Ab eleemosynis

Ab eleemosynisFons nominis Latini ː Carolus Patinus, Imperatorum Romanorum numismata ex aere mediae et minimae formae..., Argentorati, 1671  p. 131 tertio versu tertii paragraphi apud Gallica. Ad exemplar munerum antiquorum a rationibus, ab epistulis etc. effectum est. vel eleemosynariusDu Cange, definitio. Orthographia elemosynarius quoque accepta est. in Ecclesia Catholica Romana erat titulus, iam sexto saeculo in fontibus memoratus,  eius qui eleemosynas pauperibus dividebat atque  nonnullis insuper liturgicis officiis fungebatur. Plerumque non multum a capellano differebat. In Francia et in Anglia eleemosynarii qui regis eleemosynas administrabant personae spectatae dignitatis erant et Magni Eleemosynarii appellabantur (quae dignitas in Francia a rege Carolo VIII creata est). In Anglia hic titulus hodieque in usu est apud regiam domum.

Hodie in Francia ab eleemosynis dicitur homo a quacumque probata religione (non tantum catholica aut christiana) missus qui apud exercitumDecretum 3 Mai 2017 apud Legifrance. Patrick Le Gal (episcopus apud exercitus), Faut-il encore parler d'aumônier militaire?, 2007 aut in carcereMinisterium Iustitiae, de cultu in carceribus aut in valetudinario quodam ministerium suum absolvat ne solacium religionis ibi egentibus desit. Stipendium a civitate Francica accipit postquam persona grata probatus est.
 Notae 

Si vis plura legere
Bernd-Ulrich Hergemöller, 'Elemosinarius'. In: Lexikon des Mittelalters (LexMA). tomo 3, Artemis & Winkler, München/Zürich 1986 ː 1802 f. ISBN 3-7608-8903-4 

Categoria:Munera in Ecclesia
Categoria:Tituli