Sicbeis

Sicbeis;  pp. 315-317 (conversio Latina nominis Arabici السكباج al-sikbāj) est ferculum in textibus Arabicis a saeculo X celebratum. Id nomen ultimam originem suam Persicam esse reclamat, qua lingua mediaevali sik "acetum" et bāg "decoctum" significabant.Charles Perry in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, Medieval Arab Cookery (Totnes: Prospect Books, 2001) pp. 259, 490 Ex Arabico derivantur nomina ferculorum in Europa mediaevali paratorum, videlicet Latinum scapeta,"De scapeta piscium: ad scabetiam, recipe ...":  IV.2 Catalanum escabeig, Hispanicum escabeche, Francogallicum medium espinbesche, 2.4.43, 2.5.134; Andrew Smith in Harlan Walker, ed., Fish: food from the waters (Totnes, 1998) ;  Occitanum scabeg no. 20; Carole Lambert, "La cuisine occitane à partir d'un réceptaire culinaire languedocien et de sources annexes" in Archéologie du Midi Médiéval no. 15-16 (1997) p. 297. (cf. Arabicum Algeriense skabetch) verbaque Italiana regionalia inter quae scabbeci in Sicilia.Luigi Milanesi, Dizionario Etimologico della Lingua Siciliana (Mnamon, 2015) . Clifford Wright, The Little Foods of the Mediterranean (Cantabrigiae Mass.: Harvard Common Press, 2003)  ("mulinciana a schibecci" et "cucuzzeddi fritti cu schibecci", paropsides duae de melongena fricta e sicbeis) Methodus autem, multo antiquior quam ea mediaevalia nomina, iam apud Apicium brevissime descripta est: "Ut pisces fricti diu durent: Eodem momento quo friguntur et levantur ab aceto calido perfunduntur."Apicius sive De re coquinaria 1.9.1

Sicbeis vel sikbāj, fide Baghdādī auctorisque anonymi Kitāb waṣf al-ʿaṭima al-muʿtada, coqui hoc modo saeculis XIII et XIV confecerunt. Carnem satis adiposam in offas praecisam ex aqua elixaverunt; eximierunt; cinnamomo et coriandro leviter condierunt. Ius e cepis, porris, carotis, melongenis praecoctum super carnem infuserunt; rursus coxerunt. Cui iam partim coctae mixturam aceti et suci dactylorum superfuserunt, safrano tinxerunt. Ferculum iam coctum prope ignem posuerunt, concisis et inspersis amygdalis, uvis siccis, ficis siccis. (vide  pp. 77-78); 

Saepe ergo a principio praecepta sicbeidis carnes animalium plurium postulaverunt. Semel apud thesaurum Kanz al-fawāʾid fī tanwīʿ al-mawāʾid, saeculo XIII vel XIV in Aegypto scripto, non pluralitas carnis sed vervecina tanta praecepta est.

Nautae nihilominus regionumque littoralium incolae sicbeis de cibo marino sine dubio cognoscebant. Scriptor enim qui "Buzurg ibn Shahriyār" appellatur, libri  de mirabilibus Indiae rebus auctor, iam saeculo X exeunte sicbeis ferculum praecipuum de piscibus factum suggessit. cap. 58; ,  Unum praeceptum in illo thesauro repertum, methodo omnium simplicissima adhibita, non carnes sed pisces mandavit: quo praecepto recipiuntur piscis recens, acetum, mel, tritura ʿaṭrāf al-ṯīb, piper, cepa, safranum, oleum sesaminum, farina.;  p. 575; ,  Si sicbeis de piscibus epulum gentium maritimarum fuerit, facilius intellegitur cur sicbeis praecipue de piscibus ad populos mediterraneos occidentalioribus transmissum est. Eisdem enim saeculis scripta sunt prima recepta Europaea huius ferculi, omnia de piscibus composita (videlicet Latinum fortasse apud aulam Neapolitanam, Catalanum aut ibidem aut in Hispania, Occitanum fortasse Montispessulani, Francogallicum Lutetiae elaboratum), e quibus provenit traditio scapetae Europaeae et Americanae.

Sicbeis inter celeberrima fercula a populis Arabice loquentibus semper habebatur. Auctor de hoc ferculo antiquissimus, videlicet Ibn Sayyār al-Warrāq saeculo X scribens, eas res mandans, ad praecepta sua culinaria fabulam praefixit de fama antiqua sicbeidis: Chosroem I regem Persarum saeculi VI omnibus suis coquis praeparationem ferculi, quod ipsi maxime delectavissent, mandavisse; omnes, separatim laborantes, idem ferculum, videlicet sicbeis, proposuisse. p. 572;  pp. 134-135 Idem auctor calipham saeculi IX Amine (Aaronis Rascidi filium), sicbeis deliciarum plenum fruentem, aequale ferculis triginta proclamavisse refert. p. 134 Anecdota etiam recitantur de  ganeone (Aaronis Rascidi fratre ex alia matre) pp. 38-40 et de , calipha paulo recentiore, ambobus sicbeis amatoribus., Murūj aḏ-Ḏahab wa-Maʿādin al-Jawhar pp. 572, 575. Sicbeis saepe in fabulis Mille noctium et unius refertur. pp. 134-135, 138. Ex alio fonte Lilia Zaouali fabulam de arte coquinaria narrat quae sicbeide sicut exemplo utitur. pp. 3-4.

 Notae 

 Bibliographia 
 Historica et etymologica







 Praecepta culinaria
 saec. X : 
 1226 : 
 saec. XIII : Kitāb al-ṭabīḫ fī'l-Maǧrīb wa'l-Andalūs (A. Huici Miranda, ed., La cocina Hispano-Magrebi en la España almohade [Matriti, 1965]; Charles Perry, interpr., An Anonymous Andalusian Cookbook of the 13th Century)
 saec. XIII exeunte : 
 saec. XIV? : 
 saec. XIV : 
 saec. XIV : 
 1300/1309 : 
 ante 1390 : 
 c. 1393 : 
 2009 : Lilia Zaouali, Medieval Cuisine of the Islamic World (Berkeleiae, 2009) p. 77 ("sikbāj with eggplant") 
 2013 : Habeeb Salloum et al., Scheherazade's Feasts: Foods of the Medieval Arab World (University of Pennsylvania Press, 2013) p. 123 ("samak al-sikbāj") 

 Nexus externi 
 Historica
 {{ec|id=Jurafsky (2009)|c=Dan Jurafsky, "Ceviche and Fish & Chips (2009) apud The Language of Food }}
 Marie Josèphe Moncorgé, Liliane Plouvier, "Le merveilleux voyage de l'escabèche" apud OldCook 

 Praecepta
 "Sardines à l'escabèche {recette pied-noir de famille}" apud Rose & Cook "Skabetch: un met succulent et facile à préparer" apud Focus Algerie''

Categoria:Fercula e carnibus
Categoria:Fercula e piscibus
Categoria:Fercula generis sicbeis
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Arabica
Categoria:Verba Arabica mutuata