Nicolas Weirich (1862)

Den Nicolas (Nic.) Weirich, Neckel genanntObermosel-Zeitung 1922-04-15, S. 3 (Die Fahrt in die Vakanz)., gebuer den 20. AbrëllLuxroots; Gemeng Lenneng, Gebuertsregëster 1862, Nr. 16; Anonym 1926 – falschen Datum (19. Abrëll) bei Blum 1981, Heuertz 1922, Didier 1926, Lang 1967. 1862 zu Kanech, a gestuerwen den 31. August 1926 an der Stad Lëtzebuerg, war e lëtzebuergesche Geeschtlechen an Auteur.

Dem Nic Weirich seng Eltere waren de Jean Pierre Weirich (Weyrich) vu Kanech an d'Anne Marie Rauen vu Lenneng. De Papp war Bauer (Ackerer). Den Nic. war dat jéngst vun néng Kanner.Luxroots.

 Doktorat am Kiercherecht 

No sengem Premièresexamen am Stater Kolléisch am Joer 1882 ass den Nic. Weirich an de Seminaire vu Lëtzebuerg gaangen. Am August 1885 ass hien zum Priister geweit ginn. Dono huet hien zu Louvain zwee Joer laang Kiercherecht an Zivilrecht studéiert an uschléissend am Fréijoer 1890LW 1890-06-04, S 3, Nr. 155 (Lokal-Neuigkeiten. Luxemburg, 4. Juni). säi Studium zu Roum op der Gregoriana mat engem Doktorat am Kiercherecht ofgeschloss. Vum November 1890 u war hie Vicaire an der Kathedral vu Lëtzeburg.Anonym 1926.

 Direkter vun der Iechternacher Bullett 

Am Oktober 1896 gouf hie Reliounsprofesser am Iechternacher Kolléisch an gläichzäiteg och Direkter vum Iechternacher Schülerpensionat (Bullett). Am September 1902 huet hien als Professer demissionéiert, ass awer bis den 1. August 1909, wou hien aus Gesondheetsgrënn opgehalen huet,L'Indépendance luxembourgeoise 1909-09-13, S. 3 ( À travers le Grand-Duché : Clergé). Direkter vum Pensionat bliwwen.Didier 1926; Seiler 1992, S. 242-246. Dono huet hie sech op de Lampertsbierg zeréckgezunn.

 Professer an der Normalschoul 

Vum November 1917 bis de September 1921 huet hie Relioun a Moral an der Normalschoul enseignéiert. Am Oktober 1921 gouf hien Inspekter fir de Reliounsunterrecht an der Diözees LëtzebuergAnonym 1926 – Didier 1926 a Lang 1967 schreiwen iertëmmlech, dat wier eréischt am Oktober 1922 geschitt. a Member vun der staatlecher UnterrechtskommissiounLW 1921-10-06, S. 3 (Primärunterricht)..

 Chanoine titulaire 

1921 gouf hie Chanoine honoraire (Ehrendomherr) vun der KathedralL'Indépendance luxembourgeoise 1912-12-03, S. 1, N° 338 (Nominations ecclésiastiques). an den 1. September 1924 Chanoine titulaire (Domkapitular)Didier 1926..

Den Nic Weirich gouf den 2. September 1926 zu Kanech begruewen.Obermosel-Zeitung 1926-09-04, S. 3, Nr.205 (Canach, 2. Sept.).

Hie war den Auteur vun enger Rei vu Publikatiounen, déi virun allem mat pedagogeschen oder schoulpolitesche Sujeten ze dinn haten.

 Publikatiounen 

1891. Die Mensur oder Das Studentenduell. Linzer Quartalschrift, Linz, 1891, S. 31-38.Blum 1981, S. 569.
1895. Der Vincenz-Verein. Rede, gehalten von Hrn. Vikar Weirich, gelegentlich der letzten Generalversammlung am 7. Dezember. Luxemburger Wort 1895-12-11, S. 2-3, Nr. 345. 
1904. Unsere Pensionate und ihre Gegner. Luxemburger Wort 1904-03-08, S. 2, Nr. 68.  – Luxemburger Wort 1904-03-09, S. 2, Nr. 69 (Fortsetzung und Schluß).  
1904. Unsere Pensionate und ihre Gegner. Luxemburg: Sankt Paulus-Gesellschaft, 12 S. [Sonderdruck].
1904. Sollen unsere Kinder spielen oder turnen? : Ein Vorschlag zur Lösung der Frage. Luxemburg: St. Paulus-Gesellschaft, 47 S.
1906. Zur Frage der Preis-Verteilung : Eine pädagogische Studie. Luxemburg-Bahnhof: Sankt Paulus-Gesellschaft, 40 S.
1910. Keine neutrale Schule für christliche Kinder : Ein Ratgeber für Eltern, Lehrer und Politiker in der Schulfrage. Luxemburg: Sankt Paulus-Gesellschaft. 103 S.Bespriechung : Luxemburger Wort 1910-04-23, S. 2, Nr. 113/114. (Luxemburg, 23. April. Neutrale Schule.)
1912. Die Wahrheit über das neue Schulgesetz. Luxemburg: Sankt Paulus Gesellschaft, 44 S.

 Literatur 

Anonym, 1926. Domkapitular Nik. Weirich †. Luxemburger Wort 1926-09-01, S. 2, Nr. 244.
Blum, M., 1981. Bibliographie luxembourgeoise ou catalogue raisonné de tous les ouvrages ou travaux littéraires publiés par des Luxembourgeois ou dans le Grand-Duché actuel de Luxembourg. Première partie: Les auteurs connus. Nouvelle édition, complétée, avec introduction et index analytique, par Carlo Hury. First published 1902-1932. Reprinted 1981. München, Kraus International Publications, vol. 2: M-Z, 700 S.
Didier, N., 1926. Le gymnase d'Echternach de 1901 à 1926. Travail statistique. Luxembourg, J. Beffort, 63 S.
Heuertz, F., 1922. Le personnel de l'enseignement moyen ou secondaire du Grand-Duché de Luxembourg 1839-1922 (1er août). Programme du Gymnase de Luxembourg 1921-1922: I-VIII, 1-79 S.
Lang, C., 1967. Le personnel de l'enseignement secondaire et supérieur du Grand-Duché de Luxembourg, 1839-1922. Travail statistique de Félix Heuertz (1922), complété par Charles Lang (1967). Publications du Ministère de l'Éducation nationale, Luxembourg, 125 S.
Seiler, E., 1992. Das bischöfliche Konvikt Sankt Willibrord. In: Festschrëft 150 Joër Iechternacher Kolléisch (1841-1991). Luxembourg, Impr. St-Paul, S. 233-274.

Kategorie:Lëtzebuergesch Auteuren
Kategorie:Gebuer 1862
Kategorie:Lëtzebuergesch kathoulesch Geeschtlech
Kategorie:Gestuerwen 1926