Helleg Walburga

D'Walburga oder Walpurgis, och nach als Helleg Walburga / Walpurgis bekannt, gebuer 710 zu Devonshire, Wessex, an England a gestuerwen de 25. Februar 779 zu Heidenheim war d'Duechter vum Kinnek Richard vun England („Richard de Pilgerer“, deen 1150 helleggesprach gouf) an der helleger Wunna. Hir Bridder waren de Willibald an de Wunibald (oder Winebald).

 Biographie 
Si war Schülerin vun der helleger Tatta, enger Märtyrerin, am Wimborne Monastery zu Dorset. 748 n. Chr. ass si vum Hellege Bonifatius, dem Brudder vun hirer Mamm, als Missionarin an Däitschland geruff ginn an huet als Nonn am Klouschter Tauberbischofsheim gelieft.

Mat 3 Éie soll si e Kand virum Hongerdoud gerett hunn; um Wee bei d'krank Duechter vun engem Buerghär soll si vun Hënn ugegraff gi sinn, déi si awer mat Rou gelooss hunn, nodeem se de Kniechten déi hir zu Hëllef komme wollten, zougeruff huet, si géif ënner dem Schutz vu Jesus Christus stoen.

761 n. Chr. ass d'Walburga Äbtissin vum Benediktiner-Klouschter Heidenheim op der Brenz a Franke ginn, dat de Wunibald 751 gestëft hat. Si huet d'Männerklouschter mat engem Fraeklouschter erweidert. 

De 25. Februar 779 ass si gestuerwen an am Klouschter bäigesat ginn. 100 Joer méi spéit sinn der Walpurga hir Reliquien an d'St.-Walburg-Kierch op Eichstätt komm.

D'Walburga ass vum Poopst Hadrian II. een 1. Mee gutt 100 Joer no hirem Doud helleggesprach ginn.

 Veréierung 
Am Mëttelalter war der Walburga hire Festdag den Dag vun hirer Hellegspriechung (den 1. Mee); hautdesdaags ass et gemenkerhand de 25. Februar; absënns an England ass et awer nach den 1. Mee.

Si ass d'Patréinesch:
 géint Houscht
 géint Honger
 géint Ploen
 géint Stierm
 géint Hondsbëss
 géint Tollwut
 vun de Schëffer
 vum Karschnatz
 vun der Stad Antwerpen an der Belsch
 vun der Stad Oudenarde an der Belsch
 vun der Stad Gronigen an Holland
 vun der Stad Zutphen an Holland
 Zu Conter ass si fir Heelung bei Aenleiden ugeruff ginn

 Duerstellungen 

 Als Äbtissin mat 3 Éien
 Als Äbtissin mat Engelen déi eng Kroun iwwer si halen
 Als Äbtissin am Stammbam vun de Kinneke vun England
 Nieft hirem Graf dat en Ueleg ofsonnere soll
 Mat enger Phioul Ueleg
 Als kinneklech Äbtissin mat enger klenger Fläsch Ueleg an engem Buch
 Mat engem Zepter, enger Kroun
 Mat hire Bridder, dem hellege Willibald an dem hellege Wunibald

 Verschiddenes 

 Drëpsen déi hir Grafplack vun Zäit zu Zäit ofsonnert erginn deen a Fläschen ofgefëlltenen heelkräftege "Walpurgisueleg"
 Walpurgiskraut (Hypericum) ass eng Bléieplanz déi op den Heedewisen an dréchene Grashiwwele wiisst. Et gëtt nieft Mëllechkane geluecht a soll géint d'Verhexung vun der Mëllech schützen a fir räich Ram suergen. Op Brout verfiddert soll et d'Fruchtbarkeet vun de Ranner steigeren.
 De Brauchtem vun der Walpurgisnuecht huet u sech näischt mat der helleger Walburga ze dinn. Den Numm kënnt dohier datt Beltane, respektiv den Hexesabbat an der d'Nuecht vum 30. Abrëll op den 1. Mee, dee jo den Dag vun der helleger Walpurga ass, gefeiert ginn ass.

 Kuckt och 
 Lëscht vun de chrëschtlechen Hellegen
 Conter

 Um Spaweck 

 D' am ökumeenesche Lexikon vun den Hellegen 
 Parkierch St. Walburga zu Overath

Kategorie:Helleg
Kategorie:Gebuer 710
Kategorie:Gestuerwen 779