ທິດສະດີສົມທຽບ

ທິດສະດີການສົມທຽບ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວກວມເອົາສອງທິດສະ ດີຟີຊິກ ທີ່ຕິດພັນກັນໂດຍ ແອລເບີຣີ ອີນສະໄຕນ໌: ຄວາມສຳພັນພິເສດ ແລະ ຄວາມສຳພັນທົ່ວໄປ, ສະເໜີ ແລະຕີພິມໃນປີ 1905 ແລະ 1915 ຕາມລໍາດັບ. ຄວາມສຳພັນພິເສດໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກປະກົດການທາງກາຍະພາບໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີ ແຮງໂນ້ມຖ່ວງ. ຄວາມສຳພັນທົ່ວໄປອະທິບາຍກົດເກນແຮງໂນ້ມຖ່ວງ ແລະ ຄວາມສຳພັນຂອງມັນກັບກຳລັງຂອງທຳມະຊາດ. ມັນໃຊ້ໄດ້ກັບອານາຈັກ cosmological ແລະ astrophysical, ລວມທັງດາລາສາດ.

ທິດສະດີໄດ້ຫັນປ່ຽນ ທິດສະດີຟີຊິກ ແລະ ດາລາສາດ ໃນລະຫວ່າງສະຕະວັດທີ 20, ແທນທີ່ ທິດສະດີກົນຈັກ ທີ່ມີອາຍຸ 200 ປີທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍ Isaac Newton ຕົ້ນຕໍ. ມັນ​ໄດ້​ນໍາ​ສະ​ເຫນີ​ແນວ​ຄວາມ​ຄິດ​ລວມ​ທັງ spacetime 4 ມິ​ຕິ​ລະ​ພາບ ​ເປັນ​ຫນ່ວຍ​ງານ​ທີ່​ເປັນ​ເອ​ກະ​ພາບ​ຂອງ ​ອາ​ວະ​ກາດ ​ແລະ ​ເວ​ລາ ​, ຄວາມ​ສໍາ​ພັນ​ຂອງ​ການ​ພ້ອມ​ກັນ ​, ການ​ຂະ​ຫຍາຍ​ເວ​ລາ kinematic ແລະ gravitational​, ແລະ ​ການ​ຫົດ​ຕົວ​ຂອງ​ຄວາມ​ຍາວ ​. ໃນ​ຂົງ​ເຂດ​ຟີ​ຊິກ​, ການ​ພົວ​ພັນ​ປັບ​ປຸງ​ວິ​ທະ​ຍາ​ສາດ​ຂອງ ​ອະ​ນຸ​ພາກ​ປະ​ຖົມ ​ແລະ​ການ​ພົວ​ພັນ​ພື້ນ​ຖານ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​, ຄຽງ​ຄູ່​ກັບ​ການ​ນໍາ​ໃຊ້​ໃນ ​ອາ​ຍຸ nuclear . ດ້ວຍ​ການ​ສົມ​ທຽບ​ກັນ, ຍານ​ອາ​ວະ​ກາດ ​ແລະ ​ຟິ​ສິກ​ດາ​ລາ​ສາດ ​ໄດ້​ຄາດ​ຄະ​ເນ​ປະ​ກົດ ​ການ​ດາ​ລາ​ສາດ ​ທີ່​ພິ​ເສດ​ເຊັ່ນ ​ດາວ neutron, ຂຸມ​ດໍາ, ແລະ ​ຄື້ນ​ຄວາມ​ໂນ້ມ​ຖ່ວງ.Will, Clifford M (2010). "Relativity". Grolier Multimedia Encyclopedia. Archived from the original on 21 May 2020. Retrieved 1 August 2010.

 ເອກະສານອ້າງອີງ