Dominique de Villepin

Den Dominique Marie François René Galouzeau de Villepin, gebuer de 14. November 1953 zu Rabat am Marokko, ass e franséischen Diplomat, UMP-Politiker, Schrëftsteller an Affekot.

Hie war ë. a. Premierminister vu Frankräich vum 31. Mee 2005 bis de 15. Mee 2007.

Hien ass besonnesch duerch seng Ried vum 14. Februar 2003 bekannt ginn, wéi e virum UNO-Sécherheetsrot den US-Amerikaner, déi een UNO-Mandat wollte kréien, fir iwwer den Irak hierzefalen, ee Kuerf ginn huet. Den amerikaneschen Aussemisister Colin Powell hat do - wéi spéider och bewisen - falsch "Beweiser" produzéiert an domat behaapt, de Saddam Hussein hätt Massevernichtungswaffen, déi praktesch d'ganz Welt géife bedreeën.

Biographie
Famill a Jugend

 Arméiszäit 
Den Dominique de Villepin huet säi Militärdéngscht als Offizéier um Fligerdréier Clemenceau bei der franséischer Marinn gemaach.
 Zivil Karriär
 1980 - 1984: Sekretär vun den Affaires africaines et malgaches
 1981 - 1984: Sekretär vum Centre d'analyse et de prévision
 1984 - 1987: Éischte Sekretär an der franséischer Ambassade zu Washington
 1987 - 1989: Zweete Conseiller an der franséischer Ambassade zu Washington
 1989 - 1990: Zweete Conseiller an der franséischer Ambassade zu Nei-Delhi
 1990 - 1992: Éischte Conseiller an der franséischer Ambassade zu Nei Delhi
 1992 - 1993: Directeur-adjoint vun den Affaires africaines et malgaches zu Paräis
 1996 - 1999: President vum Verwaltungsrot vum Office national des forêts
 Politesch Karriär
 1993 - 1995: Directeur de cabinet vum Ausseminister Alain Juppé
 Mee 1995 - Mee 2002: Generalsekretär vun der Présidence de la République
 Mee2002 - Mäerz 2004: Ausseminister an der Regierungen I an II vum Jean-Pierre Raffarin
 31. Mäerz 2004 - 31. Mee 2005: Inneminister an der Regierung III vum Raffarin
 31. Mee 2005 - 15. Mee 2007: Premierminister ënner dem President Jacques Chirac

 Publikatiounen 

 Parole d'exil; 1986.
 Le droit d'aînesse; 1988.
 Sécession;
 Élégies barbares; 
 Les Cent-Jours ou l'esprit de sacrifice; Paräis (Perrin), 2001.
 Le cri de la gargouille; Paräis (Albin Michel), 2002.
 Éloge des voleurs de feu; Paräis (Gallimard), 2003.
 Le Requin et la Mouette; Paräis, 2004.
 Hôtel de l'insomnie; Paräis (Plon), 2008.
 La cité des hommes; Paräis (Plon), 2009.

 Literatur 
 Yves Derai & Aymeric Mantoux, L'homme qui s'aimait trop; Paräis (L'Archipel), 2005. ISBN 2-84187-753-1
 Jacques Julliard, Villepin ou le sabreur sabré; in: Le Nouvel Observateur, 04.-10. Mee 2006; S. 23.
 Anna Cabana, Villepin, la verticale du fou; Paräis (Flammarion), 2010.
 César Armand & Romain Bongibault, Dans l'ombre des présidents - Au coeur du pouvoir: Les secrétaires généraux de l'Élysée; Paräis (Fayard), 2016.

Gielercher
 60px Grand-croix vum l'Ordre national du Mérite, 2005 als Premierminister.
 60px Grand-officier vum Ordre de Saint-Charles (Monaco), 1997Ordonnance souveraine N° 13149 vum du 25 Juli 1997..

 Um Spaweck 

Kategorie:Gebuer 1953
Kategorie:Franséisch Ausseministeren
Kategorie:Franséisch Inneministeren
Kategorie:Premierministere vu Frankräich
Kategorie:Franséisch Auteuren
Kategorie:Franséisch Diplomaten
Kategorie:Franséisch Offizéier
Kategorie:Grand-croix de l'ordre national du Mérite
Kategorie:Franséisch Affekoten
Kategorie:Grand officier de l'ordre de Saint-Charles
Kategorie:Prix de la langue française