Lëscht vun de Brécken zu Paräis

Déi meescht Brécken zu Paräis si Brécken déi iwwer d'Seine féieren, ee vun den Haaptflëss am Norde vu Frankräich deen duerch an ëm Paräis fléisst.

Ausser de Seinebrécken, gëtt et nach Brécken déi iwwer Kanäl, Stroossen a Schinne féieren, oder a Parken ugeluecht sinn. Eng Partie dovu sinn Eisebunnsbrécken oder Metrosbrécken.

Brécken iwwer d'Seine zu Paräis vun Osten no Westen

 Pont Amont
 Pont National
 Pont de Tolbiac
 Passerelle Simone de Beauvoir
 Pont de Bercy
 Pont Charles-de-Gaulle
 Viaduc d'Austerlitz
 Pont d'Austerlitz
Île Saint-Louis
 Pont Sully
 Pont Marie
 Pont de la Tournelle
 Pont Louis-Philippe
Île de la Cité
 Pont Saint-Louis
 Pont de l'Archevêché
 Pont au Double
 Pont d'Arcole
 Petit-Pont
 Pont Notre-Dame
 Pont Saint-Michel
 Pont au Change
 Pont Neuf
 Pont des Arts (Passerelle)
 Pont du Carrousel
 Pont Royal
 Passerelle Léopold-Sédar-Senghor (virun 2006: Pont Solférino)
 Pont de la Concorde
 Pont Alexandre III
 Pont des Invalides
 Pont de l'Alma
 Pont Debilly
 Pont d'Iéna
 Pont de Bir-Hakeim un der Île aux Cygnes
 Pont Rouelle
 Pont de Grenelle
 Pont Mirabeau
 Pont du Garigliano
 Pont Aval

 Brécken iwwer d'Orge zu Paräis 
 Pont de la rue de l'Ourcq
 Passerelle de la rue de Crimée
 Pont levant de la rue de Crimée

 Kuerzinformatiounen iwwer veschidde Brécken 
 Pont Alexandre III 
De Pont Alexandre III, gebaut 1900, besteet aus engem 109 Meter laangen Eisebou dee bei Creusot gebaut gouf. D'Archtitekte waren de Jean Résal, Amédée Alby, Cassien-Bernard a Gaston Cousin. Si verbënnt den Invalidendoum mit dem Grand a Petit Palais an de Jardins des Champs-Élysées. Den Numm soll un den Zar Alexander III. erënneren.

 Pont de l'Archevêché 
De Pont de l'Archevêché verbënnt d'Île de la Cité mat dem lénksen Uwänner vun der Seine. 1910 gouf eng al Bréck vun 1828 durch eng nei ersat déi duebel sou breet ass.

 Pont d'Arcole 
De Pont d'Arcole verbënnt d'Île de la Cité mam rietse Seineuwänner.

 Pont d'Argenteuil (Eisebunnsbréck) 
D'Eisebunnsbréck bei Argenteuil aus dem Joer 1861 gouf 1949, well se am Krich gelidden hat, duerch déi haiteg Bréck ersat. D'Fachwierk gläicht deem vun der aler Bréck, et ass eng Dunnebréck a Form vun engem Trach, déi op sechs Bëtongspiliere läit. D'Eisbunnsstreck déi driwwer féiert ass zweegleiseg.

 Pont d'Argenteuil 
D'Bréck besteet aus dräi stole Béi. Sechs Bouelementer droen d'Striewen. D'Bréck ass blo ugestrach.

Vum Claude Monet hänkt en Tableau vun der Bréck aus dem Joer 1874, an der Neuen Pinakothek zu München. Et gëtt soss nach en ettlech Molereie vun der Bréck vun anerer bekannte Moler.

 Pont Aval 
De Pont Aval ass wann ee flossof kuckt déi lescht Bréck vu Paräis, op der Grenz mat Boulogne-Billancourt, dofir gëtt se sou am Volleksmond genannt. Iwwer d'Bréck déi ni en offiziellen Numm krut féiert de Peripherique vu Paräis, deen do zu der E 05 gehéiert. Si ass nëmme fir Autosverkéier erlaabt.

 Pont au Change 
De Pont au Change verbënnt d'Île de la Cité op der Héicht vum Geriichtshaff an der Conciergerie mat dem rietsen Uwänner vun der Seine op der Héicht vum Théâtre du Châtelet. D'Bréck mécht d'Grenz tëscht dem 1. an dem 4. Aronndissement vu Paräis. Si krut hiren Numm well fréier Geldhändler sech do getraff hunn. Zanter 2002 gëtt et ënner der Bréck eng kleng Plage.

 Pont du Carrousel 
De Pont du Carrousel steet bei den Tuilerien.

 Pont Louis-Philippe 
De Pont Louis-Philippe an de Pont Marie féiere vun der Voie G. Pompidour (Rive Droite) op d'Île Saint-Louis.

 Pont Marie 
De Pont Marie an de Pont Louis-Philippe féiere vun der Voie G. Pompidour (Rive Droite) op d'Île Saint-Louis.

 Pont Neuf 
De Pont Neuf féiert iwwer d'Westspëtz vun der Île de la Cité a verbënnt déi zwéin Uwänner vun der Seine. Et ass eng vun den eelste vun den haitege Seinebrécken.

 Pont Saint-Louis 
De Pont Saint-Louis ass eng Fousgängerbréck a verbënnt d'Île de la Cité an d'Île Saint-Louis.

 Pont de Sully 
De Pont Sully féiert iwwer d'Ostspëtz vun der Île Saint-Louis vun engem Seineuwänner op den aneren.

 Pont de la Tournelle 
De Pont de la Tournelle féiert vum Quai de la Tournelle (Rive Gauche) op d'Île Saint-Louis.

Literatur
Historesch Literatur
 Pierre-Simon Girard: Recherches sur les eaux publiques de Paris, les distributions successives qui en ont été faites, et les divers projets, qui ont été proposés pour en augmenter le volume. Imprimerie imperale, Paris 1812.
 Antoine Picon: L'invention de l'ingénieur moderne: l'Ecole des ponts et chaussées 1747-1851. Presses de l'Ecole nationale des ponts et chaussées, Paris 1992, ISBN 2-85978-178-1 (Repr. d. Ausg. Paris 1812)

Modern Literatur
 Jocelyne van Deputte: Ponts de Paris. Architecture et histoire. Éditions Sauret, Paris 1994, ISBN 2-85051-015-7
 Guy Lambert: Les Ponts de Paris (Collection Paris et son Patrimoine). Action Artistique, Paris 1999, ISBN 2-913246-05-2 (Ausstellungskatalog)
 Jean-Marc Larbodières: Les Bords de Seine ("Reconnaitre"). Éditions Massin, Paris 2003, ISBN 2-7072-0475-7

Bicher mat Fotoen
 Hugues Demeude (Text), Patrick Escudero (Fotografien): Ponts de Paris. Éditions Flammarion, Paris 2003, ISBN 2-0801-1100-0
 Cendrine Mercier (Text), Francesca Mantovani (Fotografien): Paris, péniches. Éditions Minerva, Genf 2003, ISBN 2-8307-0682-X
 Serge Montens: Les plus beaux ponts de France. Bonneton, Paris 2001, ISBN 2-86253-275-4
 Jean-Marc Parisis (Text), Alexandra Boulat (Fotografien): Paris, Île-de-France, Dom-Tom. National Geographic France, Paris 2002, ISBN 2-84582-036-4

 Um Spaweck 

Brécken an der Seine
Neuf