Mare Sibiricum Orientale

Mare Sibiricum Orientale Cf.: "Archipelagus insulae Ursinae (mare Sibiricum orientale)" ; "De algis glacierum maris Sibirici Orientalis Majo 1987 inventis"  (Russice Восточно-Сибирское море, tr. Vostočno-Sibirskoe more) est mare Oceani Arctici (Glacialis Septentrionalis). Aream 913 chm2 et profunditatem maximam ad 915 m habet. Per maiorem partem anni glacie tectum est. 

Situs
Ad litus Russiae inter insulas Sibiriae Novae (partis rei publicae Iacutiae) et Wrangelii (ad districtum autonomum Tschucoticum pertinentem) situm est. Insulae Sibiriae Novae a mari Lapteviorum et insula Wrangelii a mari Tschukotensi mare Sibiricum Orientale separant. Freto Longii cum mari Tschukotensi et freto Demetrii Laptevii cum mari Lapteviorum coniunctum est (ubi Sanctus Nasus promunturium limes marium habetur)..


Res geographicae

Flumina maxima in hoc mare fluentia sunt Colyma, Alazea et Indigirca. 

 est sinus maris Sibirici Orientalis maximus. 

Portus principalis est Pevek, ad introitum sinus Czaunici situs; portus alter Caput Viride (Zelenyj mys) prope ad Czerski situs in ostio Colymae.

Insulae UrsinaeType? of Artemisia hultenii Maximova; Novitates systematicae plantarum vascularium, vol. XIII, 1976, p. 144. (Medvež'i) in mari haud longe ab ostio Colymae sitae sunt, quarum una est insula LeontieviArtemisia hultenii Maximova., altera CzetyrechstolbovoiNovitates systematicae plantarum vascularium.... Insula Aion ad introitum in sinum Czaunicum sita est. 


 Notae 

 Fons 
 Dictionarium novum illustratum encyclopaedicum – Новый иллюстрированный энциклопедический словарь / Ред. кол.: В.И. Бородулин, А.П. Горкин, А.А. Гусев, Н.М. Ланда и др. – М.: Большая Российская энциклопедия, 2001. – ISBN 5-85270-259-5 

 Nexus externi 

!
Categoria:Siberia