Regierung Simons

D'Regierung Simons war vum 23. September 1853 bis de 26. September 1860 zu Lëtzebuerg am Amt. An där Zäit koum et zu enger Rëtsch personellen an organisatoresche Reorganisatiounen.

Mam Arrêté royal grand-ducal vum 9. Juli 1857 gouf festgehalen, wéi d'Lëtzebuerger Regierung organiséiert ass. All zukünfteg Regierunge goufen op der Basis vun deem Arrêté gebilt, bis datt et 2023 op Basis vum Artikel 92 vun der neier Verfassung zu enger Ännerung koum, an d'Regierung vun deem Moment un iwwert d'internt Reglement vun der Regierung organiséiert gëtt.

Zesummesetzung vun der Regierung

 Vum 22. September 1853 bis den 22. September 1854 
Mam Arrêté grand-ducal vum 22. September 1853 ginn déi fënnef follgend Generaladministratioune festgehalen:

 Affaires étrangères, dozou gehéiert och: Affaires militaires et cultes
 Justice, dozou gehéiert och: Instruction publique
 Intérieur, dozou gehéiert och: Affaires communales
 Travaux publics, dozou gehéiert och: Agriculture, industrie et commerce
 Finances

Follgend Leit ginn doropshin nominéiert.
 Mathias Simons: President vum Regierungsconseil, Administrateur général fir Aussebezéiungen
 François-Xavier Wurth: Administrateur général fir Justiz
 Vendelin Jurion: Administrateur général fir den Interieur
 Mathias Wellenstein: Administrateur général fir Ëffentlech Aarbechten
 Emmanuel Servais: Administrateur général vun de Finanzen

 Vum 22. September 1854 bis den 21. Mee 1856 
Et gëtt e Changement wat d'Regierungsdepartementer ugeet, andeems Travaux publics mat Affaires communales ersat gëtt a bei den Administrateure gëtt den M. Wellenstein mam E. Thilges ersat. D'Regierung gesäit elo esou aus:

 Mathias Simons: President vum Regierungsconseil, Administrateur général fir Aussebezéiungen
 François-Xavier Wurth: Administrateur général fir Justiz
 Vendelin Jurion: Administrateur général fir den Interieur
 Emmanuel Servais: Administrateur général vun de Finanzen
 Édouard Thilges: Administrateur général fir Gemengenaffären

 Vum 21. Mee 1856 bis den 2. Juni 1857 

Den 21. Mee 1856 ginn d'Gemengenaffären bei den Interieur geprafft an déi nei Regierung ass esou opgestallt:
 Mathias Simons: President vum Regierungsconseil, Administrateur général fir Aussebezéiungen
 François-Xavier Wurth: Administrateur général fir den Interieur
 Emmanuel Servais: Administrateur général vun de Finanzen
 Charles-Gérard Eyschen: Administrateur général vun der Justiz
 Paul de Scherff: Administrateur général vun den Ëffentlechen Aarbechten.

 Vum 2. Juni 1857 bis den 29. November 1857 
De Portefeuille vun der Eisebunn gëtt temporär vun den Travaux publics ewechgeholl a kritt eng eegen Administratioun, ënnert dem Paul de Scherff. En neien Administrateur général, de Guillaume M. Augustin, iwwerhëlt d'Ëffentlechen Aarbechte vum de Scherff. D'Zesummesetzung vun der Regierung ass vun deem Moment un esou: 
 Mathias Simons: President vum Regierungsconseil, Administrateur général fir Aussebezéiungen
 François-Xavier Wurth: Administrateur général fir den Interieur
 Emmanuel Servais: Administrateur général vun de Finanzen
 Charles-Gérard Eyschen: Administrateur général vun der Justiz
 Paul de Scherff: Administrateur général vun der Eisebunn
 Guillaume-Mathias Augustin: Administrateur général vun den Ëffentlechen Aarbechten.

Vum 29. November 1857 bis den 12. November 1858
De Mathias Simons, bis elo „President vum Regierungsconseil“, kritt den Titel vun „Staatsminister“; de Wurth-Paquet an den Augustin, bis dohin allebéid „Administrateur général“, ginn „Generaldirekter“ ernannt. De Servais, den Eyschen an den de Scherff hunn demissionéiert, woubäi de leschtgenannten d'Eisebunn awer nach weiderhi provisoresch leet.

