Regnum Bornu

Regnum Bornu, p. 55 indicis ad  Historiam Italiae ex ipsis veterum scriptorum Graecorum... (pars 2, Lipsiae 1812). vel Bornuense Lexicon geographicum: cui titulus est Marāṣid al-iṭṭilāʼ, vol. II (Lugduni Batavorum: 1853), 141 (ed. )., quod nunc saepe Imperium Bornu nominatur, fuit civitas antiqua Saheliae, quae a saeculo XIV ad saeculum XIX floruit; circum lacum Tzadiam in terris Tzadiae, Nigeriae, Nigritaniae, et Cammaruniae hodiernarum regnum Bornuense situm erat.

A gente Canuri regnum Bornuense conditum est. Terrae regni Canem hereditavit. Domus Sefuwa, qui in Canem regnaverat, et in Bornu imperium servavit; mai titulis regis fuit. Musulmani fideles Bornuenses fuerunt bellaque sua contra paganos vicinos Gihad putaverunt. Saeculo XIV primum a scriptoribus Arabicis memoratur. Idris Alaome (1580–1617) mai Bornuensis famosissimus fuit, qui multas terras adiunxerat et ius Sharia pro omnes leges instituerat.

Saeculo XIX ineunte, Bornuenses bellum contra gentem Fula gesserant, maximoque labore eos vicerunt; duces e domo Kanemi, qui in hoc bello famam acceperant, reges Sefuwa imperio privaverunt novamque Kukawam urbem capitalem aedificaverunt. Anno 1893, et Kanemi a Rabih az-Zubayr deiecti sunt, qui ipse anno 1900 ab exercitu Francico victus est. Francia, Britannia, et Germania terras Bornuenses inter se dividerunt.

Notae

Nexus externi
 Britannica, 1911 
 Lange, Dierk,  (1984). "The kingdoms and peoples of Chad" (PDF). In Niane, D. T. (ed.). General History of Africa. Vol. IV. London: UNESCO. pp. 238–265.
 De Bornu in Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Antiquae civitates Africae
Categoria:Historia Cameroniae
Categoria:Historia Nigeriae
Categoria:Historia Nigritaniae
Categoria:Historia Tzadiae