Volksleed

't Volksleed of volkshymne ies e sjtök muziek (zank) dat bedoeld ies es symbool veur e volk of veur 'n natie, dèks 'ne sjtaat. Volkshymnes were gesjpeeld bie 't ontvange van e sjtaotshoof, bie euverwinninge in belangrieke sjportevenemente en bie ander plechtige gelegehede. Bie 't sjpele van 't officieel volksleed weurt me geach op te sjtoon, en militaire moete saluere. 

Aan 't begin van de 19e ièw begoeste leng, oonder invloed van de romantiek en 't opkaomende nationalisme, mèt 't keze van e volksleed. In de loup van de 19e en 20e ièw koze de meiste leng e officieel volksleed, al zint daoneve - bie minder officieel gelegehede - dèks ouch nog ander patriottische lejer in gebruuk. 't Oudste leed dat tot volksleed ies gewore ies 't Nederlandse Wilhelmus, gesjreve tösje 1568 en 1572.

De meiste volkshymnes höbbe 'n teks, meh dao zint d'r ouch 'n aantal dezónder. Meistal were mer ein of twiè couplette gesjpeeld of gezonge, al zint de meiste volshymnes langer. Dao zint mer wiènig volkshymnes die gecomponeerd zin door bekènde componiste.

't Volksleed van de Belzje en Nederlandse provincie Limburg ies Limburg mijn vaderland of Waar in 't bronsgroen eikenhout.

 'n volksleed 
'n Volksleed ies ouch e meistal (oud), euvergeleverd traditioneel leed(sje), dat door ´t volk weurt metgezónge (volkszank). Dao were nog ummer nuuj volksleedsjes gediech en gecomponeerd.

*