Ismail Qemali

Ismail Qemali natus die 24 Ianuarii 1844, mortuus die 26 Ianuarii 1919 erat diplomat, politicus et pater fundatricis hodiernae Albaniae . Est principalis auctor Declaratio Libertatis, et servivit ut primum minister primus et Ministerii Externorum ab Albaniae confinio per tempus et de 1912-1914.  

Aulonae natus, ibidem in opulenta Tosk familia educatus, Qemali developed interest in primis in linguas et dominatus amborum Gallica, Graeca, Italica, et Ottomanica in Ioannina et postea studied lex in Istanbul .  Europam, praesertim Belgium, Galliam, Angliam et Italiam iter fecit, et Albaniam post Neoturcae rediit.  

 Biographia 

 Vita 
Ismail Qemali natus est die 24 mensis Ianuarii anno 1844 in familiam Albanicam insignem et nobilem Aulonae in urbe, quae tunc pars Imperii Ottomanici erat. Robert Elsie (2010). Historical Dictionary of Albania. Rowman & Littlefield, 2010. pp. 475–476. ISBN 9780810861886.   Nota membra familiae eius includunt Grand Vizier Mehmed Ferid Pasha et politicus Syrja Vlora . Primam eruditionem in sua patria perfecit.   Postea in Janina Zosimeam scholam altam Graecam frequentavit et ex lege Ottomanica in Istanbul scholam lectus est.   Qemali mulierem Graecam duxit et filios suos misit ad recipiendam in Graeciam educationem. 

 Mors 
Durante Bello mundo I, Ismail Qemali Lutetiae exul vixit, ubi, quamquam brevi pecunia, amplis contactibus servavit et cum correspondentia editionis continentis Epistulae Daily Mail, Somerville, commentaria scribenda, collaboravit. Eius autobiographia, post mortem eius edita, est unica commentatio nuperi Ottomanici politici Anglice scribenda et singularis est memoria liberalis et multiculturalis accessus ad problemata Imperii morientis. Anno 1918, Ismail Qemali iter in Italiam ad auxilium motus in Albania promovendum profectus est, sed imperium Italiae relinquens ab Italia prohibitus est et hospitem suum involuntarium in deversorio Perusiae mansit, multum ad eius irritationem. Ibi una vespera in cena apparens cordis impetus obiit. Corpus eius post mortem Aulona delatum et in loci Tekke conditum est.Müfid Şemsi Paşa: Arnavutluk İttihad ve Terakki, Ahmed Nezih Galitekin, Constantinople, 1995, p. 209.

 Tutela 
Qemali curriculum aggressus est ut servus Ottomanicus civilis principatum attingens dignitates in Europae et Asiae partibus imperii  postquam mense Maio 1860 ad Istanbul se contulit. Quod idem est ac liberales ex reformatione cornu Midhat Bascia, auctor a Ottomanicum constitutionis (1876) Cum autem prope esset quibus Qemali adiutori constituto, vos  et factus est princeps oppidum † ponat in Balcaniae . Per hos annos operam dedit ut alphabeti normationis Albaniae ad usum characterum Latinorum scribendorum in Albanian  et de societate culturali Albanica instituenda.

Per 1877, Ismail visus est in parte magnarum functionum in administratione Ottomanica esse, sed cum Sultan Abdulhamid II Midhat primum ministrum dimisit, Ismail Qemali in Anatoliam occidentalem in exilium missus est, quamquam Sultanus postea eum revocavit et praefectum constituit Beirut . Soldanus Qemali anno 1892 consilium Confoederationis Balcaniae obtulit.  Involvit entente inter civitates Balcanicae et imperium tandem obligatum mutua defensione et oeconomico evolutionis facultatum conventionum intra statum unum Magnum Orientis cum Imperio Ottomanico tanquam suo centro ac reditu antiqui termini.  In hoc ambitu, Albania ut Macedonia, non separatim tractata est, sed pars civitatis Ottomanicae.  In tempore liberalitatis suasiones eum apud Soldanum iterum in favorem labi fecit.  Qemali intellegebat imperium prope interventum a Magna Potestate ob discrimen Armeni anni 1895 .  II positio dominatur Qemali Abdulhamid consideratum (vali) De Tripoli autem intuens sublime exsilium. 

