Tit Capitel Vün

Tít
La Parola de'l nost Signur ciapada inscí cuma l'è de'l Növ Testament e vultada adess del test uriginal grech in del nost parlà Insübregh del didincö.  

Capitel Vün
1Paül, un sèrv de Diu, e apostul de Gesü Crist segund el féd di scerniio elètt e la cugnussénza de la veritaa che l'è segund la pietaa 2sü la speranza de la vita etèrna che Diu, che 'l büsarda no, l'ha prumèss prima de tütt el témp, 3e l'ha faa savüü al sò propi témp la sua parola in d'una pruclamaziún, che 'l m'è staa fidaa segund el cumand del noster Salvadúr Diu, 4a Tít, el mè vér fiöö segund la féd cumüna: grazia e pas de Diu, noster Pader, e Gesü Crist, el noster Salvadúr.
5Per via de chèst t'huu lassaa in de la Creta, perchè te metet in d'orden i coss che resten e te numinet anziann in d'ogni citaa, cumè t'huu cumandaa, 6se quajdün l'è ireprensibil, un omm de vöna miee, gh'ha bagaj fedèj, no in d'acüsa de trasadaIt. spreco o l'è no sutamèssl'è de dì, a i auturitaa, anca in de 10. 7Già che l'è necessari che 'l vescuv el sia ireprensibil cumè un manegiúno aministradúr de Diu, no arugant, no svèlt a l'ira, no ciuch, no pügnaz, no ravàs de daneeo ravàs de guadagn, 8ma 'l vör bén i furestee e chèll che l'è bun, muderaao prudént, giüst, sant, e 'l se cuntrola, 9el ten sald a la parola fedéla segund l'insegnamént, perchè 'l sia capaz anca d'esurtà in de la dutrina che l'è san e de cunvinc quij che cuntradisen.
10Già che tant personn hinn no sutamèss, parladúr di coss inütil e imbrujadúr, spezialamént quij de la circuncisiún, 11l'è necessari sarà i lur bucch, lur che stravachen cà intregh insegnand coss che hinn no necessari per via de guadagn desunést. 12Quajdún de lur, el lur propi prufèta, l'ha dii:
«I Cretés hinn semper busard, bestì cativ, stumegh che fann nagott»;
13Chèsta testimunianza l'è vera, per via de la qual resún el i remena severamént, perchè sien san in de la féd, 14e che dann minga atenziún a panzanégh giüdee e cumandamént di vèss üman che giren via de la veritaa. 15Tüsscoss hinn pür a i pür, ma a i tacugnaao cuntaminaa, dò völt in de chèst fras a quij che creden no, nagott l'è pür, ma sia la lur ménte che la lur cusciènza hinn tacugnaa. 16Fann prufessiún de cugnúss Diu, ma neghen cunt i oper, già che hinn detestabil, desübediénto ribèj e inütil d'ogni opera bona.

Navigaziun
← Indree a Segunda Timotee Capitel Quater
Inanz a Capitel Düü →
A l'indes
Categoria:Letera a'l Tit