Pratum Tobalinae

Pratum Tobalinae est viculus in regione eiusdem nominis, quae Vallis Tobalinae appellatur, situs in Provincia Burgensi, apud Castellam in Hispania. In hoc viculo viginti incolae anno 2017 numerabantur. Viculus prope Petrosam Tobalinam aliosque vallis viculos iacet.

 Historia vici 
In praesenti oeconomia Prati Tobalinae, nulla officina vel industria est, sed agricultura et animalium educatio (praesertim ovium et caprarum) maximi momenti fuerunt. Anno 2013, initium capere coepit parvum agriculturae organicae coeptum nomine La Montañuela.

Nomen vici primum scriptum est anno 1352 in libro Petri I regis Castellae, cui titulus est Privilegium Benefactoriarum (Hispanice: Becerro de las Behetrías)Instituto de Historia (CSIC), *Becerro de las Behetrías de Castilla*, edición crítica por J. González, Madrid, 1985.. Media aetate nemo Prati Tobalinae habitabat, sed iam anno 1752 scripta quaedam sunt in quibus dicitur incolas Prati Tobalinae in dicione ducis Aquarum Frigidarum (Hispanice Frías) fuisseArchivo Histórico Nacional, Catastro del Marqués de la Ensenada, Burgos, leg. 1781..

In documentis anni 1413, Ferrandus Gundisalui de Helechedo vendidit Johanni de Velasco terras frumentarias in Prato sitasArchivo de la Real Chancillería de Valladolid, Pergaminos de la Casa de Velasco, doc. 67.. Hoc testatur villam iam tunc locum cultum et negotiandi fuisse.

Anno 1848, Paschalis Maddox scripsit 71 incolas Prati Tobalinae habitare. Anno 1900, numerus incolarum Prati 139 eratInstituto Nacional de Estadística (INE), Censos de población y viviendas, 1900.. Vita in hoc viculo non facilis erat; anno 1950 tantum 78 incolae numerabantur, annoque 2000, duodevigintiINE, Censos de población 1950 et 2000.. Tamen, populus Prati Tobalinae hodie paulatim augetur, quia multi homines ibi habitare volunt, vitam rusticam tranquillam desiderantes.

 Monumenta 
Monumenta Pratensia non multa sunt, sed ecclesia Pratensis (quae fortasse primum romanica erat) antiquissima esse diciturGarcía Guinea, M., *El románico en Burgos*, Fundación Santa María la Real, Aguilar de Campoo, 1995.. Haec ecclesia Sancto Pelagio dicata est, media aetate constructa, quamquam maxima ex parte (recentiore aetate) renovata est. Nostris temporibus, quidam sacerdos Prati, qui in Civitatibus Foederatis habitabat (in California), pecunia fidelium donatione collecta, refectionem ecclesiae curavit. In ecclesia est statua Sanctae Mariae antiquissima (saeculo XIV), quae a vicanis processione usque ad eremitorium Callerii portatur.

In vico etiam reperiuntur antiqua scuta gentilicia in domorum lapidibus incisa, inter quae notissima sunt scuta familiarum de Roças et SalazarLlorente, A., *Heráldica y genealogía en la Merindad de Castilla la Vieja*, Burgos, 2002.. Haec domus, saeculis XVI et XVII structae, stilum vernacularem Burgensem servant, cum tectis tectis et parietibus lapideis.

Viculus ipse quasi monumentum est. In eo sunt multae domus antiquissimae cum scutis mediaevalibus in saxo incisis. Hodie multae domus novae aedificantur, sed hae antiquis dissimiles sunt nec tam pulchrae aestimantur. Novae domus plerumque ex ligno et aliis recentioribus materiis constructae sunt.

Eremitorium quoque parvum est in Prato, sed in monte haud procul a Vasconia. Incolae illuc processione eunt ut vere ferant statuam Sanctae Mariae.

 Rectionis forma 
Rectionis forma Prati Tobalinae est comitia aut consilium incolarum; primus inter incolas est decurio. Decuriones vicorum cum valle laborant, et una cum legato tractant problemata vicorum aliorumque inceptorum. Decurio Prati est dominus Xaberius Iudex Urtiga, factionis Popularis Hispanicae.

 Notae 

Categoria:Castella et Legio
Categoria:Loci habitati Hispaniae