Vidar

VidarFinnus Magnusen, Priscae veterum Borealium mythologiae lexicon (Hauniae: 1828), 546-552; Edda Snorronis Sturlaei, tom. 1 (Hafniae 1848), cap, 29, p. 103. (Nordice Víðarr) est deus Nordicus, Asarum unus, quem Edda Snorronis sic descripsit:
Asa taciturnus; is crassum calceum gestat. Magnitudine virium proxime Thorem accedit, unde diis in omnibus rebus arduis magnum auxilium praestat.

In pugna ultima, cum Fenrir Odinum devoraverit, 
Vidar progressus altero pede insistet inferiori rostro Lupi; eo pede calceum gestat, constantem particulis per omnem aetatem collectis, nempe pellium laciniis, quae calceis exsecari solent, qua digiti pedum aut calx est: ideo has pelliculas abicito, quicunque Asis operam navare cogitaverit; altera manu superius Lupi rostrum prehendet, rictumque eius diripiet, quae Lupo mortis causa eritOp. cit., cap. 51, p. 193.. 

Et Vaticinium valae dicit Vidarem et Valium supervivent nec nocuerit illis flamma Surti: hi incolent campum Idaeum (Iðavöllr), ubi olim Asgardus fuit, cum Modio et Magnio Thori filiis et Baldero cum Hoedo e Hela reversuris.

Notae


Categoria:Dei Nordici