Publius Mucius Scaevola

Publius Mucius Scaevola (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus circa annum 115 a.C.n.) vir publicus ac iuris peritus Romanus fuit.

 Gens 
Pater eius Publius Mucius Q.f. Scaevola anno 175 a.C.n., frater Publius Licinius Crassus Dives Mucianus anno 131 consulatum gessit.

 Cursus honorum 
Anno 141 a.C.n. tribunus plebis Lucium Hostilium Tuberonem praetorium corruptionis causa in ius vocavitMarcus Tullius Cicero, De finibus bonorum et malorum II 54; IV 77, anno 136 praetor electus est. Anno 133 a.C.n. Mucius consul Tiberii Sempronii Gracchi acta adiuvit, cum Lucius Calpurnius Piso Frugi collega ea recusaretMarcus Tullius Cicero, Lucullus sive Academiorum priorum libri II 13; Plutarchus, Tiberius Gracchus'' 9,1. Anno 130 a.C.n. pontifex maximus factus est. Anno 115 a.C.n. aut antea mortuus est. Praeterea cum aliis quasi conditor iurisprudentiae Romanae erat.

 Bibliographia 


 Notae 

Scaevola, Publius
Categoria:Senatores
Categoria:Tribuni plebis
Categoria:Pontifices Maximi
Categoria:Iuris consulti Romani antiqui