Ioannes Martinov

Ioannes Michaelis f. Martinov (Russice Мартынов, i.e. Martynov; Francogallice Jean Martinov, Martinof, Casani die 7 Octobris 1821 natus; Canois die 26 Aprilis 1894 mortuus) fuit Iesuita Russicus et historicus.

Vita
In Universitate Petropolitana eruditus,  e Societate Iesu in amicitiam venit. Anno 1845, novitius Societatis Iesu annoque 1851 sacerdos Catholicus factus est. Anno 1854, Martinov et  et alii Iesuitae Russici a gubernatione Russica damnati sunt, qua de causa in patriam reverti nequibat. Lutetiae habitabat, et multa opera Latine et Francogallice imprimis de antiquitatibus Slavonicis composuit.

Opera Latina
 Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus, Bruxellis 1863.
 Cursus vitae et certamen martyrii B. Josaphat Kuncevicii, Parisiis 1865.
 Saulus et Paulus Ruthenae unionis, sanguine b. Josaphat transformatus sive Meletius Smotriscius per Jacobum Suszam (Smotriscii editio)
 Stanislai Rostowski Lituanicarum Societatis Jesu historiarum libri decem, recognivit et edidit Ioannes Martinov; Parisiis, Bruxellis 1877. 

Nexus externi
 Opera Ioannis Martinov Francogallica in Vicifonte

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Iesuitae
Categoria:Incolae Casani
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Lutetiae