Limax

Limax ut vulgo intellegitur est terrestre phyli molluscorum gastropus, quod testa carens videtur. Variae limacum familiae in taxinomia biologica partes nonnullorum stemmatum evolutionariorum putantur, quae etiam cochleas comprehendunt. Ergo familiae limacum inter se non arte conectuntur, contra superficialem formae corporeae similitudinem. Vita sine testa saepe libere orta est, exemplum evolutionis convergentis, et ergo notio limacis ipsius est polyphyletica.

 Taxinomia 
Solum Onchidiacea et Soleolifera, duo e sex Pulmonatorum ordinibus, limaces comprehendunt. Sigmurethra, tertia familia, varios cochlearum, semicochlearum,Cochleae quarum testae sunt nimis parvae ut corpus omnino intra testam celari possit. limacumque clados continet.Burton 1982. Taxinomia huius gregis per sequentias DNA faciendas nuper retractatur.. Pulmonata paraphyletica videntur, basalia inter opisthobranchia, quae terminalis arboris ramus sunt. Ellobiidae etiam sunt polyphyleticae.
 Subinfraordo Orthurethra
 Superfamilia Achatinelloidea Gulick, 1873
 Superfamilia Cochlicopoidea Pilsbry, 1900
 Superfamilia Partuloidea Pilsbry, 1900
 Superfamilia Pupilloidea Turton, 1831
 Subinfraordo Sigmurethra
 Superfamilia Acavoidea Pilsbry, 1895
 Superfamilia Achatinoidea Swainson, 1840
 Superfamilia Aillyoidea Baker, 1960
 Superfamilia Arionoidea J.E. Gray in Turnton, 1840
 Familia Arionidae
 Superfamilia Athoracophoroidea
 Familia Athoracophoridae
 Superfamilia Orthalicoidea
 Subfamilia Bulimulinae
 Superfamilia Camaenoidea Pilsbry, 1895
 Superfamilia Clausilioidea Mörch, 1864
 Superfamilia Dyakioidea Gude & Woodward, 1921
 Superfamilia Gastrodontoidea Tryon, 1866
 Superfamilia Helicoidea Rafinesque, 1815
 Superfamilia Helixarionoidea Bourguignat, 1877
 Superfamilia Limacoidea Rafinesque, 1815
 Superfamilia Oleacinoidea H. & A. Adams, 1855
 Superfamilia Orthalicoidea Albers-Martens, 1860
 Superfamilia Plectopylidoidea Moellendorf, 1900
 Superfamilia Polygyroidea Pilsbry, 1894
 Superfamilia Punctoidea Morse, 1864
 Superfamilia Rhytidoidea Pilsbry, 1893
 Familia Rhytididae
 Superfamilia Sagdidoidera Pilsbry, 1895
 Superfamilia Staffordioidea Thiele, 1931
 Superfamilia Streptaxoidea J.E. Gray, 1806
 Superfamilia Strophocheiloidea Thiele, 1926
 Superfamilia Parmacelloidea
 Superfamilia Zonitoidea Mörch, 1864
 Superfamilia Quijotoidea Iesus Ortea et Ioannes Iosephus Bacallado, 2016
 Familia Quijotidae

 Descriptio 
Inter externam limacis anatomiam numerantur res sequentes.
Tentacula
Sicut alia gastropoda pulmonata terrestra, plurimis limacibus sunt duo paria tentaculorum ex capite emergentia. Pars superior lucem sensit et in maculis ocularibus finitur, cum par inferior ad olfactionem aptum sit. Ambo paria intra corpus celari possunt.
Amiculum
In summa limacis parte, post caput, est amiculum ephippiomorphum, subter quod sunt apertura genitalis et anus. In uno amiculi latere (paene semper dextro) est apertura respiratoria, quae aperta facile, difficile clausa videtur. Haec apertura pneumostoma proprie appellatur.
Cauda
Pars limacis post amiculum cauda appellatur.
Carina
Nonnullis limacum speciebus, exempli gratia Tandoniae budapestensi, est iugum, quod super tergum secundum mediam caudam (aliquando omnem caudam, vel aliquando solum partem extremam) prominet. Hoc iugum carina appellatur.
Pes
Ima limacis pars, quae plana videtur, pes tantum appellatur. Sicut paene omnia gastropoda, limax per rhythmicas contractionis muscularis undas in ima pedis parte movetur. Stratum muci simul emittit, quae damnum pedis prohibet.. Circa marginem pedis in aliquot limacibus est quaedam structura fimbriae pedales appellata.
Testa vestigialis
Plurimi limaces vestigium testae retinent, quod plerumque intra corpus manet. Quod organum plerumque sales calcii condit, saepe cum glandulis digestivis.. Talis testa interna in Limacidis. et Parmacellidis adest.. Philomycidae, Onchidiidae,. et Veronicellidae adulti testis omnino carent.

