Gaius Papirius Carbo

Gaius Papirius Carbo (natus saeculo 2 a.C.n.; mortuus anno 119 a.C.n.) fuit vir publicus atque orator Romanus.Marcus Tullius Cicero, Brutus 102-106; 159.

 Gens 
Gnaeus Papirius Carbo frater anno 113 a.C.n. consul, Gaius Papirius Carbo Arvina filius tribunus plebis et orator fuit. Patrem damnatum, frustra vindicare conatus est.Valerius Maximus III.7.6. Gnaeus Papirius Carbo, filius Gnaei frater, consulatum ter adeptus est.

 Cursus honorum 
Primo popularis consiliis Tiberii et Gaii Sempronii Gracchi favebat et anno 131 a.C.n. tribunus plebis legem tabellariam tulit, e qua electiones non verbatim, sed tabellis haberentur. Sed lex ab eo proposita, qua tribuni plebis per duos annos continuos iterum creari potuissent, antiquata est. Annis ab 130 ad 119 a.C.n., triumvir agris adsignandis e lege Sempronia fuit in locum defuncti Appii Claudii, Hieronymus Carcopino, "Les triumvirs de la lex Sempronia" in Autour des Gracques. Etudes critiques, Les Belles Lettres, 1967ː 129-303.   sed cum anno 121 a.C.n. factiones Optimatium et Popularium ad vim procederent, Papirius nunc ad optimates transiit. Nam cum triumvir agris adsignandis in Africam anno 121 a.C.n., Gaio Graccho succedens, missus esset ad agros prope Carthaginem dividendos epistulas senatui misit, prodigia et iram deorum manifestam renuntiantes, quibus freta senatorum factio Gracchis inimica Gaium Gracchum et Fulvium Flaccum caedere non dubitarunt, sacrilegii eos accusantes, quod agrum ab Aemiliano post Carthaginem dirutam deis sacratum profanassent.Appianus, Bell. civ. I.24.4. Iulius Obsequens 33. Hieronymus Carcopino, op. laud. pp.297-303. Inter alia renuntiavit lupos terminos agrorum e terra effodisse et abstulisse. Anno 120 a.C.n., consulatum, traditionis praemium ab optimatium factione datum, una cum Publio Manilio gessit. Eodem anno, feliciter Lucium Opimium defendebat, qui Gaium Gracchum in triumviratu collegam et tria milia civium sine iudicio necaverat.Marcus Tullius Cicero, de oratore II 106; 165 Iam anno proximo 119 a Lucio Licinio Crasso populari de vi, tamquam Scipionem Aemilianum interfecisset.Marcus Tullius Cicero, Ad Quintum fratrem II.5.3ː se munitiorem ad custodiendam vitam suam fore, quam Africanus fuisset, quem C. Carbo interemisset (verba Pompei). Ad familiares IX.21.3ː is [Carbo] et tribunus pl. seditiosus et P. Africano vim attulisse existimatus est. De oratore II.170 accusatus est. Quae suspicio pluribus illata erat, ipsi Gaio Graccho et eius sorori Semproniae exempli gratia,  eoque magis dubia videtur, quod nulla quaestio tempore mortis decreta erat.Cicero, Pro Milone VII.16. Velleius Paterculus II.4.6. Titus Livius, Periocha 59. Plutarchus, C. Grac. X.4. Damnatione imminente et ab omnibus desertus, Carbo mortem sibi ipse conscivit.Marcus Tullius Cicero, Brutus 103; Epistulae ad Familiares IX 21,3

 Plura legere si cupis 
Hieronymus Carcopino, Autour des Gracques. Etudes critiques, Les Belles Lettres, 1967


 Notae 

Carbo, Gaius
Categoria:Populares (Roma antiqua)
Categoria:Senatores
Categoria:Tribuni plebis