ພາສາຊູແອດ

ພາສາຊູແອດ (endonym: svenska [ˈsvɛ̂nːska ]) ເປັນ ​ພາ​ສາ​ເຢຍ​ລະ​ມັນ​ເຫນືອ ​ຈາກ ​ຄອບ​ຄົວ​ພາ​ສາ​ອິນ​ໂດ​-​ເອີ​ຣົບ, ເວົ້າ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ໃນ ​ປາ ​ແລະ​ພາກ​ສ່ວນ​ຂອງ ​ຟິນ​ແລນ​. ມັນມີຢ່າງນ້ອຍ 10 ລ້ານຄົນເວົ້າພາສາພື້ນເມືອງ, ເຮັດໃຫ້ມັນ ເປັນພາສາເຢຍລະມັນທີ່ເວົ້າຫຼາຍທີ່ສຸດເປັນອັນດັບສີ່, ແລະເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນບັນດາປະເພດຂອງມັນຢູ່ໃນບັນ ດາປະເທດ Nordic ໂດຍລວມ.

ພາສາຊູແອັດ, ຄືກັນກັບ ພາສາ Nordic ອື່ນໆ, ແມ່ນລູກຫລານຂອງ Old Norse, ພາສາທົ່ວໄປຂອງ ຊາວເຢຍລະມັນ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນ Scandinavia ໃນ ຍຸກ Viking. ມັນ ມີຄວາມສະຫຼາດຫຼາຍເຊິ່ງກັນແລະກັນ ກັບ ພາສານໍເວ ແລະ ເດນມາກ, ເຖິງແມ່ນວ່າລະດັບຄວາມສະຫຼາດເຊິ່ງກັນແລະກັນແມ່ນຂຶ້ນກັບພາສາແລະສໍານຽງຂອງຜູ້ເວົ້າ.

ພາສາສະວີເດນມາດຕະຖານ, ເວົ້າໂດຍ ຊາວສະວີເດນ ສ່ວນໃຫຍ່, ແມ່ນ ພາສາແຫ່ງຊາດ ທີ່ພັດທະນາມາຈາກ ພາສາຊູແອັດ ກາງໃນສະຕະວັດທີ 19, ແລະໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງດີໃນຕອນຕົ້ນຂອງສະຕະວັດທີ 20. ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່ ​ແນວ​ພັນ ​ພາກ​ພື້ນ​ທີ່​ແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ​ແລະ​ພາ​ສາ​ຊົນ​ນະ​ບົດ​ຍັງ​ຄົງ​ມີ​, ພາ​ສາ​ຂຽນ​ແມ່ນ​ເປັນ​ເອ​ກະ​ພາບ​ແລະ ​ມາດ​ຕະ​ຖານ​. ຊູ​ແອັດ​ແມ່ນ​ເປັນ​ພາ​ສາ​ທີ່​ສອງ​ເວົ້າ​ກັນ​ຢ່າງ​ກວ້າງ​ຂວາງ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ຟິນ​ແລນ​ທີ່​ສະ​ຖາ​ນະ​ພາບ​ຂອງ​ຕົນ​ເປັນ ​ພາ​ສາ ​ຮ່ວມ​.

ພາສາຊູແອັດໄດ້ຖືກເວົ້າມາດົນນານຢູ່ໃນບາງສ່ວນຂອງ ປະເທດແອັດສະໂຕນີ, ເຖິງແມ່ນວ່າສະຖານະພາບໃນປະຈຸບັນຂອງຜູ້ເວົ້າພາສາ ຊູແອັດ Estonian ແມ່ນເກືອບສູນພັນ. ມັນຍັງຖືກນໍາໃຊ້ຢູ່ໃນ ຊາວຊູແອັດ diaspora, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນ Oslo, ນໍເວ, ມີຫຼາຍກວ່າ 50,000 ຊາວຊູແອັດ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ພາສາຂອງຟິນແລນ
ໝວດ:ພາສາຂອງສວີເດນ