Bunnelement

Sechs Bunnelementer (kuckt dozou Satellittebunnelement) leeën d'Bunn vun engem Himmelskierper, deen de Gesetzer vum Kepler am Schwéierfeld vun engem Himmelskierper (Zwéikierperproblem) follegt, eendeiteg fest.

Zwee Bunnelementer definéieren d'Form vun der Bunnellips, dräi Elementer bestëmmen d'Lag am Raum an een Element leet den Zäitbezuch fest.

D'Bunnelementer vu Satellitte baséieren och op de 6 Bunnelementer vun enger Keplerbunn. Si enthalen normalerweis weider Parameter, fir Bunnstéierungen anzebezéien.

 Elementer 
D'Beschreiwung vun der Bunnkurv-Gestalt erfuerdert zwéi Wäerter, déi d'Form an d'Gréisst festleeën:

 D'numeresch Exzentrizitéit ε.
 D'grouss Hallefachs a.

Doraus ofgeleet ginn:
 D'Hallefparameter p. Mat him ergëtt sech d'Parameterduerstellung vun der Keplerbunn: r(φ) = r(p,e).
 D'Periapsisdistanz rmin: Distanz vum Haaptscheet vum Brennpunkt.
 Den Exzentrizitéitswénkel Φ: Φ = arc sin(ε)

 Lagelementer 
D'Lag am Raum relativ zu engem Referenzsystem gët duerch dräi Parameter bestëmmt:
 D'Inklinatioun i: Dat ass de Wénkel vum Orbitalplang zu der Referenzfläch.
 D'Argument vum Knuet (Knuetlängt) Ω: De Wénkel vum Koordinatennullpunkt vun der Referenzfläch zum opsteigende Knuet.
 D'Argument vum Periapsis ω: De Wénkel vum opsteigende Knuet zu Periapsis.

 Zäitbezuch 
Den Zäitbezuch leet den Zäitnullpunkt fest:
 Epoch t vum Perihelduerchgank vum Kierper:

Abgeleete Gréisste
 Mëttel Beweegung n: mëttelst Wénkelvitesse vun der mëttleren Anomalie M

 Donnéeë vu Bunnelementer 
D'Donnéeën als 6-Tupel (p, e, i, Ω, ω, T) bezeechent een als klassesch Bunnelementer.Guthmann, S. 163
Donieft gëtt et och aner Méiglechkeeten, déi dem jeeweilege Fall ugepasst sinn, an da meeschtens kanonesch an engem Formalismus gereegelt sinn:
 (a, e, i, Ω, ω, T), eng besonnesch fir d'Koméiten an d'Planéite vum Sonnesystem gëeegent Method
 (a, e, i, Ω, ω, M), fir de Pluto an d'Asteroiden, wéi se den Astronomical Almanac gebrauchtVollmann, 8.1
 (a, e, i, Ω, π, L) gëtt ongeféier d'Planéitentheorie VSOP 82 op indirektem Wee.
 (n, e, i, Ω, ω, M), d'System vum NASA/NORAD Two Line Elements Format fir kënschlech Äerdsatellitten

 Iwwersiicht 
 Bunnelement Nëtzlechkeet Bunnelement Bezuch Symbol Dimensioun Ellips Parabel / Hyperbel Exzentrizitéit Form e, ε 1 Jo Jo Exzentrizitéitswénkel Form Φ 1 Jo Nee Hallefparameter Gréisst p Längt Jo Jo Periapsis Gréisst q Längt Jo Jo Grouss Hallefachs Gréisst a, α Längt Jo Nee Inklinatioun Lag i Wénkel Jo Jo Argument vum Knuet Lag Ω Wénkel Jo deelweis  Argument vun der Periapsis Lag ω Wénkel Jo Jo Mëttel Beweegung Zäitverhalen μ, n, V  1 / Zäit Jo Jo Wénkelvitesse  Zäit-Plazverhalen Wénkel / Zäit Jo Jo Mëttel Anomalie Bunnplaz M Wénkel Jo Nee Mëttel Längt  Bunnplaz λ, L Wénkel Jo Nee Radiusvektor Bunnplaz R Längt Jo Jo Ëmlafperiod Zäitbezuch P Zäit Jo Nee Periapsiszäit Zäitbezuch T, τ Zäit Jo Jo

 Literatur 
 Andreas Guthmann: Einführung in die Himmelsmechanik und Ephemeridenrechnung. BI-Wiss.-Verl., Mannheim 1994, ISBN 3-411-17051-4
 Wolfgang Vollmann: Wandelgestirnörter. In: Hermann Mucke (Hrsg.): Moderne astronomische Phänomenologie. 20. Sternfreunde-Seminar, 1992/93. Zeiss Planetarium der Stadt Wien und Österreichischer Astronomischer Verein 1992, S. 55–102 (Websäit vum Astronomesche Büro, 3.Feb.2011)
 Jean Meeus: Astronomical Algorithms. Willmann-Bell, Richmond 1991, ISBN 0-943396-35-2

 Kuckt och 

 Ëmlafbunn – déi zoue Keplerbinn

 Um Spaweck 
  Minor Planet Center
  Central Bureau for Astronomical Telegrams

Kategorie:Himmelsmechanik
Kategorie:Raumfaartphysik