Johann Gottfried Herder

De Johann Gottfried (von) Herder, gebuer de 25. August 1744 zu Mohrungen an Ostpreisen, a gestuerwen den  18. Dezember 1803 zu Weimar, war en däitschen Dichter, Theolog a Geschichts- a Kultur-Philosoph. 
Hie war ee vun den aflossräichste Schrëftsteller a Philsophen an däitscher Sprooch am Zäitalter vun der Opklärung.

Hie war mam jonke Goethe befrënnt, an e Schüler vum Immanuel Kant, a gëllt als Inspiréierer vum Sturm und Drang. Zesumme mam Christoph Martin Wieland, Johann Wolfgang Goethe a Friedrich Schiller zielt een als ee vun de Véier vun der Weimarer Klassik.

Säin Haaptwierk, Ideen zur Philosophie der Geschichte der Menschheit (1784–1791), beschreift seng Erkenntnesser iwwer d'Äerd an de Mënsch, "deem seng eenzeg Raison d'être drop ausgeriicht ass, d'Humanitéit ze bilden, där all niddreg Bediefnesser vun der Äerd just déngen, a selwer zu hir féiere sollen."„dessen einziger Daseinszweck auf Bildung der Humanität gerichtet ist, der alle niedrigen Bedürfnisse der Erde nur dienen und selbst zu ihr führen sollen“.

Liewen 

 Wierk 

 Um Spaweck 

Kategorie:Gebuer 1744
Kategorie:Gestuerwen 1803
Kategorie:däitsch Auteuren
Kategorie:däitsch Philosophen