Bonægia

Co-o nómme de bonægia (contraçión de paròlle "bónn-a" e "véuggia") se fa riferiménto a quélli òmmi che, derê a-o pagaménto de 'n çèrto stipéndio, intrâvan inte flòtte de l'Etæ de Mêzo - in particolâ inte quélle de repùbliche mainæ de Zêna e de Venéçia - cómme remoéi pe-e sò galêe.

A ògni mòddo, tra e dôe repùbliche, i bonægia êan ciù comùn inta flòtta veneçiànn-a ciufîto che in quélla zenéize: defæti, aprêuvo a-o contròllo do comèrcio di scciâvi into Mediterànio, Zêna a preferîva dêuviâ di scciâvi cómme remoéi, portàndo a 'na fòrte riduçión de spéize pò-u mantegniménto da flòtta. Pe cóntra, sta decixón chi a portâva a 'na diminuçión de òmmi disponìbili p'abordâ i âtri bàrchi.

Coscì cómme i galiöti, e bonæge vegnîvan incadenæ a-e rémme ascì ma, diversaménte da-i prexonê, inte scitoaçioìn de perìcolo êan lìberæ da-i çéppi, pe no moî negæ in câxo de naofràggio. Pe de ciù, êan dotæ de àrme pe parteçipâ e conbàtte inti abordàggi e, pe bónn-a condûta, poéivan goagnâ di prémmi in dinæ ascì.

 Nòtte 

 Bibliografîa 




 Colegaménti estèrni 




Categorîa:Mainaja