Wendelinus Rauch

Wendelinus (Theodisce Wendelin) Rauch (natus in Zell am Andelsbach die 30 Augusti 1885; Friburgi Brisgoviae die 28 Aprilis 1954 mortuus) fuit archiepiscopus Friburgi ab anno 1948 usque ad mortem.

 Vita 
 Infantia 
Wendelinus Rauch in antiqua familia agricolarum in regione Messkirchii, non procul ab ecclesia parochiali Sanctorum Petri et Pauli Zellensis, in fundo parentum suorum apud KirchbergGräbner-Reutter (jgr): Gottesdienst zum Dank, in: Südkurier. 15 Iulii 2004 . natus est. Pater eius, Iosephus Rauch, agricola erat et etiam praetor oppidi Zellensis. Quinque annos natus, Wendelin encephalitide periculosa vitae aegrotavit. Parentes eius, valde religiosi, sub suggestionem sacerdotis loci, voverunt se theologiam studere sinere cum convaluisset.Karl-Heinz Braun: Rauch, Wendelin (1885–1954): 1948–1954 Archiepiscopus Friburgi Brisgoviae, in: Erwin Gatz (ed.): Episcopi Nationum Germanophonicarum 1945 ad 2001. Duncker & Humblot, Berolini 2002, pp. 212–215. Post mortem patris immaturam, Rauch iuventutem in Ylmense cum avunculo suo, praetore loci Thoma Braun, et uxore eius, egit.Sabina Hug, Ehrendenkmal für Wendelin Rauch, in: Südkurier, 13 Decembris 2011.

 Studia 
Educationem secundariam in Seminario Puerorum Archiepiscopi et Gymnasio Rastattensi accepit, quam anno 1904 perfecit. Wendelinus Rauch deinde theologiam Catholicam et philosophiam in Universitate Friburgi Brisgoviae studuit. Autumno anni 1907, studia theologica, praesertim ethicam et theologiam moralem, in Collegio Germanico et Pontificia Universitate Gregoriana Romae continuavit. Ibi doctoratum in philosophia accepit et die 28 Octobris 1910 sacerdos ordinatus est.

 Sacerdotalia ministeria 
Anno 1911, Rauch Friburgum rediit et, a Pascha anni 1911, munere tutoris in Seminario Theologico Archiepiscopi Friburgi, Collegio Borromaeo, functus est. Simul studia theologica in Universitate Friburgensi continuavit, doctoratumDe dogmatico Friburgensi Engelberto Klüpfel, qui anno 1811 mortuus est. anno 1916 consecutus est. 

In variis frontibus Primo bello mundano munere capellani voluntarii fungebatur, et anno 1918 capellanus divisionis Divisionis Peditum 218ae factus est. Post finem belli, in Collegio Borromaeo laboravit et anno 1922, habilitatione per secundam thesim de Esse et Debere in campis ethicae et theologiae moralis impetrata, professor factus est. Ab anno 1925 ad annum 1938, professor theologiae moralis in Seminario Moguntino fuit.

Per Tertium Imperium, contra regimen Nationalis Socialisticae restitit, etiam incommoda propterea accipiens. Vere anni 1939, a Papa Pio XII nuper inaugurato Episcopus Fuldensis nominatus est, sed propter obiectiones a Nationalsocialistis nominari non potuit.

 Archiepiscopus Friburgensis 
Anno 1948, Archiepiscopo Conrado Gröber successit ut Archiepiscopus Friburgi Brisgoviae. Episcopus consecratus est die 28 Octobris 1948 a Cardinali Iosepho Frings; co-consecratores eius fuerunt Albertus Stohr, Episcopus Moguntinus, et Gulielmus Burger, Auxiliarius Friburgi Brisgoviae. Rauch hoc munus usque ad mortem tenuit.
Mortuus est die 28 Aprilis 1954 post gravem morbum et sepultus est die 4 Maii 1954 in Ecclesia Cathedrali Friburgi Brisgoviae.

 Notae 

 Nexus externi 



Categoria:Archiepiscopi Friburgenses