Stumhöbbendje labiodentale fricatief

De stumhöbbendje labiodentale fricatief of stumhöbbendje labiodentaal wriefklank is 'ne mitklinker dae in sómmige gespraoke tale veurkump. 't Symboeal det bie 't Internationaal Fonetisch Alfabet gebroek wuuertj is .

 Kènmirke 
Kènmirke vanne stumhöbbendje labiodentale fricatief zeen:
 De meneer van oetspraok is fricatief, det mèntj det ze wuuertj gemaak dore lóchstroum door e smaal kenaal oppe oetspraokplaats te paerse, wodoor turbulens óntsteit;
 De oetspraokplaats is labiodentaal, det inhèltj det t'r wuuertj oetgespraoke mitte óngerlup enne baovetenj;
 De artikulaasje is stumhöbbendj, waat mèntj det de stumbenj trille bieje oetspraok;
 Ze is 'nen orale mitklinker, waat mèntj det de lóch allein dore móndj eweg kan kómme;
 Ómdet dees klank neet wuuertj gemaak door lóchstroum euvere tóng, geldj de dichotomie van centraal taenge lateraal mitklinkers neet;
 't Lóchstroummechanisme is pulmonisch, det mèntj det de klank wuuertj gemaak door lóch die allein dore lónge en 't middereef wuuertj geduujdj, wie bieje meiste klenk.

 Limbörgs 
In 't Limbörgs kump de stumhöbbendje labiodentale fricatief väöl veur, in alle dialekte.

 Oetspraok nao posiesje posiesje IPA spèlling begin ['vɑlə] valle tösse twieë klinkers ['tɒ́u̯:vərə] touvere ènj van 'ne littergreep ['kʲævɟə] kefdje

Anen ènj van e waord en in 'ne stumloeaze kónteks kan de stumhöbbendje labiodentale fricatief de stumloeaze labiodentale fricatief es allofoon höbbe door auslautverhärtung; wen 't waord wuuertj gevolg door 'n anger waord det aanvèngk mit 'ne klinker, den geldj det t'r waal stumhöbbendj is.

Juus wie bie de anger sibilanten en fricatieven in 't Limbörgs wuuertj döks 'ne (zaachte) plosief oetgespraoke wen dees klank völg op 'ne nasaal.

Categorie:Mitklinkers
Categorie:Fonetiek