Guaira

Guaira (Hispanice Guairá) est una ex septemdecim departimentis Paraquariae. Sita est in media regione meridionali et in media Regione Orientali. Terminatur ad septemtrionem cum Caaguazú, ad meridiem et meridiem cum Caazapá, ad occidentem cum Paraguarí. Guaira est secunda a parte minima in area post Centralem et quartum frequentissimum, post Central, Cordillera et Alto Paraná. Eius caput et urbs celeberrima, sicut centrum culturae et commercii eius, Villarica est. Ut paraquarian department cum suis limitibus currentibus anno 1906 creatus est. 

Nomen Guaira a duobus verbis guaranice venit, guai, quod est deformatio vocis guara'ira, quod significat hominem qui factus erit bellator, vel fortasse ex alia voce guay, quae significat evenire de flumine (ut occurrit. cum nominibus Paraguay et Uruguay).

Guaira etiam nomen erat principis indigenae qui septentrionem alicuius cataractarum inhabitabat quae cataractarum Guairae notae factae sunt.

 Historia 
Ante adventum Hispanicorum, quod nunc est Guaira, erat territorium Indorum Paraná, catervae ethnicae in familia linguistica Tupi-Guaraní. Paranáes multi bellatores erant qui piscationi se dedicabant.

Unus e primis Christianis per regionem Guaira iter facientibus erat Frater Ioannes Bernardus Colmán, qui anno 1594 ab Assumptione ad hodiernam regionem Caazapá profectus est ut religiosum Dominicanum liberaret, sed a Paranáis captus est. Tam Colmán quam Dominicanus ab indigenis supplicio affecti sunt. Anno 1615 Frater Bolaños reductiones suas Paraquariae discipulis suis commisit. Ex his unus, Frater Buenaventura de Villasboa, catervam silvestrem Guaraniorum a flumine Monday ad oppida Caazapá et Yuty anno 1678 transtulit. Cum barbari cum Indis Christianis harum reductionum non consociarentur, Hispanus Praeses Díez de Andino statuit hos populos ad novam reductionem in ripa Fluminis Tebicuarymi anno 1682 transferre, quod oppidum Ytapé nominatum est. Eodem anno coloni e Villarica in praesenti territorio Guairae consederunt, ex urbe quae nunc Coronel Oviedo est profecti.

Anno 1773 praefectus Agustinus Ferdinandus de Pinedo vicum Hyaty prope Villaricam condidit, et anno 1778 alius praefectus, Petrus Melo de Portugal, Yhacanguasu inter meridiem et occidentem aedificavit. Anno 1785 regii legati Ioannes Baptista Achard et Ioannes Ortiz de Zarate iam villas in regione Tebicuary possidebant. Etiam durante aetate coloniali Paraquariae, alius Hispanus nomine Franciscus del Monge partem bonorum suorum omnibus hominibus qui secum laboraverant distribuit, unde ortus est vicus qui nunc Coronel Martínez nominatur.

Anno 1906 prima divisio territorialis Paraquariae peracta est et Departamentum IV nomine Guaira creatum est, a priore magna regione Caazapa separatum. Nova regio partibus Villarricae, Mbocayaty, Hyaty, Yataity et Itapé constituta est.

 Demographia 
Densitas incolarum est 50 hominum per km² et quartum locum frequentiae post Central, Alto Paraná et Cordilleram tenet. Numerus incolarum est 22000 et 3.2% totius populi Paraquariae efficit. Sola urbs cum plus quam 50000 incolis in Departamento est caput Villarica.

 Oeconomia 
Anno 2019, 40% incolarum primo sectori, 16% industriae et 43% ministeriis dediti erant.

Nexus externi

Categoria:Subdivisiones Paraquariae