Monoceros (Stärebild)

D'Eenhar (griichesch Monoceros) ass e Stärebild südlech vum Himmelsequator.

 Beschreiwung 
De Monoceros ass e relativ onschäinbaart Stärebild westlech vum markanten Orion an nërdlech vum helle Stär Sirius am Groussen Hond. Et huet nëmmen zwéi Stären, déi méi hell wéi déi 4. Gréissteklass sinn.

Duerch de Monoceros zitt Band vun der Mëllechstrooss, dofir huet hien eng Rei vun niwwelegen Objeten, wéi den oppene Stärekoup M50 an de Rosettenniwwel.

 Geschicht 
D'Eenhar gehéiert net zu de klasseschen 48 Stärebiller vun der Antiquitéit.

Et gëtt dem hollännesche Kartograph Petrus Plancius zougeschriwwen, deen am Joer 1623 en Himmelsglobus gebaut huet, op deem hien nei Stärebiller gemoolt huet. De Plancius huet déi meescht chrëschtlech Motiver gewielt: D'Eenhar (unicornis) gëtt an der laténgescher Bibel (Vulgata) dacks notéiert, modern Bibeliwwersetzunge schreiwen do iwwer Büffelen.

De Jacob Bartsch huet am Joer 1624 d'Unicornus a seng Stärekaart opgeholl.

Den Heinrich Wilhelm Olbers an de Ludwig Ideler hunn allerdéngs drop higewisen, datt d'Konstellatioun schonn virun 1564 beschriwwe gouf. Nom Joseph Scaliger soll et schonn op engem anticke perseschen Himmelsglobus duergestallt sinn.

 Himmelsobjeten 
 Stären 

 B F Numm o. aner Bezeechnungen Gréisst Lj Spektralklass β 5 3,76m 691 B3 V + B3ne α 26 Lucida, Lukida 3,94m 144 K0 III γ 5 3,99m 645 K3 III δ 22  4,15m ζ 29  4,36m 1853 G2 Ib ε 8  4,39m 128 A5 IV  13  4,47m 1510 A0 Ib  18  4,48m 373 K0 III  15  4,66m 1023 O7  28  4,69m 473 K4 III  17  4,77m 485 K4 III  20  4,91m 211 K0 III  3  4,92m 980 B5 III  27  4,93m 250 K2 III  19  4,99m 1117 B1 V  2  5,04m 328 A6m   HR 2205 5,06m 1204 B2 V  10  5,06m 1354 B2 V   HR 2508 5,08m 1310 M1 II   HR 2395 5,09m 537 B5 Vn  25  5,14m 202 F6 III   HR 2334 5,19m 951 K1 II   HR 2142 5,19m 919 B2 Vne   HR 2469 5,21m 378 M0 III   HR 2639 5,22m 682 M2 III   HR 2375 5,22m 211 A3 V  7  5,27m 824 B2 V   HR 2267 5,36m 511 K1 III   HR 2154 5,37m 2132 B5 IV   HR 2381 5,43m 870 K2 III   HR 2572 5,44m 485 A4 IV  21  5,44m 261 F2 V   HR 3014 5,49m 238 K5 III

Den α Monocerotis läit op enger Distanz vun 144 Liichtjoer vun eis ewech, de Stär liicht orange a gehéiert zu der Spektralklass K0 III.

Den γ Monocerotis ass 645 Liichtjoer vun eis ewech a gehéiert zu der Spektralklass B2 IV.

 Méifachstären 

 System Gréissten Ofstand β 4,5 / 5,4 /5,6m 7,3/2,8" ε 4,4 /6,7m 13,3“

De β Monocerotis ass e Méifachstäresystem op enger Distanz vu 691 Liichtjoer. Et ëmkreesen dräi Stäre vun der Spektralklass B3 e kollektiven Zentrum. De Wilhelm Herschel huet d'System am Joer 1781 endeckt.

Den ε  Monocerotis ass en Duebelstäresystem op enger Distanz vun 128 Liichtjoer. Déi béid Komponente sinn an de Spektralklassen A5 an F5.

 Verännerlech Stären 

 Stär Gréisst Period Typ U  5,8 bis 7,2m 92 Deeg  Hallefreegelméisseg Verännerlecher  T  5,6 bis 6,6m 27,025 Deeg  Cepheiden  R  10 bis 12m   V838    

Den U Monocerotis läit 4.000 Liichtjoer wäit ewech an ass en hallefreegelméisseg verännerleche Stär, dee seng Hellegkeet iwwer en Zäitraum vu ronn 92 Deeg verännert.

Den T Monocerotis ass 8.000 Liichtjoer ewech a gehéiert zu der liichtkräfteger Grupp vun den Cepheiden. Seng Hellegkeet verännert sech an engem Zäitraum vun 27 Deeg.

Béid Stäre kënne wärend dem Hellegkeetsmaximum grad nach mat bloussem A gesi ginn.

Den R Monocerotis ass e verännerleche Stär am oppene Stärekoups NGC 2261. Seng Hellegkeet läit tëscht 10 an 12 Magnetud.

De V838 Monocerotis ass ronn 20.000 Liichtjoer vun eis ewech. Am Januar 2002 huet den Hubble-Weltraumteleskop hei eng Nova registréiert.

 Messier- an NGC-Objeten 

 Messier (M) NGC aner Gréisst Typ Numm 50 2323  7m Oppene Stärekoup   2232  3,9m Oppene Stärekoup   2236  7,5m Oppene Stärekoup   2237  14m Emissiounsniwwel Rosettenniwwel  2244  5,8m Oppene Stärekoup   2250  8,9m Oppene Stärekoup   2251  7,3m Oppene Stärekoup   2261  10,0m Oppene Stärekoup   2264   Oppene Stärekoup Chrëschtbamniwwel  2269  10,0m Oppene Stärekoup   2286  7,5m Oppene Stärekoup   2301  8,0m Oppene Stärekoup   2324  8,5m Oppene Stärekoup   2335  7,2m Oppene Stärekoup   2343  6,7m Oppene Stärekoup   2353  7,1m Oppene Stärekoup 

Den M 50 ass en Oppene Stärekoup op enger Distanz vun 3.000 Liichtjoer. Hien enthält ongeféier 100 Stären.

Den Oppene Stärekoup NGC 2244 ass 5.000 Liichtjoer ewech. Ëm de Stärekoup läit den NGC 2237, dee berüümte Rosettenniwwel. Déi relativ jonk, liichtkräfteg Stäre vum Koup regen déi ëmleiend Gaswolleken zum Liichten un.

Den NGC 2261 läit 3.000 Liichtjoer ewech. Et handelt sech ëm e Reflexiounsniwwel, och Hubble-Niwwel genannt. Den Niwwel verännert seng Hellegkeet a Gréisst iwwer Wochen a Méint.

Den NGC 2264 läit och 3.000 Liichtjoer ewech an ass e Stärekoup. Wéinst senger dräieckeger, spatzer Konstellatioun gëtt hien och de „Chrëschtbamstärekoup“ genannt. Seng Stäre si vun engem Gasniwwel ëmginn, an deem donkel Wolleken aus Stëbs a Gas sinn. Eng vun den donkele Wolleke gëtt wéinst hirer Form Konusniwwel genannt.

Den NGC 2301 ass 2.500 Liichtjoer wäit ewech.

Den NGC 2324 ass e Stärekop op enger Distanz vu 15.000 Liichtjoer.

 Kuckt och 

 Um Spaweck 
  Astronomie.de: D'Stärebild Monoceros