Hunnebuer

Den Hunnebuer ass e Lieu-dit tëscht Recken an dem Mariendall, an der Gemeng Miersch. 
 Geographie 
Den Hunnebuer läit am Äischdall, op enger Héicht vun 238 m, an enger Flossschleef, laanscht den CR105, tëscht dem Reckenerwald an dem Mierscherwald.

Zum Hunnebuer gehéiert och eng Ausfluchs– a Picknicksplaz ronn 400 m. nordëstlech vum Lieu-dit, déi Säit der Äisch. An de Fielse sinn e puer natierlech Quellen, déi uganks vum 20. Joerhonnert gefaast goufen. Se fidderen dräi Weieren, ier d'Baach dann no ronn 250 Meter an d'Äisch leeft.

Am Flouer gëtt et och dräi Hielen: d'Harespelsspéck (20 m déif a 35 m laang), d'Stëbslach (1 m déif an 10 m laang) an d'Wichtelcherslee (0 m déif a 26 m laang)Jérôme Konen, Höhlen : Luxemburgs geheimnisvolle Unterwelt, 2009, erausgi vum Groupe spéléologique luxembourgeois.

 Geschicht 
1933 huet de Ferdy Mischel den „Hunebour-Hotel” opgemaach, dee bis … bestanen huet. Hautdesdaags ass de fréieren Hotel e Wunnhaus.

 Ursprong vum Numm 
Den Numm „Hunnebuer” geet op den Hunnekinnek Attila zeréck. Wéi deen op sengem Feldzuch géint d'Westréimescht Räich am Fréijoer 451 mat sengen Truppen duerch d'Gebitt vun der spéiderer Grofschaft Lëtzebuerg koum, soll en laanscht der Äisch eng Halt gemaach a seng Päerd gedränkt hunn,.

 Biller 

 Kuckt och 

 Um Spaweck 
 Seechen iwwer de Klausener an d'Wichtelcher vum Hunnebuer

 Literatur 
 Roger Hilbert, Die Saga der Mamerlayen : (und näheren Umgebung: Schloss Schönfels, Hunnebour, usw.), In: Eist Miersch, 1993
 Roger Hilbert, Der Hunnebour, ein bezauberndes Naturwunder, In: Eist Miersch, 2011/2012(Wanter), S. 15-23

Kategorie:Häff a Lieu-diten zu Lëtzebuerg