Abecee latin

L'abecee latin, ciamaa anca Ruman, a l'è ul püssee duvraa intra i sistema alfabétich dal mund, 
tant che al sa pö truvá in tücc i cuntinent, in dúe a l'è staa purtaa dai 
culunizadur che a vegníven da l'Europa; da alura a l'è staa adutaa anca par di lengu 
indígen, cuma ul Tagalog int i Filipinn o par l'Indunesian.

I lètar fundamental a hinn:

 I lètar grand 

 A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  M N  O  P  Q  R  S  T  U  V  W  X  Y  Z

 I lètar piscinn 

 a  b  c  d  e  f  g  h  i  j  k  l  m n  o  p  q  r  s  t  u  v  w  x  y  z

Chesti lètar a hinn mía assee par representá i divèrs sun in tüti i lengui 
che a dövren l'alfabet latin; par chest, a hinn a staa giuntaa sía di segn diacrítich 
(tilda, çuveta, hacek, sura-lineatura, segn intal mezz ecc.) sía di liadür, 
(es.: ß) sía impurtant lètar da precedent alfabet (es.: þ) sía diagraf, uvera cumbinazion de
püssee caratar come ll o ch.

 Storia 
L'alfabet latin al nass int al VIII secul p.d.C e al deriva da chel etrüsch, basaa su chel grech. 
Finn a l'Etaa da mezz, a esistéven dumà i lètar grand. Cun la fin dal imperi ruman, i lengu növ adòten l'alfabet latin, e inscí anca di pòpul mía indo-europej cuma Ungares e Finlandes; dopu cun la culunizaziun l'alfabet
al sa spantega par tüt ul mund.

Categoria:Abecee latin