Epinomis

Epinomis (Graece Ἐπινομίς)Duo subtituli in manuscriptis inveniuntur, sive Philosophus, sive Consilium nocturnum. Alter ad tetralogiam imperfectam relictam alludit, alter ad consilium de quo Legibus exeuntibus disputatur. est opus philosophicum breve in corpore Platonico traditum et velut tertium decimum librum Legibus (unde nomen) cum eisdem personis (Clinias, Megillus, senex Atheniensis) adiciens. Tam antiquitus quam hodiernis et recentioribus temporibus duae velut factiones inter commentatores ortae sunt: ii qui Platonis esse Epinomidem vellent atque ii qui Philippo Opuntio eam adsignarent. Duo testimonia antiqua quidem sed multo posteriora Platonis esse negant: neoplatonicus Proclus ob discrepantiam doctrinalemIn commentariis ad Politiam.  Cf. Olympiodorum, Prolegomena in Platonicam philosophiam 25. et philosophiae historicus Diogenes Laertius qui tamen fontes suos non nominatVitae philosophorum III.37.. Ceteri locos Epinomidis tamquam Platonicos citabant.

Liber quaestionem investigat quid adulescentibus discendum sit ut ad veram sapientiam perveniant.

 De argumento 
Conlocutores artem requirunt sine qua homo ad sapientiam pervenire non possit. Senex Atheniensis cui Epinomis soliloquium dogmaticum tribuit artes communes et homini utilissimas primo reicit quia paene nihil ad veram sapientiam conferre videntur. Scientia numerorum tantum (arithmetica) ad veram sapientiam neccessaria invenitur. Hanc arithmeticam astra homines docuerunt per vicissitudines solis et lunae. Sapientia igitur e contemplatione universi divinitus ordinati et astrorum in caelo currentium oritur, quae simul religio astralis dici potest quoniam astra ut dei manifesti et anima praediti (quidni? siquidem anima ubique corpore antiquior est) in optima civitate colendi sunt. Nam pietas erga deo pars maxima sapientiae habenda est. Ob illum astrorum cultum e gentibus orientalibus (Chaldaeis et Aegyptis) sumptus nonnulli eruditi in Epinomide velut transitionem e philosophia Attica ad philosophiam hellenisticam cognoverunt. Itaque qui reipublicae ideali praeerunt et summo consilio992d: καὶ τὸν νυκτερινὸν σύλλογον ἐπὶ ταύτην τὴν σοφίαν ... ὀρθότατα πάντας παρακαλεῖν. intererunt in primis arithmeticam, geometriam, astronomiam, harmoniam docendos esse arbitrabatur senex Atheniensis991e: πᾶν διάγραμμα ἀριθμοῦ τε σύστημα καὶ ἁρμονίας σύστασιν ἅπασαν τῆς τε τῶν ἄστρων περιφορᾶς τὴν ὁμολογίαν οὖσαν μίαν ἁπάντων ἀναφανῆναι δεῖ τῷ κατὰ τρόπον μανθάνοντι..

 Editiones 
Collection des Universités de France: Edouard des Places, Platon. Œuvres complètes. Tome XII, 2e partie: Les Lois, Livres XI-XII - Epinomis, Les Belles Lettres, 1956 Recensio critica Altera recensio critica

 Plura legere si cupis 
W. H . F . Altman, "Why Plato Wrote Epinomis", Polis, 2012: 83-107
Vera Calchi, The theology of the Epinomis. Issues in ancient philosophy, Abingdon, Routledge, 2023 Recensio critica
"Under the Auspices of Plato: Did Aristotle Read the Epinomis? Decoding a Particular Interaction between Two Academics", Méthexis, 2020: 132-154
Edouard des Places, "Platon et l'astrologie chaldéenne", in Études platoniciennes (1929-1979), Brill, 1981: 131-144 Recensio critica
"Une nouvelle défense de l'Epinomis", L'Antiquité Classique, 1942: 97-102
"La portée religieuse de l'« Epinomis »", Revue des Études Grecques, 1937: 321-328
	Epinomide : studi sull'opera e la sua ricezione: a cura di Francesca Alesse e Franco Ferrari ; con la collaborazione di Maria Cristina Dalfino, Bibliopolis, 2012
Festugière (A. J.). Les trois «protreptiques» de Platon: Euthydème, Phédon, Epinomis, Vrin, 1973 Recensio critica
	Alfonso Flórez, "Imagen de las estrellas. El Epinomis y las imágenes centrales de la República",  Co-herencia, 2021: 133-163
 Pompei Garigliani Capuani commentarii	In Platonis epinomidem seu philosophum, Neapoli, 1614
Charles Mugler, "La philosophie physique et biologique de l'Épinomis", Revue des Études Grecques, 1949: 31-79
Fridericus Müller, 	Stilistische Untersuchung der Epinomis des Philippos von Opus, 	Gräfenhainichen, 1927
David Rabouin et Bernard Vitrac, « Sur le passage mathématique de l’Épinomis (990c-992a) », Philosophie antique, 2010: 5-39
Hermannus Reuther, De Epinomide Platonica, Lipsiae, 1907

 Notae 

 Nexus externi 
Textus apud Vicifontem

Categoria:Opera Platonis
Categoria:Philosophia politica
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Historia astronomiae