Déi eenzel Servicer ginn nei verdeelt a forméieren elo dräi Generaldirektiounen: „Aussebezéiungen“ (affaires étrangères), „Bannenzeg Ugeleeënheeten“ (intérieur) an „Justiz a Finanzen“ (justice et finances)

D'Regierung setzt sech esou zesummen:

 Mathias Simons: Staatsminister, President vum Regierungsconseil, Generaldirekter fir Aussebezéiungen
 François-Xavier Wurth: Generaldirekter fir den Interieur
 Guillaume-Mathias Augustin: Generaldirekter fir Justiz a Finanzen
 Paul de Scherff: provisoresch (bis de 05.02.1858) Administrateur général vun der Eisebunn (mat Stëmmrecht am Conseil)
No enger neier Demande vum de Scherff gëtt hien d'Verantwortung iwwer d'Eisebunn de 5. Februar 1858 definitiv op; d'Eisebunn fält nees an d'Kompetenz vun den Ëffentlechen Aarbechten.

De François-Xavier Wurth huet den 29. September 1858 demissionéiert; säi Portefeuille ass awer eréischt den 12. November 1858 nei besat ginn.

Vum 12. November 1858 bis den 23. Juni 1859
De Jean Ulveling kënnt als neie Generaldirekter an d'Regierung an iwwerhëlt dem demissionäre F-X Wurth säi Ressort.

D'Regierung gesäit elo esou aus:
 Mathias Simons: Staatsminister, President vum Regierungsconseil, Generaldirekter fir Aussebezéiungen
 Guillaume-Mathias Augustin: Generaldirekter fir Justiz a Finanzen
 Jean Ulveling: Generaldirekter fir den Interieur

Vum 23. Juni 1859 bis de 15. Juli 1859
Den Arrêté royal grand-ducal vum 23. Juni 1859 verdeelt verschidde Portefeuillë provisoresch un aner Regierungsmemberen: 
 Mathias Simons: Staatsminister, President vum Regierungsconseil, Generaldirekter fir Aussebezéiungen, provisoresch och zoustänneg fir Justiz a Ëffentlechen Aarbechten
 Jean Ulveling: Generaldirekter fir den Interieur, provisoresch och zoustänneg fir Finanzen

Vum 15. Juli 1859 bis de 26. September 1860
D'Generaldirektioun „Justiz a Finanzen“ gëtt reorganiséiert a verschidde Servicer gi provisoresch anescht verdeelt. Den É. Thilges gëtt neie Generaldirekter an d'Kompetenzen an der Regierung sinn elo:
 Mathias Simons: Staatsminister, President vum Regierungsconseil, Generaldirekter fir Aussebezéiungen,
 Jean Ulveling: Generaldirekter fir Finanzen
 Édouard Thilges: Generaldirekter fir den Interieur an d'Justiz
Aus gesondheetleche Grënn ass de Staatsminister Mathias Simons Enn September 1860 vu senge Funktiounen zeréckgetrueden; och den Édouard Thilges huet demissionéiert.

 Politesch Entwécklung 
Nodeems d'Regierung Willmar op Drock vum Kinnek-Groussherzog Wilhelm III. ofgesat gi war, ass ënner dem Charles-Mathias Simons eng konservativ-reaktionär Regierung vun der Reaktiounsära gebilt ginn.

 Aussepolitik 
Den Haaptakzent vum Simons senger Aussepolitik war, fir déi gutt Relatiounen déi sengerzäit mam Däitsche Bond, mat Preisen an Holland bestanen hunn an déi ënner der Regierung vum Willmar staark gelidden haten, nees an d'Rei ze bréngen. Den Traité mam Däitschen Zollveräin deen zanter dem 8. Februar 1842 bestoung, ass kuerz ier en ofgelaf ass, de 26. Dezember 1853 verlängert ginn.

D'Verhandlungen iwwer d'Bedeelegung vum Groussherzogtum beim Remboursement vun de Staatsscholde vum fréiere Vereenegte Kinnekräich vun den Nidderlanden sinn nees opgeholl ginn an am Géigenzuch huet Holland den diplomatesche Schutz vun de lëtzebuergesche Bierger am Ausland erëm assuréiert.

 Innepolitik 

 Ekonomie 

 Kuckt och 
 Lëscht vun de lëtzebuergesche Premierministeren
 Lëscht vun de lëtzebuergesche Regierungsmemberen

 Um Spaweck 

Simons, Regierung