Theodulfus Aurelianensis

Sanctus Theodulfus Aurelianensis (natus circa annum 750 aut 760; Andecave aut  Cenomani mortuus anno 821) fuit eruditus, poeta, theologus aevi Carolingiani. 

Vita
Visigothus (nam consanguineos ipse eos nominat), Caroli Magni consiliarius, ab eo episcopus Aurelianensis et Sancti Benedicti ad Ligerim abbas factus est anno 788. Ludovico Pio regnante anno 817 de foedere cum Bernhardo rege Langobardorum accusatus est et in exilium missus; crimen negaverat et Ludovicus denique ei credidit et in Aurelianum reverti permisit, sed medio itinere Theodulfus mortuus est.

Opera
Interdum auctor Librorum Carolinorum putatur, quibus iconum cultum contra Byzantios defendit. De ordine baptismi et De Spiritu Sancto tractabat. Carminum Theodulphi longissimum est Paraenesis ad iudices, e qua mores iudicum aevi Carolini cognoscuntur. Epistolae ad Carolum necnon versus de libris legendis et de septem artibus liberalibus et alii Theodulfi carmina saepe laudantur, sed cognomen allegoricum Pindarus, de quo in libris doctis haud raro dicitur, falsum et a Frederico Lorentz inventum estErichus Dummler in: Monumenta Germaniae historica, Poetae aevi Karolini, I (1881), p. 438, n. 6..

Inter opera eius celeberrima hymnus Gloria lausHymnus in Thesauro precum Latinarum. invenitur, qui usque ad praesentem diem in liturgia Romana ad processionem Dominicae Palmarum canitur.Graduale Romanum (1974), p. 141.

Notae


 Nexus externi

 Opera Theodulfi in Patrologia Latina.
 Carmina in Bibliotheca Augustana 
 Carmina in Poetis Latinis aevi Carolini

Categoria:Abbates
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Carolus Magnus
Categoria:Episcopi Aurelianenses
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Eruditi Franciae
Categoria:Poetae Franciae
Categoria:Poetae Latini regni Carolingorum
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Renovatio Carolingiana
Categoria:Theologi Franciae