Mandillo

Mandillo, o Mandillu
u l'é in pessu de tesciûu o papé. A parolla mandillo a l'é za reperturiâ in ducümenti d'u 1381, 1398, 1458, 1473, 1475, a indica in retaggiu de fî o de péssa piccìn, pé sciugäse a frunte o u näsu. U l'äva ascì ciü prupriamente u segnificötu de tuvagiö, crövelêtu, stóffa de inn-a çerta dimensciùn.

 Descriçion e stòia 
A parólla a se svelüppa da u latìn originariu pói in t'u gregu μανδύλιον mandýlion o mandùlion  e in te l'arabu منديل mandīl (pl. manādīl) scinn'au ligüre mudernu (XV-XVI secolo).
miniatura|In Mandillo giapuneize
+U numme inte varianti da lengua ligureSavuneizeborder|20pxZeneize (grafîa ofiçiâ)20pxMunegascu20pxSanremascuSpezinborder|20pxmandillo/mandillumandìllomandiyumadìumandìlo

 Veddi ascì 
Mandillä
Categorîa:Cosse pe vestîse