Regence

Eng Regence oder Regentschaft (vum laténgesche regere - regéieren, leeden) ass an enger Monarchie d'Herrschaft vun engem net gekréinte Staatschef amplaz vum Herrscher.

D'Grënn fir eng Regence sinn, well de legitimme Monarch nach net groussjäreg ass oder well e wéinst (mentaler) Krankheet oder wéinst Gefaangeschaft seng Funktiounen net ausübe kann.

 Regence zu Lëtzebuerg 
Wann de Groussherzog net fäeg ass, seng Aufgaben auszeféieren, iwwerhëlt de Regent seng Roll als Stellvertrieder. D'Konditiounen an d'Reegele fir eng Regence sinn am Kapitel III, Abschnitt 2 vun der Lëtzebuerger Constitutioun festgehalen:

 Wann de Grand-Duc temporär net fäeg ass seng konstitutionell Aufgaben z'erfëllen oder den Eed, deen am Artikel 57 virgesinn ass, ofzeleeën, dann informéiert d'Regierung d'Chamber doriwwer, déi da bannent 10 Deeg zesummekomme muss fir d'Onfäegkeet festzestellen a sech ëm d'Regence ze këmmeren.
 D'Regence kann nëmmen enger Persoun uvertraut ginn, déi groussjäreg ass an déi d'Konditioune vum Artikel 56, Abschnitt 1 vun der Verfassung erfëllt. De Regent muss deemno e leiflecht Kand an der Reiefolleg vum Éischtgebuerene Kand (deemno den Ierfgroussherzog oder d'Ierfgroussherzogin) sinn.
 De Regent iwwerhëlt seng Funktiounen eréischt, nodeem en an der Chamber den Eed op Verfassung an d'Gesetzer geschwuer huet.
 D'Regentschaft geet op en Enn, wann den Nofollger groussjäreg ass oder wann de Grand-Duc nees fäeg ass seng konstitutionell Verantwortung z'iwwerhuelen.
 D'Regierung informéiert d'Chamber iwwer d'Enn vun der Regence an d'Chamber muss da bannent 10 Deeg zesummekommen.

 Originaltext aus der Lëtzebuerger Constitutioun 
Artikel 59 «  Si le Grand-Duc se trouve dans l’impossibilité temporaire de remplir ses attributions constitutionnelles ou de prêter le serment prévu à l’article 57, le Gouvernement en informe la Chambre des Députés, qui se réunit dans les dix jours à l’effet de constater cette impossibilité et de pourvoir à la régence.

La régence ne peut être confiée qu’à une seule personne, qui doit être majeure et faire partie des personnes visées à l’article 56, paragraphe 1er.

Le Régent n’entre en fonction qu’après avoir prêté devant la Chambre des Députés le serment suivant : Je jure d’observer la Constitution et les lois et de remplir fidèlement mes attributions constitutionnelles.

La régence prend fin à la majorité du successeur ou à la cessation de l’impossibilité temporaire du Grand-Duc de remplir ses attributions constitutionnelles.

Le Gouvernement en informe la Chambre des Députés, qui se réunit dans les dix jours à l’effet de mettre fin à la régence. »

Artikel 56 « (1) La fonction de Chef de l’État est héréditaire dans la descendance directe de Son Altesse Royale Adolphe, Grand-Duc de Luxembourg, Duc de Nassau, par ordre de primogéniture et par représentation. Seuls les enfants nés d’un mariage ont le droit de succéder. »

 Regencen an der Geschicht vum Groussherzogtum Lëtzebuerg 
+Ernennung de(n)Vereedegung de(n)bisRegentfirGrond8. Abrëll 188911. Abrëll 18893. Mee 1889Herzog Adolphe vun NassauKinnek Groussherzog Wëllem III.Krankheet vum Wëllem III.4. November 18906. November 189023. November 1890Herzog Adolphe vun NassauKinnek Groussherzog Wëllem III.Krankheet vum Wëllem III. († 23. November 1890)13. November 190819. November 190825. Februar 1912Grande-duchesse consort Maria AnnaGroussherzog Wëllem IV.Krankheet vum Wëllem IV. (†  25. Februar 1912)25. Februar 191214. Juni 1912Grande-duchesse consort Maria AnnaMarie-Adélaïde vu Lëtzebuergvirum 14. Juni 1912 war d'Marie-Adelheid nach mannerjäreg

 Kuckt och 
 Ofdankung
 Lieutenance
 Lieutenant du roi
 Lord-lieutenant

Kategorie:Geschicht vu Lëtzebuerg