Sanctus Brictius

Sancti 
Duo sancti Christiani nomine Brictius interdum Bricius appellantur: 
 Brictius Turonensis, qui anno 444 mortuus est, et anno 397 quartus episcopus Turonensis factus est, Martino Turonensi succedens; dies festus eius est 13 Novembris;
 Brictius, primum monachus Abbatiae Sancti Mesmini de Micy prope Aurelianum, deinde eremita in silva Dioeceseos Sagiensis (nunc Olinae). Dies festus eius est 9 Iulii(Francice) Nominis: Saint Brice.

 Communia Franciae 
 Saint-Brice (Carantonus)
 Sanctus Bricius de Coglesio (Ella et Vicenonia), pristinum commune, anno 2017 pars delegata novi communis Maen Roch
 Saint-Brice (Girundia)
 Sanctus Bricius de Golena (Liger Atlanticus)
 Saint-Brice-Courcelles (Matrona)
 Saint-Brice (Meduana)
 Saint-Brice (Oceanus Britannicus)
 Saint-Brice-de-Landelles (Oceanus Britannicus)
 Saint-Brice (Oldus et Garumna), pristinum commune, anno 1839 cum Colleignes et Saint-Vincent coniunctum, et tunc Bourran appellatum.
 Saint-Brice (Olina)
 Saint-Brice-sous-Rânes (Olina)
 Saint-Brice (Sequana et Matrona)
 Sanctus Bricius (Vallis Esiae)
 Saint-Brice-sur-Vienne (Vigenna superior)

 Historia Angliae 
 Caedes die Sancti Brictii facta est die 13 Novembris 1002, cum rex Angliae Æthelredus Errans caedem omnium Danorum in regno Angliae mandavit.

 Notae