ລາຊະວົງສຸຍ

ລາຊະວົງສຸຍ ເປັນ ​ລາຊະວົງ​ຈັກກະພັດ​ຈີນ ​ທີ່​ມີ​ອາຍຸ​ສັ້ນ​ທີ່​ປົກຄອງ​ແຕ່​ປີ 581 ຫາ 618. ການ​ທ້ອນ​ໂຮມ ​ປະ​ເທດ​ຊາດ​ເປັນ​ເອ ກະ​ພາບ​ກັນ​ຄືນ​ໃໝ່​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ປົກຄອງ​ຂອງ​ຊາວ​ຊຸຍ​ໄດ້​ນຳ​ເອົາ​ຍຸກ ​ລາຊະວົງ​ເໜືອ​ແລະ​ພາກ​ໃຕ້ ​ມາ​ສູ່​ຍຸກ​ສະໜິດສະໜົມ, ສິ້ນ​ສຸດ​ໄລຍະ​ເວລາ​ອັນ​ແກ່ຍາວ​ຂອງ​ການ​ແບ່ງ​ແຍກ​ທາງ​ການ​ເມືອງ​ນັບ​ແຕ່ ​ສົງຄາມ​ຂອງ​ເຈົ້າ​ຊາຍ​ແປດ​ຄົນ. ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ຊຸຍ​ໄດ້​ພະຍາຍາມ​ສ້າງສາ​ປະ​ເທດ​ຄືນ​ໃໝ່, ປະຕິ​ຮູບ​ແລະ​ປະຕິ​ຮູບ​ຫຼາຍ​ອົງການ​ຈັກກະພັດ; ໃນ​ການ​ເຮັດ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ, ຊາວ​ຊຸຍ​ໄດ້​ວາງ​ຮາກ​ຖານ​ຫຼາຍ​ຢ່າງ​ໃຫ້​ແກ່ ​ລາຊະວົງ​ຖາງ ​ທີ່​ສືບ​ຕໍ່​ມາ, ຜູ້​ທີ່​ຫຼັງ​ຈາກ​ການ​ໂຄ່ນ​ລົ້ມ​ລາຊະວົງ​ຊຸຍ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ຈະ​ເປັນ​ປະທານ​ໃນ ​ຍຸກ​ທອງ​ໃໝ່​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ຈີນ.

ລາຊະວົງໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ Yang Jian (Emperor Wen), ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນສະມາຊິກຂອງພວກຊັ້ນສູງຂອງທະຫານທີ່ພັດທະນາໃນພາກຕາເວັນຕົກສຽງເຫນືອໃນໄລຍະເວລາຂອງການແບ່ງແຍກ. ນະຄອນຫຼວງ Sui ໃນເບື້ອງຕົ້ນແມ່ນຕັ້ງຢູ່ໃນ Daxing (ຊາງອານ, Xi'an ທີ່ທັນສະໄຫມ), ແຕ່ຕໍ່ມາໄດ້ຍ້າຍໄປ Luoyang ໃນປີ 605, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງໃຫມ່ເປັນ ເມືອງຕາມແຜນການ. ທ່ານ​ເວີ່ນ​ເຈ່ຍ​ປາວ​ແລະ ​ເຈົ້າ​ຈັກ​ກະ​ພັດ​ຢາງ ​ໄດ້​ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະ​ຕິ​ຮູບ​ສູນ​ກາງ​ຕ່າງໆ, ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ ​ລະ​ບົບ​ສະ​ເໝີ​ພາບ ​ທີ່​ແນ​ໃສ່​ຫຼຸດ​ຜ່ອນ​ຄວາມ​ບໍ່​ສະ​ເໝີ​ພາບ​ທາງ​ເສດ​ຖະ​ກິດ​ແລະ​ປັບ​ປຸງ​ຜະ​ລິດ​ຕະ​ພັນ​ກະ​ສິ​ກຳ, Five Departments and Six Boards [zh] ລະ​ບົບ​, ເຊິ່ງ​ນໍາ​ຫນ້າ ​ສາມ​ພະ​ແນກ​ແລະ​ຫົກ​ກະ​ຊວງ ​, ລະ​ບົບ​, ແລະ​ການ​ເປັນ​ມາດ​ຕະ​ຖານ​ແລະ​ການ​ເປັນ​ເອ​ກະ​ພາບ​ຂອງ coinage. ຊາວ​ຊຸຍ​ຍັງ​ໄດ້​ຊຸກ​ຍູ້​ການ​ເຜີຍ​ແຜ່ ​ພຣະ​ພຸດ​ທະ​ເຈົ້າ ​ໄປ​ທົ່ວ​ຈັກ​ກະ​ພັດ. ໂດຍຈຸດກາງຂອງລາຊະວົງ, ລັດໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ມີສ່ວນເກີນທາງດ້ານກະສິກໍາທີ່ກວ້າງຂວາງທີ່ສະຫນັບສະຫນູນການຂະຫຍາຍຕົວຂອງປະຊາກອນຢ່າງໄວວາ.

