Dies perpetuus

Dies perpetuus, Elementorum universae astronomiae pars prior, 1771, p. 156; , Bibliotheca canonica, juridica..., vol. V, 1760, p. 206; , De re physica ad usum Lusitanorum, vol. III, 1769, p. 339. vel dies polarisCf. nox polaris. Vel sol in ortus edurans, — Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, s.v. Midnattssol, e Tacito. v. infra. Vel sol mediae noctis, — sic linguae hodiernae multae. est tempus, cum sol diutius, quam 24 horas, sub finitorem non occidit. In regionibus intra circulos polares (Arcticum et Antarcticum) sitis, dies perpetuus aestate (circa solstitium aestivum) fit. Quanto ad polum propior locus est, tanto dies perpetuus ibi longior est. Axis Telluris declinatio causa dierum perpetuorum polarium est. Tempore solstitii brumalis his regionibus nox polaris fit.

Tacitus in Germania (45) sic diem polarem Scandinavicum describit:
"extremus cadentis iam solis fulgor in ortus edurat adeo clarus ut sidera hebetet"; et in vita Agricolae (12) de regionibus septentrionem versus a Scotia sitis: "si nubes non officiant, aspici per noctem solis fulgorem, nec occidere et exurgere, sed transire adfirmant."

Notae

Nexus externi
 Dies perpetuus in Encyclopaedia Russica magna

Categoria:Dies
Categoria:Geographia physica
Categoria:Regiones circumpolares