Nucleus accumbens

Nucleus accumbens (septi) est grex perikaryum (somatum) imprimis neuronorum spinalium mediorum (NSM) in parte basalis telencephali situs. Axona perikaryum NSM effectus inhibentes, neurotransmissoris GABA ope, in regiones cerebri alias exercent.

Utroque cerebri hemisphaerio unus nucleus inest. Uterque nucleus ex parte mediali, nucleo, et laterali, concha, constitutus est. Simul est corporis striati pars inferior.

Secundum functiones suas interpositus est inter corpus amygdaloideum et nucleos basales, vias mesolimbicas dopaminericas, thalamum mediodorsalem, corticem praefrontalem, ita informationis fluxum attribuendi.

Putatur, ut munera nuclei functionibus remunerationis, actionum, voluptatis, et aliis animi motibus, velut dependentiae servent.

 Anatomia macroscopica 
Attribuitur nucleus accumbens, una cum striato tubulari et tuberculo olfactorio, striato ventrali. Nomen nuclei accumbentis de vicinitate partis anterioris striati regioni septali ortum est. Secundum embryologiam tamen nucleus ipse non pars striati est.

 Anatomia microscopica 
Nucleus ex nucleo mediali et concha lateralis formatus est. Cellulae nuclei principalis accumbentis neurona spinales media (NSM) sunt: circiter 95%. Nomen neuroni spinalis medii (NSM) de aspectu suo et magnitudine emanavit: Primum multitudo spinarum dendriticarum secundum arbores dendriticas conspicue magna invenitur. Magnitudo perikarii 14 µmNeuroni perikaryon parvum: circiter 5 µm; magnum: circiter 100 µm est. Cellularum 5% interneurona sunt.

 Physiologia 
Indita neuronorum spinalium mediorum (NMS) excitatoria, ab area tegmentali ventrali, cortice praefrontali, amygdala, hippocampo sunt.

Quamquam spinae dendriticae abundant, responsa electrica NSM conspicue deminuta apparent: frequentia potentialium actionum vix 1 Hz superet. Insuper cellulis canales kalii "rimosi" sunt, quod polaritatem electricam membranaceam augeat. Praeterea NSM plasticitatem membranaceam ostendunt. Nucleo accumbente, superficiebus NSM receptoria dopamini, aut D1 aut D2, inveniuntur, quod dividuuntur neurona in greges duos, ita edita itinera et directum et indirectum instituendi:
 NMS receptoriis D1 → edita directa
 NSM receptoriis D2 → edita indirecta

 Indita ab area tegmentali ventrali 
Neurona dopaminergica ab area tegmentali ventrali (ATV) mesencephali anterioris et nucleo centrali nucleorum raphes in complexum nuclei accumbentis et tuberculi olfactorii:
Area tegmentalis ventralis, pars posteriormedialis & nucleus centralis ncc. raphes → Concham nc. accumbentis & tuberculum olfactorium

 Indita convergentia ab cortice praefrontali 
Concha nuclei accumbentis indita convergentia ab cortice praefrontali medialis (CPFm) accipit:
Cortex praefrontalis medialis → Concham (medialis) nuclei accumbentis
Convergentia causa informationem ex CPFm in nucleo accumbente coagmentari videtur. Putatur, ut fibrae nervales praefrontales in nucleum accumbentem missae relapsum ad dependentiam cocaini referant.

 Edita directa et indirecta 
Iter directum in mesencephali substantiam nigram et aream tegmentalem ventralem currit. Neuronis itineris directi receptoria dopaminergica D1, dynorphini, et substantiae P sunt.

Iter indirectum primum in pallidum et hypothalami structuras, postea in mesencephalon currit. Cellulae nervales itineris indirectem autem receptoria dopaminergica D2, receptoria adenosini 2A (2A2), et enkephalinum exprimunt.

 Historia investigationum nuclei accumbentis 
Anno 1954 OLDS and MILLER aream nuclei septales centrum voluptatis descripserunt.

 Notae 

 Dependentia (medicina)
 Depressio (psychiatria)

Accumbens septi nucleus