ຊາວ​ຊຸຍ​ໄດ້​ດຳ​ເນີນ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ຫຼາຍ​ໂຄງການ​ຂະໜາດ​ໃຫຍ່, ​ໃນ​ນັ້ນ​ມີ Grand Canal, ການ​ຂະຫຍາຍ ​ກຳ​ແພງ​ໃຫຍ່, ​ແລະ​ການ​ກໍ່ສ້າງ​ຄືນ​ໃໝ່​ເມືອງ Luoyang. ຄອງ​ໄດ້​ເຊື່ອມ​ຕໍ່​ເມືອງ Luoyang ທາງ​ທິດຕາ​ເວັນ​ອອກ​ກັບ​ເມືອງ Chang'an ທາງ​ທິດຕາ​ເວັນ​ຕົກ, ມີ​ສູນ​ເສດຖະກິດ​ແລະ​ກະສິກຳ​ທາງ​ທິດຕາ​ເວັນ​ອອກ​ໄປ​ສູ່​ເມືອງ Jiangdu (ປະຈຸ​ບັນ​ແມ່ນ Yangzhou, Jiangsu ) ​ແລະ Yuhang (ປັດຈຸບັນ​ແມ່ນ Hangzhou, Zhejiang ), ​ແລະ​ມີ​ຊາຍ​ແດນ​ທາງ​ທິດ​ເໜືອ (ໃກ້​ກັບ ​ປັກ​ກິ່ງ ​ທີ່​ທັນ​ສະ​ໄໝ). ໃນຂະນະທີ່ແຮງຈູງໃຈເບື້ອງຕົ້ນຂອງຄອງແມ່ນການປັບປຸງການຂົນສົ່ງເມັດພືດໄປສູ່ນະຄອນຫຼວງແລະການຂົນສົ່ງທາງດ້ານການທະຫານ - ລວມທັງ ການຂົນສົ່ງຂອງທະຫານ - ເສັ້ນທາງໃຫມ່, ທີ່ຫນ້າເຊື່ອຖືໃນທີ່ສຸດຈະຊ່ວຍອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການຄ້າພາຍໃນ, ການໄຫຼເຂົ້າຂອງຜູ້ຄົນ, ແລະການແລກປ່ຽນວັດທະນະທໍາສໍາລັບສັດຕະວັດແລ້ວ. ໂຄງ​ການ​ຂະ​ຫນາດ​ໃຫຍ່​ເຫຼົ່າ​ນີ້​ໄດ້​ຖືກ​ນໍາ​ພາ​ໂດຍ bureaucracy ສູນ​ກາງ​ປະ​ສິດ​ທິ​ພາບ​, ແຕ່ ​ໄດ້​ບັງ​ຄັບ​ໃຫ້​ກໍາ​ມະ​ກອນ​ຫຼາຍ​ລ້ານ​ຄົນ ​ທີ່​ມີ​ຄ່າ​ຈ້າງ​ມະ​ນຸດ​.

ຫຼັງ​ຈາກ​ການ​ຂະ​ບວນ ​ການ​ທາງ​ການ​ທະ​ຫານ​ທີ່​ຮ້າຍ​ແຮງ ​ຕໍ່ Goguryeo ໃນ ​ແຫຼມ​ເກົາ​ຫຼີ, ໄດ້​ສິ້ນ​ສຸດ​ລົງ​ໃນ​ການ​ພ່າຍ​ແພ້​ໂດຍ 614​, dynasty ໄດ້​ແຕກ​ແຍກ​ພາຍ​ໃຕ້​ໄລ​ຍະ​ຂອງ​ການ​ປະ​ທ້ວງ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ນິ​ຍົມ​ຈຸດ​ສຸດ​ທ້າຍ​ໃນ​ການ​ລອບ​ສັງ​ຫານ Emperor Yang ໂດຍ​ລັດ​ຖະ​ມົນ​ຕີ​ຂອງ​ທ່ານ Yuwen. Huaji ໃນປີ 618. ລາຊະວົງ, ເຊິ່ງໃຊ້ເວລາພຽງແຕ່ສາມສິບເຈັດປີ, ໄດ້ຖືກທໍາລາຍໂດຍສົງຄາມທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານແລະໂຄງການກໍ່ສ້າງ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຊັບພະຍາກອນຂອງມັນເກີນຂອບເຂດ. ໂດຍ​ສະ​ເພາະ, ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ຂອງ Emperor Yang, ການ​ເກັບ​ພາ​ສີ​ຢ່າງ​ຮຸນ​ແຮງ​ແລະ​ພາ​ລະ​ກິດ​ການ​ບັງ​ຄັບ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເກີດ​ການ​ປະ​ທະ​ກັນ​ຢ່າງ​ກວ້າງ​ຂວາງ​ແລະ ​ສົງ​ຄາມ​ກາງ​ເມືອງ ​ໂດຍ​ຫຍໍ້​ຫຼັງ​ຈາກ​ການ​ຕົກ​ຂອງ​ລາ​ຊະ​ວົງ​ໄດ້​.

ລາຊະວົງແມ່ນມັກຈະປຽບທຽບກັບ ລາຊະວົງສິນ ກ່ອນຫນ້າ. ສອງ​ລາຊະວົງ​ໄດ້​ທ້ອນ​ໂຮມ​ປະ​ເທດ​ຈີນ​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ​ພາຍຫຼັງ​ການ​ແບ່ງ​ແຍກ​ເປັນ​ເວລາ​ອັນ​ຍາວ​ນານ, ​ໄດ້​ດຳ​ເນີນ​ການ​ປະຕິ​ຮູບ​ແລະ​ໂຄງການ​ກໍ່ສ້າງ​ຢ່າງ​ກວ້າງ​ຂວາງ​ເພື່ອ​ຮັດ​ແໜ້ນ​ລັດ​ທີ່​ເປັນ​ເອກະ​ພາບ​ໃໝ່, ​ແລະ​ໄດ້​ພັງ​ທະລາ​ຍລົງ​ພາຍຫຼັງ​ໄລຍະ​ເວລາ​ສັ້ນໆ, ​ເຮັດ​ໃຫ້​ມໍລະດົກ​ທີ່​ແກ່ຍາວ​ມາ.

 ອ້າງອີງ 
ໝວດ:ອະດີດ​ປະ​ເທດ​ຕ່າງໆ​ໃນ​ປະຫວັດສາດ​ຂອງ​ຈີນ
ໝວດ:ລາຊະວົງຂອງປະເທດຈີນ