Tyr

Tyr (Nordice Týr, interdum Ziu) est deus Nordicus, Asarum unus, honestissimus et fidelissimus. Filius Hymir et Frillae gigantium secundum Eddam Maiorem est, sed Snorro Sturlaeus in sua Edda Minore eum filium Othini et Friggae esse affirmat. 

Pro Marte Romano interdum habebatur, et nomen Anglicum diei Martis tuesday est "dies Tyris"; Dienstag, nomen illius diei Theodiscum, videtur "dies Martis Thincsi" esse, dei Tyri propinqui. 

Descriptio
Edda Snorronis sic de Tyre narrat:
est adhuc Asa qui Tyr vocatur: hic audacissimus et animosissimus est, victoriaeque inter pugnandum auctor insignis; hunc votis invocare expedit hominibus fortitudini studiosis. Est loquendi formula, qua is, qui ceteros homines antecellit, nec ulla curat objecta impedimenta, ty-hraust appellatur. Idem sapiens fuit, ita ut sapiens quisque ty-spak dicatur. Inter alia exempla animositatis ejus hoc est: quum Asae lupum Fenrerem persuadendo adduxissent, ut vinculum, Gleipnerem, sibi inici pateretur, non prius credidit eos se vinculis exsoluturos, quam manum Tyris, ori lupi immissam, pignori dedissent. Lupus autem, quum eum solvere Asae nollent, manum, qua nunc úlflið (articulus lupi, i. e. carpus) dicitur, mordicus abrupit. Hinc Tyr unimanus est, et pacis inter homines reconciliator minime existimaturEdda Snorronis Sturlaei. Tom. 1, Hafniae 1848, p. 99..

Garmus canis ingens qui mortuos custodiat, in fine saeculorum vinculis solutus cum Tyre pugnet et alter alterum necetIbidem, p. 191..


 Origines 
Nomen Týr 'deum' significat et ex vocabulo Protogermanico tîwaz provenit, et id ipsum ex vocabulo Protoindoeuropaeo dyeus quod deus principalis primum fuit et praecursor Dios in mythologia Graeca et Dyaus Pitar'' in religione Vedica.

Notae

Nexus interni
 Mars Thincsus
 4092 Tyr

Nexus externi
 Store Norske leksikon 
 Britannica 
 Universalis 

Categoria:Dei Nordici