Guilelmus Blesensis

Guilelmus Blesensis, qui circa annum 1167 floruit, Blesis incola, fuit poeta comoediographus Latinus Francogallicae originis et abbas Benedictinus Frater Petri Blesensis fuit; anno 1167 in Regnum Siciliae venit, ubi, cum frustra Cataniae episcopus fieri conatus est, abbas  factus est.

Poema Guiliemi Flaura et Marcus deperditum est; duae comoediae superstites sunt, Alda et Iurgia muscae et pulicis, distichis elegicis compositae, Ovidium imitantes (sicut Pamphilus de amore et Vitalis Blesensis comoediae).

Nexus externi

 Encyclopaedia Italiana 
Gulielimi Blesensis comoediae, ed. Carolis Lohmeyer, 1892

Categoria:Benedictini
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Poetae Latini Franciae