Abderramanus

,Joseph Simonius Assemanus, Italicae historiae Scriptores ex Bibliothecae Vaticanae aliarumque insignium Bibliothecarum MSS. codicibus (Romae, 1752): 133 . vel ,"Abdarramanus Habibi filius"; Joseph Simonius Assemanus, Italicae historiae Scriptores ex Bibliothecae Vaticanae aliarumque insignium Bibliothecarum MSS. codicibus (Romae, 1752): 128 . seu etiam Abderrama"Abderrama Rex Maurorum maximus"; Hispaniae illustratae seu rerum urbiumque Hispaniae, Lusitaniae, Aethiopiae et Indiae scriptores varii, tomus III (Francofurti, 1608): 481 . et "His temporibus regnabat in Spania Exam, filius Abderraman Ibin-Mavia"; Monumenta Germaniae historica inde ab anno Christi quingentesimo usque ad annum millesimum et quingentesimum (Hannoverae, 1826): 300 . (indeclinabile), est nomen atque praenomen masculinum Arabicum (Arabice عبد الرحمٰن, ʿAbd al-Raḥmān), quod e vocabulis ʿabd (عبد, 'servus') et raḥmān (رحمن, 'clemens') originem ducit.Behind the Name, s.v. "Abd ar-Rahman".  Al-Raḥmān est inter 99 nomina Allāh, igitur nomen etiam significat "servum Dei Clementissimi".Saladinus Ahmed, A Dictionary of Muslim Names, C. Hurst & Co. Publishers, 1999: 167 . 

 Qui hoc nomen habuerint 
 Mulai Abderramanus, sultanus Maroci

 Qui hoc praenomen habuerint 

 Abderramanus Dambazau
 Abderramanus Ḫaldūn filius al-Ḥaḍramī, nomen plenum Ibn Khalduni
 Abderramanus Pazhwak
 Abderramanus Waberi

 Notae 

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina