Wèrkwaord

't Wèrkwaord wuuertj ouch waal verb genömp. 't Is e waord det in väöl tale same mit 't óngerwerp en eventueel 'n veurwerp de basis vörmp van 'ne zin. Wèrkwäörd drökken 'n hanjeling (doon, goeaje), toestandj (zeen, staon, drieve) of 'n gebäörtenis (störve, gliensje) oet. Wèrkwäörd kinne vervoog waere nao tied, aspek, persoean en aantal, mer in väöl tale is det neet (mieë) 't geval.

 Saorte 
D'r zeen drie saorte wèrkwäörd:
 Zelfstanjig wèrkwaord
 Hölpwèrkwaord
 Koppelwèrkwaord

 Koppelwèrkwaord 
D'r zeen 9 koppelverbe: zeen, waere, blieve, sjiene, lieke, blieke, tunke, heite en veurkómme. 'n Koppelwèrkwaord verbindj twieë deil in 'ne zin. Veurbeildj:
 Ich heit Jan.
Ich en Jan is in principe 'tzelfdje, dös is d'r sprake van e koppelwèrkwaord.

Koppelwèrkwäörd bringen ömmer 'ne nominatief mit. Zuuch dit Ieslandjs veurbeildj:
 Ég er dagurinn. en neet !Ég er daginn. (ich bön d'n daag)

 Hölpwèrkwaord 
'n Hölpwèrkwaord is 'n wèrkwaord det eweg kin waere gelaote bie zinsreductie wiele de hanjeling of toestandj mit betrèkking toet 't objek 't zelfdje blief. Veurbeildj:
 Ich höb de handj gezeen. -> Ich zeen de handj.
In beide gevalle wuuertj (of waerdje) de handj gezeen.

 Zuug ouch 
  Vervoeging van 't wèrkwaord in 't Limburgs

Categorie:Waordsaorte