Receptorium adrenergicum alpha 2

est simul grex quattuor receptoriorum neurotransmissoris adrenergicorum et receptoriorum proteino G copulatorum. Neurotransmissores stimulantes sunt noradrenalinum et adrenalinum principales, atque nonnullae aliae agonistae notae sunt. 

De diversis subtypis receptoriorum α2 iam relata sunt, ut α2A, α2B, α2C. Non in mammaliis invenitur α2D. Distributio subtyporum in corpore diversa est.

Effectus agonistarum α2 possunt esse sedatio, analgesia, vasodilatatio, bradycardia.

 Physiologia 
Receptorium adrenergicum α2 (RAα2) est superfamiliae receptoriorum proteino G copulatorum membrum. Neurotransmissores, qui in receptorium α2 incidunt, sunt noradrenalinum (cum affinitate maiore α receptoriorum) et adrenalinum (cum affinitate maiore β receptoriorum). In corporis organis diversorum munerum agunt.

In cortice praefrontali cerebri RAα2 cognitioni servant. Receptoria α2 momentum etiam gubernationis pressionis sanguinis habent vel fluxus.

Inveniuntur
 receptorium α2A (RAα2A) in cerebri loco caeruleo, mesencephalo, hypothalamo, hippocampo, medulla spinali, corticibus, cerebello, nucleis septalibus,
 receptorium α2B (RAα2B) in systemate olfactorio, thalamo, stratum pyramidalis hippocampi,
 receptorium α2C (RAα2C) in mesencephalo, corpore amygdaloide, systemate olfactorio, substantia nigra, nucleis basalibus. Occurrunt receptoria α2C imprimis intra cellulas, tantum ad temperaturas physiologicas.

 De systemate excitante reticulari ascendente et noradrenalino neurotransmissore 

 Receptoria proteino G copulata 

Receptoria proteino G copulata (RPGC) in genere, cum stimulata, signa per proteina GTP (guanosinum triphosphatum) ligantia (proteina G dicta) transmittunt. Receptoriis subunitates helicales septem sunt, quibus membranam cellularem transgreditur. Receptoria α2 in endothelio vasorum sanguineorum diversorum reperiuntur, quo ea effectus suos per proteinum G inhibens (Gi) et postea per oxidasem acidi nitrici, cum formatione acidi nitrici (NO), ita vasodilatationem permittens, exercent.

 Cognitio et corticis praefrontalis receptoria α2 
Una cum receptoriis α1 (RAα1) etiam receptoria α2 (RAα2) in cortice praefrontali ad cognitionem referunt. Videtur, ut methylophenidatum, medicamentum tractationis conturbationis hypercineticae cum attentionis defecto (CHAD), in parte effectus emendativos ope RAα2 perficit.

 Munera receptoriorum α2 pressionis fluxusque sanguinis 
Receptoria adrenergica α2 (RAα2) inveniuntur in cerebro, corde, renibus, vasīs sanguineis. Centralia RAα2A centrorum cerebralium pressionem sanguinis et in sanguine multitudinem noradrenalini minuit, peripherica RAα2B retentionem natrii et vasoconstrictionem perficit, peripherica quoque RAα2C vasoconstrictionem frigore inductam causat.

 Pathophysiologia 
Polymorphismi receptoriorum α2 significatio morborum cardiovascularium habent.

 Neurotransmissores stimulantes 

 Agonistae receptoriorum α2 
Agonistae α2 sunt substantiae, quae receptoriis α2 cellulas stimulant. Effectus earum possunt esse sedatio, analgesia, vasodilatatio, bradycardia. Exempla sunt:
 Clonidinum — hypertensionis arterialis, delirii trementis
 Dexmedetomidinum
 Mirtazapinum — obsidio receptoriorum H1, α2A, α2C.

 Antagonista receptoriorum α2 
 Guanfacinum — receptoria α2A incitat. Praeterea in CHAD tractando adhibentur.

 Notae 

 Receptorium adrenergicum alpha-1

A