Chronologie vun der Astronomie (6. Joerhonnert v. Chr. bis 10. Joerhonnert v. Chr.)

Ëm 900 v. Chr.: Vun elo un: genee Joreszuelen.
 841 v. Chr.: Fest Chronologie an der chineesescher Geschichtsschreiwung.
 775 v. Chr.: Zu Babylon huet d'Astronomie een héijen Niveau an der Bestëmmung vun der Himmelskierperbeweegung erreecht.
775 v. Ch: D'Sonnendäischtert vum 6. September stellt den éischte sécheren Datum vun der chineesescher Geschicht duer.
763 v. Chr.: Assyresch Astrologen notéieren eng Sonnendäischtert.
 Ëm 750 v. Chr.: D'Äerdpopulatioun iwwerschreit d'100 Milliounegrenz.
 Ëm 700 v. Chr.: Babylonesch Weltkaarten op Tountafelen.
 Am 8. Joerhonnert v. Chr.: D'Chineese beschäftege sech mam Kalenner. / Bronzezäit an Europa.
 650 v. Chr.: Ninive huet eng grouss Bibliothék mat Tountafelen déi Urkunden, Verträg, Kaf a Verkaf, Tausch, Pacht, Zënsen asw. enthalen. Ninive war e bedeitenden Handelszentrum, eng almesopotamesch Stad um Tigris, an deem haitegen Irak.
 640 v. Chr.: De chaldäeschen Astronom Berosus, angeblech de Schoulmeeschter vum Thales, soll déi éischt Sonnenauer erfonnt hunn.
 640 v. Chr.: Ëffentlech Waasseraueren an Assyrien.
 620 v. Chr.: De Kaläos vu Samos fiert als éischten duerch Strooss vu Gibraltar.
 604 v. Chr.: De Glaukos vu Chios erfënnt d'Léide vum Eisen.
 7. Joerhonnert v. Chr.: Lydien (Klengasien): Klappe vun Eedelmetallstécker als Virleefer vu Mënze mat Bilddrock.
 600v. Chr.: Den T. Priscus baut déi éischt réimesch Steebréck.
 600v. Chr.: A China an a Griicheland déngt e Gnomon (e Staf dee Schiet wäerft) als einfacht astronomescht Moossinstrument.
 600 v. Chr: Den Uelegbam kënnt vu Griicheland no Italien.
 600 v. Chr.: China mécht Seidenhandel mat Indien a Westasien.
 597 v. .Chr.: Mënzen aus Athen hunn en Eilebild.
 595 v. .Chr.: D'Phenizier ëmsegelen Afrika an dräi Joer am Optrag vum Kinik Necho vun Egypten.
 585 v. Chr.: Den Thales vu Milet erkennt d'Ursaach vun de Sonnen- a Mounddäischterten. Hie soll d'Sonnendäischtert vum 28. Mee 585 virausgesot hunn. D'Äerd selwer awer huet hien als schwiewend Scheif gesinn.
 585 v. Chr.: Den Thales vu Milet erkennt, datt de Magnéit Eisen a geriwwene (elektreschen) Bernstein Wollfiedem unzitt.
 560 v. Chr.: D'griichesch Geléiert betruechten d'Äerd als Scheif, ob där eng Himmelshallewkugel opsëtzt (Thales vu Milet) oder déi fräi an der Himmelskugel schwieft (Anaximander vu Milet, Schüler vum Thales).
 560 v. Chr.: Den Anaximander vu Millet benotzt de Gnomon fir d'Ekliptikschréicht ze moossen a mécht den éischte Versuch eng Äerdkaart ze zeechnen.
 Ëm 560 v. Chr.: Dem Anaximander vu Milet seng Äerdkaart weist nëmme Festland un, oder eng zesummenhängend Insel a ronderëm e groussen Ozean.
 550 v. Chr.: Den Theodoros, Tempelarchitekt an -ingenieur op Samos gëllt als Erfinder vun engem vollkommenen Äerzgossverfahren. Och Waasserwo, Wénkelmooss, Schlëssel a Dréibänk sinn him bekannt.
 550 v. Chr.: Den Xenophanes vu Kolophon féiert déi verstengert Mieresdéieren op de Bierger als Beweis fir den Ursprong vun eiser Äerd aus dem Mier.
 Ëm 550 v. Chr.: D'Réimescht Moundjoer gëtt mat 10 Méint gerechent (spéider mat 12) mat onreegelméissege Schaltungen.
 Ëm 550 v. Chr.: Zu Babylon ass mat de geneeë Viraussoe vun de Stärestänn a Sonnedäischteren d'Ufanksstadium vun der wëssenschaftlecher Astronomie erreecht.
 Ëm 500 v. Chr.: Éischt Versich vum Anaximander vu Milet fir eng Kaart vun der Äerd opzestellen.
 Ëm 550 v. Chr.: Zu Babylon gëtt de Moundjoer-Kalenner (354 Deeg, 12 Méint mat ofwiesselnd 30 an 29 Deeg) duerch reegelméisseg, op Rechnung berouend Schaltméint verbessert.
 549 v. Chr.: Éischt Mënze mat Bildprägung (Schildkröt) a Lydien, ënner dem Kinnek Kroisos.
 547 v. Chr.: D'Sonnenauer kënnt vu Babylonien no Sparta.
 539 v. Chr.: Duerch d'Eruewerung vu Babylon kënnt och d'Astronomie an d'Astrologie no Persien.
 535 v. Chr.: De Pythagoras vu Samos stellt den pythagoresche Léiersaz op. Donieft verbessert hien och nach den Abakus.
 535 v. Chr.: De Pythagoras erkennt als éischten datt d'Äerd eng Kugel ass, mengt awer datt ausser dem Mound och d'Sonn an d'Planéiten d'Äerd ëmkreesen. - Hien erkennt weider, datt den Owestär (Hesperos) an de Mueresstär (Phosphorus) de selwechten Himmelskierper ass.
 535 v. Chr.: Den Anaximenes, Léierbouf vum Anaximander, léiert datt de Äerdmound nëmme liicht, well d'Sonn de Mound beliicht.
 515 v. Chr.: Den Xenophanes vu Kolophon deit d'Fossilien als Mieresdéieren aus fréiere Landiwwerschwemmungen.
 Ëm 500 v. Chr.: D'Pythagoreer léieren d'Kugelgestalt vun der Äerd, den Herataeus vu Milet: Äerdkaart.
 500 v. Chr.: Den Hekatäus vu Milet (*-549,†-486) ernimmt als éischten Europäer, Indien op senger Rondfaart.
 500 v. Chr.: D'Griichen ersetzen déi fréier Zuelenzeechen duerch Buschtawen.
 500 v. Chr.: D'Beliichtung a Griicheland duerch Fakelen an Halteren. D'Fakele si mat Haarz a Pech gedränkt.
 500 v. Chr.: D'Kelten kennen d'Schweessstolprodukter aus manganhaltegem Eisenäerzen.
 500 v. Chr.: Mënze verbreede sech als Bezuelmëttel an der griichescher Welt.
 500 v. Chr.: Wäinubau an Italien an a Gallien. (D'Gallier fabrizéieren hëlze Fässer fir de Wäin ze lageren.)

-1/0