Sonus increscens Rossinianus

est peculiaris soni increscentis forma, praesertim a Ioachimo Rossini adhibita, quae in iteratione aliquarum  consistit, simul et instrumenta gradatim, singillatim, vel in compagibus, canere incipiunt.

Effectus in auditoribus est saepe concitationis festinationisque increscentium quae ad ineluctabilem fragorem ultimum impetuose ducunt. Inter varia strategemata compositiva hoc est unum e cogentissimis ac efficacissimis ad plausum suscitandum.

Etiamsi Rossini magnopere ei favit, haud Rossini invenit artem, neque ipse fuit solus qui eam adhibuit. Inter opera eius, primus usus soni increscentis Rossiniani in melodramate  (‘Lapis comparationis’) invenitur.

 Exempla selecta 
  (‘Tonsor Hispalensis’):
 Pars finalis aperturae
 Carmen La calunnia è un venticello (‘Calumnia est ventulus’)
 Peractio primi actūs
  (‘Cinerella’):
 Pars finalis aperturae
  (‘Puella Italica Icosii’):
 Pars finalis aperturae
 :
 Fanfara finalis aperturae

 Notae 

Categoria:Compositio musica
Categoria:Musica classica