Nucleus Telluris

SI Institutionum elementarium philosophiae tomus IV, complectens physicam particularem, Venetiis 1819, p. 245. est altissima Telluris pars, in medio planetae posita. Sub manteli Telluris iacet. Ligationibus ferri et niccoli compositus esse putatur. 2900 chiliometra sub superficie planetae iacet. 

Telluris nucleus duas partes habet: nucleum interiorem solidum, cuius radius circa 1300 chilionetra est, et exteriorem liquidum, cuius crassitudo circa 2200 chm est. Temperatura in superficie nuclei solidi circa 6230 ± 500 K est (5960 ± 500 °C). Densitas in nucleo medio 12,5 t/m, pressio usque ad 3700 milia atm esse possunt.

Notae

 Bibliographia 
 Gutenberg, Beno. 2016. "Physics of the Earth's interior." Academic Press. ISBN 978-1-4832-8212-1.
 Jeffreys, Harold. 1926. "The Rigidity of the Earth's Central Core." Geophysical Supplements to the Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 1, no. 7 (1 Iunii): 371–83. Bibcode:1926GeoJ....1..371J. . ISSN 1365-246X. Textus interretialis.
 Young, C. J., et T. Lay. 1987. "The Core-Mantle Boundary." Annual Review of Earth and Planetary Sciences 15 (1): 25–46. Bibcode:1987AREPS..15...25Y. . ISSN 0084-6597.

Nexus externi
 Britannica de nucleo Telluris
 Encyclopaedia Russica magna de nucleo Telluris

Categoria:Structura telluris