Hasan-i Sabbah

Ḥasan-i Ṣabbāḥ, litteris Arabicis حسن الصباح‎ (natus annis 1050/1060; mortuus anno 1124) fuit conditor sectae Assassinorum, divisionis Siitarum Ismaelitarum, quae duo fere saecula florebat. Assassinorum Iraniae arx principalis fuit Alamut ubi Ḥasan-i Ṣabbāḥ circum se ab anno 1090 discipulos congregare suasit. Successor fuit Buzurgʾummīd, qui usque ad annum 1138 imperavit. Vitam suam scripsit quae sub titulo "Fuṣūl arbaʿa" partim servatur.

 Bibliographia 
 Farhad Daftary, "Ḥasan Ṣabbāḥ" in Encyclopaedia Iranica vol. 12 pars 1 (2003) pp. 34-37
 Farhad Daftary, The Isma'ilis: their history and doctrines. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1990. ISBN 0-521-37019-1
 Marshall G. S. Hodgson, The Order of Assassins: the struggle of the early Nizârî Ismâ'îlîs against the Islamic world (Hagae Comitum: Mouton, 1955) pp. 41-98
 Bernard Lewis, The Assassins: a radical sect in Islam. Londinii: Weidenfeld & Nicolson, 1967

Categoria:Nati saeculo 11
Categoria:Mortui 1124
Categoria:Incolae Iraniae
Categoria:Assassini
Categoria:Autobiographi