Chronologie vun der Astronomie (6. Joerhonnert bis 10. Joerhonnert)

525: Den Abt Dionysius Exiguus verleet den Ufank vum Joer vum Karfreideg op den éischte Januar.
 Ëm 550: De Kosmas Indicopleustes stellt seng Äerdkaart vir.
 593: Ufank vum indesche Sonnejoer Bengali-San.
 638: Den indesche Mathematiker Brahmagupta kennt schonn d'Positiounsarithmetik, déi de méi héije Wäert vun eenzelen Zifferen duerch hir Stellung undeit a sech dozou der Null bedéngt.
 745: De Virgilius vu Salzburg stellt eng richteg Usiicht iwwer d'Gestalt vun der Äerd op.
 820: Den Abu Dschafar Mogamed schreift säi System vun der Äerd (Rasm-al-Ardh) wouran hien all Uert no Längt a Breet bestëmmt.
 865: Den Naddod entdeckt Island.
 900: Den Albategnius (Mohammed Al Batani) Statthalter a Syrien erkennt d'Exzentrizitéit vun der Äerdbunn an d'Präzessioun vun der „Equinoxe“. An der Trigonometrie soll hien de Sinus amplaz vun der Seen agefouert hunn.
 980: Den Abu Wefa soll déi drëtt grouss Ongläichheet vun der Moundbunn, d'Variatioun fonnt hunn.
 980: De Gerbert vu Reims (Poopst Silvester II.) soll d'Gewiichtsauer erfonnt hunn.
 983: Den Erik de Rouden endeckt Grönland, vun Island aus.

0/501