Psalmus 47

Psalmus 47 (enumeratione Graeca psalmus 46 dictus) libri Psalmorum verbis "Omnes gentes, plaudite" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo regnum Dei super nationes habitum tractatur."God's Rule over the Nations", titulus in New Revised Standard Version apud BibleGateway.

 Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 47 (46) ex versione vulgata Clementina:
1 In finem, pro filiis Core. Psalmus.
2 Omnes gentes, plaudite manibus;
iubilate Deo in voce exsultationis:
3 quoniam Dominus excelsus, terribilis,
rex magnus super omnem terram.
4 Subiecit populos nobis,
et gentes sub pedibus nostris.
5 Elegit nobis haereditatem suam;
speciem Iacob quam dilexit.
6 Ascendit Deus in iubilo,
et Dominus in voce tubae.
7 Psallite Deo nostro, psallite;
psallite regi nostro, psallite:
8 quoniam rex omnis terrae Deus,
psallite sapienter.
9 Regnabit Deus super gentes;
Deus sedet super sedem sanctam suam.
10 Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham,
quoniam dii fortes terrae vehementer elevati sunt.

 Lectio Christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates Christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".Catechismus Catholicae Ecclesiae,  numerus 2641.

 Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 
Institutio generalis de Liturgia Horarum, 111. Titulus Psalmi 47 in Liturgia horarum est Dominus universorum regem.

 Interpretatio 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, interpretationem Christianam faciens, sic argumentum psalmi descripsit:
Putant nonnulli, Psalmum hunc fuisse compositum quando dedicatum fuit templum, et arca foederis in Sanctuario locata. Sed quia parum firma est divinatio, praestabit, nisi fallor, omissa illa circunstantia, expendere quid contineat, et in quem praecipue usum aptandus sit. Dubium quidem non est ad solnennes conventus fuisse destinatum: quod ex toto contextu colligere promptum est. Imo fieri potest ut ante templum extructum quum adhuc in tabernaculo quiesceret arca, Levitis fuerit dicatus a Davide. Quisquis autem fuerit author, hortatur non Israelitas modo, sed omnes populos ad purum unius Dei cultum. Quanquam praecipue gratiam, qua Deus genus Abrahae pro illo tempore dignatus erat, extollit: sicuti etiam ex fonte illo salus toti mundo oritura erat. Vaticinium tamen de futuro Christi regno continet: quia gloriam quae tunc in umbratili Sanctuario fulgebat, longe lateque conspicuam fore docet: quando Deus ipse gratiae suae radios procul emittet, ut in societatem coalescant Reges et populi cum Abrahae filiis.In librum Psalmorum, Iohannis Calvini commentarius (Oliva Roberti Stephani, 1557), argumentum Psalmi 47, p. 221.

 Notae 

 Nexus externi 

 Psalmus 46 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
 Psalmus 46 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
 Psalmus 47 in Nova Vulgata
 Psalmus 47 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum