Haesitatio linguae

Haesitatio vel haesitantia linguae,"Haesitatio linguae": Cicero De oratore 2.50.202 et Quintilianus 11.2.48, vide textum nostrum; D. P. Simpson, Cassell's Latin Dictionary (Novi Eboraci: Wiley Publishing, 1968), 838, c.v. stammer."Haesitantia linguae": Cicero, Phil. 3.6.16"Balbuties" (vocabulum mediaevale): John C. Traupman, Latin and English Dictionary, ed. tertia (Novi Eboraci: Bantam Books, 2007), 665, s.v. stammering. Qui hoc modo loqui solebat "balbus" Latinitate classica nuncupatus est. est oratio inordinata cum sermone labefactata est involuntarium per repetitiones sonos vel voces. Cicero "Qui timor! quae dubitatio! quanta haesitatio tractusque verborum!" in dialogo scripsit (De oratore 2.50.202); Quintilianus autem "oblivio" cuiuslibet verbi "aut deformem haesitationem aut etiam silentium" inducere posse ait (Institutiones Oratoriae 11.2.48). 

Homines clari qui haesitationem linguae tenebant
Iosephus Biden
Georgius VI
Ludovicus Carroll
Notker Balbulus

Notae

Aphasiologia
Mutitas
Dies internationalis haesitionis linguae

Categoria:Neurologia