Mariamme I

Mariamme (mortua 29 a.C.n.) sive raro et per corruptelam codicum Mariamne fuit secunda uxor Herodis Magni et regina Iudaeorum. Mariamme I dicitur ut ab altera Mariamme, Simonis sacerdotis filia, distinguatur quam Herodes post eius mortem uxorem duxit. Marito duas filias peperit, Salampsionem et Cyprum, et duosTres si addideris ilum qui puer Romae obiit (BI I.435) filios Alexandrum et Aristobulum quos pater anno 8 vel 7 a.C.n. morte damnavit. Tum iamdudum ipsam Mariammen necari iusserat (29 a.C.n. ?)Flavius Iosephus, Ant. Iud. XV.202-239. 
 Quid Iosephus de ea tradiderit 
Hasmonaea gente orta Mariamme erat filia Ionathanis Alexandri, Aristobuli II regis filii, et Salomae Alexandrae , ethnarchae Hyrcani II filiae. Ita neptis erat amborum fratrum qui bello inter se  indicendo Hasmonaeorum dynastiam praeceps dederunt. Herodes primam uxorem Dorim repudiaratFlavius Iosephus BI I.241. Ant. Iud. XIV.300. ut illam adfinitatem cum regnante gente Hasmonaeorum sibi pararet (sponsalia 40 a.C.n., matrimonium 37 a.C.n.), per quam non iam absurde regnum petere Romanis visus est. Secundum historicum Iosephum, qui de Herodis rebus Nicolaum Damascenum secutus videtur, zelotypia et insano formosissimaeAnt. Iud. XV.237 ː κάλλει δὲ σώματος καὶ τῷ περὶ τὰς ἐντεύξεις ἀξιώματι μειζόνως φράσαι τὰς κατ' αὐτὴν ὑπερῆγεν uxoris amore vexabatur Herodes, quae  superbe et aspereBI I.436 ː τοσοῦτον γὰρ ἦν μῖσος εἰς αὐτὸν τῆς Μαριάμμης, ὅσος ἐκείνου πρὸς αὐτὴν ἔρως et Ant. Iud. XV.219 ː Ἡ δὲ τὰ μὲν ἄλλα σώφρων καὶ πιστὴ πρὸς αὐτὸν ἦν, εἶχεν δέ τι καὶ γυναικεῖον ὁμοῦ καὶ χαλεπὸν ἐκ φύσεως et ibidem 237 ː γυνὴ καὶ πρὸς ἐγκράτειαν καὶ πρὸς μεγαλοψυχίαν ἄριστα γεγενημένη, τὸ δ' ἐπιεικὲς ἔλιπεν αὐτῇ καὶ πλεῖον ἦν ἐν τῇ φύσει τὸ φιλόνεικον. cum eo agere solebat et necem propinquorum suorum, in primis fratris et avi, ei aperte obiciebat BI I.437 ː φανερῶς ὠνείδιζεν αὐτῷ τὰ κατὰ τὸν πάππον Ὑρκανὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἰωνάθην et Ant. Iud. XV.239 ː ἠνία δ' αὐτὴν καὶ τὰ περὶ τοὺς οἰκείους καὶ ταῦτα πάντα πρὸς ἐκεῖνον ὡς ἐπεπόνθει λέγειν ἠξίου .

Itaque Herodes sororis et matris, quae Mariammen ob nobilitatem generis eas superbis verbis offendentemBI I.438 ː καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα δειναῖς ἐξύβριζεν λοιδορίαις et Ant. Iud. XV.220 ː  ἀναφανδὸν δὲ τήν τε μητέρα καὶ τὴν ἀδελφὴν ἐπὶ δυσγενείᾳ διεχλεύαζεν καὶ κακῶς ἔλεγεν oderant, fictis criminibus, simul et suspicionibus e zelotypia ortis motus amorem in odium vertit. Tum quod accidere necesse erat accidit ː Herodes qui coniurationes adversus se ubique videbat uxorem per iudices damnari et necari iussit. Mariammae tamen desiderium eum usque ad deliriumBI I.444. diu persecutum esse dicitur.

