Coniunctio (grammatica)

Coniunctio in grammatica est pars orationis adnectens ordinansque plures sententias, phrases, clausulas, vocabula.

Iuxta Donati Artem minorem, quae solam artem grammaticam Latinorum ipsorum tractat, coniunctioni sunt potestates quinque specierum. Sunt enim coniunctiones
 copulativae (velut et, que, at, atque, ac, ast),
 disiunctivae (velut aut, ve, vel, ne, nec, neque),
 expletivae (velut quidem, equidem, saltim, videlicet, quamquam, quamvis, quoque, autem, porro, porro autem, tamen),
 causales (velut si, etsi, etiamsi, siquidem, quando, quandoquidem, quin, quin etiam, quatinus, sin, seu, sive, nam, namque, ni, nisi, nisi si, si enim, etenim, ne, sed, interea, licet, quamobrem, praesertim, item, itemque, ceterum, alioquin, praeterea),
 rationales (velut ita, itaque, enim, enimvero, quia, quapropter, quoniam, quoniam quidem, quippe, ergo, ideo, igitur, scilicet, propterea, idcirco).

Praeterea iuxta Donatum coniunctioni accidunt figura et ordo.

Figura enim
 aut simplex (ut nam)
 aut composita (ut namque).

Ordo coniunctionum in eo est, quia
 aut praepositivae sunt (ut ac, ast)
 aut subiunctivae (ut que, autem)
 aut communes (ut et, igitur, ergo).

 Nexus externi 
 Donatus de coniunctione
 Isidorus de coniunctione

categoria:Ars grammatica
categoria:Partes orationis
categoria:Syntaxis