Latinitas medii aevi

Latinitas medii aeviLatinitatis medii aevi lexicon Bohemorum; 
Latinitas, Opus Fundatum in Civitate Vaticana. vel Media LatinitasVide titulos lexicorum: Du Cange, Glossarium mediae et infimae latinitatis; Niermeyer, Mediae Latinitatis Lexicon Minus. est lingua Latina aetatis mediaevalis, quae linguam ecclesiasticam pro liturgia atque linguam qua civitates ad res publicas utebantur comprehendit. Quae lingua a multis aliis adhibebatur ut mercatoribus, theologis, poëtis, historicarum rerum scriptoribus, philosophis, judicibus atque scriptoribus qui de legibus scripserunt, medicis, mathematicis.  

Aevo medio incipiente, lingua Latina fuit publicus multarum civitatum Europaearum sermo et inprimis lingua communis eruditorum et religionis. Quamquam illa lingua ab eruditis, in scholis et civitatibus adhibebatur, tamen hac eadem aetate diversae Romanicae linguae vulgares e variis  Latine loquendi modis ortae sunt. 

Latina hujus aevi ab Latina classica atque etiam ab se secundum locum, gentem, aetatemque, educationis qualitatem uniuscujusque scriptoris multis modis differt, praecipue verbis grammaticaque. Quamquam verba quae scriptores Christiani vel antiquitatis posterioris vel medii aevi ex lingua Graeca exceperunt major pars verborum novorum sunt - angelus, apostolus, heremus, hymnus, monachus, martyr, episcopus, scandalizo, catholicus etc.- scriptores verba omnino nova invenerunt ut modernus, quadrivium, dispareo, incarnatioA Primer of Medieval Latin, Charles H. Beeson, p.14 . Grammatica quoque mutavit: exemplorum gratia, pro accusativo cum infinitivo scriptores saepe quia vel quod utebantur, tamen accusativo cum infinitivo uti non omino destitunt, uno quidem loco Beda, utroque adhibens, "Dico me scire et quod sum ignobilis" scripsit; indoctiores scriptores ille vel hic pro articulo definito (ut le, la, il, lo, el etc. linguis Romanicis) saepe adhibebant.      

In Sabaudiae Ducatu, hodierna in sola aetate, linguae novae ut sermones adhibitae, verbi gratia linguae Italica et Francogallica, linguam Latinam ab anno 1561 suppleverunt. Itaque,Imperii Austriaci in Croatiae et Slavoniae Ducatu lingua Latina usque ad annum 1848 unica officialis fuit et in ducali contione locuta fuit, atque leges novae Latine editae sunt. Ephemerides Zagrabienses vel acta publica hebdomadalia in urbe Zagabria Croatiae (hodie Zagreb) ad annum 1772 Latine editi fuerunt.

Historia linguae Latinae
Lingua Latina Renascentiae
Lingua Neolatina
Sermo vulgaris Latinus

 Notae 

!
Categoria:Lingua Latina
Categoria:Linguae auxiliares