Publius Cornelius Sulla

Publius Cornelius Sylla (mortuus 45 a.C.n.) fuit popularis Romanus primi saeculi a.C.n., propinquus Lucii Cornelii Syllae dictatoris et deinde fautor Caesaris. Consularibus comitiis anno 66 a.C.n. consul cum Publio Autronio ad proximum annum designatus quidem est sed statim ab adversariis de ambitu ex lege Calpurnia accusatus et damnatus non tantum e futuro magistratu sed etiam e senatu expulsus estPro Sulla 88: omnia generis, nominis, honoris insignia atque ornamenta unius iudici calamitate occiderunt. . Anno 62 iterum accusatus est quod cum Catilina coniurasset: tum a Cicerone defensus qui in isto iudicio non minus testis quam patroni vice fungebatur absolutus est. Cuius orationem Pro Sulla legere adhuc licet: de culpa tamen Syllae mendax testimonium vulgo aestimatur.

 De familia 
Publius Sylla a Cicerone dicitur "propinquus" dictatoris Lucii Syllae. Moderni coniecerunt fortasse fuisse fratris alicuius dictatoris filiumDio Cassius: ἀδελφιδοῦς. et duos filios Servii Syllae, tam a SallustioCatilinae coniuratio XVII. quam a CiceronePro Sulla 6. inter comites Catilinae nominatos, patrueles eius. Frater ei dicitur L. Caecilius Rufus, sive quia semifrater erat, sive quia adoptatus eratPro Sulla 62-65. Ad Quintum fratrem III.3.2. et privignus Memmius quidamAd Quintum fratrem III.3.2.

 De cursu honorum 
In oratione Pro Sulla Cicero patronus adfirmabat Publium Syllam tempore dictatoris familiaritatem suam cum dictatore adhibuisse ad cives servandosPro Sulla 72 nec tamen nomina dabat.. Quod tunc prudenter omiserat philosophus hoc Cicero in secundo libro De OfficiisII.29. memorat, eum bona proscriptorum tum vilissimo pretio coemisse atque magnas divitias ita collegisse. Praeterea coloniam a dictatore decretam Pompeios triumvir coloniae deducendae deduxit atque postea eorum patronus Romae fuit quod ei clientes  in Campania praebuitPro Sulla 60-62. apud quos sese recipere solebat (Colonia Veneria Cornelia).

Deinde minores magistratus percucurrit atque anno 66 candidatus ad consulatum fit. Primo electus est cum Publio Autronio sed ambo de ambitu postulati et damnati sunt. In primis filius unius e competitoribus Lucius Manlius Torquatus Sullam apud iudices accusavit et consulatum patri reddiditCicero, De Finibus II.62. Pro Sulla 50. Cf Sallustius, Coniuratio Catilinae XVIII.. Postea ortus est rumor de coniuratione quae ad occidendos novos consules anni 65 (Torquatum et Cottam) spectabat -quae falso 'prima Catilinae coniuratio' appellari solet quia Catilina repetundarum reus a petitione consulatus eodem anno prohibitus erat- cui Autronius et Sylla consulatum ereptum indignantes interfuisse dicebanturPro Sulla 11-13. Sallustius, Coniuratio Catilinae XVIII. Titus Livius, Periocha 101. Dio Cassius 36.42. Suetonius, Divus Iulius 9.. Sylla NeapolimPro Sulla 17 et 53. sese recepit et anno 63 Cicerone consule rogatio Autronium et Syllam in senatorium ordinem restituens  repulsa estDio Cassius 37.25.3. Pro Sulla 62-66. Quae rogatio a "fratre" Caecilio ferebatur nec a Publio Sylla probatam esse adfirmabat Cicero.. Tunc temporis Sulla procurator ditissimi negotiatoris erat, Publii Sitti, atque cum ille in Hispaniam et mox in Africam migrasset, eius praedia Italiana vendiditPro Sulla 56-59.. Anno 62 consuetus inimicus Lucius Manlius Torquatus eum ex lege Plautia de vi utriusque coniurationis postulavit et prioris et maioris a consule Cicerone oppressae. At Sylla ditissimus erat et optimos oratores aetatis suae sibi coniunxitAulus Gellius XII.12. Invectiva in Ciceronem 3., Hortensium et Ciceronem, atque ita absolvi potuit quamquam eum sontem fuisse ipsis Ciceronis verbis in quadam ad Pompeium epistulam declaraturPro Sulla 67-68. Epistula hodie deperdita est.. Ad causam suscipiendam Ciceronem praeter pecuniam impellere quoque potuit quod iam clemens et mitis videri vellet postquam ultionem popularium metuere coeperatPro Sulla 18, 20, 86-7, 92-3 et passim. Christopher P. Craig, "Rhetorical Expectations and Self-Fashioning in Cicero's Speech for P. Sulla, §§18–19", Rhetorica: A Journal of the History of Rhetoric, 2014: 211-221 .

