Civetum

Civetum"condimentum gratissimum, quod civetum vocamus"  seu civerium"civerium": ; "civesium" (si vera lectio sit): An etiam "caepatum"? Cf. "embammata omnis generis, saccharata, salviata, alliata, caepata, oxypora"  (Francogallice civet) est Ius ad condiendas carnes praecipue venatas pulpasque crustaceorum. E cepis incipit; aut sanguis animalium aut taumali crustaceorum additur. In gastronomia Francica saepius, sed etiam in aliis nonnullis, usitatum est. Civerium leporis (scilicet de lepore Europaeo) et cuniculi necnon apri praeter alia celebrantur. Civerium polypi in insulis oceani Indici paratur.

 Notae 

 Bibliographia 
 Fontes antiquiores
 c. 1300 : Enseignements 9-18, 218-220 (Grégoire Lozinski, ed., La Bataille de Caresme et de Charnage [Lutetiae: Honoré Champion, 1933] pp. 181-187) alibi ("chivez, chivé, civé")
 saec. XIV : 
 1300/1309 : 
 c. 1335 : 
 1511 : Nicole de la Chesnaye, La Condamnacion de bancquet. Lutetiae, 1511 (P. L. Jacob, ed., Recueil de farces, soties et moralités du quinzième siècle [Lutetiae, 1859] p. 310) ("Veez-en cy de trop plus parfaictes Que cyve ne galimaffrée ...") editio 1876
 1725 : Noël Chomel; R. Bradley, ed., Dictionaire oeconomique, or The family dictionary. Londinii: D. Midwinter, 1725 

 Eruditio
 "Civerium" in Marianne Bouchon, "Latin de cuisine" in Archivum Latinitatis Medii Aevi vol. 22 (1952) pp. 63-76
 Patrick Rambourg, Le Civet de lièvre. Un gibier, une histoire, un plat mythique. Lutetiae: Jean-Paul Rocher Éditeur, 2003. ISBN 2-911361-31-8

!
Categoria:Ars coquinaria Francica
Categoria:Conditurae
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea