Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull

Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull: Der Memoiren erster Teil (Latine 'Confessiones fraudatoris Felicis Krull') est mythistoria quam Thomas Mann scriptor Theodiscus anno 1954 denique absolvit ac publicavit, quamquam iam anno 1905 argumentum eius adumbrasse videtur annisque ab 1909 ad 1911 partes scripsisse quas separatim et diversis annis publicaverat. Annis ab 1950 ad 1953 tandem opus intermissum peregit et polivit. Ita propositum huius mythistoriae auctorem per quinquaginta annos comitatum est atque si subtitulo credimus tantum primam partem habemus quamquam ipse Thomas Mann iam senex fortasse ita melius esse arbitrabaturDixit enim: "Wie, wenn der Roman weit offen stehen bliebe? Es wäre kein Unglück meiner Meinung nach.". Narrator Felix Krull multorum facinorum sibi conscius vitam suam a pueritia usque ad adulescentiam narrat. Sic Thomas Mann parodiam educationis mythistoriarum (Bildungsromane) atque simul confessionum generis (Sanctus Augustinus, Rousseau, Confessiones pulchrae animaeBekenntnisse einer schönen Seele, sexti libri titulus mythistoriae  Wilhelm Meisters Lehrjahre. Iohannis Wolfgangi Goethii, fortasse etiam eiusdem Dichtung und WahrheitThomas Sprecher (1985).) composuit. Nam eius protagonista per quandam dicendi ingenuitatem facinora minima sua culpa velut sponte accidisse fortuna adiuvante vult atque lectorum gratiam servare conatur quorum testimonium nonnumquam invocat. Ob  multitudinem variorum episodiorum Thomae Mann opus cum traditione mythistoriae picarescae quoque coniungere licet.

 De argumento 
Commentarios suos post carceris poenam se scribere fatetur Felix Krull sed cur aut quando in carcerem missus sit incertum est quoniam narratio hucusque non pergit. In paginis quas legere licet  videmus eum cuppedias adhuc puerum in taberna furantem, ne scholam adiret matrem medicumque simulando morbo decipientem ac deinde eodem modo insania simulata dilectum militarem effugientem, lenocinium Francofurti parumper agentem antequam Lutetiam iret atque in itinere pretiosa ornamenta divitis mulieris subriperet et furtim venderet ad pecuniam sibi parandam. Mox identitatem cum nobili adulescente Marquis Ludovico de Venosta e Luxemburgo permutat qui prope delicias suas, Zaza nomine et histrionem, Lutetiae manere volebat, cuius vero parentes  amoris flagitiosi sanandi causa eum circa orbem terrarum peregrinari iubebant. Ita parentium impensis Felix ipse sub nomine de Venosta iter ingreditur atque Olisiponem in Lusitaniam pervenit ubi hospitis sibi benevolentissimi, professoris Kuckuck qui Museum Historiae Naturalis condiderat atque scientia sua adulescentis animum studio inflammaverat, filiam virginem formositate et loquacitate fretus seducere temptavit atque cum uxore fornicavit (hic liber finitur). Excusationes in amore vitae ("Ama vitam et a vita amaberis") sibi quaerit et in eo quod e materia subtiliore (aus feinerem Holz geschnitzt) quam ceteri  fictum se esse credebat (qui narcissismus appellari solet) atque libertate spirituali maiore dignum. Addebat se crudelitatis aut malignitatis omnino expertem esse et ut qui a Fortuna diligeretur (Vorzugskind des Himmels) ad beatam vitam destinatum, quod praenomen Felix ipsum indicabat. 

