Ariane 3

D'Ariane 3 ass den drëtte Modell aus der Serie vun den Ariane-Rakéiten.

 Technik 
Den Opbau vun der Ariane 3 ass d'selwecht wéi dee vun der Ariane 2, bis op déi béid zousätzlech Feststoffboosteren, wat d'Startgewiicht op 237 t erhéicht. Fir déi vun de meeschten Ariane-3-Rakéite benotzt Startplaz ELA-1 net ze beschiedegen, goufen d'Boosteren eréischt nom Ofhiewen an 11 m Héicht gezünnt, well d'Startramp ELA-1 nëmme fir Rakéiten ouni Booster gebaut war.

D'Notzlaascht, déi d'Ariane 3 an eng geostationär Bunn brénge konnt, hat e Gewiicht vun 2700 kg, deemno 525 kg méi wéi d'Ariane 2.

 Starten 
Et gouf eelef Starte vun der Ariane 3. Den éischte war erfollegräich de 4. August 1984 gemaach ginn, an dat nach virum éischte Start vun enger Ariane 2. Nëmmen de fënnefte Start vum 12. September 1985 war feelgeschloen.

Néng Ariane-3-Rakéite goufe vun der Startplaz ELA-1 an zwou Ariane 3 (souwéi eng Ariane 2) gestart. Vun enger méi héich gebauter Startplattform fir d'Ariane 4 op der Startplaz ELA-2 gouf eng Ariane 3 fir en Test virum éischten Asaz vun der Ariane 4 gestart.

All Starte goungen an d'geostationär Transferbunn. Mat Ausnam vum leschte Start, mam Experimentalsatellit Olympus, goufen ëmmer zwéi Satellitten zesumme gestart.

Déi kleng Zuel vu Starten ass duerch d'Opkomme vun der méi staarker a villsäiteger Ariane 4 am Joer 1988 bedéngt.

 Komplett Lëscht vun de Starten 

Start­zeit­punkt (UTC) Ser.-Nr. Notzlaascht Startplaz Orbit¹ Bemierkung 4. August 1984 13:32 AuerV10ECS-2, Télécom 1A(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg  10. September 1984 1:14 AuerV11Spacenet 2, MARECS B2(Kommunikatiounssatellit a Kommunikatiounssatellit fir Schëffer)ELA 1GTOErfolleg 8. Februar 1985 23:22 AuerV12Arabsat 1A, Brasilsat A1(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg 8. Mee 1985 1:15 AuerV13GStar 1 Télécom 1B(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg 12. September 1985 23:26 AuerV15Spacenet 3, ECS 3(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1an den Atlantik gefall (geplangt: GTO)FeelstartVersoe vun der drëtter Stuf 28. Mäerz 1986 23:30 AuerV17GStar 2, Brasilsat A2(Kommunikatiounssatellitte)ELA 2GTOErfolleg,Éischte Start vun ELA-2 16. September 1987 0:45 AuerV19Aussat A3, ECS 4(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg 11. Mäerz 1988 23:28 AuerV21Spacenet 3R, Télécom 1C(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg 21. Juni 1988 23:12 AuerV24Insat 1C, ECS 5(Kommunikatiounssatellitte)ELA 1GTOErfolleg 8. September 1988 23:0 AuerV25GStar 3, SBS 5(Kommerziell Kommunikatiounssatellitte)ELA 2GTOErfolleg 12. Juli 1989 0:14 AuerV32Olympus(Experimentelle Kommunikatiounssatellit)ELA 1GTOErfolleg

¹ D'Notzlaaschte si sou verzeechent, wéi si iwwereneen oder (a rare Fäll) niefteneen an der Notzlaaschtverkleedung placéiert waren. Déi iewescht Notzlaascht fir d'éischt, dann déi drënner a.s.w.

² Net den Zilorbit vun der Notzlaascht, mä d'Bunn, op där d'Notzlaascht ausgesat gouf.

 Literatur 
 Martine Castello: La grande aventure d'Ariane. Larousse 1987, ISBN 2-03-518232-8
 William Huon: Ariane, une épopée européenne. ETAI 2007, ISBN 978-2-7268-8709-7
 Jean-Pierre Philippe: Ariane, horizon 2000. Taillandier, Paris 2000, ISBN 2-87636-045-4
 Bernd Leitenberger: Europäische Trägerraketen Band 1. Von der Diamant zur Ariane 4 - Europas steiniger Weg in den Orbit Books on Demand, Norderstedt 2009, ISBN 3837095916

 Um Spaweck 

 Bernd Leitenberger: D'Geschicht vun der Europarakéit Ariane
 Bernd Leitenberger: Ariane 2 an 3
  CAPCOM ESPACE: CARCTERISTIQUES D' ARIANE 2 & 3
   A. Lemarchand: Le programme Ariane-3 / The Ariane-3 Programme, ESA-Bulletin 25, Februar 1981, , Seite 2
  A. Mechkak & P. Lesage: Ariane-3: Le développement du Propulseur d' Appoint à Poudre (PAP), ESA-Bulletin 38, Mai 1984, , Seite 80
  o.A.: First Ariane-3 Launch a Total Success, ESA-Bulletin 40, November 1984, , Seite 72

Kategorie:Ariane