Ootmung

Ënner Ootmung versti Physiologen déi verschidde Prozesser déi et engem Organismus erlaben, Oxygène (O2) z'absorbéieren a Kuelendioxid (CO2) ofzeginn. Et handelt sech also ëm eng Aart Gasaustausch (Hematos). D'Planzen am Géigesaz absorbéieren CO2 a ginn (duerch Photosynthees) O2 un hir Ëmwelt of.

An der Zell bezeechent d'Wuert Ootmung ee Prozess dee sech an den Zellen ofspillt. Zocker (virun allem ënner Form vu Glucos) gëtt ofgebaut an et entsteet ATP (Adenosintriphosphat), an Ofbauprodukter wéi CO2 an H2O. ATP ass eng vun de Formen ënner deenen Energie an den Zelle gespäichert gëtt. Dëse Virgang vun der Zellootmung geschitt an de Mitochondrie vun der Zell.

Et ënnerscheet ee 4 verschidden Typpe vun (physiologescher) Ootmung:

Longenootmung - z. B. beim Mënsch oder Mamendéieren
Hautootmung - z. B. beim Wuerm, oder Amphibien
Kimenootmung / Branchial Ootmung - z. B. bei de Fësch a Schuelendéieren
Luftrörenootmung / Tracheal Ootmung  - z. B. bei den Insekten

 Anatomesch Beschreiwung vum mënschlechen Ootmungsapparat 

De mënschlechen Ootmungsapparat besteet aus der Nues, der Strass, dem Keelkapp, der Luftröre, de Bronchen an de Longen, déi de Gasaustausch  erméiglechen.



hr:Disanje