Titus Quinctius Atta

Titus Quinctius AttaDe cognominis significatione videː Markus Stachon, "Atta ist kein Name, sondern eine Diagnose! Zum cognomen des Dichters T. Quintius Atta (Paul. Fest. p. 11,17–19 L.)", Glotta, 2019ː 309-318. Unde apud Horatium cum grano salisː perambulet Attae fabula. (mortuus Romae 77 a.c.n. siquidem chronicae Divi Hieronymi credimusAddebat via Praenestina ad miliarium II sepultum esse.) fuit poeta Romanus, togatarum fabularum auctor. Recentissimus e tribus poetis qui hoc genus coluisse dicuntur numeraturː post eum fabula togata emarcuit quamquam Horatii tempore Attae fabulae adhuc docebantur et spectabanturEpistulae II.1.79-82ː Recte necne crocum floresque perambulet Attae // fabula si dubitem, clament periisse pudorem //              cuncti paene patres, ea cum reprehendere coner / quae grauis Aesopus, quae doctus Roscius egit.... Simul testatur maxime praeclaros histriones, Roscium  et Aesopum,  patrum memoria personas eius egisse. Ipse tamen Attae fautores laudatores temporis acti esse iudicat atque artem novam probatIbidem 83-5ː uel quia nil rectum, nisi quod placuit sibi, ducunt, // uel quia turpe putant parere minoribus et, quae // inberbes didicere, senes perdenda fateri.          . 

Atta e gente patricia Quinctia ortus erat, quae cives illustres reipublicae dedit. Nulla comoedia togata ad nos pervenit. E Quinctii Attae operibus exstant duodeviginti tantum brevia fragmenta, plerumque a grammaticis servata, qui usus aut vocabula rariora in glossariis colligebant. Duodecim tituli traditi suntː Aedilicia, Aquae caldae, Conciliatrix, Gratulatio, Lucubratio, Materterae, Megalensia, Nurus, Satura, Socrus, Supplicatio, Tiro proficiscensInsuper epigrammatis versus ei tribuitur.. FrontoEpistulae IV.3. 'Verbis' scilicet, hoc est in sermone mulierum imitando. eum in 'muliebribus' excellere aestimabat. Varro morum descriptionem apud eum laudabatLibro quinto de Lingua Latina, fragmentum apud grammaticum Charisium (315B) servatum..

 Notae 

 Editiones cum commentario 
Collection des universités de France ː André Daviault, Comoedia Togata : Fragments, Les Belles Lettres, 1981 Recensio critica
Titinio e Atta. Fabula togata. I frammenti. I (cur. Tommaso Guardi), Mediolani, 1985 Recensio critica

Plura legere si cupis 
W. Beare, The Fabula Togata", Hermathena, 1940ː 35-55 
 The Roman Stage. A short history of Latin drama in the time of the Republic, Londini, 1950 Recensio critica
Edmond Courbaud, de Comoedia togata, Lutetiae Parisiorum, 1899 
 André Daviault, "Togata et Palliata", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1979ː 422-430
Tibor Dénes, "Quelques problèmes de la « Fabula togata »", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1973ː 187-201
Ioannes Henricus Neukirch, De fabula togata Romanorum: accedunt fabularum togatarum reliquiae, Lipsiae, 1833. .
Andrès Pocina Pérez, "Naissance et originalité de la comédie « togata » ", L'Antiquité Classique, 1975ː 79-88
 cum A. Lopez, "Pour une vision globale de la comédie «togata»", Cahiers du GITA, 14, 2001ː 177-199
Jarrett T. Welsh, "The Grammarian C. Iulius Romanus and the "Fabula togata"", Harvard Studies in Classical Philology, 2010ː 255-285
 "The dates of the dramatists of the "fabula togata"", Harvard Studies in Classical Philology, 2011ː 125-153

 Nexus externi 
Togatarum Attae fragmenta.

Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Comici
Atta, Titus Quinctius
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Scriptores Italiae antiquae