັນຊະນະ ແລະ ຄວາມຍາວຂອງພະຍັນຊະນະ ແມ່ນມີຄວາມຈຳແນກໄດ້, ແລະ ຍັງມີ ຕົວຜະຫຼິດ ຫຼາຍຊະນິດ, ເຖິງແມ່ນຈະຈຳກັດ ຄວາມກົມກຽວກັນຂອງຕົວ ພະຍັນຊະນະ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ພາສາຂອງຟິນແລນ