Gaius Flaminius

Familia 
Gaius Flaminius   plebeio genere natus, in honoribus adipiscendis et administranda republica 'homo novus' fuit. Post eum filius quoque Gaius Flaminius C.f. anno 187 a.C.n. consulatum gessit.

 Cursus honorum 
Quid ante consulatum gesserit
Flaminius anno 232 a.C.n. tribunus plebis legem tulit, qua Ager Gallicus inter agricolas dividebatur. Haec lex, quamquam Quinto Fabio Maximo Verrucoso acriter resistente, a populo rata est et, si quibusdam scriptoribus credimus,   tumultus Gallici causa anno 225 fuitPolybius, II 21. Anno 227 praetor Siciliam primus administrator Romanus rexitTitus Livius, Ab urbe condita, XXXIII 42,8. Ob quae beneficia primus e gente sua consulatum a populo adeptus est. Contra plerisque senatoribus tamquam orator favore populari subnixus et homo novus displicebat. Cum autem plerique historici antiqui ordinis senatorii fuerint vel clientes eorum, constat traditionem a fontibus nostris relatam Flaminio iniquam esse.

De consulatu
Anno 223 consul cum collega Publio Furio Sp.f. Philo Insubres Gallos vicitPolybius, II 32 seq. Senatus propter omina mala ei Romam revocare conatus est et  quamvis feliciter re gesta   triumphum ei negavit. Sed populo iubente tandem triumphavitTitus Livius, XXI 63,2.

Quid post consulatum gesserit 
Anno 221 magister equitum dictatoris Quinti Fabii Maximi fuit. Anno 220 una cum Lucio Aemilio Q.f. Papo censor erat. Quo anno censores omnes libertos in quattuor  tribus urbanas distribui decreveruntTitus Livius, Periochae XX. Magna opera duo quoque locavit, quibus nomen suum indidit : viam Flaminiam, quae  Roma Ariminum usque et Hadriaticum mare ducebat, et circum Flaminium in Campo MartioTitus Livius per. XX.

De secundo consulatu et morte
Anno 217 inter Secundum Bellum Punicum iterum consul creatus est - nunc cum Gaio Servilio P.f. Gemino-,  non Romae, ut mos erat, sed Arimini. Itaque laesae religionis accusatus estTitus Livius, Ab urbe condita XXI 63; XXII 1,5 seqq. Die 21 Iunii 217 in insidias Hannibalis cecidit : cum omni paene exercitu necatus est nec  corpus eius repertum estPolybius, III 80-85; Titus Livius, XXII 4-7. Dies Ater dehinc nominabatur dies pugnaeOvidius, Fasti VI 765-768. Historici antiqui in eo reprehendunt  quod quam primum cum Hannibale proelium committere volens collegae et alterius exercitus adventum non expectavit. Nimia cupido gloriae causa huius erroris fuisse traditur. Praeterea Hannibalem Etruriam sub oculis vastantem pati non potuit, timens ne fama sua Romae inde ab obtrectatoribus imminueretur. In eius locum Marcus Atilius M.f. Regulus suffectus est.

 Plura legere si cupis 


  Robert Develin, "C. Flaminius in 232 B.C.", L'Antiquité Classique,  1976: 638-643
Rachel Feig Vishnia, "A Case of "Bad Press"? Gaius Flaminius in Ancient Historiography", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 2012: 27-45

 Notae 

Categoria:Censores
Flaminius, Gaius
Categoria:Magistri equitum
Categoria:Tribuni plebis
Categoria:Proelio interfecti