François Gasché

De François Gasché, gebuer als Franz Gasché den 9. Februar 1868 zu Biermereng, a gestuerwen den 20. Mee 1940 zu RombasDoudesannonce am Luxemburger Wort vum 11. Mäerz 1947, S.5, war e lëtzebuergesche Steemetzer, Gemengebuet a Bannpréiter. Do dernieft war hien Hobbyarcheolog a Sammler an ass och als reliéise Pilger ënner anerem op Tréier, Metz a Roum gepilgert.

Ëm 1919/1920 huet de Gasché zu Biermereng e Stéck Land am Flouer an Tritlingen kaaft. Do huet hien architektonesch Strukturen entdeckt an ugefaangen, s'auszegruewen. Am Mäerz 1920 hat hie schonn e puer Raim an e grousse Keller mat engem gutt erhalene Mauerwierk a Wandmolereien entdeckt. Op der Ausgruewungsplaz huet hie Spëndelen an Nole fonnt an ass dovun ausgaangen, datt déi aus der Zäit vu de Kelte wieren.

Bei sengen Ausgruewungen huet hien ë. a. fonnt:
 Keramik an Haushaltsartikelen: e Krou, Vasen, Urnen, eng réimesch Aaxt a Messeren;
 Militäresch an technesch Objeten: Gewiichter vu réimesche Woen, Reedelen, Päerdsbeschléi, Huffeisen, Schlässer, Schlësselen an Dolcher;
 Konscht- a Kultobjeten: e Jupiter-Kapp vun enger Statu, eng Caesar-Statu;
 Mënzen: dausende vu réimeschen a keltesche Mënzen. Et goufen och aacht sëlwer Daler aus der Zäit vum Wenzel II. an der Elisabeth vu Görlitz fonnt, woufir ugeholl gouf, datt d'Fondplaz nach am 14. Joerhonnert bewunnt war;
 Bijouen: Nolen aus Elfebeen, Broschen, Fibulaen, Block vun engem Rimm, gliese Pärelen, Réng, Aarmbänner, e bronze Medaillon, e geschnëtzte Schmockstee mam engem Vestalin-Kapp an en ovale Stee mat engem Engel an engem Globus. Béid Steng ware sécherlech Deeler vun engem réimesche Sigelrank.
Dem Gasché seng Sammlung huet fir national Opmierksamkeet gesuergt, sou datt den deemolege Staatsminister Joseph Bech, zesumme mam Geschichtsfuerscher Emile Diderrich, d'Ausgruewungsplaz an dem Gasché säi Privatmusée 1930 besicht hunn.

Mat Steng an aneren archeologesche Fondstécker vun Tritlingen huet de François Gasché bei sengem Wunnhaus e stengent Pëtzenhaischen opgeriicht, dat och alt als Denkmal oder Tiermchen ernimmt gëtt. Et huet véier Träppleken a gouf deels mat Hasteng gebaut, op deenen e puer Inscriptiounen an Elementer aus verschiddenen Epochen ze gesi sinn. 

Nom däitschen Iwwerfall huet de Gasché den 10. Mee 1940 d'Land misse verloossen. Obwuel hie gewinnt war vill zu Fouss ze goen ass hien ënner der Belaaschtung vu senger Flucht den 20. Mee 1940 zu Rombas gestuerwen a gouf och do provisoresch um Kierfecht begruewen. Am Mäerz 1947 goufe seng stierflech Iwwerreschter a seng Heemecht hannescht bruecht an am Familljegraf bäigesat.

D'Nazien haten e groussen Deel vu senger Sammlung geplëmmt, e puer Fondstécker koumen awer an d'Muséeë vun Tréier, Lëtzebuerg a Metz. Aner Stécker hat de Gasché zu Liefzäiten u Privatsammler verkaaft.

 Um Spaweck 
 Serge Frantzen, Das Steinmal in Bürmeringen - ein Denkmal mit gallo-römischen Artefakten (wort.lu), Die Warte, 26.06.2025, S. 10-11
 Bürmeringen Uralter Siedlungsraum in der Dreiländerecke. In: Revue, 10. Jg., nº 2 (09.01.1954), S. 4.
 Historische Sehenswürdigen in Bürmeringen. In: Jong-Hémecht, 5. Jg., nº 1 (01.11.1930), S. 23.

 Quellen 
 wou net anescht uginn: Serge Frantzen, cf. Um Spaweck

Kategorie:Gebuer 1868
Kategorie:Gestuerwen 1940
Kategorie:Lëtzebuergesch Archeologen
Kategorie:Lëtzebuergesch Steemetzer