Epicedion

Epicedion seu epicedium (a verbo Graeco ) est carmen funebre quod maxime processum in litteris Latinis est.

Principia epicedii sunt in neniis et laudibus quae concinebatur in memoriam honoremque cuiusdam vita defuncti. In Graecia antiqua epicedium factum est genus litterarum, utendo accuratioribus verbis et sonitu tibiarum (quae Graece  appellantur) afferendo; maxime saepe epicedio threnum (, a verbo , "fleo") nomen datum est.

Paulatim epicedium redactum est ad poësin elegiacam, sine cantu neque musica.

Plurimi Latini poetae epicedia finxerunt, ex quibus oportet nominare C. Valerium CatullumCaius Valerius Catullus, Carmina, CI, P. Ovidium NasonemPublius Ovidius Naso, Amores, III, 9; Ponticae, I, 9, HoratiumQuintus Horatius Flaccus, Carmina I, 24, PropertiumSextus Aurelius Propertius, Elegiarum libri IV, III, 7, 18; IV, 11, VergiliumPublius Vergilius Maro, Carmina Bucolica, Ecloga V, vv. 20-44; Aeneis VI, vv. 860-886, MartialemMarcus Valerius Martialis, Satirae V, 37, P. Papinium StatiumPublius Papinius Statius, Silvae II, 1, 6; III, 3; V, 1, 3, 5 et AusoniumDecimus Magnus Ausonius, Epicedium in patrem; Parentalia.

Nonnulla in bestias et pecudes epicedia nobis pervenerunt et in Litteris Latinis et Graecis: Anyte Tegeaea poetria carmina funebria scripsit in gallumAnthologia Palatina VII, 202 et equumAnthologia Palatina VII, 208 et gryllum cicadamque Anthologia Palatina VII, 190; ipse clarus Catullus epicedium in mortem passeris dilectae Lesbiae pepigitCaius Valerius Catullus, Carmina, III .

Notae

 Epigramma

Categoria:Poesis
Categoria:Litterae Latinae
Categoria:Litterae Graecae
Categoria:Carmina