Asplenium scolopendrium

L'Asplenium scolopendrium (en bresà: Erba milséraGiovan Battista Melchiori, Vocabolario bresciano - italiano, 1817, ; reperìbil e scaricàbil ché:  (rist. anast. del Giornale di Brescia, 1985)) l'è 'na piànta de la famìa botànica de le Aspleniaceae. L'è 'na spéce de féles, diferènta de töte o quàze le ótre féles per vìa de 'l màrzen entréch de la fòia.


 Descrisiù 
L'è 'na féles che crès a ciöfècc. Le frónde i è lónghe dei 20 ai 60 ghèi, de 4 a 6 vólte piö lónga che làrga e le rèsta vérde töt l'an. I è de fórma slongàda a nìstola, le g'ha l'órlo 'ntréch e àle ólte ondulàt e a la bàze i è lobulàde. Le gambì el pórta de le scàie maròn e négre a la bàze e l'è piö cürt che nó la fòia.

De la bànda de sóta de la fòia gh'è i sòri, (grùpo de sporàngi): i è bèi gròs, lineàr, paraléli 'ntra de lur e oblìqui en rapórt al ràchide. I sòri i è de culùr zalt, rós o bordò. 

 Perìodo de spurulasiù: de màgio a utùer.
 Maniéra de diseminasiù: anemòcora (portàde del vènt).

 Hábitat 
Bósch spès e scür.

 Üso 
En infüziù, la férma la diarèa e la càlma le 'nfiamasiù 'ntestinài. A fà i gargarìsmi l'è ütil cùtra le 'nfiamasiù de la bóca e de la góla.

 Sinònim botànich 
 Phyllitis scolopendrium (L.) Newman
 Scolopendrium   phyllitis   Roth   [1799, Tent. Fl. Germ., 3 (1) : 47]
 Scolopendrium officinarum Sw. [1802, J. Bot. (Schrader), 1800 (2) : 61]
 Scolopendrium lingua Cav. [1802, Descr. : 253]
 Phyllitis vulgaris Hill [1757, Brit. Herb. : 525]
 Scolopendrium vulgare Sm. [1793, Mém. Acad. Roy. Sci. (Turin), 5 : 421]
 Scolopendrium officinale DC. in Lam. & DC. [1805, Fl. Franç., éd. 3, 2 : 552] [nom. illeg.]
 Glossopteris scolopendrium (L.) Raf. [1815, Chloris Aetn. : 13]
 Blechnum linguifolium Stokes [1812, Bot. Mat. Med., 4 : 616] [nom. illeg.]
 Asplenium elongatum Salisb. Sinónimos en Tela Botánica

 Riferimèncc 

 Colegamèncc estèrni 

 Flora Europaea: Asplenium scolopendrium
 Flora of North America: Asplenium scolopendrium var. americanum

 Bibliografía 
 Hyde, H. A., Wade, A. E., & Harrison, S. G. (1978). Welsh Ferns. National Museum of Wales. ISBN 0-7200-0210-9.
 Murakami, N., S. Nogami, M. Watanabe, K. Iwatsuki. 1999. Phylogeny of Aspleniaceae inferred from rbcL nucleotide sequences. American Fern Journal 89: 232-243.

Categuria:Aspleniaceae