Pseudo-Mesue

Pseudo-Mesue est nomen ab eruditis recentibus auctori cuidam anonymo datum, qui in Europa meridiana ante annum 1281 p. 671 opera quattuor medica vel pharmacologica Latine confecisse censetur. Quae opera saeculis XV et XVI crebriter edita sunt sub nomine "Mesue", i.e. medici Arabici Ioannis filii Mesue, anno 857 mortui.

 Bibliographia generalis

 Dorothea Heitsch, "Giovanni Manardo and Jacques Dubois on John Mesuë’s Medical Substances" in Arts et savoirs no. 15 (2021)
 Jean-Charles Sournia, Gérard Troupeau, "Médecine arabe : biographies critiques de Jean Mesué (viiie siècle) et du prétendu “Mésué Le Jeune” (xe siècle)" in Clio Medica vol. 3 (1968) pp. 109-117
 Editiones generalesVide indicem multo pleniorem editionum et commentariorum in  pp. 674-677
 1471 : Sine titulo. Venetiis: apud Clementem Patavinum Textus apud Gallica
 1475 : Incomincia il libro della consolatione delle medicine semplici, il quale fecie Giovanni figliolo di Mesue. Mutinae: per Iohannem Vurster Textus apud Monacenses
 1478 : Opus heben Mesue. Lugduni: Textus apud Monacenses
 1479 : Universa opera Divi Ioannis Mesue cum complemento et additionibus Francisci de Pedemontium. Venetiis Textus apud Monacenses
 1484 : Opus faustum et praeclarum Divi Ioannis Mesue cum additionibus Petri Apponi et Francisci de Pedemontium .... Venetiis Textus apud Monacenses; pariter 1485
 1490 : Expositio Christophori de Honestis super Antidotario Mesue. Venetiis Textus apud Monacenses; pariter 1491; pariter 1495
 1523 : Domini Mesue vita ... Canones universales ... Grabadin ... Liber medicinarum particularium .... Lugduni? Textus apud Internet Archive
 1540 : Textus Mesue .... Lugduni Textus apud Qatarenses

 Antidotarium Mesue 
Antidotarium seu GrabadinGraec. γραφίδιον > Arab. aqrābīdīn > Lat. nostri auctoris "grabadin" est opus praecipuum huius auctoris pseudonymi. Commentaria saepe in editiones adduntur, scriptoribus Christophoro de Honestis, Ioanne Manardo, Iacobo de Partibus, . Separatim prodisse solent Lumen apothecariorum a Quirico de Augustis anno 1486, Luminare maius ab  anno 1490, "Censura" a Bartholomaeo Urbevetano et Angelo Palea Iuvenatiensi anno 1543 divulgata.

 Bibliographia
 Quiricus de Augustis, Lumen apothecariorum. 1486 
 Bartholomaeus Urbevetanus, Angelus Palea Iuvenatiensis, In Antidotarium Ioannis filii Mesue cum declaratione simplicium medicinarum et solutione multorum dubiorum ac difficilium terminorum. [Titulus currens: "Censura".] Basileae, 1543 Textus
 Ulrike Heuken, Der achte, neunte und zehnte Abschnitt des Antidotarium Mesuë in der Druckfassung Venedig 1561 (Trocisci, Pulver, Suffuf, Pillen. Stutgardiae: Deutscher Apotheker Verlag, 1990
 Ingrid Klimascheski-Bock, Die « Distinctio sexta » des Antidotarium Mesuë in der Druckfassung Venedig 1561 (Sirupe und Robub): Übersetzung, Kommentar und Nachdruck der Textfassung von 1561. Stutgardiae: Deutscher Apotheker Verlag, 1987 Recensio huius operis
 , Luminare maius, seu Interpretatio antidotarii et practicae Johannis Mesue. 1490 ; editio 1548 apud Gallica; 

 Nexus externi
 Liliane Plouvier, "Pseudo-Mesué, père de la confiserie européenne" in L'Europe se met à table (Bruxellis, 2000) pp. 70-73
 Emiliano Sordano, Il Luminare Maius di Manlio del Bosco: verso una edizione critica del testo
 L. J. Vandewiele, De Grabadin van Pseudo-Mesues (XIe-XIIe eeuw) en zijn invloed op de oniwikkeling van de farmacie in de Zuidelijk Nederlanden. Dissertatio Gandensis Epitome huius dissertationis
 Editio interretialis MS. BL Harley 3475 (saec. XIV): Canones, Liber graduum simplicium, Grabadin

 Canones universales 
Canones universales sunt liber de medicinis laxativis. Commentarium Mundini de Leuciis, titulo Expositio super Canones universales, cum hoc opere divulgari solet.

 Bibliographia
 Sieglinde Lieberknecht, Die Canones des pseudo-Mesue: eine mittelalterliche Purgantien-Lehre. Stutgardiae: Deutscher Apotheker Verlag, 1995
 Mary Catherine Wellborn, "Mondino de’ Luzzi’s commentary on the Canones generales of Mesue the Younger" in Isis vol. 22 (1934) pp. 8–11

 Liber graduum simplicium 
Liber graduum simplicium medicamenta simplicia ordine facultatum et graduum enumerat.

 Practica 
Practica est opusculum praeliminare de arte medica. Iuxta hunc librum divulgari solent supplementa Francisci de Pede montium, titulo Additiones, et Petri Aponi, titulo Complementum.

 Bibliographia
 , Luminare maius seu Interpretatio antidotarii et practicae Johannis Mesue. Venetiis, 1496 ; editio 1548 apud Gallica

 Notae 

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Libri de medicamentis
Categoria:Scripta saeculo 13