John Hertogh

John Hertogh, is 'ne dichter- sjriever gebaore in Zitterd in 1949.
In zien wirkzaam laeve waor hae óngerwiezer  in Leiebrouk in Zitterd. 
Hae publiceierde zien eesjte sjtökskes ónger angere op 't Sjrieverspodium van Veldeke- Limburg en in Veldgewas van Veldeke- Limburg,  in "Dao wo ich gebaore bèn" van Veldeke-Krènk-Zitterd en ouch in versjeie Platbook oetgegaeve door oetgaeverie TIC in Mesjtreich. In de Limburgse gezètte sjtaon reigelmaotig limericks van zien handj. Op zien blog kent www.zittesj.jouwweb.nl  geer mee laeze. 
Ónger eige beheer gaof hae 't buikske "Veur uch van mich, deil 1" oet, mit gedichte en verhäölkes in 't Zittesj. In oktober 2015 is de tweede bundel 'Sjmerig sjpaor en anger werk' van häöm versjene. In december 2015 'winnaar' van t driede Krisdictee van Veldeke Zitterd. Hae is lid dichtersjcollectief Pitpoëzie in Zitterd en van de Algemeine Sjrieverskrink Veldeke, 'ne gróp sjrievesj en dichtesj oet Zaerum, Zitterd, Kinder, Kirchrao en dao tösje in.   Hae oetgeroupe es Zwentibolddichter 2018. In 2019 versjeen 'Alles is muigelik' van zien handj. John haet ouch al ein paar jaor eine waekelikse column in 't Zittesj in VIA LIMBURG. Saer 2019 sjrif hae maonjeliks ein rubriek Ós Modesjtaal in de bielaag van De Limburger. Ouch op zien feesbouk pagina en websait  versjiene waekeliks nuuj gedichter en verhaole.

Publicaties
Dao wo ich gebaore bèn, tiedsjrif van Veldeke Krènk Zitterd
 bundel: Veur uch van mich deil 1 (ónger eige beheer oetgegaeve 2012: oetverkoch)
 diverse gedichter en verhaole in  Platbook
bundel: Sjmerig sjpaor en anger werk, uitg. Veldeke Krènk Zitterd (c) 2015
bundel: Pitpoëzie twaalf Sittardse dichters gaan los (c) 2016 Chris Lagerwaard
bundel: 046 Sjrif  vandaag d'n daag , (c) 2017 oetg. Veldeke Krènk Zitterd
bundel: "Alles is muigelik" is in meert 2019 oetgegaeve door Veldeke Krènk Zitterd
bundel: "Van Oukouk pès Cötelbaek" is in 2022 oetgegaeve door Veldeke Krènk Zitterd
bundel: "Eine poes bloume" is op 8 meert 2024 oetgegaeve door Veldeke Krènk Zitterd

Sjtäölkes

Dat kump neit mee trök

waat waor 't toch ein fejn gevuil 

ich kreeg daovan 't houndervel

't kleinkèndj sjpelend op de mat

en opa boewt 'ne trein van sjtuil

Klaor

richtig floep dae höb ich neit 

toch bèn ich waal óngerös      

weitend dat in dezen tied                    

jed’rein krig zien eige sjtress 

kiek mer nao die witte maskes         

vraoge nao bekènde waeg      

R.  I.  V.  M. en O.  M.  T.

ós vrieheid is zo wied eweg    

nondejuu wo blif die sjpuit noe

dat doert langer es gedach

jederein haet zjwaore moud, toch

veer höbbe al zo lang gewach

...

oet gaon aete deig me vruiger           

mit de kènjer of ós vrunj                     

kaarte bie ei glaeske beier                  

bie Schtad Zitterd, Gats of Kup          

op vakans mit bös of vleigtuug

gans wied weg nao zee en zón

mit de Kip of mit de Hobby

wit geer nog wie dat doe góng?

...

aeve dènke euver vruiger

geuf mich dèks ein goud gevuil

bèn dan weg van leid en elenj

dat wurt michouch waal ‘ns teväöl

laot veer haope dat al gans vlot

alles wurt wie veur twee jaor

dat veer helop zègke, sjreve:

veer zeen mit corona klaor!

141021 (c) John HertogH

sjmerig sjpaor

jóng berkebuimkes

op de plei

geknak wie zjwaegele

achtergelaote mikado

door volwasse kènjer

beierblikskes

oetgekots

naeve en euver

’n gesjtrikde clubsjaal,

’n gesjeurde vaan

gesjplete gedanke

barsjte in de kop

neit allein in Rome

wae haet noe verlaore?

zomerzunke

énjtlik bès te weier dao

veer höbbe lang op dich gewach.

door dich kump laeve oet de aerd

höbs doe nog mee sjoons mitgebrach? 

mien gezich vink aan te pitsje 

krieg opèns ein werm gevuil

toch mer sjuve nao de sjeim toe

patsj kènt aaf,  dao is ‘t kuil

druime van ’n lekker pilske

mit ‘ne fejne kraag van sjoem

of ein kawd glaas witte wien

jao, lek vinger en lek doem.

es ’t sjtaks weier sjemere geit

en de vlaermoes zich leet zeen

blief ich lang en sjtil hie zitte

vuil de rös van kop pès teen.

4/19© johnhertogh-zwentibolddichter

beelde / dao wo ich gebaore bèn

druivig wejt de sjaele wèndj

door vinster mit gebraoke roet

raege vrit ’t hout traog op

vaeg óngevraog aw beelder oet

hie verwach me gaar gein laeve

mer voele sjtank, gans óngezóndj

sjlaopkamesj zeen ómgetouverd

in grotte vol mit doevesjtróntj

naeve verfpöt sjtaon de buiker

vuil hun weurd en ruuk de kleur

achter voel vaalbeige gerdiene

kraak ein hawf verrotte deur

oppe gróndj ligke twee beusjtele

nooits gebroek en toch gans kaal

ouch nog eine blote bessem

zónger haore, kleurloos, vaal

op de sjpiekert, zèk mer zölder 

wo‘ch mich dèks versjtaoke höb

drieve tösje belk en kaanjel

gesjpónne daekes van grieze sjtöb 

oppe vloer ‘ne sjtapel tejjesj

vol reste middig, oetgesjpied

de dóffe sjpeigel van ‘t huske

geef beelde oet ein anger tied

2018©johnhertogh - zittesj

 Externe link 
 www.zittesj.jouwweb.nl

Categorie:Limburgstalige dichters
Categorie:Laevende luuj