 Exilium 
Mense Maio 1900 Ismail Qemali legatum Britanniae celox conscendit, asylum petitum ex imperio deportavit ubi octo annis proximis in exilio vixit.  Qemali profecti Athenis et edicta et Ottomannus exponens auctoritatem imperii proiecisset Clusini servitium fugam.  Studium suum ad quaestionem Albanam terminatam fuit donec haec eventa et participatio Qemali motus nationalis Albani visus est res inter circulos Albanos qui auctoritatem et auctoritatem musulmanorum Albanorum ad causam sustinendam afferrent.  Etiam ad regimen constitutionis in Imperio Ottomanico promovendum functus est.  Lutetiae Parisiorum occurrit Faik Konitza et duo duces in Albanian quaestiones per ephemerides divulgationes paulisper una convenerunt, ubi Qemali concordiam, oeconomicum, progressum, progressum Albaniae convocaverunt et monent de futuris periculis subiugationis a civitatibus Balcanicis.  Coniugatio evenit ut Qemali Konitza reperit difficile laborandum cum Konitza invenit suum umbilicum entis politicum opprimentis et displicuisse consilium suum pro-Graecum.  Qemali profectus est condere ephemerides Selamet (Salvationis) editam in Ottomanico Turcico, Albanico et Graeco quae cooperationem inter Albanos et Graecos appellavit, ob eandem rem geopolitanam utrique populo obtentam.  Nonnulli actores Albaniani in motu nationali implicati censebant illas opiniones suspectas et instrumentum consilii Graeciae causa populari senescere apud Albanos. 

Primo Qemali in Austria-Hungaria evertit magnam potestatem adiuvandi Albanis in enucleando magis ignobilem opinionem nationalis de eorum futurum, fundando magis scholas Albanicas laik et linguam colendo et autonomiam consequendam.  Postea, cum Italo-Albanis (Arbëreshë) prope factus est, studia in Italiam movit et consilium Italiae ad Albaniam contulit contra ambitiones territoriales Austro-Hungariae in Balcanis.  Imperium Ottomanicum incepit crackdown membra et fautores motus Neoturcae (CUP) cum Mahmud Bey filio Qemali, consilio officiali rei publicae dimisso.  Lutetiae, Qemali Conventui Oppositionis Ottomanicae (1902) a principe Sabahaddin constituto interfuit et factioni suae adiuvit reformationes, minoritas iura, revolutiones et interventus Europae in imperio.   Congressus 1902 consecutus est in nullis institutis in Balcanis constitutis et homo ignotus personans Qemali ad varias civitates in Bulgaria pervagata est et in multis musulmanis decipiens successit.  Postma anni 1902 Congressus in novo commissione centrali formatione provenit cum conatibus "consilium permanentis" creationis, tamen Qemali et Sabahaddin et Lutfullah principes Ottomanorum auxilio Armeniis non tulerunt.  Postea in conventu sodalium permanentium novi consilii in domo principum Qemali praeses constitutus est.  Imperium officialis CUP diurna Osmanli ab antiquis sodalibus commissionis centralis principi Sabahaddin et Qemali novae commissionis centralis data est. 

Novus coetus Armenorum subscriptiones obtinere conatus est per subtilitates circa defectus differentiarum ethnicarum, dum Instituta Armenorum benigne ad figuras Qemali respondit.  Ob partes eminentes Albani Qemali iaculis a novo commissione per articulos evulgatos in ephemeride Osmanli monitum partitionis a regionibus Balcaniae et occidentalis Albaniae intra imperium habitantur.  Hae publicationes in Albania clam distributae sunt per Socios notos ut Xhemil Vlora (Avlonyalı Cemil) qui Qemali laboraverunt.  Qemali elevaverunt ducibus de Illyrica motus parat, ut vel diu obtestanti quattuor Kastrati Faciundum est partum in Lutetia in Concilium Albanian.  Acta ab Qemali aucta autonomiam Albanian promoverunt, tamen novum consilium inter Albanos favere non potuit ad suas partes.  Qemali una cum principibus Ottomanicis se comparatis civitatibus reformationis Tanzimat.  Per hoc tempus Qemali positiones inter eversionem soldani et magis magisque in subsidia nationalis motus Albani contorserunt.   De futuris Albaniae principi respondebat originibus Albaniae, Albert Ghica qui consilium cepit de facto monarchae Albaniae et cum Preng Doçi de implicatione Qemali in munere administrativo intra Albaniam autonomam futuram.  Bonae relationes cum Ghica habitae sunt, dum Dervish Hima Albanian politice cum principe Romaniano implicatus ab Ottomanicis auctoribus pignus Qemali visum est. 