Iam a puero mundum interiorem et fictitium sibi creaverat Felix in quo partes principis agere solebat. Patrinus Schimmelpreester, qui pingebat, vestitus omnis generis collegerat atque eum in diversissimas personas magno successu transvestiebat, inter alia in mythologiae Graecae deos. Illis tranfigurationibus egregie delectabatur atque eum taedebat cum ad cotidianam vitam redeundum erat. Postea quoque semper simulator et imitator fuit qui personarum agendarum facultatem optime possidebat: nonne quattuordecim annos natus metamorphosem celebris histrionis eiusdemque patris amici, Müller-Rosé nomine, in theatro multum admiratus eratLiber I, capitulum 5. Eam comparat cum transfiguratione vermis generis (sic, Wurm) in luciolam lucentem.)? Ita Thomas Mann ad thema sibi consuetum redibat, hoc est scriptoris vel bellarum artium artificis (Künstler) qui et ipse simulacrorum effector et fraudator esse videri potest « Es handelte sich natürlich um eine neue Wendung des Kunst- und Künstlermotivs, um die Psychologie der unwirklich-illusionären Existenzform » in Selbstkommentare. ‚Königliche Hoheit‘, ‚Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull‘. Fischer, 1989: 83..

Genus dicendi nobile et elegans, e longis sententiis docte elaboratis concinnatum, ad parodiam Goethii nonnihil confert.

Unus e fontibus mythistoriae fuit vita Georgii Manolescu cuius commentarios T. Mann legeratThomas Sprecher, "Das grobe Muster: Georges Manolescu und Felix Krull", Thomas Mann Jahrbuch, 2006: 175-200. Eva Schiffer, "Manolescu's Memoirs: The Beginnings of "Felix Krull"?", Monatshefte, 1960: 283-292..

Notae

 Plura legere si cupis 
Horst-Jürgen Gerigk, "„Die Reize des Inkognitos“: Felix Krull in komparatistischer Sicht", Thomas Mann Jahrbuch, 2005: 123-139 
Maurice Godé, "Homosexualité, narcissisme et panérotisme dans les Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull de Thomas Mann", Cahiers d'Études Germaniques, 2008: 207-223
Claude Herzfeld, "Félix Krull, le picaro embauché" in Métiers et marginalité dans la littérature,  Presses universitaires de Rennes, 2004: 193-209
Luis Montiel,  “Told by a myth: Thomas Mann’s Felix Krull”. Culture & History Digital Journal, 2013
 Donald F. Nelson, Portrait of the Artist as Hermes: A Study of Myth and Psychology in Thomas Mann’s Felix Krull, University of North Carolina Press, Chapel Hill, 1971
Julia Schöll, "„Verkleidet also war ich in jedem Fall“: Zur Identitätskonstruktion in "Joseph und seine Brüder" und "Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull"", Thomas Mann Jahrbuch, 2005: 9-29
Ernest Schonfield, Art and Its Uses in Thomas Mann's Felix Krull, MHRA, 2008 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
Thomas Sprecher, Felix Krull und Goethe. Thomas Manns «Bekenntnisse» als Parodie auf «Dichtung und Wahrheit», Bernae, P. Lang, 1985
"„Ein junger Autor hat es begonnen, ein alter setzt es fort“: "Felix Krull" im Gesamtwerk Thomas Manns", Thomas Mann Jahrbuch, 2005: 159-176 
Joëlle Stoupy, "Félix Krull, l’imposteur ou l’aimé de Dieu", Germanica, 2004, 69-80
Karin Tebben, "„Du entkleidest mich, kühner Knecht?“: Felix Krull und die Frauen", Thomas Mann Jahrbuch, 2005: 51-70
Erica Wickerson, "The Judgment of Felix: Mythologizing History in Thomas Mann's "Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull"", The German Quarterly, 2015: 43-59.
 Hans Wysling, Narzissmus und illusionäre Existenzform. Zu den „Bekenntnissen des Hochstaplers Felix Krull“, Francofurti ad Moenum, Klostermann, 1995 (secunda editio) Recensio critica.

 Nexus externi 
Pellicularis interpretatio Kurt Hoffmanns 1957
Thomas Mann scaenam e libro ipse recitat

Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Litterae Theodiscae 
Categoria:Mythistoriae 
Categoria:Scripta saeculo 20