Montes Scandinaviae

Montes ScandinaviaeIoachimi Frederici Schouw, Specimen geographiae physicae comparativae (Hauniae, 1828), 28; Aemilii Isensee, Elementa nova geographiae et statistices medicinalis (Berolini, 1833), 72. vel montes ScandinaviciSchouw, ibidem, p. 33. (Norvegice Kjølen, Suecice Skanderna, Finnice Skandit) sunt montes, qui per totam paeninsulam Scandinavicam extenduntur. Norvegiae paene totam terram occupant, et litora maris Septentrionalis formant; valles inter iuga montium Scandinaviae sunt fiorda Norvegica. In Suecia, decliviora sunt, et pedetemptim ad planitiem descendunt. Pars montium Scandinaviae exigua et Finnia septentrionali sita est.

Montium Scandinaviae altissimus et Galdhøpiggen, mons Norvegicus; in Suecia, mons altissimus est Kebnekaise (2106 m). Pars montium septentrionalis interdum SevoJ. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 376. (Norvegice Kjölen) nuncupabatur.

Multa flumina, quorum maxima Torna, Angermannus, Dalecarlius Occidentalis et Orientalis, in montibus Scandinaviae oriuntur. 

Notae

Nexus externi

Categoria:Geographia Sueciae
Categoria:Geographia Finniae
Categoria:Montes Norvegiae
Categoria:Scandinavia