 Physiologia 
Corpora limacum plerumque ex aqua constant, qua pro causa eorum textus, sine testa magnitudinis satis magnae, desiccari solent. Mucus protegens generandus est ut supervivant. Multae species maxime impigrae in vescendo sub pluviam sunt, quia humus madidus est. Temporibus siccioribus se in humidos abdunt locos, sub corticem arborum, truncos casos, saxa, et structuras ab hominibus factas, sicut ollas florum. ad humorem corporis melius conservandum. Sicut omnia gastropoda, cum crescant, torsionem subeunt, organis internis 180° intorquentibus per evolutionem. Interna limacum anatomia hanc rotationem distincte monstrat, sed corpora externa plus minus symmetrica videntur, praeter pneumostoma, quod in uno animalis latere invenitur, usitate in latere dextro.

Limaces duo muci genera exsudant, quorum aliud tenue et aquatile, aliud crassum et tenax est. Ambo genera sunt hygroscopica. Mucus tenuis e medio pede ad margines, mucus autem tenax e parte anteriori ad posteriorem extenditur. Limaces etiam mucum crassum generant, qui omne animalis corpus tegit.

Mucus a pede expressus fibras continet quae limacem in superficiebus rectis manendo adiuvant. Vestigium limi quod limax relinquit effectus secundarios habet: alii limaces, qui vestigium limi reperiant, vestigium limi generatum esse ab una ex eadem specie agnoscere possunt, quod vicissim ad coniugem inveniendum prodest. Praeterea, vestigium limi sequi est mos nonnullorum limacum carnivororum. Corporeus autem mucus praedatoribus nonnihil defendit, qui efficit ut limax difficile sublatu et tentu sit, exempli gratia in rostro avis, ac mucus ipse iniucundus sapere potest.. Aliquot limaces mucum tenacissimum generare possunt, qui praedatores inutiles reddere atque adeo tenere potest. Aliquot species, sicut Limax maximus, fila limi exsudant ad parem per copulationem suspendendum.

 Reproductio 
Limaces sunt hermaphrodita, quibus sunt organa reproductionis ambo maria et femina.. Cum alius limax alium inveniat, inter se circumplectuntur et per genitalia protrusa spermam permutant; aliquot dies post, circa triginta ponunt ova in foramine in humo, vel sub re sicut stipite caso.

Apophallatio solum in nonnullis Ariolimacis speciebus et in una Deroceratis specie observata est. Inter Ariolimaces, penis aliquando intra socii corpore irretiri fit. Per apophallationem limaces se separant cum alius vel ambo limaces penem sui vel alius emordeat aut emordeant; penibus autem abiectis, ariolimaces per feminas systematis reproductivi partes iam copulare possunt...

 Oecologia 
Limaces partes magni momenti in oecosystematibus agunt, materie plantarum et fungorum tabescentium edendo. Plurimi limaces carnivori mortua sui generis specimina aliquando vescuntur.

 Mores vescendi 
Multae limacum species pervariis materiebus organicis vescuntur, inter quae folia plantarum viventium, lichena, basidiomycota, adeo caro animalium mortuorum... Aliquot limaces sunt praedator qui alios limaces, cochleas, et lumbricina edunt..

Limaces maxime variis vegetabilibus herbisque vesci possunt, inter quas flores sicut petuniae, chrysanthema, asteraceae, lobelia, lilia, narcissus, gentianaceae, primulaceae, begoniae, alceae, irides, et fructus sicut fragariae. Etiam carotae, pisa, mala, et brassicaceae, quas zoologi eis pro solo cibo dent.

