Samogitia

SamogitiaE.g. in epistola Francisci papae Petro Erdő anno 2013 data. vel SamogetiaTabulam videas. vel Samagitia...naturalis Samagitia integra remaneat (Joannis Dlugossii Annales seu cronicae incliti regni Poloniae, libri X-XI, Varsoviae 1997, p. 68; Caesaris Baronii Annales Ecclesiastici, vol. XXVII, Barri-Ducis 1874, p. 357, etc.) (Samogitice Žemaitėjė, Lituanice Žemaitija) est regio historica in parte septentrio-occidentali Lituaniae. A Samogitis, gente Lituanica, lingua Samogitica utentibus, habitata est.

Historia
Initio saeculi XIII Samogiti ab ordine Livonico defendebatur. Anno 1236 Samogiti cum Lituanis sociis in pugna apud Saule equites vicerunt. Anno ordine Livonico apud Durbe victo Mindaugas magnus dux Lituaniae  de religione Catholica destitit, Samogitia autem ducatus sui iuris fit, sed gradatim ad Lituaniam adiungebantur. Jagaelus Ordini Samogitiam dedit, cum Samogitae Kenstuti inimici eius partem cepissent, des seditione facta Samogitia sub imperio Ordinis non manebat. Anno 1442 ut ducatus Samogitiae in Magnum Ducatum Lituaniae inclusa est, quod Lituanice plene Magnus ducatus Lituanorum Russorum Samagitarum aliorumque nominabatur. Samagiti ultima gens Europae est, quae a paganismo destitit; solum saeculo XV baptizati sunt. De moribus eorum paganis etiam Ioannes Lasitius librum composuitDe diis Samagitarum caeterorumque Sarmatarum et falsorum Christianorum, 1615.. MednicumCf. Codex Mednicensis seu Samogitiae Dioecesis; Synodus Diaecesana Mednicensis, 1752; ecllesia cathedralis Mednicensis, — Ianociana...  vol. I, Varsoviae et Lipsiae 1776, p. 236; etiam Medenicenis, Medeniczensis) (nunc Samogitice Varnē) in Samogitia sedes dioeceseos erat. Nunc dioeceseis Siauliensis et Telsensis existunt, quarum sedes Samogitice Šiaulē et Telšē appellabantur.

Notae

Nexus interni
Calvaria Samogitiensium

Nexus externi

 Situs de Samogitia 
 Situs de Samogitia 

Categoria:Regiones Lituaniae
Categoria:Balticum