Hydrochoerus hydrochaeris

Hydrochoerus hydrochaeris (Graece ὕδωρ 'aqua' + χοῖρος 'sus'.) est species rodentium immanium familiae Caviidarum, quae in America Australi endemica sunt. Quod animal est maximum orbis terrarum rodens.. Sola alia generis Hydrochoeri species exstans est Hydrochoerus isthmius. Inter artas eiusdem familiae cognatas sunt Cavia porcellus et Kerodon rupestris. Genera Dasyprocta (familiae Dasyproctidarum), Chinchilla (familiae Chinchillidarum), et Myocastor (familiae Echimyidarum) plus distant.

Hydrochoerus hydrochaeris savannas silvasque densas habitat, et prope corpora aquae manere solet. Species est satis socialis, et in gregibus animalium a decem a viginti plerumque videtur, aliquando usque ad centum. In periculum non addicitur, sed venatores eius carnem et pellem atque adipem ex eius cute petunt.Capybara (Hydrochoerus hydrochaeris) . ARKive.org.

 Classificatio et phylogenia 
Hydrochoerus hydrochaeris et Hydrochoerus isthmius ad subfamiliam Hydrochoerinarum cum duabus generis Kerodontis speciebus pertinent. Quae omnes, cum earum cognatis exstinctis, olim in Hydrochoeridas, suam familiam, digerebantur.Mones et Ojasti 1986. Ex autem anno 2002, studia phylogenetica molecularia coniunctionem artam Hydrochoeri et Kerodontis agnoscunt,Rowe et Honeycutt 2002. locum amborum generum in subfamilia Caviidarum suadentia.

Classificationes paleontologicae olim nomen Hydrochoeridarum pro omnibus ex his animalibus adhibebant, cum nomen Hydrochoerinam generi exstanti et eius artissimis cognatis fossilibus, sicut Neochoero, retinerent,Vucetich et al. 2005.Deschamps 2007. sed classificationem Hydrochoerinarum intra Caviidas recentius asciverunt.. Taxinomia hydrochoerinarum fossilium in dubio etiam est. Annis recentibus, earum diversitas magnopere imminuitur,Vucetich et al. 2005Deschamps et al. 2007. praecipue quia nunc agnoscitur quod forma dentium molarium hydrochoerinarum per vitam unius animalis magnopere variare.Vucetich et al. 2005 Materia olim ad quattuor genera et septem species secundum variationes formae molaris nunc repraesentare putatur singula animalis Cardiatherii paranensis, unius speciei, per varias vitae aetates.Vucetich et al. 2005

 Notae 

 Bibliographia 
 Barreto, Guillermo R, et Emilio A. Herrera. 1998. "Foraging patterns of capybaras in a seasonally flooded savanna of Venezuela." Journal of Tropical Ecology 14 (1): 87–98. JSTOR 2559868. doi:10.1017/S0266467498000078.
 Burton, M., et R. Burton. 2002 The International Wildlife Encyclopedia. Marshall Cavendish. ISBN 0-7614-7269-X.
 Deschamps, Cecilia M., Itatí Olivares, Emma Carolina Vieytes, et María Guiomar Vucetich. 2007. "Ontogeny and diversity of the oldest capybaras (Rodentia: Hydrochoeridae; late Miocene of Argentina)." Journal of Vertebrate Paleontology 27, no. 3 (12 Septembris): 683–92. doi:10.1671/0272-4634(2007)27[683:oadoto]2.0.co;2. JSTOR 30126368.
 Lord, Rexford D. 1994. "A descriptive account of capybara behaviour." Studies on Neotropical Fauna and Environment 29 (1): 11–22. doi:10.1080/01650529409360912.
 Lord, Rexford D. 2009. Capybaras: a natural history of the world's largest rodent. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 9780801891632, ISBN 0801891639.
 Mones, Alvaro, et Juhani Ojasti. 1986. "Hydrochoerus hydrochaeris." Mammalian Species (264): 1–7. doi:10.2307/3503784. JSTOR 3503784.
 Moreira, José Roberto, et al., eds. 2013. Capybara: biology, use and conservation of an exceptional neotropical species. Novi Eboraci: Springer. ISBN 9781461439998, ISBN 146143999X.
 Quintana, R. D., S. Monge, et A. I. Malvárez. 1998. "Feeding patterns of capybara Hydrochaeris hydrochaeris (Rodentia, Hydrochaeridae) and cattle in the non-insular area of the Lower Delta of the Paraná River, Argentina." Mammalia 62 (1). doi:10.1515/mamm.1998.62.1.37.
 Rowe, Diane L., et Rodney L. Honeycutt. 2002. "Phylogenetic Relationships, Ecological Correlates, and Molecular Evolution Within the Cavioidea (Mammalia, Rodentia)." Molecular Biology and Evolution 19, no. 3 (Martius): 263–77.
 Vucetich, María G., Cecilia M. Deschamps, Itatí Olivares, et María T. Dozo. 2005. "Capybaras, size, shape, and time: A model kit." Acta Palaeontologica Polonica 50 (2): 259–72.

 Josephoartigasia monesi, species exstincta, maximum rodens notum

 Nexus externi 

 Taylor, Alan. 2018. "Companionable Capybaras." 18 photographemata. The Atlantic, 29 Novembris 2011. Editio interretialis.
 "Capybara, the master of the grasses: pest or prey." Sounds and Colours.
 Animal Diversity Web Hydrochoerus hydrochaeris
 "Capybara, The Largest Rodent."
 "Why Are Capybaras So Friendly."

Categoria:Biota Guianae Francicae
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Fauna Brasiliae
Categoria:Fauna Columbiae
Categoria:Fauna Guianae
Categoria:Fauna Paraquariae
Categoria:Fauna Uraquariae
Categoria:Fauna Venetiolae
Categoria:Mammalia Aequatoriae
Categoria:Mammalia aquatica
Categoria:Mammalia Argentinae
Categoria:Mammalia Boliviae
Categoria:Mammalia herbivora
Categoria:Mammalia Peruviae
Categoria:Rodentia
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1766