Lygii

vel  vel  fuerunt gens Germana antiqua a Tacito memorataGermania 43.2. Annales 12.29-30. Strabo, Geographica, VII, 1, 3. Ptolemaeus 2.11. quae in Silesia (hoc est in meridionali Poloniae hodiernae parte) habitasse creditur. In Quo Vadis, celeberrima Henrici Sienkiewicz mythistoria, heroine Lygia filia regis Lygiorum fuisse dicitur quae obses Romanis data post mortem patris derelicta in domo Auli Plautii cum populari suo Urso educatur.

Secundum Tacitum late patentes Lygii in plures civitates dividebantur e quibus potentissimas nominat: Harios, Helveconas, Manimos, Helisios, Nahanarvalos. Eorum nomen fortasse e deo Lug ductum est, quod Celticam originem indicaretEncyclopédie de l'Arbre celtique ( Lugdunum).

 Notae 

 Plura legere si cupis 
Helmut Castritius, Günter Neumann, "Lugier". In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Band 19, de Gruyter, Berolini, 2001
Étienne Wolff, "Relire aujourd'hui Quo vadis", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 2002:  217-231
Herwig Wolfram, The Roman Empire and its Germanic peoples,  University of California Press, 1997. Nonnullae paginae apud Guglum librorum

 Nexus externi 
Imperium Romanum

Categoria:Germani antiqui