Sulidae

Sulidae sunt familia avium ordinis Suliformium, quae genera Morum et Sulam insigniter comprehendit. Omnes sunt aves maritimae magnitudine a media ad magnam, quae sese in mare pisces aliasque praedas petentes immergere solent. Decem huius familiae species congenericas in fontibus veterioribus saepe habentur, omnibus speciebus in genus Sulam digestis. Sula autem, ac Morus, proprietatibus morphologicis, ethologicis, et DNA facile distingui possunt. Papasula suum genus habet, quia his proprietatibus unica videtur, stirps distincta et antiqua, fortasse Moro propinquior.Kennedy, Spencer, et Gray 1996.Friesen et al. 2002.

Descriptio
Sulidae sunt a 60 ad 85 centimetra longae, et latitudo alarum est a 140 ad 175 centimetra. Alae sunt longae, angustae, acutae, et cauda longissima, graduata, et  aliquantulum rhombiformis, cuius pinnae exteriores pinnis mediis breviores sunt. Musculi volatus sunt parvi ad parvam sectionem transversam desiliendi sinendam. Ergo, sulidae sunt aerodynamicae, formam habentia quae tractionem aeriam minuit, ut earum corpora torpedinum similes et aliquantulum plana sint.Nelson 2003.

Crura corpulenta, pedes ad nandum accommodati sunt, carne omnes digitos quattuor conectente. In nullis speciebus, talis cutis clarissime colorata est, in exhibitionibus amoris adhibita. Rostrum plerumque conspicuose coloratum est, obscurum in fundamento, et acutum, marginibus serriformibus. Mandibilum superiur apice deorsum parum incurvatur et sursum moveri potest ad magnam praedam accipiendam. Ad aquam repellendam, nares in rostrum aperiunt, potius quam recte foris. Oculi prorsus spectant, et spatium visus binocularis latius quam in aliis avibus praebent.

Pinnae sunt aut omnino albae (vel brunneae vel canae pallidae), apicibus alarum et plerumque cauda obscuris, aut atrobrunneae vel nigrae supra et albae infra; capitibus Mororum flavo sunt.  Faciei plerumque sunt aliquot maculae nigrae, usitate in loris. Sulidis,Anhingidarum et Phalacrocoracidarum cognatorum dissimilibus, est preen gland bene evolutum, cuius secretiones cereas in pinnas oblinunt contra aquam et pestes. Pinnas caudales inaequaliter, sed  alarum gradibus amittunt ut ex prima amissione, eis semper sunt pinnae vetustiores, pinnae novae, pinnae partim evolutae. Commutatio pinnarum propter tensionem nota est.

Distributio et oecologia
Sulidae plerumque in aquis tropicis subtropicisque inveniuntur, sed nonnullae, praecipue Mori, in regionibus temperatis etiam inveniuntur. Hae aves vere pelagicae sicut Procellariiformes non sunt, et plerumque prope oras manent, sed abundantes sulidarum coloniae que in multis Oceani Pacifici insulis fiunt subiciunt eas aliquando ex earum regionibus domesticis per tempestates conici, ac longe lateque errare posse, locos tutos
petentes.

Omnes species omnino in mari vescuntur, plerumque piscibus magnitudinis mediae et invertebratis maritimis magnitudinis similis (exempli gratia cephalopodis). Multae species una commumiter pascuntur.

Systematica et evolutio
Sulidae aliis avibus aquaticis cognatae sunt, quae omnes naribus externis et  carent, sed omnes quattuor digitos cuti coniunctos et saccum gularem habent. Aves Sulidis artissime cognatae sunt Phalacrocoracidae et Anhingidae, quarum hae sunt aliquantulum intermediae inter Sulidas et illas, sed, sicut multae phalacrocoracidae, aves aquae dulcis sunt, in clado qui aliter aves maritimas comprehendit, cum Sulidis symplesiomorphicas, sed aliis modis cum Phalacrocoracidis synapomorphicas. Ergo, Sulidae veterrima et distinctissima stirps ex his stirpibus tribus videntur, quae una in Sulas digeruntur, subordinem in quam Sulidae quasi familia usitate digeruntur. Superfamilia Suloidea aliquando agnoscitur, in qua nonnullae primitivae formae praehistoricae (exempli gratia Empheresula, Eostega, Masillastega)  tractantur, a Sulidis exstantibus distinctae. Familia autem proposita, Pseudosulidae (vel Enkurosulidae), paene certe est invalida.Olson 1985.Christidis et Boles 2008: 100 apud Google BooksMayr 2009:  64 apud Google Books.

Species Binomina Imago Distributio geographica Morus bassanus 120px Europa Occidentalis et America Septentrionalis Morus capensis 120px Occidentalis ad australem et occidentalem Africae oram Morus serrator 120px Australia et Nova Zelandia Papasula abbotti 120px Insula Christi Natalis (Australia) Sula nebouxii 120px Oceanus Pacificus orientalis, a California ad insulas Galapagenses ad australem ad Peruviam Sula dactylatra 120px Oceani tropici inter parallelum 30 septentrionalem et paralellum 30 australem. In Oceano Indico ab oris Paeninsulae Arabicae et Afriecae Orientalis ad Sumatram et Australiam Occidentalem Sula granti 120px Oceanus Pacificus orientalis, ab insulis Californiae Inferioris ad insulas Galapagenses et Isla de la Plata in Aequatoria et Malpelo in Columbia Sula leucogaster 120px Pantropicae oceanorum Atlantici Pacificique regiones Sula sula 120px Madidae oceanorum regiones tropicae, praeter regiones tropicas Atlantici orientalis et Pacifici australis et orientalis, in insulis ova parientes Sula variegata 120px Ora Americae Australis, a Peruvia ad Tsiliam

