Onomatopee

Eng Onomatopee, aus dem Griicheschen onomatopoiía, dat Nimm maache bedeit, ass eng Imitatioun vun Téin, déi bei der Bildung vun neie Wierder gebraucht gëtt. Den Ausdrock gëtt och benotzt fir Wuertbildunge bei klenge Kanner ze beschreiwen, wéi "de Wauwau".

Onomatopeeë sinn e beléift stilistescht Mëttel an de Comics.

 Beispiller 
 Vullennimm (nom Klang vun hirem Ruff): Guckuck, Krukert, Uhu;
 Verben: poufen, piipsen, jiipsen, ploppen, pénken, miauen, quaken, tuten, pësperen, ticken,...
 Bumm, paff, kickeriki, traraa,...

Am Lëtzeburegschen
Dem Lucien Czuga no huet hien als Auteur vun der Superjhemp-Serie bei all Onomatopee praktesch e lëtzebuergescht Equivalent missen erfannen: "pësper-pësper", "perding-perdang!", "knätsch!", "uäääh!" (fir d'Kräische vun engem Kand) asw, woubäi dës generell méi no beim däitsche Virbild wéi beim franséische sinn."Den Toun visualiséieren." 100komma7.lu, 27. Abr 2016 - 09:40.

 Literatur 
 Pierre Enckell a Pierre Rézeau: Dictionnaire des onomatopées, 2003, Presses Universitaires de France

 Um Spaweck 

Kategorie:Applizéiert Linguistik