Limaces variarum familiarum sunt fungivora; inter quas familias sunt Philomycidae (insigniter Philomycus carolinianus et Phylomicus flexuolaris) atque Ariolimacidae (insigniter Ariolimax californianus), quarum species mycetozoa et basidiomycetes proprie vescuntur. Inter fungos qui boletos a limacibus edendos generant sunt Lactarius spp., Pleurotus ostreatus, et Boletus edulis. Limaces etiam aliis speciebus aliorum generum vescuntur, sicut Agarico, Pleurocybella, et Russula. Inter gymnomycota quibus vescuntur sunt Stemonitis axifera et Symphytocarpus flaccidus. Aliquot limaces certas fungorum partes vel gradus evolutionis petunt, quae autem proprietas maxime variat. Aliquando, limaces totos boletos edunt, sine inclinatione ad gradus ontogeneticos.

 Praedatores 
Limaces in diaeta permultorum invertebratorum et vertebratorum inveniuntur. Praedatio limacum res investigationum scientificarum saltem centum annos est. Quia nonnulli limaces pestes agriculturales habentur, zoologi praedatores studiose indagant, ut efficacia moderationis biologicae consilia constituantur.

 Invertebrata 
Coleoptera familiae Carabidarum, sicut Carabus violaceus et Pterostichus melanarius, limacibus vescuntur...

 Vertebrata 
Paene omnes vertebratorum greges magni momenti limaces venantur. Multa exempla inter reptilia, aves, mammalia, amphibia, et pisces inveniuntur; talia vertebrata limacibus aliquando vescuntur.

Inter pisces qui limaces exquirunt sunt Salmo trutta, qui nonnumquam Arione circumscriptuo, uno ex Arionidis, maxime petit.. Similiter, Galaxias postvectis limacibus vescitur.

Amphibia sicut anura praedatores limacum magni momenti diutissime putantur. Inter quae insigniter sunt species generis Bufonis (insigniter Bufo marinus) et Ceratophrydis.

Inter reptilia quae limacibus vescuntur plerumque sunt angues et lacertae. Aliquot colubridae limacibus venari solent. Diaeta litoralium Thamnophis elegantis gregum limacibus solum comprehendit (plerumque inter quos Ariolimax), sed greges mediterranei varia animalia venantur.. Thamnophis ordinoides, unus ex eius congeneribus, limaces aliquando edit. Storeria occipitomaculata et Storeria dekayi limacibus plerumque sed non solum vescuntur. Aliquot generis Dipsatis / Sibynomorphi species (e.g. Sibynomorphi neuwiedi) et Duberriae lutricis solum limaces edunt.. Aliquot lacertae limaces comedunt. Inter quas sunt Anguis fragilis, Tiliqua rugosa, Cyclodomorphus casuarinae, et Zootoca vivipara...

Inter aves quae limaces praedantur numerantur Turdus merula, Sturnus vulgaris, Corvus frugilegus, Corvus monedula, strigiformes, vultures, et anates. Secundum investigationes limacum praedatorum, Turdus pilaris (Derocerate reticulato), Turdus iliacus (Limace et Arione), Turdidae (Limace et Arione atro), Lagopus lagopus scotica (Derocerate et Arione hortensi), galliformes, Jynx (Limace flavo), Columba livia, et charadriiformes eos praedantur.

Inter mammalia quae limaces vescuntur sunt vulpes, meles, et erinaceinae...

 Pinacotheca 

 Notae 


 Bibliographia 
 Burton, D. W. 1982. "How to be sluggish." Tuatara 25, no. 2 (Ianuarius): 48–63. Textus interretialis.

 Nexus externi 

 Land Slugs and Snails and Their Control. USDA Farmer's Bulletin No. 1895. Res retractata 1959. Apud UNT Government Documents Department.
 The Nature Conservancy.
 Slugs and Their Management. Ohio State University Extension.
Slugs of Florida.. Institutum Scientiarum Cibi et Agriculturae Universitatis Floridae.

Categoria:Anatomia
Categoria:Greges paraphyletici
Categoria:Stylommatophora