Insula Sancti Laurentii

Adelberti de Chamissonis et  Insulae et littora Arctica cis et trans fretum Beringianum, in: Linnaea, 1826, 1, p. 4. (Escimaice Sivuqaq, i.e. 'Insula Prior, Anterior') est insula in parte australi freti Beringiani inter Alascam et Tschucotiam sita. Pars Alascae civitatis est.

Situs

Insula longa ab occidente ad orientem extenta est. Area insulae 4640,12 chm² est, longitudo 145 chm. latitudo 13–36 chm. Atuk mons insulae altissimus 672 m altitudinis habet. Duo oppida in insula sunt, Gambell in extremitate boreoccidentali (653 incolarum) et Savoonga in litore boreali medio (643 incolarum). Incolae fere omnes Escimai sunt. Tundra insulam operit, arbores absunt praeter Salicem arcticam, fruticem humistratam.

Historia

Insula videtur reliquiae esse pontis Beringiani, isthmi, qui Americam et Eurasiam coniungebat et per quem incolae primi in Americam venerunt.  Yuit populus Escimaicus plus quam duo millennia insulam incolit. Ab expeditione Viti Beringii insula inventa est anno 1728 die Sancti Laurentii et nomen sancti accepit. Ab anno 1799 pars terrarum Societatis Russo-Americanae, anno 1865 cum Alasca Civitatibus Foederatis Americae vendita est. 

Notae

Nexus externi

Insula Sancti Laurentii in Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron 

Laurentii
Categoria:Mare Beringianum
Categoria:Alasca
Categoria:Insulae Oceani Pacifici