Systema periodicum ultra septimam periodum extensum

Hodie 8 periodi in systema periodicum sunt, in quibus elementa chemica cum numero atomico 120 finem habent. Si alia elementa maiore numero atomico invenientur, ponentur in livellis altioribus (sicut elementa exstantia), ut proprietates se repetentes elementorum illustrentur. Exspectatur ut ulteriores periodi maiorem numerum elementorum quam septima periodus habeant, quia calculatur ut utantur quodam ulteriore grege, appellato grege g, qui contineat 18 elementa quae partialiter in orbitalibus g contineantur. Quoddam systema periodicum octavam periodum habens propositum est anno 1969 a Theodoro Seaborg.


Huius regionis nondum inventum creatumve ullum elementum estAprile 2008 dictum est elementum 122 in natura esse, sed postea amplissime hanc opinionem erratam esse putatum est. Plura legendi gratia, vide , apud Rsc.. Elementum numero atomico 121 nomen temporaneum unbiunium habet. Haec elementa instabilissima radioactivitate brevissimam dimidiam vitam habere debent, cum elementum 126 in insula stabilitatis putetur inesse. Quod putatur resistens fissioni sed non decadimento alpha esse. Clarum non est si elementa post insulam stabilitatis exsistant, sive periodus 8 completa sit sive periodus 9 exsistat.

Approximatione orbitali in descriptione quanto-mechanica structurae atomicae grex g contineret elementa habentia emptionem partialem orbitalium g. Attamen, effectus copulationis spin-orbitalis valde validitatem approximationis orbitalis elementorum elevatum numerum atomicum habentium minuit.

 Systema periodicum extensum, cumque grege g 
Nescitur quantum systema periodicum se ultra elementa 118 iam nota extendere possit. Glenn T. Seaborg dixit elementum perexcelsissimum possibile sub Z=130 esse posse. Tamen, etiamsi elementa superiora exsistant, improbabile est haec supra Z=173 circa posita esse posse significanter. Quare haec tabula finem habet cum numero illo, sed hoc non implicat omnia haec elementa 173 vero possibilia esse, nec elementa altiora numero impossibilia esse.

 Systema periodicum extensum (Elementa numero superiore quam 118 possunt non exsistere. Cum exsistant, possunt non ordinem huius tabulae respectare)1    1H 2He2   3Li 4Be 5B 6C 7N 8O 9F 10Ne 3 11Na 12Mg 13Al 14Si 15P 16S 17Cl 18Ar 4 19K 20Ca 21Sc 22Ti 23V 24Cr 25Mn 26Fe 27Co 28Ni 29Cu 30Zn 31Ga 32Ge 33As 34Se 35Br 36Kr 5 37Rb 38Sr 39Y 40Zr 41Nb 42Mo 43Tc 44Ru 45Rh 46Pd 47Ag 48Cd 49In 50Sn 51Sb 52Te 53I 54Xe 6 55Cs 56Ba 57La 58Ce 59Pr 60Nd 61Pm 62Sm 63Eu 64Gd 65Tb 66Dy 67Ho 68Er 69Tm 70Yb 71Lu 72Hf 73Ta 74W 75Re 76Os 77Ir 78Pt 79Au 80Hg 81Tl 82Pb 83Bi 84Po 85At 86Rn 7 87Fr 88Ra 89Ac 90Th 91Pa 92U 93Np 94Pu 95Am 96Cm 97Bk 98Cf 99Es 100Fm 101Md 102No 103Lr 104Rf 105Db 106Sg 107Bh 108Hs 109Mt 110Ds 111Rg 112Cn 113Nh 114Fl 115Mc 116Lv 117Ts 118Og 8 119Uue 120Ubn 121Ubu 122Ubb 123Ubt 124Ubq 125Ubp 126Ubh 127Ubs 128Ubo 129Ube 130Utn 131Utu 132Utb 133Utt 134Utq 135Utp 136Uth 137Uts 138Uto 139Ute 140Uqn 141Uqu 142Uqb 143Uqt 144Uqq 145Uqp 146Uqh 147Uqs 148Uqo 149Uqe 150Upn 151Upu 152Upb 153Upt 154Upq 155Upp 156Uph 157Ups 158Upo 159Upe 160Uhn 161Uhu 162Uhb 163Uht 164Uhq 9 165Uhp 166Uhh 167Uhs 168Uho 169Uhe 170Usn 171Usu 172Usb 10 173Ust
 Greges systematis periodicum grex s grex p grex d grex f grex g Elementi previsi colorantur clarius grex s grex p grex d grex f grex g

Hypothetica ista omnia elementa nondum inventa nomen accipiunt denominatione systematica elementorum ab IUPAC, quae quoddam genericum nomen generat usus sui causa donec elementum inveniatur, confirmetur, nomenque officiale approbetur.

