ອານາຈັກຕຸ່ງນິງ

ອານາຈັກ ຕຸ່ງນິງ ເປັນ ລັດທາງທະເລ ຂອງລາຊະວົງທີ່ປົກຄອງພາກຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງໄຕ້ຫວັນ ແລະ ໝູ່ເກາະ Penghu ລະຫວ່າງປີ 1661 ແລະ 1683. ແມ່ນ​ລັດ ​ຮັນ​ແຫ່ງ​ທຳ​ອິດ​ທີ່​ມີ​ຊົນ​ເຜົ່າ ​ສ່ວນ​ໜ້ອຍ​ໃນ ​ປະຫວັດສາດ​ຂອງ​ໄຕ້​ຫວັນ. ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງຕົນ, ອໍານາດທາງທະເລຂອງອານາຈັກໄດ້ຄອບງໍາຂອບເຂດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງເຂດຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງພາກຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ຂອງຈີນແລະຄວບຄຸມ ເສັ້ນທາງທະເລ ທີ່ສໍາຄັນໃນທົ່ວ ທະເລຈີນ ທັງສອງ, ແລະເຄືອຂ່າຍການຄ້າຂະຫນາດໃຫຍ່ຂອງມັນໄດ້ຂະຫຍາຍຈາກຍີ່ປຸ່ນໄປສູ່ອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້.

ອານາຈັກໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ Koxinga (Zheng Chenggong) ຫຼັງຈາກ ໄດ້ຍຶດເອົາການຄວບຄຸມຂອງໄຕ້ຫວັນ ຈາກ ການປົກຄອງຂອງໂຮນລັງ. Zheng ຫວັງ​ວ່າ​ຈະ​ຟື້ນ​ຟູ​ລາ ​ຊະ​ວົງ Ming ໃນ ​ແຜ່ນ​ດິນ​ໃຫຍ່​ຂອງ​ຈີນ​, ໃນ​ເວ​ລາ ​ທີ່​ເສດ​ເຫຼືອ​ຂອງ​ລັດ rump ຂອງ Ming ໃນ​ພາກ​ໃຕ້​ຂອງ​ຈີນ ​ໄດ້​ຮັບ ​ການ​ພິ​ຊິດ​ກ້າວ​ຫນ້າ ​ໂດຍ ​ລາຊະວົງຊິງ ນໍາ​ໂດຍ Manchu​. ລາຊະວົງ Zheng ໄດ້ໃຊ້ເກາະໄຕ້ຫວັນເປັນຖານທະຫານສໍາລັບ ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຈົງຮັກພັກດີ Ming ຂອງພວກເຂົາເພື່ອແນໃສ່ຍຶດເອົາຈີນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ຄືນມາຈາກ Qing. ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ປົກ​ຄອງ​ຂອງ Zheng, ໄຕ້​ຫວັນ​ໄດ້​ດໍາ​ເນີນ​ຂະ​ບວນ​ການ​ຂອງ sinicization ໃນ​ຄວາມ​ພະ​ຍາ​ຍາມ​ທີ່​ຈະ​ຮວບ​ຮວມ​ທີ່​ເຂັ້ມ​ແຂງ​ສຸດ​ທ້າຍ​ຂອງ​ການ​ຕໍ່​ຕ້ານ ​ຂອງ​ຈີນ Han ກັບ Manchus invaded ໄດ້​. ຈົນ​ກ​່​ວາ​ການ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ຂອງ​ລາ​ຊະ​ວົງ Qing ໃນ 1683​, ອາ​ນາ​ຈັກ​ໄດ້​ຖືກ​ປົກ​ຄອງ​ໂດຍ​ຄອບ​ຄອງ ​ຂອງ Koxinga​, ແລະ​ໄລ​ຍະ​ເວ​ລາ​ຂອງ​ການ​ປົກ​ຄອງ​ແມ່ນ​ບາງ​ຄັ້ງ​ເອີ້ນ​ວ່າ​ເປັນ ​ລາ​ຊະ​ວົງ Koxinga ຫຼື ​ລາ​ຊະ​ວົງ Zheng​.

 ເອກະສານອ້າງອີງ 

ໝວດ:ບັນດາ​ປະ​ເທດ​ໃນ​ອະດີດ​ໃນ​ອາຊີ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