 Insidiari contra soldanum 
Inter anno 1902 et 1903 res detat machinae ad Abdulhamid II evertendas a CALIX excogitata est.  Involutae fuerunt colonellus Shevket Bey et Rexhep Pasha Mati (Recep Pasha) relicti praefecti rationibus militaribus ordinandis una cum Qemali et principe Sabaheddin negotium dederunt subsidii diplomatici et oeconomici comparandi et duas naves in ausu emere.  Qemali negotium erat difficillima pars insidiarum, unitatem Parisiis servavit, politicam actionem politicam in exilio multam inchoavit et multas visitationes Londinum fecit quae regimen Ottomanicum angebatur cum vera eius studia elaborare nequibant. 

Auctoritates Ottomanicae diligenter attenderunt et in nonnullis casibus aulae militaris homines putabant se sociari cum Qemali in conatibus qui suas intentiones non potuerunt invenire.  Lutetiae Qemali arctas contactus et bonas relationes cum diurnariis instituerunt sicut Stephane Lauzanne et William Morton Fullerton .  Mense Iulio 1902, Qemali Londinum profectus est ut subsidia Britanniae pro coniuratione acciperet et in imperio Britanniae tales cum Edmundo Monson et Thoma Sanderson populo responderet et visitaret.  Responsiones accepit ab Officio Externorum, Qemali autem gradu subsidii Britannici augebat, solum morale subsidium et ambiguum in ausu.  Qemali interactiones cum Britannis suam profile notabilitatemque levandam gesserant, dum etiam de Ottomano filio Bitlis exilium cum iis egit .  Britanni activitates Qemali et sociorum eius cognoverunt. 

Qemali etiam respondebant diplomatibus Ottomanicis Londino-fundatis de consilio sicut Reşid Sadi, qui occulte pro Neoturcae laborabat.  Conatus a Qemali ad convincendum Dominum Cromer factam "quaestionem Turcicam" urgebat et cum illis sententiis consensit et officio Externo respondere promisit. Abbas II Aegypti etiam occulte in conatu pecuniae tutandae et khedive in Anglico ripae insidiae positus, postea tamen haesitans de Qemali duce Aegyptio pecuniam claudentem fecit et veritus scandalum miseratus est.  Qemali etiam misit conscium Albaniam Xhafer Berxhani e Graecia ad videndum Rexhep Pasha in Tripoli, Libya Ottomanica .  Eqrem Vlora sodalis familiae Vlora affirmavit Rexhep Pasha hoc tempore 1000 libras in auro ad Qemali misisse et filium suum Tahir Pasha in exilio Tripoli in fuga in Europam misit.  Fine Ianuario 1903, Qemali Lutetiam rediit et principes dolentes mortem patris sui Damad Mahmud Pasha reperit, omnes tamen Londinum profecti sunt ad consilium oeconomicum componendum.  Postea Qemali et principes operati sunt ut singula consilii sui complerent.  Qemali singulas tonagium et dimensiones habentes Athenas cum 4000 £ ad duas naves emendas reliquit. 

