Diastole

Diastole est vocabulum a Graeco mutuatum, nam διαστολή, quippe quae a διαστέλλω 'diduco, divido, dispono' [δια- (cf. dis-) + στέλλω 'instruo, adparo'] ducta sit, apud Graecos multos usus et sensus habebat, quamquam apud Romanos, quantum sciamus, perraro invenitur. Ex sensibus elementariis (quae sunt 'dilatatio, distractio, extensio; distinctio, divisio') orti sunt non solum usus medicorum ('motus cordis et arteriarum') et grammaticorum ('prolongatio syllabae in pronuntiatione'White 1953.) et musicorum ('distinctio; mora'), sed etiam usus scribarum ('interpunctio') et narratorum ('distincta explicatio'), ad quem pertinet Servii adnotatio ad Vergilii Georgica: "ad diastolen ait aridam."Serv. in Georg. 3.458.,

Quod ad usum hodiernum attinet, duae potissimum significationes sunt:
 apud cardiologos diastole ad remissionem ventriculorum in palpationum vicissitudine refertur
 in sermone scriptorio diastole ad interpungendi rationem refertur.  

 Notae 

 Bibliographia 
 White, D. S. (1953) Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli (Aen. I,30). Clssical Journal 49: 23-24.