Celtis barbouri

Celtis barbouri (binomen a Radulpho Chaney anno 1927 statuta) est species praehistorica arborum fructiferorum familiae Cannabacearum in Serica aevo Pleistocaeno sponte crescens eisdem fere locis ubi hodie Celtis sinensis et C. bungeana florent. Semina huius speciei a Georgio Barbour anno 1924 primum reperta sunt.

Iuxta ossa hominidarum speciei Hominis erecti annis inter 500 000 et 250 000 viventium, in speluncis Zhoukoudian iacentia, semina arboris generis Celtis, partim combusta, reperta sunt.Ralph W. Chaney, "The Occurrence of Endocarps of Celtis Barbouri At Choukoutien" in Acta geologica Sinica vol. 14 (1935) pp. 99–118 pagina prima. Chia Lan-po, The Cave Home of Peking Man (Pechini: Foreign Languages Press, 1975) pp. 42-43 An hominidae ipsi fructus coquebant et comedebant, incertum manet.Lewis R. Binford, Chuan Kun Ho, "Taphonomy at a Distance: Zhoukoudian, "The Cave Home of Beijing Man"?" in Current Anthropology vol. 26 (1985) pp. 413-442 JSTOR

 Notae 

 Bibliographia 
 George B. Barbour, "The Loess Problem of China" in Geological Magazine vol. 67 (1930)
 Ralph W. Chaney, "Hackberry seeds from the Pleistocene loess of northern China" in American Museum Novitates no. 283 (1927)

 Nexus externi 

Categoria:Taxa Chaney
Categoria:Taxa 1927
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Cannabaceae
Categoria:Pleistocaeno nata
Categoria:Pleistocaeno exstincta