Risebiereklo

D'RisebierekloDës Aart huet nach kee lëtzebuergeschen Numm. Den Henri Klees nennt just d'Nimm Rackebrout respektiv Tuten fir d'Gattung Heracleum (de: Bärenklau), vun där et bei eis bis 1935 just eng eenzeg Aart gouf: Heracleum sphondylium (de: Wiesenbärenklau). Et kéint een d'Aart deemno och Riserackebrout respektiv Risentuten deefen. Fir eng Klo kann een och Pratz (de: Tatze) soen, deemno kéint een d'Aart och nach Risebierepratz nennen. (Heracleum mantegazzianum Somm. & Lev.) ass eng zwee- bis méijähreg Planz aus der Famill vun den Doldenblütler (Apiaceae). Se kënnt ursprénglech aus dem Kaukasus an ass an Europa an Nordamerika en etabléierten Neophyt.

Beschreiwung

Gesondheetlech Geforen
D'Risebiereklo ka fir de Mënsch geféierlech ginn. Duerch eng Beréierung vun der Planz gëtt d'Haut fir zirka 2,5 Stonne staark photosensibiliséiert duerch Furanocumarinen, déi an allen Deeler vun der Planz ze fanne sinn. Wann d'Haut der Sonn oder eng aner ultravioletter Stralungsquell ausgesat ass, kann dat zu schwéiere Verbrennunge féieren (bis zum 2. Grad), déi ënner Ëmstänn nëmme ganz lues heelen.

D'Risebiereklo zu Lëtzebuerg
D'Risebiereklo ass zu Lëtzebuerg invasiv an an alle Regioune verbreet, virun allem laanscht d'Flëss, an ass a voller Expansioun.Cf. Glesener et al. 2009 an der Literatur. D'Aart gouf 1935 fir d'éischt vum Edmond Joseph Klein a sengem Virgäertchen um Boulevard Grande-Duchesse Charlotte an der Stad als botanesch Kuriositéit gezillt.Quell: mëndlech Matdeelung vum Professer Léopold Reichling, zirka 2005.

D'Aart gëllt als exzellent Beieweed a gëtt dowéinst dacks vu lëtzebuergesche Beienziichter ausgeséit, obwuel et gesetzlech verbueden ass, zur Ausbreedung vu friemen Aarten an der Gréngzon beizedroen.

Illustratiounen

Literatur
 Glesener, B., M. Pfeiffenschneider & C. Ries, 2009. Die Verbreitung von Impatiens glandulifera, Fallopia japonica, F. sachalinensis, F. ×bohemica und Heracleum mantegazzianum entlang der Hauptfließgewässer Luxemburgs. Bull. Soc. Nat. luxemb. 110: 69-73. PDF 470 kB
 Pfeiffenschneider, M., 2001. Problematik der Bioinvasion. Nationales Inventar von Riesenbärenklau, Indischem Springkraut und exotischen Knötericharten. Ergebnisse einer Umfrage und Konzept zur Bekämpfung der Riesenbärenklaubestände. Studie des Büros ERSA im Auftrag von: Administration des eaux & forêts, Service de la conservation de la nature, November 2001. 23 S. + Anhang, Luxembourg.
 Pfeiffenschneider, M., 2007. Über die Verbreitung von Heracleum mantegazzianum, Impatiens glandulifera, Fallopia japonica und F. sachali­nensis entlang der Gewässer Obersauer, Woltz, Clerve, Wiltz und ihrer Nebengewässer (Luxemburg). Bull. Soc. Nat. luxemb. 108: 7-10. PDF 400 kB
 Pfeiffenschneider, M. & M. Owaller, 2000. Kartierung von Japan-Knöterich, Riesenbärenklau und Indischem Springkraut an der Obersauer. Theoretische Grundlagen und Ergebnisse der Kartierung. Studie des Büros ERSA im Auftrag von: Administration des eaux & forêts, acrrondissement nord. August 2000. 37S. + Anhang, Luxembourg.
 Ries, C. & M. Pfeiffenschneider (Eds.), 2019. Heracleum mantegazzianum Somm. et Lev. In: neobiota.lu - Invasive Alien Species in Luxembourg. National Museum of Natural History, Luxembourg. URL: https://neobiota.lu/heracleum-mantegazzianum/ (Gekuckt: 21.11.2019).
 Um Spaweck 

https://neobiota.lu/heracleum-mantegazzianum/

Kategorie:Doldebléier
Kategorie:Neophyten
Kategorie:Invasiv gebittsfriem Aarten an Europa
Kategorie:Invasiv Aarten a Kanada
Kategorie:Invasiv Aarten an den USA