Serge Gainsbourg

De Serge Gainsbourg, mam richtegen Numm Lucien Ginsburg, gebuer den 2. Abrëll 1928 zu Paräis, a gestuerwen och do den 2. Mäerz 1991, war e franséische Museker, Komponist, Sänger, Auteur, Schauspiller a Filmregisseur.

Hie gëllt als eng vun de wichtegste Figure vun der franséischer Chanson- a Pop-Musek, ass och bekannt fir seng dacks provokativ a skandaléis Texter, wéi och säi Behuelen, soudatt en alt de Bäinumm "Enfant terrible" vun der franséischer Chanson krut. Bemierkenswäert ass d'Zuel an de Succès vu senge Lidder, déi en zum Deel fir anerer geschriwwen huet, zum Deel selwer opgeholl a gesongen huet. Hire Stil geet vum Jazz iwwer Mambo, World, Chanson, Pop, Yé-Yé, Rock and Roll, Progressive Rock, Reggae, Disco, bis hin zur Elektronik. Seng Liddertexter si gespickt mat alt witzegen, alt provokative Wuertspiller, Lautspiller an Zweedeitegkeeten, wéi z. B. d'Lidd Les sucettes, dat e fir d'France Gall geschriwwen hat. Fir d'Gall hat en ë. a. och Poupée de cire, poupée de son geschriwwen, déi domat den Eurovision Song Contest 1965 fir Lëtzebuerg gewonnen hat.

De Gainsbourg kënnt aus enger russesch-jiddescher Kënschtlerfamill, déi virun der Russescher Revolutioun a Frankräich geflücht war. Si hunn den Zweete Weltkrich mat falsche Pabeieren zu Limoges iwwerlieft.

Hien huet um Ufank vu senger Carrière als Moler a Pianist a Bare geschafft. Säi Kënschtlernumm huet hie sech zougeluecht, well "Serge" seng russesch Wuerzele besser erëmgéif wéi "Lucien" (a "Lucien" en un e Coiffersgesell erënnert hätt), an de Familljennumm war en Hommage un den englesche Moler Thomas Gainsborough.https://web.archive.org/web/20190822013643/http://notablebiography.com/, "Serge Gainsbourg," retrieved September 3, 2012

Hien huet sech 1952 mat der Elisabeth "Lize" Levitsky bestuet, ma 1957 nees scheede gelooss. 1964 huet hie sech mat der Françoise-Antoinette "Béatrice" Pancrazzi bestuet, mat där en 2 Kanner hat (Natacha a Paul). 1966 hu si sech nees scheede gelooss. An de spéiden 1967er hat hien eng Affaire mat der Brigitte Bardot (déi deemools mam Gunther Sachs bestuet war; hien huet fir si d'Lidd Initials BB komponéiert, a mat hir e puer bekannt Lidder opgeholl, wéi Bonnie and Clyde oder Je t'aime... moi non plus. Dat leschtgenannt huet d'Bardot him verbueden erauszeginn (eréischt 1986 huet si d'Zoustëmmung dozou ginn), mä geschwënn duerno huet de Gainsbourg dëst Lidd mat der Englännerin Jane Birkin opgeholl, déi e bei engem Tournage kennegeléiert hat, a mat där e bis an d'1980er zesumme war.
Je t'aime moi non plus, mat vill Gekeims dertëscht, war dee Skandalhit schlechthin, deen op ville Radiosstatioune verbuede war, oder nëmmen an enger gekierzter Versioun huet däerfe gespillt ginn.

An den 1970er Joren huet hien e Konzept-Album, Histoire de Melody Nelson (1971) erausbruecht, duerno, 1975, Rock Around the Bunker, an 1976 L'Homme à tête de chou. Déi zwéin Albumen duerno waren am Reggae-Stil (1979 an 1981 op Jamaika opgeholl, dorënner Aux armes et cætera, eng Neivertounung vun der Marseillaise). 1984 an 1987 huet en der zwéi erausbruecht, déi en am Funk-Stil zu New York opgeholl huet.

