Prima Tessalunices Capitel Düü

Prima Tessalunices
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.  

Capitel Düü
1Già vialter medemm savii, fradèj, la nostra entradao ''vegnüda a vialter, che l'è minga staa svöja, 2ma, despö che èmm patii e sèmm strapenaao maltrataa, cumè savii, gh'èmm avüü el curagg in del noster Diu a parlàv el vangel de Diu cun tanta lota. 3Già che 'l noster apèllo esurtaziún l'era no de fufigna né d'impüritaa né de sfrus, 4ma propi cumè sèmm staa pruaaIt. approvati de Diu de vèss fidaa el vangel, inscì parlum, no cumè de piasè a i vèss üman ma a Diu, che 'l pröva i noster cör. 5Già che sèmm vegnüü mai in d'una parola d'adülaziún, cumè savii, né d'un resún de piögeria, Diu l'è testimon, 6né cercum una gloria di vèss üman, né de vialter né di alter, già che pödum vèss in de pés cumè apostul de Crist, 7ma sèmm devegnüü mansüèttun quij ducümént: infant intra vialter, cumè se una nütres la cüra mulaméntIt. teneramente i sò bagaj, 8inscì, già che v'èmm desideraa, ciapavum piasè de dà part a vialter no dumà el vangel de Diu ma anca i noster propi anemm, perchè sii devegnüü car a nümm. 9Già che ve regurdii, fradèj, el noster lavúr e struzi: lavurand dì e nocc per no vèss un pés sü quajdün de vialter, èmm pruclamaa a vialter el vangel de Diu. 10Vialter sii testimon, e anca inscì Diu, cumè santamént, giüstamént e ireprensibilamént sèmm staa a vialter che credii, 11cumè savii, cumè ognidün de vialter, cumè un pader a i sò bagaj, 12ve esortum, ve cunsolum e dèmm testimunianza, perchè caminuv degnamént de Diu, che 'l ve ciama al sò propi règn e gloria.
13E per chèst anca nümm dèmm grazi a Diu sénza cessà, perchè, quand avii ricevüü la parola de Diu che avii sentii de nümm, avii ricevüü minga una parola di vèss üman, ma cumè l'è veramént la parola de Diu, la qual l'opera in de vialter che credii. 14Già che vialter sii devegnüü imitadúr, fradèj, di gés de Diu che hinn in de Giüdea in de Crist Gesü, perchè anca vialter avii patii i medemm coss di propi cumpagn de patria, propi cumè i medemm coss di Giüdee, 15lur che hann mazaa sia 'l Signúr Gesü che i prufètt, e che m'hann perseguitaa, e piasen no a Diu, e hinn nemìs a tücc i vèss üman, 16che m'impeden de parlà a i naziún perchè salven, per impienì sü i lur pecaa per semper. Ma l'ira l'è riaa sü lur a la fin.
17Ma nümm, fradèj, privaa de vialter per un cürt témp, de fàcia, no de cör, fasevum prèssa magiuramént a vedè la vostra fàcia in de tütt desidéri. 18Perchè vurevum vegnì a vialter, mì, Paül, sia una völta sia dò, ma Satana 'l m'ha impedii. 19Già che qual l'è la nostra speranza, letizia, curona del vant--o no anca vialter--denanz al noster Signúr Gesü in de la sua vegnüda? 20Defàtt, vialter sii la nostra gloria e letizia.

Navigaziun
← Indree a Capitel Vün
Inanz a Capitel Trii →
A l'indes
Categoria:Prima letera ai Tessalunices