Aprile 2011, synthesis tentata est tantum cum ununennio, unbinilio, unbibio, unbiquadio et unbihexio (Z = 119, 120, 122, 124, 126).

Positio gregis g in tabula solum coniectura est. Quae indicatae in tabula sunt positiones sequuntur adsumptum principium de Madelung verum esse etiam numeris atomicis altioribus; hoc verum esse potest, aut non. In elemento 118, quod oganesson appellatur, putantur orbitales 1s, 2s, 2p, 3s, 3p, 3d, 4s, 4p, 4d, 4f, 5s, 5p, 5d, 5f, 6s, 6p, 6d, 7s et 7p empti esse, cum aliis non emptis. Praedicitur orbitales periodi 8 emptos esse ordine 8s, 5g, 6f, 7d, 8p. Attamen, circiter post elementum 120, proximitas tegminum electronicorum problemata creat in eis ponendis in tabula simplici.

 Theoria de Pekka Pyykkö 
Pekka Pyykkö usus est modellis informaticis ad calculandas positiones elementorum usque ad Z=172, et invenit multa inter ea non sequi principium ordinis energetici de Madelung. Is praedicit orbitalia se emptura esse hoc ordine:
8s,
5g,
primae 2 positiones gregis 8p,
6f,
7d,
9s,
primae 2 positiones gregis 9p,
alterae positiones gregis 8p.
Proponit et periodum 8 in 3 partes dividere:
8a, cui inest 8s,
8b, cui insunt prima 2 elementa gregis 8p,
8c, cui inest grex 7d et altera pars gregis 8p.

 Theoria de Pyykkö Elementa dislocata colore obscuriore indicantur. 8 119Uue 120Ubn 121Ubu 122Ubb 123Ubt 124Ubq 125Ubp 126Ubh 127Ubs 128Ubo 129Ube 130Utn 131Utu 132Utb 133Utt 134Utq 135Utp 136Uth 137Uts 138Uto 141Uqu 142Uqb 143Uqt 144Uqq 145Uqp 146Uqh 147Uqs 148Uqo 149Uqe 150Upn 151Upu 152Upb 153Upt 154Upq 155Upp 156Uph 157Ups 158Upo 159Upe 160Uhn 161Uhu 162Uhb 163Uht 164Uhq 139Ute 140Uqn 169Uhe 170Usn 171Usu 172Usb 9 165Uhp 166Uhh   167Uhs 168Uho   grex s grex g grex f grex d grex p

 Finis systematis periodici
Numerus elementorum physice possibilium ignotus est. Limes theoricus atomis electrice neutris est circiter apud Z=173 , post quem insensatum est elementa in tabula configuratione electronica ponere. Tamen, probabile est tabulam prius finem habituram esse, fortasse post insulam stabilitatis, quae exspectatur se concentrare circa Z=126.

 Theoria Bohris: cur non procedit? 
Theoria Bohris difficultates habet cum elementis numerum atomicum maiorem quam 137 habentibus, quod velocitas electronis in orbitali 1s, v, quae obtinetur formula:

ubi Z numerus atomicus est, et α constans subtilis structurae, mensura roboris interactionum electromagneticarum estVide exempli gratia . In quolibet elemento numerum atomicum maiorem quam 137 habente, velocitas deberet esse maior quam c, velocitas lucis. Quamobrem theoria Bohris his calculis inepta est.

 Aequatio de Dirac 
Aequatio de Dirac etiam partialiter relativistica problemata habet cum Z > 137, quod energia in statu fundamentali est:

ubi m0 est massa electronis quiescentis. Cum Z > 137, functio undae status fundamentalis de Dirac oscillatoria est, nec vinculata, nec est differentia inter spectra energiae negativae et positivae, ut in paradoxo de Klein. Richard Feynman hoc vidit, quare ultimum elementum theoria Feynmani exspectatum, id numero 137 (untriseptium), nonnunquam feynmanium (symbolum: Fy) appellatur.

Tamen, calculus realisticus finitae extensionis caricarum nuclearium memoria tenendus est. Hoc, consequenter, numerum criticum Z ≈ 173 (unsepttrium) obtinet, quo atomi neutri elementis numero atomico aequali aut inferiore limitantur. Elementa altiora tantum ut iones exsistere possent.

 Notae 

Categoria:Elementa chemica
Categoria:Systema periodicum
Categoria:Constituta 1969