Ibi dum Qemali deceptus est cum procuratione navium et mora media comitiorum membra Athenas eunt.  Reşid Sadi advenit et invenit naves magnas non esse et Qemali in domo castris adiutoris ad Monarcham Graecum.  Qemali Reşid Sadi certiorem fecit se decipi et in Graecia difficile esse naves idoneas invenire.  Postea Sabaheddin iter ad khedive adiit et pecunias et naves comparare neglexit ubi postea Athenas rediit et ultimo tempore cum Qemali, Reşid Sadi et Vasileos Musurus Ghikis convenerunt.  Qemali vellet ire Neapolim navibus illinc vero alteri insidias statuisset desistere.  Defectio consilii diversis rationibus cum Qemali reprehendit tractatum de navibus obtinendis, dum Rexhep Pasha vidit Qemali tepidum animum ob ausum rationem mutare animum.  Ex interiore circulo Sabaheddin intus visum fuit Qemali pecuniam ad suos usus lucrandam accepisse.  Sententiae eae ab illis communicatae sunt ut Haydar Midhat qui novum consilium centrale deseruit postquam cognovit Qemali in Albania laborasse pro rebus Graecis et in stipendio esse.  Post anni 1908 Iuvenes Turk revolutionem quidam hominum, qui COCULA adversabantur, contra Qemali allegationes fecerunt de ratione ignari insidiarum, pro suis commodis operati sunt et "pecuniam" quae a principe pecuniam sumpsit.  Qemali vincula cum Novaturcae fregit et die 16 mensis Augusti anno 1903 colloquium cum Italica ephemeride in munere suo "patriot Albani" dedit et novam sollicitudinem cum Albania futurum persecutus est. 

 Albanica causa 
Mense Ianuario 1907 pactum secretum inter Qemali signatum est, ducem motus nationalis tunc Albaniae et regimen Graeciae quod possibilitatem confoederationis contra Imperium Ottomanicum pertinebat. Non multum notitiae de conventu sed de quibusdam fontibus affirmant duo latera constat futurum limites Graeco-Albanianos in montibus Acrocerauniis collocari cum sine actione armata Illyrica in area pro commutatione Graecae libertatis Albanae. Hoc non acceptum est ab Albanis nationalistae et patriots Kondis, Basil (1976). Greece and Albania, 1908-1914. pp. 33-34. Pitouli-Kitsou, Hristina (1997). Οι Ελληνοαλβανικές Σχέσεις και το βορειοηπειρωτικό ζήτημα κατά περίοδο 1907- 1914 (Thesis). National and Kapodistrian University of Athens. p. 168. "Ο Ισμαήλ Κεμάλ υπογράμμιζε ότι για να επιβάλει στη σύσκεψη την άποψη του να μην επεκταθεί το κίνημα τους πέραν της Κάτω Αλβανίας, και ταυτόχρονα για να υποδείξει τον τρόπο δράσης που έπρεπε να ακολουθήσουν οι αρχηγοί σε περίπτωση που θα συμμετείχαν σ' αυτό με δική τους πρωτοβουλία και οι Νότιοι Αλβανοί, θα έπρεπε να αποφασίσει η κυβέρνηση την παροχή έκτακτης βοήθειας και να του κοινοποιήσει τις οριστικές αποφάσεις της για την προώθηση του προγράμματος της συνεννόησης, ώστε να ενισχυθεί το κύρος του μεταξύ των συμπατριωτών του. Ειδικότερα δε ο Ισμαήλ Κεμάλ ζητούσε να χρηματοδοτηθεί ο Μουχαρέμ Ρουσήτ, ώστε να μην οργανώσει κίνημα στην περιοχή, όπου κατοικούσαν οι Τσάμηδες, επειδή σ' αυτήν ήταν ο μόνος ικανός για κάτι τέτοιο. Η ελληνική κυβέρνηση, ενήμερη πλέον για την έκταση που είχε πάρει η επαναστατική δράση στο βιλαέτι Ιωαννίνων, πληροφόρησε τον Κεμάλ αρχικά στις 6 Ιουλίου, ότι ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει το αλβανικό κίνημα μόνο προς βορράν των Ακροκεραυνίων, και εφόσον οι επαναστάτες θα επι ζητούσαν την εκπλήρωση εθνικών στόχων, εναρμονισμένων με το πρόγραμμα των εθνοτήτων. Την άποψη αυτή φαινόταν να συμμερίζονται μερικοί επαναστάτες αρχηγοί του Κοσσυφοπεδίου. Αντίθετα, προς νότον των Ακροκεραυνίων, η κυβέρνηση δεν θα αναγνώριζε καμιά αλβανική ενέργεια. Απέκρουε γι' αυτόν το λόγο κάθε συνεννόηση του Κεμάλ με τους Τσάμηδες, δεχόταν όμως να συνεργασθεί αυτός, αν χρειαζόταν, με τους επαναστάτες στηνπεριοχή του Αυλώνα."  CUP graviter reprehendit Qemali ob pactum cum Graecis.  In Roma Iulii 1907, Qemali multam colloquium cum instrumentis Italicis dedit ubi cooperationem inter gentes Balcanicae, "greco-albanan entente" appellavit, et affirmavit Albaniam linguam suam, litteras, historiam et traditiones et ius libertatis et libertatis habere. .  Etiam contra cooperationem Albanicam cum Bulgaribus Macedonibus et subsidia Albaniae seditionis tamquam sui serviendi et firmandi motus ob deperditionem copiarum Albaniae spectavit.  Causae Qemali arctioris cum Graecis hoc tempore subsidia libertatis lbaniae et ambitiones Bulgarorum in ampliore regione Balcaniarum obsistere censebat, minas Graeciae et Albaniae septentrionalis in Macedonia una cum ambitionibus territorialibus Austro-Hungaricis. Blumi, Isa (2013). Ottoman refugees, 1878-1939: Migration in a post-imperial world. A&C Black. p. 82; p. 195. "As late as 1907 Ismail Qemali advocated the creation of “una liga Greco-Albanese” in an effort to thwart Bulgarian domination in Macedonia. ASAME Serie P Politica 1891–1916, Busta 665, no.365/108, Consul to Foreign Minister, dated Athens, 26 April 1907." 

