A vritò

A vritò (cmè ch’u gh’ò da fò in zunottu pe spuzòse.)

Quande a nötte a saia imbrün-a

Dré dai munti u spounta a lün-a.

Si zunotti i gh’an in gran da fò

A ndò in serca d’in scusò.

O bei zuni chi stai a dré ai fossi

E chi’v parlai d’amù cumóssi,

Si vrai stòme un pó a ascultò,

Na bela cansón mi a vöiu cantò.

Zà l’è a móda di sti anni,

Tütte fabriche e inganni

In ta bucca i s’ dan u rusètu

Ch'i pò i röghe d’in carètu,

Grandi e grósse u i fò u Segnù,

Bianche e russe i s’ fan da lù.

Si vrai fò na cósa bela,

Ndai a spuzò na veduvela.

Ei prim giurnu l’è tütta grasciusa e bela,

Ma u secundu giurnu a cmeinsa a dì:

“Quel bunanma l’ea mei che tì”, 

E u tersu giurnu a diza 'ncù:

“Quel bunanma u sarò ‘nseme au Segnù”.

Se i spuzai na dóna grassa,

Per vuiòtri l’è n’imbarassa,

Se i la pórti un pó a pasegiò,

Le l’è stanca, a s' vö setò.

“Pian Tugnin, che mi a són stanca,

Setèmse in pó in tissa bela banca”

E se a fò tantu ‘d pusò ei cü,

U n’ gh’è pü d’santi a fòla stò sü.

Ma s'l’è mògra, póvra fia,

L'è u ritrattu dl’agunia,

Quadra in sima, quadra in fundu,

Sainsa mancu in pó d’rutundu,

E s'i vraisi in pó splisgòla,

I n' sai mancu ‘nde ciapòla. 

Se i v’cataisi in òzi soppu,

O in cavòlu ch’u n’ pö ndò,

I gh’ai ncù taimpu öttu giurni pe ndòlu a cambiò

Ma ncu a dóna n’è mia csi,

Ch’a sia stórta, ch’a sia dritta,

U bzögna ch'i v’la tegni per tütta a vitta.

 Pagine culeghè 
 Burghetu Burbaia