Marinus Anne Nicolaas Rovers

Marinus Anne Nicolaas Rovers (*Franekerae, Frisia; die 6 Maii 1834 – † Ultraiecti, Nederlandia; die 23 Iunii 1898) fuit theologus Reformatus Nederlandicus, pastor et scriptor, praecipue notus ob studia de Novo Testamento et de Apocalypsi Ioannis. Scripsit opere plurimo Batave (atque nonnumquam Latine ac Francogallice), et articulis in periodicis eruditis quaestiones exegeticas tractavit.

 Vita et studia 

Rovers in urbe Frisica Franeker natus est; disciplinis theologicis in Universitate Ultraiectina incubuit, ubi gradum academicum assecutus est. Ministerium suscepit in variis paroeciis Ecclesiae reformatae Nederlandicae; deinde magis se ad docendum et scribendum contulit, imprimis ad historiam litterarum Novi Testamenti et ad interpretationem textuum biblicorum.

 Ministerium et munera 
Pastor publicus (predikant) in Ecclesia Reformata Nederlandica.

Interpres et praeceptor sacrarum Litterarum, manualia ad usum studiosorum parans.

Collaborator operum encyclopaedicorum et commentariorum theologicorum saeculi XIX.

 Opera (selecta) 
 Geschiedenis der Nieuw-Testamentische letterkunde (2 voll., 1874–1876) — Synopsis historica de ortu et progressu litterarum Novi Testamenti (de canone, traditione textuum, generibus litterariis). 
 De boeken van het Nieuwe Testament (1877) — Introductio singulorum librorum Novi Testamenti: auctor, data, destinatio, structura.
 Apocalyptische Studiën (1888) — Commentationes de genere apocalyptico et de Apocalypsis Ioannis (compositio, imagines, numeri, intertextualitas cum Ioele, Ezechiele, Daniele, Genesi).
 L’Apocalypse johannique. Sa composition et sa date, in Revue de l’histoire des religions 31 (1894) 103–130 — Disputatio de structura et chronologia cap. IV–IX, cum censu de significatione prodigiorum (e.g. locustae, Parthi).

 Argumenta et indoles exegetica 
Methodus historico-critica moderata. Rovers elementa criticae historicae cum hermeneutica coniungit; nimias praeteristicas aut futuristicas identificationes (e.g. Apoc. 9 de certis bellis) caute iudicat.

Apocalypsis ut genus. Imagines (locustae, tubae), numeri (e.g. quinque menses), et allusiones Veteris Testamenti ad sensum theologicum potius quam ad eventa stricte definita referenda esse docet; confer Ioel 2, Genesis 7–8, Daniel.

Introductio Novi Testamenti. In libris de NT tractat de canone, de auctoribus, de datis et de destinatione, ope philologica et criticae textus.

 Loca et personae in studiis commemorata 
In commentatione anni 1894 de Apoc. cap. VI–IX Rovers refert exempla ad pestilentias sub Claudio et Nerone, ad motus Parthicos (contra Syriam, sub Vespasiano, tempore Traiani), ut ostendat quam difficile sit visiones apocalypticas ad dies certos alligare.

 Bibliographia selecta 
 Geschiedenis der Nieuw-Testamentische letterkunde (Haarlem/Amstelodami, 1874–1876).
 De boeken van het Nieuwe Testament (Amstelodami, 1877).
 Apocalyptische Studiën (Amstelodami, 1888).
 L’Apocalypse johannique. Sa composition et sa dat, Revue de l’histoire des religions 31 (1894) 103–130.

 Linguae 
Praecipue scripsit Batave; nonnumquam etiam Latine et Francogallice.

 Vide etiam 

Apocalypsis Ioannis
Exegesis biblica
Novum Testamentum
Vetus Testamentum
Apocalypsis (genus)
Ecclesia reformata
Reformatio
Nederlandia 
Frisia 
Ultraiectum
Parthi 
Syria 
Vespasianus 
Traianus

Categoria:Theologi Nederlandiae
Categoria:Alumni Universitatis Ultraiectinae
Categoria:Biblia
Categoria:Interpretes Biblici
Categoria:Philologi Biblici