Per hoc tempus Qemali peregre vivus non fuit dux motus Albaniae, propter eius fortes pro-Britanni et pro-Graecorum positio.  Ut CALIX dux Albanus Qemali infestus erat et ordo eum propter occultam prudentiam cum Graecis fugiebat ad partes occidentales imperii provincias Balcanicae dividendas.  Vivens Qemali culturam Graecam cum favore et observantia spectavit, amicitias cum Graecis servavit et inter eos et Albanos cooperationem promovevit.  Diplomaticam solutionem promovit ut libertas Albaniae crearetur, accessus ab aliquibus coetibus Albaniae aetatis reiectis, qui pro bello contra imperium guerilla favebat.  Qemali interventus a Magna Potestate in rebus Albanianis favere potest et illae accusationes contra eum factae sunt a minoritate adversariorum.  Subinde tamen factus est nationalista Albanus et ab anno 1912 libertas Albaniae declaratura. 

 Novaturcae Revolution et countercoup 
Per eventus Revolutionis Novaturcae (1908), rumores temporis habuerunt quod Abdul Hamid II tamquam ultimae obstinationis Qemali auxilium petiverunt et responsum fuit quod solum Albanis restitutionem constitutionis Ottomanicae 1878 placaret.  Post 1908 revolutionem et constitutionem restitutionis Qemali ab exilio rediit et legatus factus est Antipatrea repraesentans in parlamento Ottomanico restituto, politicis liberalibus laborat    et Britanniae. Et ex Turcis operam ad Young (cup) diurna Tanim urbem, ubi dicitur Qemali imperio habituros.  Qemali dux legatorum Albaniae factus est in parlamento Ottomanico et non restitit annexioni Bosnae Austro-Hungariae addens recognitionem motus debere cautiones securitatis implicare pro imperio in casu belli cum civitatibus Balcanicis in territorio. 

