Marcus Valerius P.f. Laevinus

Marcus Valerius P.f. Laevinus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus anno 200 a.C.n.) vir publicus Romanus fuit.

 Gens 
Habuit tres filios, quorum unus Gaius Valerius M.f. Laevinus anno 176 consul suffectus est, alter Marcus Valerius Laevinus anno 182 praetor erat, tertius Publius Valerius Laevinus nominabatur. Anno 200 a.C.n. fratres tres ludos funebres pro patre habebantTitus Livius, Ab urbe condita XXXI 50,4. 

 Cursus honorum 
Anno 229 a.C.n. Laevinus aedilis curulis erat, anno 227 primus praetor provinciam novam Siciliam administrabat. Anno 220 una cum Quinto Mucio P.f. Scaevola primo consul electus est. Sed consules aut magistratum non inierunt aut ab honore se recesserunt. In eius locum Lucius Veturius L.f. Philo et Gaius Lutatius Catulus electi sunt. Anno 215 praetor peregrinus in Apulia militibus Romanis praefuitTitus Livius, op.cit. XXIII 24,4; 30,18. Contra Philippum V Macedonum regem, novum socium Hannibalis anno 214 classem duxit et Tarentum munivitTitus Livius, op.cit., XXIV 20,9-16. Trans Mare Hadrianticum vectus oppida Oricum et Apolloniam expugnavitTitus Livius, op.cit., XXIV 40. Anno 211 foedus cum Aetolis signavitTitus Livius, op.cit. XXVI 24,1-14 atque inter alia Zakynthum cepitTitus lLivius, op.cit., XXVI 24,15; Polybius IX 39,2. Tum consul electus Romam rediitTitus Livius, op.cit., XXVI 26,4. Consul II in Siciliam profectus et oppidum Acragam expugnavit atque insulam frumento divitem pro Imperio Romano munivitPolybius IX 27,11; Titus Livius, op.cit., XXVII 5,1-7. Annis 208 - 206 in Sicilia praeter praetorem pro consule agriculturae consuluit et interdem navibus Aricam aggrediebaturTitus Livius, op.cit. XXVII 8,13-19; 29,7-8; XXVIII 4,5-7; 10,16. Contra foedus anno 203 cum Carthagine a Publio Cornelio Scipione acto sententiam tulitTitus Livius, op.cit., XXX 23,1-5. Bellum Secundum contra Philippum V regem Macedonum non iam vidit, anno 200 mortuus est.

 Bibliographia 



 Notae 

Categoria:Senatores
Categoria:Praetores Siciliae