Lingua koine

Lingua koine (Graece κοινή 'communis') seu communisCf. nomen "dialectus communis" ( f. 2r) a Gesnero ad verba Graeca "διάλεκτος κοινή" vertenda scriptum in linguistica est lingua normata vel dialectos quae ex contactu duarum vel plurium varietatum (dialectorum) inter se intellegibilium eiusdem linguae orta est.Weinreich 1953.Singler 1988. Quia locutores iam sese ante koine adventum intellexerant, ratio "koineizationis" non tam magna quam ratio pidginizationis et creolizationis est. Formatio linguae koine, pidginizationi et creolizationi dissimilis, "scopum" non habet. Continuationem quidem implicat quia locutores suas varietates linguisticas relinquere non debent.

Notae

Bibliographia
Britain, D., et Peter Trudgill. 1999. Migration, new-dialect formation and sociolinguistic refunctionalisation: Reallocation as an outcome of dialect contact. Transactions of the Philological Society 97(2):245–256. doi:10.1111/1467-968x.00050.
Kerswill, P. Koineization and Accommodation. The handbook of language variation and change, ed. Peter Trudgill et N. Schilling-Estes, 669–702. Oxoniae: Blackwell Publishing.
McWhorter, John H. 1998. Identifying the creole prototype: Vindicating a typological class. Language 74(4):788–818. JSTOR 417003. doi:10.2307/417003.
Mesthrie, R. 2001. Koinés. Concise encyclopedia of sociolinguistics, ed. R. Mesthrie, 485–489. Amstelodami: Elsevier.
Siegel, Jeff. 1985. Koines and koineization. Language in Society 14(3):357–378. doi:10.1017/s0047404500011313.
Trudgill, Peter. 1986. Dialects in contact. Oxoniae: Blackwell Publishing.

Continuum dialectorum
Intellegibilitas mutua
Lingua franca
Lingua Graeca antiqua communis
Registrum (linguistica)
Sprachbund

Categoria:Cultura
Categoria:Linguistica
Categoria:Sociolinguistica