Durante Ottomanico countercoup anni 1909, dux Liberalium ( Ahrar ) male gesta rerum potiri conatus est et rebellionem prohibere ne se converteret ad cursum reactionarium pro-Hamidianum et anti-constitutionale.  Qemali, legatus Liberalis (Ahrar) procuravit ut aliquos parlamentarios ad comitia parlamentaria procuraret, petitiones seditiosorum militum acceperunt et officialem denuntiaverunt constitutionem et legem Sharia servandam esse.  Nihilo in eventibus primae instantiae Qemali factus est breviter praeses Conventus nationalis Ottomanici et ad novum regimen abdul Hamid II cognoscendum duxit.   Qemali wired complexionem suam in Vlorë nuntiabat agnoscere novum imperium et Albanos ex patria sua adiuverunt eum cum nonnullis expeditionibus brachiis vectum ad soldanum armis sustinendum si res postulanda esset.  Qemali urbe relicto ante CUP Actio Exercitus Exercitus Istanbul ad rebellionem opprimendam veniens in Graeciam fugit.  Imperium postea quaesitum Qemali de omni maleficio purgatur. 

 Politica 

 Nationalismum 
Eius rei publicae postea curriculum in solum nationalismum Albanian contrahitur. Guerilla actio augendae in Albania Australi ad Qemali in suspicionem venit ab imperio Ottomanico per menses aestivos 1909.  Legati Athenae Imperii Ottomanici nuntiaverunt Qemali tractasse de ordinatione pecuniarum a divitibus Albanian Tosks et Graecia de unione fictis.  Qemali ab Athenis ad Istanbul rediit postquam parlamentum eum purgavit ab implicatione motus contra-revolutionis, factusque est princeps coetus "liberalium modernorum" qui fuerunt membra factionis Ahrar pristinae.  Anno 1910 Qemali in sententiis ad legatum Austro-Hungarium reprehendit regimen Iuvenis Turci promovendi super alias nationes in imperio et eorum consilia de Albanis dividendo et impera.

Per rebellionem Albanam anni 1911 cum Xhemal Bey Tirana iter fecit et duces defectionis coniunxit in conventu Gerče, vicum in Montenegro die 23 mensis Iunii.   Simul inscripserunt "Greçë Memorandum", qui autonomiam Albanicam, disciplinas et iura linguarum nominaverunt, recognitionem Albanorum, libertatum et libertatem comitiorum, servitutem militarem in Albania et alia mensuras   quae suas petitiones ad Imperium Ottomanicum appellaverunt. et Europa (praesertim ad Magnam Britanniam).  Mense Decembri 1911, Qemali et Hasan Prishtina convenerunt conventus secreti notabilium politicorum Albanianorum in Istanbul, qui decreverunt rebellionem Albanam futuram instituere.   Qemali negotium datum est eundi in Europam ad auxilium obtinendum a moderatoribus sympatheticis motus Albaniae praeter subsidia pecuniaria et pecunia ad quindecim milia tormentorum emendorum.   Parisius cum magistratibus Austro-Hungaricis occurrit et ostendit priorem suam dubitationem de illis se movisse, ut unicum Albaniae defensorem Austria-Hungariam spectaverit et subsidio Albanico confidere posset si utilitates geographicas Albanicas in valido statu Ottomanico adiuverunt.  Durante defectione Albanian 1912, Qemali pars erat factionis ducis quae autonomiam Albaniam subnixam intra imperium in negotiis cum Ottomanis advocatum erat. 

 Albania independientia 
Bella Balcanorum in regione imperii finem Ottomanicum designavit. Mense Septembri 1912, Qemali una cum Luigj Gurakuqi ad Bucharest iter fecit ad consulendum cum communitate Albaniae in Romania .  Postea Viennam profectus est et per telegraphum cum ministris Austro-Hungaricis continuatus est et solutionem eorum interventu in Albania sustentavit.  Die XII mensis Novembris Qemali convenerunt cum ministris exteris ministerii Austro-Hungarici, eique de suis miseriis erga Albanos et eorum condicionem responderunt sed propter continuam bellum multum facere potuerunt.  Externorum minister comitis Leopoldus Berchtoldus opiniones Qemali de quaestione Albana confirmavit et scapham suo arbitrio collocavit.  Ex Tergeste, Qemali navigaverunt ad Dyrrachium per medium November autem suo maneat in Macedonia et brevi tempore in conspectu auctoritates pertinacius Serb copias appropinquare urbi reliquit atque ipse enim cum advenissent in Aulona 26 on November.   Interea filius Ethem Bey Vlora ex tota Albania acciverat legatos Albanian ad Vlores. 

