Io (mythologia)

In mythologia Graeca Io  (Graece Ἰώ) erat filia fluminis Inachi, qui in Argolide regnabat, et Meliae. A Iove amata Iunonis zelotypiam excitavit cuius aeditua eratAeschylus, Supplices 291-2.. Quam ob rem dea eam in candidam vaccam transmutavitIbidem 299. et custodem Argum centum oculis praeditum adposuit. Erant qui non Heram sed ipsum Iovem dicerent puellam in vaccam mutasse ut  facilius latere possetOvidius I.610-1.. Certe Iovis iussu Hermes Argum necavit. Tum Iuno/Hera miseram Io tabani ictibus instinctamApud Ovidium "horrifera Erinye' perterrita dicitur (I.726). Vergilius contra Aeschylum sequitur (Georgica III.153-4ː 'oestrus'). per orbem terrarum fugientem lacessivit. In Aegypto tandem speciem humanam Iovis beneficio redintegravit atque filium Epaphum peperit e quo ortae sunt Danaides et Hercules. In Prometheo vincto Aeschylus eam extremo terrarum orbe errantem et Prometheum vinculis Iovis iussu oneratum adeuntem ostendit a quo de fato et futura progenie certior fit. Scit enim Prometheus  post tertium decimum generationem Herculem e Ius prole natum se liberaturumPrometheus vinctus 850-77. Scientiam suam Prometheus a matre Themide accepit.. Ex eius peregrinationibus Io nomen suum Mari Ionio et Bosporo Cimmerio dedisse credebatur quia Graece bosporum velut 'bovis iter' interpretari licetPrometheus vinctus 729-34.. 

Quia vaccae formam diu praebuit vel saltem cum cornibus puella pingebatur deis Aegyptiis Hathor et IsidiHerodotus, Euterpia 41. Hyginus 175 et Apollodori bibliotheca. vulgo adsimulabatur.

Lyrcus nepos eius Phoronei filius fuit, quem Inachus pater misit, ut sororem perditam inveniretParthenius, 1..

 Notae 

 Fontes 
Aeschylus, Prometheus vinctus 613-886 et Supplices 1-56, 162-175, 291-323, 531-89.
Apollodori bibliotheca II.1.3
Hyginus, Fabulae 145
Ovidius, libro primo Metamorphoseon 568-746

 Plura legere si cupis 
Raymonde Coudert, "Brève note sur la métamorphose et la métaphore", Che vuoi ?, 2010ː 113-119
Jacqueline Duchemin, "La Justice de Zeus et le destin d'Io : regard sur les sources proche-orientales d'un mythe eschyléen", Revue des Études Grecques, 1979ː 1-54
Richardus Engelmann, De Ione : commentatio archaeologica, Berolini, 1868
P. W. Forchhammer, Die Wanderungen der Inachostochter Io : zugleich zum Verständniss des Gefesselten Prometheus des Aeschylos, Kiel, 1881
Rachel Gottesman, "The Wanderings of Io: Spatial Readings into Greek Mythology" in Mères et maternités en Grèce ancienne, Lutetiae, 2013ː 239-263
Henri Hignard, "Études mythologiques. - Le mythe d'Io", Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1868ː 255-259
Charles Josserand,	"Io et le Taon", L'Antiquité Classique, 1937ː 259-263
Gustavus Mellen, De Ius fabula capita selecta, Upsallae, 1901
 Robert Duff Murray, The motif of Io in Aeschylus' Suppliants, Princeton, 1958 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica Altera recensio critica

Nexus interni
 Inachis io
85 Io

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Nymphae