Lucia Salani

, vulgo Lucy,  (nata Fossani die 12 Augusti 1924; mortua Bononiae die 22 Martii 2023) fuit activista Italica, sola mulier transgener Italica quae castris carceralibus nazisticis superfuit. 

Nata Bononiae nominis Luciani, vulgo Luciano, Salani adolevit quasi vir homosexualis. , exercitibus sive Italico sive Germanico desertis Dachanum anno 1944 deportata est. Ibi sex menses mansit, donec anno 1945 castra carceralia ab Americanis liberata sunt. Deinde Taurini vixit, opifex supellectilum, quum communitatem transgenerem Italicam ac Parisinam frequentaret. Bononiam regressa, decennio 199 tempus  ibi egit.

Narratio rerum eius post annum 2010 cognita est, per opera scriptricis dispositricisque cinematographicae Gabriellae Romano, quae duo opera ei dedicavit. Lucia Salani a  censetur unicus homo transgener qui Italiae fascisticae et persecutionibus nazisticis superfuit.

 Biographia 

 Iuventus sub fascismo 
Lucy Salani anno 1924 Fossani, municipii Pedemontani, nata est, duobus annis postquam Benitus Mussolini fascies prehendit. Familia, Aemiliana origine, antifascista, sequentibus annis Bononiam migratura erat. “Puera diversa”, a patre fratribusque Lucy repudiata est, atque nexus homosexuales eius, ob minas fascistorum, ei fuerunt occultandi.

 Bellum Orbis Terrarum II 
Mense Augusto 1943 in servitium apud exercitum Italianum vocata est – quamvis sine fructu tentavisset se homosexualem declarando ut id elaberetur, p. 29. – deinde ad artilleriam Cormonum missa est. Parum post , exercitum deseruit et, Bononiam regressa, parentes invenit Mirandulae emotos. Hic, timens ne disertionem suam eos in periculum adduceret, vitam clandestinam reliquit, et, compulsa ut nazisistas vel fascistas adiuvaret, se exercitui nazistarum sociavit ,, p. 30. ubi copiis contraëreis assignata est. Etiam adepta est ut excercitum nazisticum desereret, se in aquam gelidam intingendo et e valetudinario Bononiae evadendo, ubi ob consequentem pneumoniam commissa erat.

Dehinc, Bononiae vixit prostituta, dum complures clientes eius erant praefecti nazistae. In uno ex his intercursibus, vigiles in deversorium ubi ea cum quodam praefecto erat eruperunt et, eā vocatā, defectionem detexerunt., p. 31. Propterea in  cuiusdam villae prope Patavium clausa est. Quum e qua parum postea per  vitiosam evadendo successisset, Mirandulae denuo capta est. Hinc, post brevem mansionem in carceribus Bononiae Mutinaeque, Veronam ducta est ut a nazistis interrogeretur. Ad poenam capitalem condemnata, adepta est, venia ab  petita, ut damnatio in  permutaretur, apud castra operaria Bernau expiandum, in Germania meridionali, ubi missiles V-1 et V-2 construebantur. Adepta quoque est ut a castris operariis cum alio captivo fugeret, quamquam ille in conatu effugii a nazistis peractus sit., pp. 32–33. Quum ad fines inter Austriam et Italiam pervenisset, rursus detecta et capta est.

Desertrix exercitus Germanici, postremo ad castra carceralia Dachani deportata est, ubi “triangulum rubrum” captivorum politicorum et desertorum eam signavit. Sex menses in castris supervixit, donec, viginti annos nata, mense Aprili 1945 a copiis Americanis liberata est. Ipso die suae liberationis et Nazistarum Est verbum sclopētō, -āvi, -ātum, -āre; cfr. . superfuit, ubi genu percussa est. A militibus Americanis inventa est viva inter cadavera.

 Vita in Italia liberata 

Post liberationem a fascistis Italiae, opifex supellectilum opera dans, Lucia Salani inter Romam et Taurinum vixit. Lutetiam visitans, scaenam transgenerem et cabaretos transvestitarum frequentavit.

In medio decennio 199 Londinium movit ut chirurgiae permutationis sexus subiret, etiamsi recusans nomen suum in censu publico nationali mutare.

 Otium senile Bononiae 

Ad parentes suos curandos, decennio 199 Lucy Salani Bononiam redivit. Ibi reliquam vitam egit.

Ultimis annis decadis 2010 nonnulla diaria nuntiaverunt Luciam vivere solitariam, sine familia et pauperem. Deinceps a voluntariis Motus Transgeneris Identitatis visitata curataque est.

Nocte inter dies 21 et 22 Martii 2023, anno XCIX vitae, interivit.

 Agnitio 

Narratio de Lucia Salani per biographiam innotuit a Gabriella Romano scriptam, Il mio nome è Lucy: L'Italia del XX secolo nei ricordi di una transessuale (‘Nomen meum est Lucy: Italia in memoriis mulieris transgeneris’), anno 2009 a Donzelli edita. Duobus annis post, Gabriella Romano etiam pelliculam documentariam Essere Lucy fecit (‘Esse Lucy’).

Motus Transgeneris Identitatis putat Luciam Salani esse unicum hominem transexualem superstitem, in Italia, persecutionibus nazi-fascisticis et castris carceralibus.

Anno 2014, Ioannes Amelio dispositor cinematographicus in pellicula documentaria Felice chi è diverso (‘Laetus qui diversus est’) Luciam Salani  est. Quae quattuor annis post invitata est ad diem memoriae ab  et  constitutum. Hac occasione “Impossibile est”, dixit, “oblivisci et ignoscere. Etiam tum aliquot noctis somniare res horrendissimas quas vidi soleo et adhuc ibi esse mihi videor; et propterea cupio homines scire quid in castris carceralibus fiebat, ne fiat iterum."

Mense Novembri 2019, praeses Arcigay Romae, Franciscus Angeli, praesidem rei publicae Italicae Sergium Mattarella petivit ut Luciam Salani  nominaret.

Inter annos 2020 et 2021, Matthaeus Botrugno et Daniel Coluccini pelliculam documentariam C'è un soffio di vita soltanto (‘Afflatus tantum unus est vitae’), vitae Luciae Salani dicatam, fecerunt. Pellicula eam, annos 96 natam, per vitam quotidianam Bononiae et aliquot tempora Dachau, ubi ad celebrationes LXXV anniversarii liberationis castrorum invitata erat, sequitur. Titulus pelliculae desumptus est e versu finali poematis ab ipsa Lucia scripti.

 Notae 

 Fontes 



 Pelliculae 
 Essere Lucy (2011), dispositrice Gabriella Romano – pellicula documentaria
 Felice chi è diverso (2014), dispositore Ioanne Amelio – pellicula documentaria
 C'è un soffio di vita soltanto (2021), dispositoribus Matthaeo Botrugno et Daniele Coluccini – pellicula documentaria

 Nexus externi 

Categoria:Incolae Italiae