ສົງຄາມໄດຫວຽດ–ລ້ານຊ້າງ (1479-1484)

ສົງຄາມ ໄດຫວຽດ–ລ້ານຊ້າງ ແມ່ນສົງຄາມລະຫວ່າງ ລາຊະວົງ ເລ ຕໍ່ມາ ຂອງ ໄດຫວຽດ ແລະ ລ້ານຊ້າງ. ຈຸດປະສົງ​ຂອງ​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ຂອງ ໄດຫວຽດ ​ແມ່ນ​ເພື່ອ​ຮັກສາ​ສັນຕິພາບ​ຂອງ​ອານາຈັກ ເມືອງພວນ ​ແລະ ສະກັດ​ກັ້ນ​ການ​ຮຸກ​ຮານ​ຂອງ​ກອງທັບ ລ້ານຊ້າງ ຢູ່​ເຂດ​ຊາຍ​ແດນ​ຕາ​ເວັນ​ຕົກ. ການບຸກລຸກຍັງເປັນການສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງກະສັດ ເລແທ່ງຕົງ, ຜ່ານນັ້ນ ດ່າວຽດໄດ້ຍຶດເອົາອານາຈັກຈຳປາໃນປີ 1471. ສົງຄາມໄດ້ເກີດຈາກການສູ້ຮົບຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງໃນການປົກຄອງຂອງ ເລ ແທງຕົງ, ເຮັດໃຫ້ລາວຕັດສິນໃຈບຸກໂຈມຕີຄັ້ງໃຫຍ່ຕໍ່ ລານຊາງ. ດິນແດນ. ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ໄດ້​ແກ່ຍາວ​ເປັນ​ເວລາ​ປະມານ 5 ປີ ​ແລະ​ໄດ້​ຂົ່ມຂູ່​ຕໍ່​ຊາຍ​ແດນ​ແຂວງ​ຢຸນນານ​ທີ່​ນັບ​ມື້​ນັບ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ ​ແລະ​ໄດ້​ສ້າງ​ຄວາມ​ເປັນ​ຫ່ວງ​ຂອງ​ທ່ານ Ming. ອາວຸດ​ຍຸດ​ໂທ​ປະກອນ​ມີ​ບົດບາດ​ສຳຄັນ​ໃນ​ການ​ປະ​ທະ​ກັນ, ສ້າງ​ຄວາມ​ສະດວກ​ໃຫ້​ແກ່​ການ​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ຂອງ ດ່າ​ວຽດ. ຄວາມສຳເລັດໃນສົງຄາມໃນຕົ້ນໆໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ ດ່າວຫວຽດ ຍຶດເອົາເມືອງຫລວງພະບາງບູຮານຂອງລ້ານຊ້າງ ແລະ ທຳລາຍເມືອງຊຽງຂວາງຂອງເມືອງບອນ. ສຸດທ້າຍ, ຫຼັງຈາກໄດ້ຍຶດໝັ້ນ ເມືອງພວນ ແລະ ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຈາກລາຊະວົງມິງ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງລ້ານນາ, ເລແທ່ງຕົງໄດ້ສັ່ງໃຫ້ທະຫານຂອງຕົນຖອນຕົວໃນປີ 1480.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ສົງຄາມ