Aquila (Stärebild)

Date vum Stärebild Aquila Lëtzebuergeschen Numm  Aadler Laténgeschen Numm  Aquila Laténgesch Ofkierzung   Positioun  um Himmelsequator Rektaszensioun  18h 41m bis 20h 39m Deklinatioun  +18° 40´ bis -11° 50´ Fläch  652 Quadratgrad Siichtbar op de Breetegraden  78° Nord bis 71° Süd Observatiounszäitraumfir Mëtteleuropa  Summer Stärenzuel matGréisst < 3m  2 Hellste Stär,Gréisst  Altair (Atair) (α Aquilae),0,8m Meteorstréim   Nopeschstärebiller(vun Norden amAuerrzäresënn) Sagitta 
Hercules 
Ophiuchus 
Serpens 
Scutum 
Sagittarius 
Capricornus 
Aquarius 
Delphinus thumb|center|Kaarte vum Stärebild Aquila thumb|center|Stéch vum Stärebild Aquila

Den Aquila (Aadler) ass e markant Stärebild vum nërdleche Summer- an Hierschthimmel.

 Beschreiwung 
Wéinst dem opfälleg hellen Haaptstär Altair (α Aquilae), deen Deel vum ausgedeente Summerdräieck ass, kann den Aquila liicht um Summerhimmel fonnt ginn. Uewen an ënne vum Atair leien déi hell Stären Tarazed (γ Aquilae) an Alshain (β Aquilae). Déi dräi Stäre maachen de Kapp vum Aadler aus. Déi aner Stäre sollen déi ausgebreete Flilleke vum Aadler duerstellen.

Vum Stärebild Cygnus kommend, zitt sech d'Band vun der Mëllechstrooss duerch den Aadler, a weider zum Sagittarius, wou de Galakteschen Zentrum vun eiser Galaxis ass. Wann ee mam Teleskop duerch d'Stärebiller sträift, erkennt een interessant Strukturen, hell an donkel Gebidder, an der Mëllechstrooss.

 Geschicht 
Den Aadler gehéiert zu den 48 Stärebiller aus der anticker griichescher Astronomie, déi scho vum Ptolemäus beschriwwe goufen.

Den Haaptstär Atair (och Altair, (arabesch) fir „den Aadler dee flitt“) gouf scho bei de Sumerer an de Babylonier den Aadlerstär genannt.

De südlechen Deel vum Aadler war bis an dat fréit 19. Joerhonnert och als Antinous bekannt.

 Himmelsobjeten 
 Stären 

 B F Numm Gréisst Lj Spektralklass α 53 Altair (Atair) 0,8m 16,7 A7 IV γ 50 Tarazed  2,72m 461 K3 II ζ 17 Deneb el Okab  2,99m 83 A0 Vn θ 65  3,24m 287 B9 III δ 30 3,36m 50 F3 IV β60  Alshain 3,71m 44G8 IV η 55  3,87m 1180 F6 Ib ε 13  4,02m 154 K1 III i 12  4,02m   l 71  4,31m   λ 15 Lambda Aquilae  4,34m 125 B9 V ι 41 Iota Aquilae 4,36m 307 B5 III μ 38  4,45m 111 K3 III ν 32  4,64m 3.000 F2 Ib ξ 59  4,71m 203 G9 IIIb  69  4,91m    70  4,91m   κ 39  4,93m 1460 B0 III ρ 67  4,94m 154  f 26  4,98m    4  5,02m   e 36  5,03m    18  5,07m    23  5,10m   ο 54  5,12m 63 F8 V  37  5,12m    21  5,14m   b 31  5,17m   σ 44  5,18m 680 B3 V + B3 V

Den Altair (α Aquilae) ass mat enger visueller Hellegkeet vun 0,8m en opfälleg helle Stär. Et ass e blolech-wäisse Stär vun der Spektralklass A7 mat der zéngfacher Liichtkraaft vun eiser Sonn. Seng Uewerflächentemeperatur ass ronn 8.600 Kelvin.

D'Spektroskopesch Ënnersich weisen, datt hie sech an nëmme 6,5 Stonnen ëm déi eegen Achs dréit. Mat enger Distanz vu 17 Liichtjoer gehéiert hien zu den noosten Nopere vun eiser Sonn.

Deen zweethellste Stär, γ Aquilae (Tarazed), ass een Iwwerris mat der Spektralklass K3 a läit 461 Liichtjoer vun eis ewech.

 Duebelstären 
 System Gréissten Ofstand ζ 2,99m/12m/12m 6,5/158,6" β 3,71m/12m 13" ε 4,02m/10m/10m 131,1/148,6" ο 5,12m/14m 22,5" 15 5,4m/7,1m 39" 57  5,7m/6,5m 35,7" 5  5,7m/7,3m 13" π  6,2m/6,9m 5,7"

Den ζ Aquilae ass e Méifachstäresystem op enger Distanz vun 83 Liichtjoer, bei deem sech dräi Stären ëm ee kollektive Schwéierpunkt beweegen. Den 2,99m hellen Haaptstär huet zwéi liichtschwaach Begleeder am Ofstand vu 6,5 an 158,6 Bousekonen.

Den arabeschen Numm Deneb el Okab bedeit „Schwanz vum Falk“.

De β Aquilae ass een Duebelstär op enger Distanz vu 44 Liichtjoer a besteet aus engem 3,71m hellen Haaptstär an enger 12m heller Komponent op enger Distanz vun 13 Bousekonnen.

 Verännerlech Stären 
 Stär Gréisst Period Typ η  3,5m bis 4,4m 7,1766 Deeg  Cepheiden σ  5,18m bis 5,2m 1,95 Deeg  bedeckungsverännerleche Stär R  5,6m–12,0m 300 Deeg  Mira-Stär

Den η Aquilae ass ee pulsatiounsverännerleche Stär vum Typ vun de Cepheiden. Seng Hellegkeet verännert sech reegelméisseg mat enger Period vu 7 Deeg, 4 Stonnen a 14 Minutten tëscht 3,5 a 4,4m.

Den σ Aquilae läit 680 Liichtjoer vun eis ewech an ass e bedeckungsverännerleche Stär. All 195 Deeg zitt ee liichtschwaache Stär virun deen hellen Haaptstär, wat zu engem liichten Hellegkeetsënnerscheed féiert.

R Aquilae ass e verännerleche Stär vum Typ Mira op enger Distanz vun 800 Liichtjoer. De Stär ännert wärend engem Zäitraum vu ronn 300 Deeg seng Hellegkeet. D'Pulsatiounsperiod huet sech an de leschten honnert Joer erhieflech verréngert. Ufank vum 20. Joerhonnert huet si nach 350 Deeg gedauert. Am Maximum ass de Stär 5,6m hell a ka just nach mat bloussem A gesi ginn. Am Minimum erreecht hie nëmmen nach eng Hellegkeet vun 12,0m.

 Messier- an NGC-Objeten 

 Messier (M) NGC divers Gréisst Typ Numm  6709    Oppene Stärekoup   6738    Oppene Stärekoup   6751    Planetareschen Niwwel   6755    Oppene Stärekoup   6760    Kugelstärekoup   6772    Planetareschen Niwwel   6781    Planetareschen Niwwel    Barnard 142/143  Donkelniwwel 

Den NGC 6709 ass en Oppene Stärekoup op enger Distanz vu 2.600 Liichtjoer.

1,5° nordwestlech vum γ Aquilae läi de Barnard 142/143, eng ausgedeenten Stëbswollek, déi d'Liicht vun de Stären hannendru verdonkelt.

 Kuckt och 

 Um Spaweck 

Kategorie:Stärebiller