1982 huet de Gainsbourg en Album fir den Alain Bashung, Play blessures geschriwwen. Hien ass ëmmer méi dacks onraséiert an alkoholiséiert opgetrueden, huet eng Zigarett un där anerer gefëmmt, an huet de Gainsbarre eraushänke gelooss, eng Zort ruckelzeg Versioun vun him selwer, där en awer ëmmer méi no komm ass.

Seng Lidder goufen ëmmer méi exzentresch an deene leschte Joren, vum kontroverse Lemon incest, dat en am Duo mat senger Duechter Charlotte gesongen huet iwwer d'Anti-Droge-Lidd "Aux Enfants de la Chance" bis zu de Lidder vun deene leschten Alben Love on the Beat a You're Under Arrest, mat ville sexuell-konnotéierten Texter.

Mat der Gesondheet ass et biergof gaangen, an hien ass den 2. Mäerz 1991 no engem Häerzschlag gestuerwen.

Filmer
als Schauspiller (Auswiel)
 1960: La rivolta degli schiavi - Regie: Nunzio Malasomma - Haaptacteuren: Rhonda Fleming, Lang Jeffries
 1961: Sansone - Regie: Gianfranco Parolini - Haaptacteuren: Brad Harris, Mara Berni
 1962: La furia di Ercole - Regie: Gianfranco Parolini - Haaptacteuren: Brad Harris, Alan Steel
 1963: Strip-tease - Regie: Jacques Poitrenaud
 1968: Le Pacha - Regie: Georges Lautner
 1968: Ce sacré grand-père - Regie: Jacques Poitrenaud
 1969: Mister Freedom - Regie: William Klein
 1969: Les chemins de Katmandou - Regie: André Cayatte mat der Jane Birkin
 1969: Slogan - Regie: Pierre Grimblat mam Jane Birkin
 1971: Devetnaest djevojaka i jedan mornar - Regie: Milutin Kosovac
 1980: Je vous aime - Regie: Claude Berri
 1981: Egon Schiele Exzess und Bestrafung - Regie: Herbert Vesely

als Regisseur
 1976: Je t'aime moi non plus
 1983: Équateur
 1985: Clip vum Lidd Lemon Incest
 1986: Charlotte for Ever
 1990: Stan the Flasher

Publikatiounen
 Serge Gainsbourg: Evguénie Sokolov. Roman
 Serge Gainsbourg: Pensées, provocs et autres volutes. le cherche midi, 2006

Discographie
Studiosalbumen
 1958: Du chant à la une
 1959: N° 2
 1961: L'Étonnant Serge Gainsbourg
 1962: Serge Gainsbourg N° 4
 1963: Confidentiel
 1964: Percussions
 1968: Bonnie & Clyde (mat der Brigitte Bardot)
 1968: Initials B.B.
 1969: Jane Birkin/Serge Gainsbourg
 1971: Histoire de Melody Nelson
 1973: Vu de l'extérieur
 1975: Rock around the bunker
 1976: L'Homme à tête de chou
 1979: Aux armes et cætera
 1981: Mauvaises nouvelles des étoiles
 1984: Love on the Beat
 1987: You're Under Arrest

Livealbumen
 1980: Enregistrement public au Théâtre Le Palace
 1986: Live (Casino de Paris)
 1988: Le Zénith de Gainsbourg

Filmmuseken (Auswiel)
 1960: L'Eau à la bouche
 1960: Les Loups dans la Bergerie
 1963: Strip-tease
 1963: Comment Trouvez-Vous Ma Soeur?
 1966: Vidocq, TV
 1966: Les coeurs vertes, TV
 1966: Le Jardinier D'Argenteuil, TV
 1967: Anna, TV
 1967: Toutes Folles De Lui, TV
 1967: Si j'étais un espion, TV
 1967: L'Horizon, TV
 1968: Manon 70
 1968: Ce Sacré Grand-Père
 1968: Le Pacha
 1969: Mister Freedom
 1969: Slogan
 1969: La Horse
 1969: Un Petit Garçon Nommé Charlie Brown
 1970: Cannabis
 1972: Sex-Shop
 1976: Je t'aime...moi non plus
 1977: Goodbye Emmanuelle
 1980: Je vous aime
 1985: Tenue de soirée
 2001: Le cinéma de Gainsbourg, 3-CD-Kompilatioun

