Insulae Marchionis

Insulae MarchionisInsulae Marchionis—Georgius Forster, Florulae Insularum Australium Prodromus (Gottingae: Typis Joann. Christian. Dietrich, 1786), passim; insulae Marchionis—C. H. Persoon, ed., Synopsis Plantarum, seu Enchiridium Botanicum, complectens Enumerationem Systematicam Specierum Hucusque Cognitarum (Parisiis Lutetiorum: apud Carol. Frid. Cramerum; et Tubingae: apud J. G. Cottam, 1805), p. 14. (Francice Îles Marquises; Marchionice Te Henua (K)enana (Lingua Insularum Marchionis Septentrionalium) et Te Fenua `Enata (Lingua Insularum Marchionis Australis), ambobus 'Terra Hominum' significantibus), vel Archipelagus Marchionis (Francice Archipel des Marquises), vel vulgo Marchiones (Francice Marquises), sunt grex insularum volcanicarum Polynesiae Francicae, collectivitas transmarina Francica in Oceano Pacifico australi situs, ad 9° 00S et 139° 30W perscriptus. Locus altissimus est cacumen Montis Oave in insula Ua Pou, ad 1230 metra (4035 pedes) supra aequor maris.Situs publicus communium Insularum Marchionis, apud www.polynesie-franciase.pref.gouv,.fr.

Insulae Marchionis sunt una ex quinque partibus administrativis Polynesiae Francicae. Caput partis administrativae est oppidum Taiohae in insula Nuku Hiva situm. Numerus civium insularum censu Augusti 2007 fuit 8632.

Historia

Primi homines Insularum Marchionis fuerunt Polynesii, qui, secundum indicia archaeologica, ante saeculum quartum advenerunt. Indicia ethnologica et linguistica subiciunt eos ex regione Insulis Samoanis et Tonga venerunt.

Nominatae sunt insulae ab Alvaro de Mendaña de Neira exploratore Hispanico, qui eas die 21 Iulii 1595 attigit. Eae ex patrono García Hurtado de Mendoza, quinto Marchione Cañete (Hispanice Marqués de Cañete), tum Vicerege Peruviano, appellatae sunt. Mendaña primum Fatu Hiva, deinde Tahuata visitavit, antequam ad Insulas Salomonis navigavit.

Iosephus Ingraham, mercator pellis maritimae Civitatum Foederatarum, brig Hope ducens, insulas septentrionales anno 1791 primum visitavit, quas Washington Islands appellavit. Anno 1813, Commodore David Porter insulam Nuku Hiva pro Civitatibus Foederatis postulavit, sed Congressus Civitatum Foederatarum postulationem nunquam sanxit, et anno 1842, Francia omne archipelago potita est, coloniam (anno 1859 relicturam) Nuku Hiva in insula constituens. Dicio Francica anno 1870 iterum constituta, et deinde in territorio Polynesiae Francicae summersa est.

Geographia

Insulae Marchionis sunt unus ex remotissimis orbis terrarum archipelagis, circa 1371 chiliometra ad boreorientalem Insulae Tahiti et circa 4800 chiliometra ab occidentali Mexici litore, proxima massa terrestre continente, iacentes. 

Insulae archipelagi
Insulae Septentrionales
Eiao
Hatutu
Motu Iti
Motu Oa
Motu One
Nuku Hiva
Ua Huka
Ua Pou

Insulae Australes
Fatu Hiva
Fatu Huku
Hiva Oa
Moho Tani
Motu Nao
Tahuata
Terihi

Montes marini
Sunt nonnulli montes marini, plerumque in regione Marchionum Septentrionalium, inter quos:
Clark Bank
Hinakura Bank
Lawson Bank
Banc Jean Goguel

Geologia

Insulae Marchionis plerumque ex montibus igniferis natae sunt. 


Demographica
Numerus civium in censu Augusti 2007 fuit 8632, 80 minus quam in censu Novembris 2002, et multo minus quam aestimationes saeculo sexto decimo factae, quae coniecerunt numerum civium plus quam 100 000 fuisse.

Numeri civium historici
 1971  1977  1983  1988  1996  2002  2007 5593   5419   6548   7358   8064  8712  8632 Numeri ex censibus superioribus.2002 census1971, 1977, 1983, 1988, and 1996 censuses

Cultura
Insulae Marchionis olim erant sedes civilizationis Polynesiae orientalis.

Biologia
Oecosystema in nonnullis regionis insulis a feris animalibus rusticis devastatum est; qua re, ut reliquiae conservarentur, Reservationes Naturae Insularum Marchionis anno 1992 constitutae sunt.

In cultura Occidentali
Paulus Gauguin pictor Francicus et Iacobus Brel cantor Belgicus ultimos eorum vitarum annos in Insulis Marchionis degerunt, et ibi sepulti sunt. Brel "Les Marquises," carmen celebre, de suo domo ultimo composuit.
Arminius Melville insulas visitavit, de quibus in mythistoria Typee scripsit. 
Robertus Ludovicus Stevenson insulas anno 1888 visitavit, et suam commorationem in libro In the South Seas descripsit.Sharebook.co.kr
Fridericus O'Brien anno 1919 librum White Shadows in the South SeasGutenberg.org de sua commoratione in insulis scripsit; liber fuit fons pelliculae MGM anno 1928 vulgatae.
Thor Heyerdahl librum Fatu Hiva de commoratione annua in Fatu Hiva scripsit.
 Nomen Markesan, urbis in Visconsinia, ex nomine Anglico Marquesas appellatur.

 Departamenta et territoria maritima Francica
 Partes administrativae Franciae
 Survivor Marquesas 

Notae

Bibliographia
 Stevenson, Robert L. 1896. In the South Seas. Apud www.gutenberg.org.

Nexus externi

Effectus tsunami Aleutiani 1946 in Insulis Marcvhionis, apud www.usc.edu
Situs publicus: Les îles Marquises en polynésie française, apud www.marquises.pf



Categoria:Montes igniferi Oceani Pacifici

Categoria:Polynesia Francica