Deinde Publius Sylla, qui spe honorum destitutus erat,  sese ad populares et turbatores reipublicae et Caesarianos vertit: anno 57 eius domus castra fuerunt Clodianarum manuum in pugna adversus MilonemCicero, Ad Att. IV.3.3.. Anno 54 Pompeianum Aulum Gabinium de ambitu accusare voluit sed antequam iudicium fieret Gabinius repetundarum damnatus in exsilium abiitAd Att. IV.18.3; ad Q. fr. III.3.2..

Bello civili ineunte Caesar ut multos alios ab Optimatibus aut Pompeianis damnatosG. Cassius, Epistulae ad familiares XV,19,3.  ita et Syllam  exsilio revocavit qui in Caesaris exercitu virtutem quandam militarem exhibuit: nam ad Dyrrachium impetum Pompeianorum in munimenta suorum feliciter reppulit absente imperatoreDe bello civili III.51.. Et in pugna Pharsalica alae dextrae praefuitDe bello civili III.89 et 99.. Anno 47 legiones seditiosas quae ad Siciliam transferri debebant adiit et lapidibus acceptus estEpistulae ad Atticum XI.21-22.. Post bellum ut patruo imperante iam fecerat post triginta quinque annos iterum bona Pompeianorum proscriptorum et exulum vili pretio emitCicero,  de off. II.29; ad fam. XV.19.3.. Itaque anno 45 Cicero nuntium mortis eius sine dolore accepitAd fam. 9.10.3; 15.17.2. atque etiam cum ironia scribens:  Ego ceteroqui animo aequo fero: unum vereor, ne hasta Caesaris refrixeritIn epistula ad Dolabellam atque simili modo in alia ad Cassium destinata: Caesarem putabant moleste laturum verentem, ne hasta refrixisset.. Causam mortis compertam non habebat: sive a latronibus sive cruditate dicebatur.

Filius ei fuitPro Sulla 88. eiusdem nominis atque moribus simillimis (si quidem Cassio Ciceroni scribenti Epistulae ad familiares XV,19,3. credimus).

 Notae 

 Fontes 
Appianus, Bella Civilia II.317
Caesar, De bello civili III.51, 89, 99
Cicero, Pro Sulla
 De Officiis II.29
 Epistulae ad Atticum IV,3,3; IV.18.3; XI.21-2
 Epistulae ad familiares  IX,10,3; XV,17,2; XV,19,3
 Ad Quintum fratrem III.3.2
Dio Cassius, Historia Romana 36.42
Aulus Gellius, Noctes Atticae XII.12
Sallustius, De Catilinae coniuratione 17-18
Suetonius, Divus Iulius 9

Plura legere si cupis 
Michael C. Alexander, "The Role of Torquatus the Younger in the Ambitus Prosecution of Sulla in 66 B.C., and Cicero De Finibus 2.62", Classical Philology, 1999: 65-69 
 Robin Seager, "The First Catilinarian Conspiracy", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, 1964: 338-347.
G. V. Sumner, "The Consular Elections of 66 B. C.", Phoenix, 1965: 226-231

 Nexus externi 
Cornelius 386 in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft

Categoria:Catilinae coniuratio
Sylla, Publius
Categoria:Praetores
Categoria:Senatores