Picus canus

Picus canus (binomen a Ioanne Friderico Gmelin anno 1788 statutum) est avis silvestris generis Pici familiae Picidarum, propinquus Pici viridis. In silvis Eurasiae a pagis Media Europae ad occidentem Oceani Pacifici oram habitat. Hieme saepe in finibus huius regionis nidi vagatur, sed in locis tropicis situm non mutat. In plerisque locis est avis rara, sed non affectionis humanae causa.

 Descriptio 
 Visus externus 
Picus canus est affatim minor quam Picus viridis, sed aliquanto maior quam Dendrocopos leucotos. Cum Pico viridi communes proprietates aspectabiles habet. Longitudo corporis 25–28 cm, amplitudo alarum 38–42 cm, pondus 90–170 g est. Caput aliquanto minor et orbicularior quam caput Pici viridis, rostrum subtilius et brevius est. Colore capitis hae duae species variant: ambo sexus Pici viridis «cappam» rubram a fronte ad cervicem habent, sed pro Pico cano illa coloratio tantum fieri potest apud maribus.

 Victus 
Victus est victu Pici viridis diversior, plerumque in formicis et imaginibus larvisque isopterorum consistens. Etiam aliis insectis (praecipue Coleopteris) et araneis vescitur.

 Bibliographia 
 Gerard Gorman, Woodpeckers of Europe: A Study of the European Picidae. Bruce Coleman, 2004. ISBN 1-872842-05-4

Categoria:Aves Europae
Categoria:Picus
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Gmelin
Categoria:Taxa 1788