Kuelenhydrat

Kuelenhydrater oder Glucidë sinn organesch Moleküllen, déi bal ausschliisslech aus Kuelestoff (C), Waasserstoff (H) a Sauerstoff (O) bestinn. Eng Rëtsch Kuelenhydrater hunn e séisse Goût, dofir gi s'och nach Zockere genannt.

Cheemesch gesinn handelt et sech ëm Polyhydroxyaldehyden (Aldosen, HOCH2-(CHOH)n-CHO) a Polyhydroxyketonen (Ketosen, HOCH2-(CHOH)n'-CO-CH2OH) souwéi ëm Oligomer a Polymerer vun dësen. Sou kënnt et datt ee Monosacchariden, Oligosacchariden a Polysacchariden ënnerscheet.

 Chimie vun de Kuelenhydrater 
 Monosacchariden 
 mat 5 C-Atomer
 Ribos
 mat 6 C-Atomer
 Glukos
 Fruktos

 Oligosacchariden 
 Disacchariden
 Saccharos
 Laktos

 Polysacchariden 
 Homopolymeren
 Cellulos
 Glykogen
 Heteropolymeren
 Chitin

 Kuelenhydrater an der Ernierung 
Kuelenhydrater sinn nieft de Lipiden an de Proteinnen déi wichtegst Nierstoffer vum Mënsch. Si ginn aus dem Kuelestoff, Waasser- a Sauerstoff duerch Photosynthes, an de Planze mat Hëllef vu Sonnenenergie a Chlorophyll gebilt.

Zu de Kuelenhydrater zielen all d'Zocker- a Steifaarte geneesou wéi bal all d'Balaststoffer. Déi deeglech Energiezoufuhr soll tëscht 50 a 60 % aus Kuelenhydrate bestoen, läit awer an den Industrielänner nëmme bei 40 - 45 %. De gréissten Deel vun dëser Energiezoufuhr soll aus ballaststoffräicher Narung mat Steif bestoen. Dat sinn z. B. Geméis, Uebst a Käreprodukter, well si ausserdeem och nach vill Vitaminnen a Mineralstoffer hunn.

Liewensmëttel déi haaptsächlech aus Haushaltszocker oder wäisse Mielprodukter bestinn, solle wa méiglech gemidde ginn. Si hu praktesch keng Vitaminnen, Ballaststoffer oder Mineralstoffer.

Fir de Kierper si s'an éischter Linn Energieliwweranten. Si kommen awer och an de Schanken an am Bindegeweebe vir, an dat a Form vu Schläimstoffer am mënschlechen Organismus.

D'Opsplécke vun der Steif fänkt schonn am Mond un. D'Haaptverdauung ass awer eréischt am Daarm.

D'Opnam vu Kuelenhydrater erhéicht kuerzfristeg de Bluttzockerspigel, woubäi awer en Ënnerscheed besteet, deemno wat fir en Zocker et sinn. D'Glukos an d'Galaktos ginn zum Beispill ganz séier vum Dënndaarm opgeholl, sou, datt de Bluttzockerspigel ganz séier an d'Luucht geet, bei der Fruktos ass awer genee de Géigendeel de Fall.

De Bluttzockerspigel geet op säin Ausgangsniveau zeréck soubal d'Kierperzellen d'Glukos opgeholl hunn.

 Um Spaweck