Quintus Cornuficius

Quintus Cornuficius (obiit in Africa anno 42 a.C.n.) fuit dux Romanus qui bello civili provinciam Africam in senatus potestate tueri voluit et triumviris restitit. Amicus dives Ciceronis erat quicum epistularum commercio coniunctus erat.
De gente
De plebeia gente Cornificiorum nihil ante primum saeculum a.C.n. accepimus. Nescimus quatenus, immo an omnino Quintus cum illo Lucio Cornificio cognatus sit qui fautor Octaviani consulatum anno 35 a.C.n. gessit et partes adversas sequebatur. Cicero patrem Quinti Cornufici socium in republica conservanda  habuisse scribebatAd familiares XII.28.2 (ad Cornuficium)ː Quod societatem rei publicae conservandae tibi mecum a patre acceptam renovas, gratum est, quae societas inter nos semper, mi Cornifici, manebit (fortasse tempore Catilinae coniurationis ?).

 De cursu honorum 
 48/47 a.C.n. Quaestor pro praetore Illyricum cum duabus legionibus  adversus Pompeianos tuetur una cum Aulo Gabinio et Publio VatinioBellum Alexandrinum 42-44..
 45 a.C.n. Praetor (ut videtur) ob res bene gestas auguratu a Caesare donatur.
 44-42 a.C.n. Proconsul Africae Veteris, postquam triumviri Romae rerum potiti sunt, Tito Sextio, Africa novae praesidi, in nomine Octaviani poscenti provinciam tradere recusavitAppianus IV.53.. Praeterea viros a triumviris proscriptos in provinciam recipibiebatAppianus IV.36 et copias Sexto Pompeio in Siciliam mittebatDio Cassius 48.17.. Mox tamen proelio victus est. Victoriam quandam antequam omnino vinceretur rettulisse videtur quoniam titulus IMP(erator) in eius nummis legiturː unde constat a suis militibus imperatorem proclamatum esse.

 De nummis Cornuficii 
In Africa et denarios et aureos isdem saepe formis signavit ad stipendia militum solvenda. Ex una parte inveniuntur sive caput Africae elephanti spoliis ornatum, sive caput cornutum Iovis Ammonis hoc est Iovis Africi sive caput Cereris. Ex altera parte Iuno Sospita ipsum Cornuficium augurali vestitu ornatum et lituum tenentem coronat. Hic est titulusː Q. CORNVFICI AVGVR IMP. Numismatistae septem formas ad rectas partes et undecim ad aversas numeraveruntMichel Amandry, "Le monnayage de Q. Cornuficius. A propos de la découverte de la rue des Farges à Lyon 1978" in Trésors monétaires XX, BNF, 2002. Illi nummi hodie rarissimi sunt.
 Notae 

 Fontes 
 Appianus, libro quarto Bellorum civilium  36 et 53.
 Bellum Alexandrinum 42-44 et 47.
 Cicero, libro duodecimo Epistularum ad familiares epistulae 17-30 
 libro duodecimo Epistularum ad Atticum, ep. 14.2
 Cassius Dio, Historia Romana,  libro XLVIII cap. 17.6 et 21.
 Nummi Quinti Cornuficii apud Dioscuros

 Plura legere si cupis 
F.L. Ganter, "Q. Cornuficius", Philologus, 1894ː 132-146
 François Hinard, Les proscriptions de la Rome républicaine. Romae: École française de Rome, 1985, ISBN 2-7283-0094-1 (Collection de l'École française de Rome, 83) : 462 Hic legere potes
Guillaume de Méritens de Villeneuve, "Développement et transformations du camp pompéien en Sicile (été 42 – été 39 av. J.-C.)" in Les fils de Pompée et l’opposition à César et au triumvirat (46-35 av. J.-C.), Publications de l’École française de Rome, 2023: 1

 Nexus externi 
Cornuficius apud Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft

Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui 42 a.C.n.
Categoria:Milites Romani antiqui
Categoria:Proconsules Africae
Categoria:Victimae Belli Civilis (44-30 a.C.n.)