Nox polaris

Nox polarisGervasius Ludovicus Nicolaus, Theses ex universa philosophia, Heidelbergae 1723, p. 48; , Disertatio de aurora boreali, in: Commentarii de rebus in scientia naturali et medicina gestis, Lipsiae, vol. 28, p. 502; ; Bibliographia Oceanographica; Reijo Pitkäranta, Thomas Pekkanen Nuntii Latini. est tempus, cum sol diutius, quam 24 horas, supra finitorem non ascendit. In regionibus, intra circulos polares (Arcticum et Antarcticum) sitis, nox polaris hieme (circa solstitium brumale) fit. Quanto ad polum propior locus est, tanto nox polaris ibi longior est. Nox polaris brevissima, — fere 48 horae, — in latitudine ≈ 67°25′ observatur; longissima, fere sex menses, in polo Australi.

Axis Telluris declinatio causa noctium polarium est.

Tempore solstitii aestivi his regionibus dies polaris fit.

Notae

Nexus interni

 Nox alba

Nexus externi

 De nocte polari 
 De nocte polari in Encyclopaedia Russica magna 

Categoria:Nox
Categoria:Geographia physica
Categoria:Regiones circumpolares