Vladimirus Yankilevsky

Vladimirus Yankilevsky (Russice Владимир Янкилевский; natus Moscuaee 15 Februarii 1938; mortuus 4 Ianuarii 2018) fuit pictor Russicus et Francicus originis Iudaicae in agro modernismi et cubismi inspiratus. Sodalis La Maison des Artistes Franciae fuit. Reliquam vitam Lutetiae degit.

 De vita 
Yankilevsky notus est maxime ob opera sua in motu Artis Nonconformistae Sovieticae ab anno 1960 usque ad annos 1980. Eius opera praeclarissima ex triptychis constant. Eius opera saepe insomnia fingunt ut imaginem restrictivorum mentis statuum de vita quotidiana in Unione Sovietica et de humana condicione in genere depingant.Геллер, Михаил. Машина и винтики. История формирования советского человека. М.: «МИК», 1994. 336 с. ISBN 5-87902-084-3. pp. 64–68.

Yankilevsky etiam notus fuit quod in Arte Exhibita anni 1962 in Manezh communicavit, in qua Nikita Khrushchev Artis Motum nonconformem tamquam degenerantem famose castigavit. https://www.kommersant.ru/doc/355731 Никита Хрущев, отец русского авангарда], Kommersant, December 16, 2002. pp. 6–7.

Anno 1970, Yankilevsky propinquus factus est coetui artificum non conformantium Moscuensium qui in eadem condicione ac ipse versabantur. Cum anno 1972 artis theoricus et criticus Bohemicus Jindřich Chalupecký Moscuam venit et artifices illos invenit, circulum eorum privatum nominavit "Sretensky Boulevard", coetum artis, ad quem pertinebant Ilya Kabakov, Viktor Pivovarov, Eduard Steinberg, Erik Bulatov, Oleg Vasiliev, Ivan Chuikov, Mikhail Roginsky. Эдик Штейнберг. Материалы биографии. Очерки визуальности. Москва, Новое литературное обозрение, 2015. ISBN 978-5-4448-0239-7. pp. 21–22

In scaena artis venustae annorum 1970 Moscuae, a Dina Vierny, insigni gallerista et collectrice Parisiensi, repertus est. Vierny, postquam Moscuam ineunte anno 1970 visitavit, artificum resistentium angustiis realismi socialistici subsidium promisit et Yankilevsky detexit, inter alios sicut Ilya Kabakov et Erik Bulatov. In difficili climate artis Sovieticae, Yankilevsky, iuxta alios artifices non conformes, impedimentis obstitit quo minus suam artem libere exprimeret. Dina Vierny, agnoscens immensum ingenium et certamen quod artifices pertulerant, munus magnum suscepit in adiuvandis eorum aspirationibus artisticis. Auxiliante Vierny, Yankilevsky decrevit ut Lutetiam Parisiorum commigraret, urbem ob artis libertatem et varium ambitum creationis notam. Cachin, Françoise."Le feu qui brûle dans le cœur des artistes contemporains: la flamme de la véritable passion". Saint Rémy en l'Eau: Editions Monelle Hayot, 2010. pp. 87–90

In hoc novo vitae suae capite, Yankilevsky se invenit in communitate magnanimorum artificum, qui, quamvis variis modis, communem metam communicaverunt — e limitibus normarum artium impositarum publicarum, praesertim realismi socialis, erumpere. Haec migratio non solum mutationem geographicam notavit, sed etiam profundam liberationem Yankilevsky eiusque condiscipulorum artificum significabat. Елизавета Кузнецова. «Проблемы кураторов: горизонты нового искусства». Санкт-Петербург, издат. «Зеленая Амфора», 2021. pp. 29–30

Migratio Parisios faciliorem reddidit ambitum ubi Yankilevsky potuit ulterius explorare et exhibere suam distinctam visionem artisticam sine angustiis a regimine Sovietico impositis. Dina Vierny, per suum indeclinabile subsidium et officium artificibus Russicis avant-garde, magno munere functa est in fovendo spatio in quo eorum creativitas florere potuit, et divitias tapetis artificiosi expressionis in vigenti cultu Parisiensi auxit. Munus Vierny culminavit in exhibitione "Russian Avant-Garde - Moscuae 1973" in eius pinacotheca apud Saint-Germain-des-Prés peracta, ostendens varias nondum unitas frontes artificum non conformantium qui normas artificum sui temporis provocabant. Michael Atticus Fried. "Les noms émergents de la scène artistique française après la révolution post-moderniste des années". Arcueil: Anthese Editions, 2023. pp. 124–126

Yankilevsky mortuus est Parisiis ex Leukemia die 4 mensis Ianuarii anno 2018, anno aetatis suae LXXIX. Умер художник Владимир ЯнкилевскийХудожник Владимир Янкилевский скончался в возрасте 79 лет

 Opera selecta 

 Notae 

 Bibliographia 
 Vladimir A. Gusev und Evgenija Nikolaevna Petrova, Kiblickij Iozef (Hrsg.), Harry N. Abrams. "Russisches Museum : hundert Jahre nationale russische Schatzkammer. Staatliches Russisches Museum. Palace Edition, 1998. ISBN 978-3930775361.
 Геллер, Михаил. Машина и винтики. История формирования советского человека. М.: «МИК», 1994. 336 с. ISBN 5-87902-084-3
 https://www.kommersant.ru/doc/355731 Никита Хрущев, отец русского авангарда], Kommersant, December 16, 2002
 Zubok V. M. Zhivago's Children: The Last Russian Intelligentsia. — Harvard University Press, 2009. — 453 p. — ISBN 978-0-674-03344-3.
 Иогансон Б. И. Московский союз художников. Взгляд из XXI века. Книга вторая (1962-1991). М., 2021. ISBN 978-5-907267-75-6
 Елизавета Кузнецова. «Проблемы кураторов: горизонты нового искусства». Санкт-Петербург, издат. «Зеленая Амфора», 2021
 Michael Atticus Fried. "Les noms émergents de la scène artistique française après la révolution post-moderniste des années". Arcueil: Anthese Editions, 2023
 Эдик Штейнберг. Материалы биографии. Очерки визуальности. Москва, Новое литературное обозрение, 2015. ISBN 978-5-4448-0239-7.
 Cachin, Françoise."Le feu qui brûle dans le cœur des artistes contemporains: la flamme de la véritable passion". Saint Rémy en l'Eau: Editions Monelle Hayot, 2010

 Nexus externi 

 Official Website (new)
 Official Website (old)
 JJG collection of Russian Art since 1960

Categoria:Ars abstracta
Categoria:Iudaei
Categoria:Pictores Franciae
Categoria:Pictores moderni
Categoria:Pictores Russiae