Plato Zubov

Plato Alexandri filius Zubov (Russice Платон Александрович Зубов, tr. Platon Aleksandrovič Zubov), natus 15 Novembris 1767, mortuus 7 Aprilis 1822, fuit dilectus ultimus Catharinae II, imperatricis Russicae, cuius gratia anno 1793 titulum comitis et officium gubernatoris generalis Novae Russiae obtinuit, anno 1796 autem munus praefecti classis Pontis Euxini Imperii Russici aliquandiu administrabat atque titulo ducis serenissimi dignatus est. Praeterea, a Catharina omnibus fere signis laudis Russiae temporis illius ornatus, villas praediaque magna ut dona imperatricis recepit. 

Catharina II anno 1796 mortua, vis magna Platonis Zubov finita est. Praedia eius voluntate imperatoris Pauli I (filii et successoris Catharinae II) confiscata fuere, Zubov ipse ad terras alias missis est. Anno 1800 in Russiam vertit, possessiones suas olim confiscatas rursus recepit. Nonnullas menses post (iam anno 1801) autem in caede Pauli I participavit. Alexandro I Pauli filio imperatore facto, Zubov munus socii Concilii Civitatis obtinuit, vim realem autem denuo numquam habuit.

Notae

Nexus externi

 Pagina de Platone Zubov Encyclopaediae Sovieticae Magnae editionis tertiae 

Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Magnicidae
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Politici Russiae