Silicatum

Saxa silicataE.g.,  Commentatio de usu experientiarum metallurgicarum.... Gottingae 1838, p. 13, 24;  Friderici Pagels De basaltae in argillam transmutatione, Berolini 1858, p. 26 etc.; vel silicates (e.g., Iacobi Klostermann De analysi silicatum, Vindobonae 1844). sunt mineralium grex maximus; circa 800 saxa silicata nota sunt, et lithosphaerae 90% in silicatis consistunt. In lapidibus fissilibus et gneissis saepe gignuntur.

Compositio et genera

Sensu chemico silicata sunt oxidi silicii (SiO4) sales et esteres. Cetera silicatorum elementa aluminium, ferrum, magnesium, manganum, calcium, natrium, kalium sunt; rarius lithium, borium, beryllium, zirconium, titanium, fluorum etc. inveniuntur.

Mineralia silicata tetrahedris oxygenicis ([SiO4]3), diversis modis  coniunctis, constructa sunt, et secundum modum coniunctionis dividuntur.

Silicata anularia, quorum tetrahedra oxygenica anulos formant, sunt, e.g., olivinum, zirconum, titanitum, cyanitum, staurolithum, vesuvianum, orthitum, rhodonitum etc.; gemmae smaragdus, granatum, topazium, beryllus, aquamarina silicata anularia sunt.

Silicatorum catenariorum tetrahedra catenas formant; tales pyroxena sunt. Silicata zonalia zonis sui generis constructa sunt; tales sunt, e.g., iadeitum et actinolithum; silicata foliacea foliis, e.g. micae et caolinites et asbestus chrysotilus et murmanitum. Sunt et alia silicatorum genera.

Notae

Nexus externi

 Britannica 
 Encyclopaedia Russica magna 
 Treccani 

!