Singelen
 "Black Trombone" (1962)
 "La Javanaise" (1963)
 "Couleur Café" (1964)
 "New York U.S.A." (1964)
 "Les Sucettes" (1966)
 "Hold Up" (1967)
 "Initials B.B." (1967)
 "Bonnie and Clyde" (1968) (Brigitte Bardot a Serge Gainsbourg)
 "Je t'aime... moi non plus" (1969) (Jane Birkin a Serge Gainsbourg)
 "La Décadanse" (1971) (Jane Birkin a Serge Gainsbourg)
 "Je suis venu te dire que je m'en vais" (1973)
 "L'Homme à Tête de Chou" (1976)
 "Marilou" (1976)
 "Sea, Sex and Sun" (1978)
 "Aux armes et caetera" (1979)
 "Lola Rastaquouère" (1979)
 "Dieu fumeur de havanes" (1980) (Catherine Deneuve & Serge Gainsbourg)
 "Sorry Angel" (1984)
 "Lemon Incest" (1985) (Charlotte & Gainsbourg)
 "You're Under Arrest" (1987)
 "Mon légionnaire" (1987)
 "Requiem pour un con" (1991)
 "Élisa" (1995)
 "La Noyée"

Editioun
 Serge Gainsbourg Intégrale (2011, Philips)
20 CDe mat 271 Stécker, fir den 20. Anniversaire vu sengem Doud erauskomm.

Albumen déi e fir aner Sänger geschriwwen huet 
 1973: Di doo dah - Jane Birkin
 1975: Lolita Go Home - Jane Birkin (d'Halschecht vun de Lidder)
 1977: Rock'n rose - Alain Chamfort
 1978: Ex fan des sixties - Jane Birkin
 1980: Guerre et pets - Jacques Dutronc (Zwee-Drëttel vun de Lidder)
 1981: Amour année zéro - Alain Chamfort
 1981: Souviens-toi de m'oublier - Catherine Deneuve
 1982: Play blessures - Alain Bashung
 1983: Isabelle Adjani (or Pull marine) - Isabelle Adjani
 1983: Baby Alone in Babylone - Jane Birkin
 1986: Charlotte for Ever - Charlotte Gainsbourg
 1987: Lost Song - Jane Birkin
 1989: Made in China - Bambou
 1990: Amours des feintes - Jane Birkin
 1990: Variations sur le même t'aime - Vanessa Paradis

Singelen déi e fir aner Sänger geschriwwen huet (Auswiel)
 "Les Incorruptibles" (1965) - Petula Clark
 "Poupée de cire, poupée de son" (1965) - France Gall
 "Baby Pop" (1966) - France Gall
 "Comment te dire adieu?" (1968) - Françoise Hardy
 "Manureva" (1979) - Alain Chamfort
 "Dis-lui toi que je t'aime" (1990) - Vanessa Paradis
 "White and Black Blues" (1990) - Joëlle Ursull (Text)
 "La Gadoue" (1995) - Jane Birkin

Literatur
 Alan Clayson: Serge Gainsbourg: View From The Exterior. Sanctuary, 1998. ISBN 978-1-86074-222-4
 Gilles Verlant: Gainsbourg, Albin Michel, Paris 2000, ISBN 978-2226120601
 Sylvie Simmons; Serge Gainsbourg: A Fistful of Gitanes. Da Capo Press, 2002 ISBN 978-0-306-81183-8
 Christophe Marchand-Kiss: Gainsbourg. Le génie sinon rien. Les Éditions Textuel, Paris 2005
 Tony Frank, Ulrike Lelickens: Serge Gainsbourg. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2010

 Um Spaweck 

 Serge Gainsbourg op universalmusic.fr

Kategorie:Gebuer 1928
Kategorie:Gestuerwen 1991
Kategorie:Franséisch Komponisten
Kategorie:Franséisch Museker
Kategorie:Franséisch Schauspiller
Kategorie:Franséisch Filmregisseuren