Franciscus Robert

Franciscus, vulgo François Robert,De praenomine vide  in indicem qui saeculo XIX ineunte floruit, fuit coquus.

Iuxta Raimundus de Boisgelin de Cucé cardinalem archiepiscopum Aquissextiensem coquus meruit. Quo anno fere 1789 emigrato, Robert se restaurator in Palatio Regio Parisiensi cum fratre constituit. Sub hoc titulo a Grimod de la Reynière in Almanach des gourmands anno 1803 necnon postea laudatus est. Anno autem fere 1806 popinam fratri commisit: ipse enim convocatus est ad hospitium "cuiusdam nobilis" (d'un grand personnage) dirigendam, videlicet Hieronymi Bonaparte.; cf.  vol. 1 pp. 4-5, vol. 2 p. 98 Epulum matrimoniale die 22 Augusti 1807 paravit huius cum . Robert ipse Antoninum Carême convocavit ut ad illam cenam inter subalternos laboraret; ipse ut coquinae praefectus iuxta Georgium principem regentem operam daret. Carême annis posterioribus Robert praeceptorem suum coquorumque eius temporis principem censebat. Opus Carême Le Maître d'hôtel français fratribus Robert dicatum est. vol. 1 praeliminaria et pp. 78-88,  pp. 53-55

 Notae 

 Bibliographia 
 Fontes fere coaevi
 1803-1810 : 
 1804 : Louis-Marie Prudhomme, Miroir de l'ancien et du nouveau Paris, avec treize voyages en vélocifères dans ses environs (Lutetiae) vol. 2 p. 83
 1822 : 
 1825 : Ioannes Anthelmus Brillat-Savarin, Physiologie du goût vol. 1 p. 277, vol. 2 p. 200
 1828 : 

 Eruditio


Categoria:Nati saeculo 18
Categoria:Mortui saeculo 19
Categoria:Coqui
Categoria:Artifices Franciae
Categoria:Maria Antonius Carême
Categoria:Popinarii