Sulidae (vel Suloida) praehistoricae solum ex fossilibus notae sunt:
 Masillastega (Eocaenum exiens ad Massilam in Germania): fortasse in Eostega; Acta Palaeontologica Polonica 47: 507.
 Eostega (Eocaenunm exiens ad Cluj-Manastur in Romania): Masillastegam fortasse comprehendit; Acta Palaeontologica Polonica 47: 507. Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237,109:19.
 Sulidae gen. et sp. indet. (Thalberg Oligocaenum exiens in Germania): Empheresula?Fragmentum ossis humeri, Microsulae maius: Göhlich 2003, Mayr 2009: 65.Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Sulidae gen. et sp. indet. (Oligocaenum exiens in Carolina Meridiana): Microsula?Nonnulla fossilia quae "do not differ substantially from modern [sulid] genera"; aliis singulis carentibus: Olson 1985: 203.
 Empheresula (Oligocaenum exiens ad Gannat in Francia et Miocaenum medium ad Steinheimer Becken in Germania): "Sulam" arvernensem et "Parasulam"comprehendens"Parasula" (C. J. O. Harrison 1975) est homonymum iunius Parasulae, quod Gregory Mathews anno 1913 constituit: Mlíkovský 2002: 66.Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104:237,109:19.
 Microsula (Oligocaenum exiens in Carolina Meridiana; Grund Miocaenum medium in Austria): fortasse recte in Moro vel Sula; "Sulam" avitam, "S." pygmaeam, Enkurosulam, "Pseudosula" comprehenditAnnalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Sarmatosula (Miocaenum medium ad Credinţa in Romania); Annalen Des Naturhistorischen Museums Wien A104: 237.
 Miosula (Miocaenum exiens in California)
 Palaeosula (Pliocaenum iniens? in California)
 Rhamphastosula (Pisco Pliocaenum iniens in Peruvia)
 Bimbisula (Pliocaenum medium in Carolina Meridiana).
 Sulidae gen. et sp. indet. (Pliocaenum exiens ad Valle di Fine in Italia): Morus?Fragmentum humeri humero Mori aliquantulum simile: Lambrecht 1933: 286.

Notae

Bibliographia
Christidis, Les, et Walter E. Boles. 2008. Systematics and Taxonomy of Australian Birds. Collingwood Victoriae Australiae: CSIRO Publishing. ISBN 978-0-643-06511-6. 
Friesen, V. L., D. J. Anderson, T .E. Steeves, H. Jones, et E. A. Schreiber. 2002. "Molecular Support for Species Status of the Nazca Booby (Sula granti)." Auk 119 (3): 820–26. Anglice, cum abstracto Hispanico. doi:10.1642/0004-8038(2002)119[0820:MSFSSO]2.0.CO;2. Textus.
Kennedy, Martyn, Hamish G. Spencer, et Russell D. Gray. 1996. "Hop, step and gape: do the social displays of the Pelecaniformes reflect phylogeny?" Animal Behaviour 51 (2): 273–91. doi:10.1006/anbe.1996.0028 (HTML abstract). "Erratum." Animal Behaviour 51 (5): 1197. doi:10.1006/anbe.1996.0124.
Lambrecht, Kálmán. 1933. "Familia Sulidae." Handbuch der Palaeornithologie 284–87. Berolini: Gebrüder Bornträger.
Mayr, Gerald. 2009 "7.1.3 Sulidae (Gannets and Boobies)." Paleogene Fossil Birds 64-65. Heidelbergae et Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 3-540-89627-9. 
Mlíkovský, Jirí. 2007. "Taxonomic identity of Eostega lebedinskyi LAMBRECHT, 1929 (Aves) from the middle Eocene of Romania." Annalen des Naturhistorischen Museums in Wien A 109: 19–27. [Anglice, cum abstracto Theodisco.] PDF.
Nelson, J. Bryan. 2003. "Gannets and Boobies." In The Firefly Encyclopedia of Birds, ed. Chris Perrins, 82–87. Oxoniae: Firefly Books.
Nelson, J. Bryan. 2005. Pelicans, cormorants and their relatives: Pelecanidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Fregatidae, Phaethontidae. Illust. coloratae Andrew MacKay; adumbrationes John Busby. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198577273.
Olson, Storrs L. 1985. "Section X.G.5.a. Sulidae: The Fossil Record of Birds." Avian Biology 8: 203–204. Editio interretialis (PDF).
Patterson, S. A., J. A. Morris-Pocock, et V. L. Friesen. 2011 "A multilocus phylogeny of the Sulidae (Aves: Pelecaniformes)." Molecular Phylogenetics and Evolution 58 (2): 181–91. doi:10.1016/j.ympev.2010.11.021.

Nexus externi

Camera viva ex insula Eldey.
Pelliculae. Internet Bird Collection.
De familia Sulidarum.

Categoria:Familiae animalium
Categoria:Palaeocaeno nata
!
Categoria:Taxa Reichenbach
Categoria:Taxa 1849