Publius Licinius Crassus

Publius Licinius Crassus (mortuus apud Carrhas 53 a.C.n.) fuit vir Romanus nobilis qui optimam spem de se dederat. Legatus Caesaris in Bello Gallico fuit ac deinde ipsius patris in bello Parthico.
De gente et moribus
Nobili gente plebeia Liciniorum ortus Publius Crassus erat secundus filius Marci Licinii Crassi bis consulis (70 et 55 a.C.n.) eiusque uxoris TertullaePlutarchus, Crassus 1. Suetonius, Caes. 50.. Ipse Corneliam Metellam, filiam Metelli Scipionis, uxorem duxit, puellam liberalibus artibus deditam et egregia indole siquidem PlutarchoPompeius 55. eam magno studio laudanti credimus. Quae mortuo Publio Crasso marito vidua Pompeio Magno postea nupsit.

Publius adulescens litteris deditus erat et Ciceronem in primis admirabatur atque ubique sequebatur adeo ut vestem mutasse dicatur tum cum magnus orator legibus Clodianis ad exsilium cogebatur, luctum suum manifestum ut faceret. Aliquatenus patrem cum illustri oratore  etiam reconciliavit : nam e Catilinae coniuratione inimici erantPlutarchus, Crassus 13.. Publius iam augur erat et Cicero ei successit in illud collegiumPlutarchus, Cicero 36..

De militia
Bello Gallico ineunte iam legatus Caesaris erat : anno 58 a.C.n. equitibus praeerat in pugna adversus AriovistumBG I.52.. Hieme 57/56 a.C.n. septimam legionem ducens hiberna prope Oceanum posuitBG II.34.. Proximo anno Caesar eum in Aquitaniam cum duodecim cohortibus et magno numero equitatus mittit ubi Sotiates ceterosque Aquitanos per se vicit et subegit. Nec facile illud bellum fuit quia Aquitani a veteranis belli Sertoriani edocti "more Romano" bellum gerebant et castris sese tuebanturBG III.20-27.Dio Cassius 39.46..

Anno 55 a.C.n. quaestor Romae fuisse videtur, quo anno pater Marcus consul iterum cum Pompeio erat. Tum denarium signavit. Anno 54 a.C.n. cum mille equitibus Gallicis delectis a Caesare datisDio Cassius 39.31. in Syriam transiit ad patrem qui bellum Parthis sua sponte, divitiarum gloriaeque avidus, intuleratPlutarchus, Crassus 17.. Mox cum exercitus Romanus prope Carrhas ab hostibus circumdatus esset, imperator filio imperavit ut cum equitibus aciem hostium infringere conaretur. Qui fortiter impetum fecit sed a fugientibus hostibus deceptus in insidias incurrit. Saucius et undique circumventus comitem aliquem rogavit ut sese gladio transfigeret. Postea Parthi caput adulescentis abscisum et hastae praefixum patri Marco ceteroque exercitui Romano ostentarunt ludibrii causaPlutarchus, Crassus 23-26. Dio Cassius 40.21. Marcus Licinius Crassus et ipse paucis post filium diebus necatus est.

De denario
Circa 55 a.C.n. Publius Licinius Crassus denariumBabelon, Description historique et chronologique des monnaies de la République romaine, 1885 : Licinia 18. Crawford, Roman Republican Coinage, 1974 :  430/1. signavit cuius in altera parte caput laureatum et diadematum deae Veneris (Caesaris in honorem ?) cum litteris S.C. (senatusconsulto) posuit, in altera vero figuram stantem in habitu militari et equum habenis tenentem cum titulo P(ublius) CRASSVS M(arci) F(ilius). Variae interpretationesHodie multi ibi figuram muliebrem, Galliae personificationem, vident. E. Babelon ad munus censorium patris (65 a.C.n.) hanc figuram referebat, quia equites Romani equum publicum sibi mandatum censoribus inspiciendum praebere debebant ; sed nihil a Marco Crasso in censura effectum tradidere auctores antiqui. Nihilominus et avus eius censor fuerat... fuere sed imago ad ipsius equestrem virtutem et equites Gallos quos patri ducturus erat alludere videtur. Fortasse senatus consultum fuit per quod Publio Licinio mandatum erat ut argento publico uteretur ad illorum equitum stipendium solvendum et alia bello Parthico necessaria comparanda...

Fontes
 Caesar libro primo de Bello Gallico capitulo 52, necnon libro secundo cap. 34 et libro tertio 7-11 et 20-27.
Dio Cassius libro XXXIX Historiae Romanae cap.31 et 46 necnon libro XL cap.21.
Plutarchus, Crassus 13, 17, 23-26.
Pompeius 55 et 74.
Cicero 33
Titus Livius, Periocha 106.

 Notae 

 Plura legere si cupis 
Jean-Pierre Bost, "« P. Crassum... in Aquitaniam proficisci iubet » Les chemins de Crassus en 56 avant Jésus-Christ", Revue des Études Anciennes,1986: 21-39
Christophe Burgeon, "La dimension morale de la déroute de Crassus fils à Carrhes en 53 avant J.-C. chez Plutarque", Folia Electronica Classica, 2021
Ronald Syme, "The Sons of Crassus", Latomus, 1980: 403-408

Crassus, Publius
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Categoria:Augures
Categoria:Participes Belli Gallici