Victor Fenigstein

De Victor Fenigstein, gebuer den 19. Dezember 1924 zu Zürich, a gestuerwen den 12. JanuarDoudesannonce vum Viktor Fenigstein am Luxemburger Wort vum 18. Januar 2022 op der Säit 32 2022"Ein Kämpferherz - Komponist und Klavierdozent Victor Fenigstein im alter von 97 Jahren gestorben" vum Daniel Conrad am Luxemburger Wort vum 15/16. Januar 2022 op der Säit 20, war e Schwäizer Pianist a Komponist.

 Biographie 
Scho ganz fréi huet de Victor Fenigstein Gei a Piano geléiert. Wärend senger Lycéeszäit huet hie sech op de Piano konzentréiert. 1943 huet hie seng Matura gemaach an 1945 krut hie säin Diplom als Pianosprofesser. 1946 huet hie sech mat der Marianne Sigg verloobt. Déi zwee goufen 1949 bestuet an d'Koppel krut zwee Meedercher. Si war Protestantin a gouf net vum Victor senger Famill akzeptéiert. 1948 gouf hien éischten am Concours fir eng Plaz als Pianosprofesser am Stater Conservatoire an hien ass dunn op Lëtzebuerg geplënnert wou hie bis zu senger Pensioun 1985 geschafft huet.

De Victor Fenigstein huet zu Mutfert gewunnt.

2009 huet de Victor Fenigstein déi lëtzebuergesch Nationalitéit kritt.
 Säi Wierk 
 1940-56: Zyklus aus deiner Jugend (mittlere Stimme und Klavier)
Nom Hermann Hesse 1. Über die Felder 2. Berceuse 3. Der Strassenkehrer 4. Im Nebel 5. Die Blutbuche 7. Entschluss 6. nom Rilke Stimme eines Bruders
 1953: Streichtrio
 1954: Six réactions sur un thème de rythme (Sträichquartett)
 1953-54: Et le jour se leva pour lui (4 Soli, Chour an Orchester)
 1955-58: The Teens' Sonatina (Piano)
 1960: Concerto für Oboe und Streicher (Norbert Mattern, RTL-Sinfonieorchester)
 1962: Legende (Cello a Chamberorchester)
 1964: Neuf réactions sur un thème de rythme (6 Percussionnisten)
 1964-67: Études concertantes I muratori
 1966: Petite suite des temps jadis
 1970: Three events (Piano a klasseschen Orchester)
 1972: Was ist.. (Piano mat 4 Hänn)
 1974: Passages (Trompett a Sträicher)
 1974: Two Pieces (Flütt a Sträicher)
 1974: Trois esquisses juives (Kontrabass a Sträicher)
 1974: Vier Rufspiele (Flütt a Piano)
 1978: Mara-(Im)-Pulse (Sträichorchester)
 1979: Berlocken-Tänze (Klarinettequartett)
 1979: Seventeen Millions (Rezitator, Mezzo, groussen Orchester)
 1986: Heilige Johanna der Schlachthöfe (Singespiel)
 1986: 154 Liebessonette von Shakespeare
 1989: Die Mutter des Mörders (Singespiel)

 Gielchen 

Commandeur vum Ordre de Mérite du Grand-Duché de Luxembourg (Promotioun 2011)

 Literatur 
 Wehenkel, Henri, 2022. Victor Fenigstein (1924-2022). Un musicien engagé dans son temps. d'Lëtzebuerger Land vum 21. Januar 2022, S. 19.
 Fritz Hennenberg & Luc Deitz, 2005. Mein Leben - ein Spiel. Ein Portrait des Komponisten Victor Fenigstein. Luxembourg: Kairos Éditions. ISBN 2-9599829-0-8.
 Loll Weber, 1991. Der Komponist Victor Fenigstein. Ein Interpretationsversuch. , Joer 1991 N°3.

 Um Spaweck 
 Marlène Duhr: "Zwischen Musik, politischem Engagement und Multipler Sklerose." bnl.public.lu, 02.09.2024.

Kategorie:Gebuer 1924
Kategorie:Schwäizer Komponisten
Kategorie:Schwäizer Pianisten
Kategorie:Officier de l'ordre de la couronne de chêne
Kategorie:Commandeur de l'Ordre de Mérite du Grand-Duché de Luxembourg
Kategorie:Gestuerwen 2022