Territorium Altaicum

Territorium AltaicumVb. adiect. "Altaicum", cf. nomina biologica: Aconitum altaicum, Allium altaicum, Colpodium altaicum, Diarthron altaicum, Psammothidium altaicum etc.Etiam nomine provinciae Altaicae appellatur (V. Nikitin, M. Silantjeva, Violae (Violcaeae) provinciae Altaicae, in: Novitates systematicae plamtarum vascularium, 38, 2006, pp. 165-201). (Russice Алтайский край, tr. Altajskij kraj) est subiectum Foederationis Russicae, die 28 Septembris 1937 formatum et ex anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Sibericum inclusum. Aream 167 996 chm² et plus 2350 milia incolarum (anno 2018) habet. 

Fines 
In meridie Siberiae Occidentalis situm et cum re publica Altai (in meridie-oriente) ac regionibus Novosibirscensi (in septentrione) et Kemerovensi (in septentrio-oriente) Russiae atque regionibus Pavlodarensi (in occidente) et Kazachstanica Orientali (in meridie-occidente) Kazachstaniae conterminum.

Urbes
Caput est Barnaulia. Aliae urbes territorii sunt Belokuricha, Biscum, Saxum ab Obium (Kamen'-na-Obi), SerpentariaVulgo Zmeinogorsk, —  De metallifodina Serpentaria «Змеевский (или Змеиногорский) рудник», — Andreae Sytin Petrus Simon Pallas botanicus,
Moscoviae 1997, p. 307. etc.

Hydrographia
Obius flumen territorii maximum est, quod hic a confluenia Biae et Catunae oritur et Aleium Tiumyssum Tscharyschum acccolas recepit. Culundinensis et Burlinensis lacus salsi in territorio siti sunt. 

Monumenta
Spelunca Denisova monumentum archaeologicum magni momenti est.

Notae

Nexus externi

 Situs interretialis territorii Altaici proprius. 

!