Flacourtia jangomas

Flacourtia jangomas est species arborum fructiferarum in India austro-occidentali sponte gignens, per Asiam australem et orientalem culta propter fructus edules et medicinales, interdum propter lignum excisa. Binomen ab Ernesto Adolpho Raeuschel anno 1797 statutum est post Ioannem de Loureiro, qui sub nomine Stigmarota jangomas anno 1790 descripserat, verbis de origine "habitat culta in Cochinchinâ; puto quod etiam agrestis" additis.

 Notae 

 Bibliographia 
 Fontes antiquiores
 Ioannes de Loureiro, Flora Cochinchinensis (Olisipone, 1790) vol. 2 p. 634
 Garcias ab Orta, Colóquios dos simples e drogas da Índia (Goae, 1563) colloquium 28; versio Latina 1567 p. 213 "De iamgomas"
 Ernst Adolf Raeuschel, Nomenclator botanicus 3a ed. (1797) pp. 280, 290

 Eruditio recentior
 Md. Aktar Hossain, Mandira Sen, Muhammed Ikhtiar Uddin Jewel, Md. Alamgir Kabir, "Propagation of Flacourtia jangomas: an approach towards the domestication of a wild fruit species in Bangladesh" in Dendrobiology vol. 65 (2011) pp. 63-71
 L. Arul Pragasan, N. Parthasarathy, "Flacourtia jangomas (Lour.) Raeusch. (Flacourtiaceae): a new record to tree flora of southern Eastern Ghats, India" in Journal of Economic and Taxonomic Botany vol. 34 no. 2 (2010)

 Nexus externi 

 "Flacourtia jangomas" apud Pacific Island Ecosystems at Risk (PIER)
 "Coffee plum" apud Flowers of India

Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Salicaceae
Categoria:Taxa Raeuschel
Categoria:Taxa 1797
Categoria:Fruges Asiae australis
Categoria:Species ligna ferentes
Categoria:Plantae medicinales