Psalmus 58

Psalmus 58 (enumeratione Graeca psalmus 57 dictus) libri Psalmorum verbis "Si vere utique" vel "Numquid vere" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum 'Ne destruxeris'. David. Miktam" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista ultionem praecatur"Prayer for Vengeance", titulus in New Revised Standard Version apud BibleGateway.

Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Hoc Psalmo celebratur memorabilis quaedam Ierosolymae liberatio, quum in eius excidium conspirassent multi Reges. Ubi autem Propheta (quisquis fuerit author) Deo gratias egit, occasione inde sumpta, magnificis elogiis foelicem eius urbis statum extollit, quod Deum habeat perpetuum salutis suae custodem. Neque enim satis fuisset, pios sentire et agnoscere semel Dei manu se fuisse servatos, nisi in posterum confiderent se Dei eiusdem praesidio salvos fore, quia in populum peculiarem adoptati essent. Ideo Propheta in eo praecipue insistit, non frustra in mente Sion erectum esse sanctuarium Dei, sed illic invocari eius nomen, ut in populi sui salutem virtus eius conspicua appareat. Porro ex argumento colligere licet, Psalmum post mortem Davidis fuisse compositum. Fateor quidem Davidi infestos fuisse quosdam exteros Reges, nec per eos sterisse quominus Ierosolymam funditus delerent: huc usque tamen progressos fuisse non legimus, ut eam obsidione premerent, ut oportuerit admirabili Dei virtute reprimi illorum conatus. Potius credibile est notari tempus Regis Achaz, quo soluta repente fuit obsidio in summa desperatione. Vel etiam tempus Iosaphat, et Asaph: quia tunc scimus non nisi caelesti auxilio Ierosolymam ab extrema clade mirabiliter servatam fuisse. Hoc quidem pro certo tenendum est, specimen unum Dei gratiae proponi fidelibus, in quo agnoscant bene et foeliciter secum agi, quod domicilium sibi elegerit Deus in monte Sion, unde ipsis in salutem praesideat.In librum Psalmorum, Iohannis Calvini commentarius (Oliva Roberti Stephani, 1557), argumentum Psalmi 58, p. 224.

 Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 58 (57) ex versione vulgata Clementina:
1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem.
2 Si vere utique iustitiam loquimini,
recta iudicate, filii hominum.
3 Etenim in corde iniquitates operamini;
in terra iniustitias manus vestrae concinnant.
4 Alienati sunt peccatores a vulva;
erraverunt ab utero:
locuti sunt falsa.
5 Furor illis secundum similitudinem serpentis,
sicut aspidis surdae et obturantis aures suas,
6 quae non exaudiet vocem incantantium,
et venefici incantantis sapienter.
7 Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum;
molas leonum confringet Dominus.
8 Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens;
intendit arcum suum donec infirmentur.
9 Sicut cera quae fluit auferentur;
supercecidit ignis, et non viderunt solem.
10 Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum,
sicut viventes sic in ira absorbet eos.
11 Laetabitur iustus cum viderit vindictam;
manus suas lavabit in sanguine peccatoris.
12 Et dicet homo: Si utique est fructus iusto,
utique est Deus iudicans eos in terra.

 Ecclesia Catholica Romana 
"Tres vero psalmi 57 (58), 82 (83) et 108 (109), in quibus præponderat indoles imprecatoria, omittuntur in Psalterio currente".Institutio generalis liturgia horarum, numerus 131.

 Notae 

 Nexus externi 

 Psalmus 57 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
 Psalmus 57 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
 Psalmus 58 in Nova Vulgata
 Psalmus 58 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum