Henricus Hureau de Senarmont

Henricus Hureau de Senarmont natus Broeti (Francogallice Broué) in praefectura Eburae et Liderici die 6 Septembris 1808 et Lutetiae Parisiorum mortuus die 30 Iunii 1862, fuit physicus atque mineralogus Francicus.

 Vita 
Henricus, e nobili familia de Senarmont, alumnus fuit Scholae Polytechnicae Lutetiae, unde anno 1828 egressus est. Deinde in Scholam fodinarum receptus est et anno 1831 cursum perfecit, in corpus ingeniariorum fodinarum cooptatus.

Ab anno 1844 ad 1855 munus examinatoris physicae in Schola Polytechnica gessit. Anno 1852 electus est sodalis Academiae scientiarum Francicae, in locum Francisci Sulpicii Beudant. Anno 1856 cathedram physicae (n. 1) in Schola Polytechnica suscepit, successore Augusto Bravais, quam usque ad mortem retinuit.

 Opera scientifica 
Senarmont notus est ob investigationes de conductivitate electrica crystallorum, de radiis elliptice polarizatis et de reflexione metallica. Maxime enituit in studiis de polarizatione lucis atque de mineralium formatione artificiali.

Instrumentum excogitavit ad lucem polarizatam compensandam, quod etiamnunc compensator Senarmontii appellatur. Nomen eius datum est etiam minerali senarmontites, oxido antimoni, quod in Algeria apud montem Djebel Hammimat a Societate fodinarum Lucettae exploratum est.

 Honores 
 Sodalis Academiae scientiarum Francicae (1852–1862).  
 Cathedram physicae in Schola Polytechnica tenuit (1856–1862).  
 Genera et mineralia nova eius nomine dicta sunt (senarmontites).  

 Nexus externi 
 "Biographia" in situ Molecular Expressions  
 Senarmont in situ Academiae scientiarum Francicae  

 Categoriae 
Categoria:Personae opticae  
Categoria:Nati 1808  
Categoria:Mortui 1862  
Categoria:Ingenerii corporis fodinarum