Theombrotus Ambraciotes

Theombrotus AmbraciotesCicero, Tusculanae disputationes I.34.84. alias Cleombrotus (Graece Κλεόμϐροτος) fuit Platonis discipulus qui apud posteros innotuit quia postquam Phaedonem magistri sui perlegit, ob nullam aliam causam quam quod in spiritualem animarum mundum migrare maluerit quam in hoc mundo materiali permanere, sibi mortem ipse conscivisse dicitur dum in mare sese praecipitat. CallimachusEpigramma 23. Qui primus fons de hac fabula habetur. ei epigramma dedicavit et Augustus HipponensisDe civitate Dei I.22.36-7., cum disputaret an mors voluntaria fas esse posset, eius actionem commentatus est, quod idem iam fecerat Lactantius in Divinarum Institutionum librisIII.18.9-10.. Duo auctores Christiani hoc facinus improbabant.

Theombrotus appellatur post Ciceronem in litteris Latinis quamquam verum nomen Graecum Cleombrotus fuisse videturQuod et ipse Cicero in Pro Scauro scripsisse videtur.. Semel tantum in Platonis operibus nominaturPhaedo 39c. ubi dicitur in insula Aegina moratus esse tum cum Socrates cicutam bibit. Sed non omnes consentiunt eundem virum fuisse eo magis quo epigramma Callimachi tamquam platonismi satiram interpretari possis.

 Notae 

 Plura legere si cupis 
Luigi Lehnus, "A Callimachean Medley", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 2004: 27-32 
Stephen A. White, "Callimachus on Plato and Cleombrotus", Transactions of the American Philological Association (1974-2014), 1994: 135-161
G. D. Williams, "Cleombrotus of Ambracia: Interpretations of a Suicide from Callimachus to Agathias", The Classical Quarterly, 1995: 154-169

Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Categoria:Discipuli Platonis
Categoria:Mors voluntaria
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.