Aristonicus

Aristonicus vel Eumenes III (natus saeculo 2 a.C.n., mortuus anno 129 a.C.n.) usurpator vel ultimus rex Pergami fuit.

 Gens 
Aristonicus filius nothus Attali II regis Pergami fuit.

 Regnum 
Attalus III rex, quia filios non habuit, anno 133 a.C.n. ex testamento populo Romano regnum tradidit. Urbibus regni autem libertatem proposuit. Attalo mortuo Aristonicus regnum appetivit atque sibi nomen Eumenes III assumpsit. Urbes Graecae - in primis Pergamum et Ephesus -  ei resistebant, sed apud incolas non Graecos et agricolas et praesertim servos multum potuit. Fautores suos HeliopolitasId est 'Solis cives' ː  XIV.1.38 appellabat. Mox tamen Bithynorum rex Nicomedes et Cappadocum reges auxilia adversus eum miserunt et Romani novam provinciam sibi propositam expugnare coeperunt. Anno 130 a.C.n. Aristonicus consularem Publium Licinium Crassum Divitem Mucianum in se missum interficiendum curavit. At successor Licinii Marcus Perperna eum  circumvenit atque ad deditionem coegit. Aristonicus Romam latus ibique necatus estDiodorus Siculus XXXIV; XXXV 2,26; Plutarchus, Flamininus 21,10; Gracchus 20,5-7; Publius Annius Florus I 35.

 Fontes antiqui 
Augustinus Hipponensis, de civitate Dei III.11.108.
Iulius Obsequens, De prodigiis 28.87
 XIV.1.38
Titus Livius, Periocha LIX

 Bibliographia 


 Notae 

Categoria:Nati saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Mortui 129 a.C.n.
Categoria:Reges Pergami