Qemali principale erat figura in secessione Albaniae ab Imperio Ottomanico in Declaratione Albanica Libertatis et formationis Albaniae liberae die 28 Novembris 1912.   Hic finis plus quam 400 annos annuit "de juro" Ottomanico imperante in Albania.  Una cum Gurakuqi vexillum in podio duarum historiarum aedificii in Aulona erexit, ubi Declaratio Libertatis iam signata erat. Erectio regiminis dilata in quartam sessionem Conventus Aulona, die 4 Decembris 1912 habita, donec legati omnium regionum Albaniae ad Aulona pervenerunt.  Skendi, Stavro (1967). The Albanian national awakening. Princeton: Princeton University Press. pp. 458–463. ISBN 9781400847761. Ottomanicum Ministrorum Consilium suis actionibus opposuit praeferens autonomiam Albanicam et postulavit ut Qemali auxilia militaria darent Exercitus Ottomanicus in Albania meridionali capti.  Sciens ruinam Imperii Ottomanici in Balcanis, Qemali Magnas potestates rogavit ut Albaniam liberam agnoscere et sustineret. Gawrych, George (2006). The Crescent and the Eagle: Ottoman rule, Islam and the Albanians, 1874–1913. London: IB Tauris. p. 200. ISBN 9781845112875.

 Ottomanico-Albanan 
Imperium Ottomanicum CUP imperium suum in Albania restituere quaesivit et legatus colonellum Bekir Fikri anno 1913 misit ut auxilium Albaniae concitaret Ahmed Izzet Pasha, praefectus Ottoman-Albanian et CUP socius ut candidatus solii Albaniae.    Fikri agens emissarium Izzet Pasha Ismail Qemali contingebat et ei consilium obtulit, quod communem Ottomanum, Albanum et Bulgarorum actionem militarem contra Graeciam et Serbiam inspexerat.    Praemium Albaniae in venture militari destinatio Kosovo et Chameria fuisset, areae Serbiae et Graeciae a Conferentia legatorum datae sunt.  Qemali fidelitatem suam Fikri Izzet Pasha in monarcha Albaniae confirmavit et consilium a CUP imperio in Istanbul adiuvavit ut milites et arma clam in terram traheret ut guerilla bellum contra Serbias et Graecas copias gereret.   Post haec negotia Fikri telegrammata ad Istanbul misit, imperium rogat ut arma et milites tela mittat.  Serbi insidias detexerunt et operationem rettulerunt ad Commissionem Imperium Internationale (ICC).   ICC, organizationem ad tempus Albaniae administrante pro Magnae Potestatum potestate, permisit suis ducibus Batavicis Gendarmie militantibus Albanis statum casus declarare et coniurationem prohibere.    Aulona invaserunt die 7-8 mensis Ianuarii anno 1914, plus quam 200 copias Ottomanicae invenientes et Fikri comprehenderunt.    In iudicio Fikri coniuratio emersit et ICC curia militaris sub Colonello Willem de Veer eum ad mortem condemnavit  et postea in carcerem ad vitam  dum Qemali et eius scrinium abdicaverunt.  Postquam Qemali regionem egrederetur, tumultus servabatur per Albaniam.  Qemali primus minister Albaniae ab 1912 ad 1914 fuit.

 Regimen 
 Primus Minister: Ismail Qemali
 Secretarius generalis: Qemal Karaosmani
 Vicarius Primus: Dom Nikollë Kaçorri
 Minister rerum externarum : Ismail Qemali, deinde Myfit Libohova
 Minister rerum internarum: Myfit Libohova, deinde Essad Pasha Toptani
 Minister Belli: Generalis Mehmet Pashë Dërralla
 Minister a rebus oeconomicis: Abdi Toptani
 Iustitiae Minister: Dr. Petro Poga
 Minister Educationis: Dr. Luigj Gurakuqi
 Minister Officii Publici: Mit'hat Frashëri
 Minister agriculturae: Pandeli Cale, deinde Qemal Karaosmani
 Minister cursuum et telegraphorum: Lef Nosi

 Notae 

Categoria:Mortui 1919
Categoria:Nati 1844