Lamento pe-a çivetta

Opera letiaia in zeneise de Plinio Guidoni

 Lamento pe-a çivetta 

Çivetta, seu predestinâ, 
che fin t'æ fæto dòppo quella seia 
che t'ò sentïo cantâ sciù pe San Ròcco? 
Tutti te créddan segno de desgraçia, 
ma l'é perché no san 
a poïa ch'a t'accompagna 
da-o giorno da creaçion, quello tremmâ 
de äe arrensenïe 
e a luxe gianca di tò euggi riondi. 
Eppure giàppan 
che l'é stæto pe ti se à San Fruttoso 
an ammassòu 'na dònna in mëzo a-e ròcche 
e se a gragneua a s'é sfogâ inte l'òrto. 
Ti î senti dî 
che ti saiësci a voxe de'n destin 
ch'o pòrte sangue, mòrte e distruçion, 
ma in concluxon no çèrcan de accapî, 
quello che veuan l'é levâte da mëzo 
e intanto làscian che l'òmmo do cappusso 
o continue o governo do timon. 

Ma ti, che fin t'æ fæto, mæ çivetta, 
seu desgraçiâ? 
Aviæ vosciùo criâ 
e dîte: Scappa, ch'ò visto derrê à un ærboo 
o contadin co-o scceuppo ch'o te çerca! 
Ma a voxe a m'é mancâ. 

Da quello giorno 
ògni tanto te veddo xuâ 
feliçe 'n çê tra sciammi de passoëte, 
ciù vexinn-a de noätri a-o gran mistero.

Categorîa:Conponiménti in lìgure