Vladimirus Odoevskij

Vladimirus Theodori filius Odoevskij (Russice Владимир Фёдорович Одоевский, tr. Vladimir Fëdorovič Odoevskij; 13 Augusti 1804 – 27 Februarii 1869), ultimus gentis antiquae ducalis here, fuit scriptor, philosophus, paedagogus, et criticus musicus Russicus.

Inter scripta eius sunt fabulae, mythistoriae. Operibus Ernesti Hoffmann et Friderici Schelling inspiratus, opera fabulosa, phantastica et utopica scripsit. Libros, lingua moribus gentiliciis aptata compositos, ad usum vulgi rusticiRussice для народного чтения. edebat.

Cum Demetrio Venevitinov, Ioanne Kireevskij et Michaele Pogodin Societatem amoris sapientiae, Russice Общество любомудрия, anno 1823 instituit et praeses eius fuit. Vocabulum любомудрие est φιλοσοφία Graeca e radicibus Russicis compositaЛюбовь — φιλία, мудрость — σοφία; hoc nomine invento paricipes societatis a philosophis Francogallicis aevi Illuminationis separari volebant. Musei Rumiantseviani rector anno 1846 factus est.

Praeterea editor fuit quorundam periodicorum. Etiam philanthropus notus est. Anno 1861 senator Imperii Russici factus est. 

Notae

Nexus externi

 Pagina de Vladimiro Odoevskij Encyclopaediae Sovieticae Magnae editionis tertiae 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Paedagogi Russiae
Categoria:Philosophi Russiae
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Societas amoris sapientiae