Honos

Honos,Honōs, honōris, m. Sic saepius apud scriptores classicos. sive honor,Honor, honōris, m. Sic saepius post aetatem classicam. est reverentia, observantia, veneratio, quam homo vel homines alicui in testimonium virtutis exhibeant. Vocabula similis significationis sunt decus, ornamentum, amplitudo. Etiam dicitur de magistratu et munere publico, et de dono vel praemio, quo alicui honorem significamus ac praestamus.

 Sententia 
"Honos alit artes, omnesque incendantur ad studia gloria." Cicero, Tusculanae disputationes I, 2, 4

 Deus 
Honos etiam a Romanis deus habitus est, pater Maiestatis.Augustinus De civitate Dei 4.21. Templum ei dicatum fuit una cum Virtute, horum simulacro separatis cellis posito.Val. Max. 1. 1. n. 8.; Cic. 6. Verr. 54. 121., Sext. 54. 116. et 2. Legg. 23. 58.; Vitruv. 3. 1.; Liv. 27. 35.; Symmach. 1. Ep. 21.; et Inscript. apud Orell. 543. Eidem Honori, ut et Saturno, Romani capite aperto, at ceteris diis velato, sacrificare solebant.Plutarchus. Quaest. Rom. 11. et 13.

 Notae 

Certamen singulare
Cursus honorum
Dignitas
Emeritus
Eponymus
Homicidium honorabile
Integritas
Medalia
Ordo
Poëta laureatus
Pudor
Seppuku
Titulus

Categoria:Virtutes