Felix qui potuit rerum cognoscere causas

"Felix qui potuit rerum cognoscere causas" est quadringentesimus nonagesimus versus secundi libri Georgicorum a Vergilio compositorum. Haec verba ad carmen didacticum Lucretii De rerum natura et ad Lucretium ipsum referri putantur: is enim causas rerum naturalium opere suo indagare conatus est.

 Contextus 
Poëta vero in hoc loco duo cognitionis genera describit:
Felix, qui potuit rerum cognoscere causas,
atque metus omnis et inexorabile fatum
subiecit pedibus strepitumque Acherontis avari.
Fortunatus et ille, deos qui novit agrestis,
Panaque Silvanumque senem Nymphasque sorores.Publius Vergilius Maro, Georgica 2.490.

Gregson Davis putat Vergilium hic analogian inter philosophum felicem et agricolam felicem fecisse.Gregson Davis, Parthenope, The Interplay of Ideas in Vergilian Bucolic (Lugduni Batavorum: Brill, 2012), 76–77.

 Notae 

 Nexus externi 
 Georgica lib. 2 in The Latin Library

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Publius Vergilius Maro
Categoria:Titus Lucretius Carus