Rumina

Rumina est dea Latina. Bernardus de Monte-FalconisL'antiquité expliquée et représentée en figures, Seconde partie ..., Vol. 1, p. 328 sic de illa: "Rumina sive Rumilia seu Rumia dea illa erat quae mammis quas infantes sugebant preaeerat. Rumina seu Rumilia, nam utroque modo scriptum occurrit ex Ruma dicta fuit, quae vox mammam antiquitus significabat. Cum illi sacrificabatur, lacte victimae aspergebantur. ".
Augustinus, De civitate Dei, VII, 11 illam adiutricem esse Iunonis scribit: "propter illud (sc. "mammam dare animalibus") Iuppiter Ruminus appellatus est. Nolo dicere, quod animalibus mammam praebere sugentibus magis Iunonem potuit decere quam Iouem, praesertim cum esset etiam diua Rumina, quae in hoc opus adiutorium illi famulatumue praeberet."
VarroDe re rustica, II, 11 scribit deae fuisse sacellum non longe a Fico ruminali, sub Palatino monte.

Plura legere si cupis
Francesca Prescendi, "Réflexions sur le polythéisme romain au prisme d’une petite divinité : Rumina, la déesse de la mamelle allaitante" in Dieux de Rome et du monde romain en réseaux, Ausonius, 2021: 153-164
Rumina in William Smith, A dictionary of greek and roman antiquities III, London, Murray, 1895. 
 Vox ruma in A. Ernout - A. Meillet, Dictionnaire étymologique de la langue latine, Paris, Klincksieck 1985 4ed..

 Notae 

Categoria:Religio Romana