 In theatro moderno
Iosephi relatio optimum argumentum tragoediae multis scriptoribus visum estHadas Lebel, pp.236-241. ː e qua Voltaire anno 1724 unam e primis tragoediis suis duxit MariamneQuam hic legere potes.  inscriptam, quae tamen risum potius quam admirationem movitObservationes criticae eodem anno publicatae nec magis placuit anno 1762 emendata ab auctore et in scaenam iterum producta. Tum scaenae Francogallicae Maria(m)ne iam dederant Alexander Hardy anno 1610 et Tristan l'Hermitte anno 1636Hic legere potes qui optimus poeta e tribus vulgo iudicatur. Anno 1725 adhuc Augustinus Nadal novam tragoediam MariamneHic legere potes in scaenam producebat.

Apud Germanos Fridericus Hebbel est auctor tragoediae Herodes und Mariamne (Latine Herodes et Mariamme) Vindobonae anno 1849 primum in scaenam productaeHic legere potes.

Item apud Hispanos Pedro Calderon de la Barca personam Mariammen in fabulam El mayor mostruo del mundo  (1635, publicata 1637)) inducebatHic legere potes Editio posterior sed veritatem historicam parvi faciens omnia suo arbitrio mutabat (e.g. Octavianum rivalem Herodis apud pulchram Mariammen faciebatǃ). Idem argumentum iterum tractavit Gaspar Montesino (Herodes Ascalonita y la hermosa Mariana, 1725Hic legere potes).

Primus omnium apud Italos Ludovicus Dolce MariannaHic legere potes anno 1565 publicavit.

Anglice quoque deploratum est Mariammae miserum fatum et libet memorare The Tragedy of Mariamne, the faire Queene of JewryHic legere potes Cf A.C. Dunstan, Examination of two English Dramas : "The Tragedy of Mariam" by Elizabeth Carew, and "The true Tragedy of Herod and Antipater : with the Death of fair Marriam" by Gervase Markham and William Sampson, 1908. (Elisabeth Tanfield Cary, 1613), Herod and Antipater, a TragedyThe true tragedy of Herod and Antipater with the death of faire Marriam. According to Iosephus, the learned and famous Iewe. As it hath beene, of late, diuers times publiquely acted (with great applause) at the Red Bull, by the Company of his Maiesties Reuels. Written by Geruase Markham, and William Sampson. Gentlemen. Hic legere potes (Gervasa Markhard et Gulielmus Sampson, 1622), Herod and MariamneHic legere potes (Samuel Pordage, 1673), Mariamne : a tragedyHic legere potes (Elijah Fenton, 1723). Lord Byron non tragoediam sed brevem elegiam Mariammae dicavit ː Lament for MariamneHic legere potes.

Multa opera igitur de Mariammae tragica historia scripta sunt, nullum tamen quod per orbem terrarum famosum sit.
 In pictura 
In nonnullis exemplaribus  manuscriptis libri Iohannis Boccacii de claris mulieribus variae picturae Mariammae sine auctore inveniuntur. Boccacius primus e modernis reginam antiquam glorificavit.

Iohannes Gulielmus Waterhouse Mariammen a sede iudicii proficiscentem anno 1887 pinxit.

 Plura legere si cupis 
 Grant, Michael. Herod the Great. New York: American Heritage Press, 1971. ISBN 0-07-024073-6.
 Günther, Linda-Marie. Herodes der Große, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2005, ISBN 3-534-15420-7 (Gestalten der Antike).
 Hadas-Lebel, Mireille, Hérode, Fayard, 2017
 Kasher, Aryeh et Eliezer Witztum. King Herod: A Persecuted Persecutor. A Case Study in Psychohistory and Psychobiography. Berlin and New York: Walter de Gruyter, 2006.
 Prause, Gerhard, Herodes der Große. Die Korrektur einer Legende, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1990, ISBN 3-421-06558-6.
 Schalit, Abraham.  König Herodes : Der Mann und sein Werk. Berolini : W. de Gruyter, 1969.
 Schwentzel, Christian-Georges. Hérode le Grand. Paris: Pygmalion, 2011.
 Vogel, Manuel. Herodes. König der Juden, Freund der Römer. Evangelische Verlags-Anstalt 2002, ISBN 3-374-01945-5 (Biblische Gestalten 5).

 Notae 

 Nexus externi 
Tabula I. Waterhouse cinematographice explorata et explicata

Categoria:Iudaea
Categoria:Herodes Magnus
Categoria:Hasmonaei
Categoria:Morte damnati
Categoria:Reges