Epaphroditus (libertus Neronis)

Epaphroditus (mortuus circa 95) fuit libertus et minister a libellis imperatoris Neronis, qui anno 68 ultimus comes patrono sibi mortem consciscenti opem tulisse dicebatur ac multo postea iussu Domitiani anno 95 aut 96 ob id ipsum necatus est. Flavius Iosephus  opera quae Domitiano imperante publicavit, Antiquitates Iudaicas cum Vita et Contra Apionem, eiNisi tamen potius de grammatico Marco Mettio Epaphrodito agitur. Sed verba Iosephi in prooemio Antiquitatum Iudaicarum (8) magis cum liberto Neronis congruunt : Ἐπαφρόδιτος ἀνὴρ ἅπασαν μὲν ἰδέαν παιδείας ἠγαπηκώς, διαφερόντως δὲ χαίρων ἐμπειρίαις πραγμάτων, ἅτε δὴ μεγάλοις μὲν αὐτὸς ὁμιλήσας πράγμασι καὶ τύχαις πολυτρόποις, ἐν ἅπασι δὲ θαυμαστὴν φύσεως ἐπιδειξάμενος ἰσχὺν καὶ προαίρεσιν ἀρετῆς ἀμετακίνητον dedicavit. Epaphroditus dominus philosophi stoici Epicteti eratF. Millar, 'Epictetus and the Imperial Court', JRS 1965(55) : 141-148..

De nomine
Nomen servile Epaphroditus idem Graece valebat atque Felix Latine, quod explicabat in Vita SyllaeCap. 34. scriptor Graecus Plutarchus. Nam Romanus dictator Epaphroditus a Graecis appellabatur. Aphrodite enim non tantum amoris sed etiam bonae fortunae dea erat. Si a patre Neronis Claudio in libertatem vindicatus est tria nomina huius liberti Tiberius Claudius Epaphroditus esse potuerunt.

 Notae 

Fontes
Dio Cassius libro  LXVII Historiae Romanae cap. 14 necnon libro LXIII cap. 29
Epictetus, Dissertationes I.19.19-23 et 26.11-12
 Suetonius, De vita Caesarum, Nero 49 et  Domitianius 14
 Tacitus, libro quinto decimo Annalium capite 55

Dessau, Inscriptiones Latinae selectae 9505

 Plura legere si cupis 
L.A. Constans, 'Les jardins d'Épaphrodite',  Mélanges de l'école française de Rome, 914(34) : 383-387
W. Eck, 'Nero's Freigelassener Epaphroditus und die Aufdeckung der pisonischen Verschwörung', Historia 1976(25) : 381-384. 

Categoria:Liberti
Categoria:Necati
Categoria:Romani antiqui