Dialogi mortuorum

Dialogi mortuorum (Graece: , nekrikói diálogoi) Luciani Samosatensis sunt scaenae triginta conexae quasi uno dramate tantum quae in Inferis evolventur.

Personae brevium colloquiorum heroes et dei et philosophi et viri illustres sunt, non distincta habentes corpora neque utī metaphysica ambulantes simulacra, sed ut idola corpore vacantia (, asómaton éidolon in scriptoDiogenes et Hercules, 11.). Censura locorum communium et reprehensio usitatarum opinionum sunt praecipua operis argumenta quae praesertim a Menippo Gadarensi, mortuo inter mortuos, more Cynicorum explicantur; in exemplum, sicDiogenes et Pollux, 1. Diogenes Sinopensis de divitibus eloquerit:

 Index dialogorum 
Triginta series colloquiorum,Series scripta est ut inveniri potest in volumine Luciano — Storia vera; Dialoghi dei morti a Maximo Vilardo anno 2010 conscripto; Oscar Mondadori, Mediolani. quorum decem dialogorum persona princeps Menippus Gadarensis est, quinque autem Diogenes Sinopensis. 
 Diogenes et Pollux
 Charon et Menippus
 Mortui Plutoni de Menippo
 Menippus et Cerberus
 Menippus et Hermes
 Menippus et Aeacus
 Menippus et Tantalus
 Menippus et Chiron
 Menippus et Tiresias
 Menippus et Trophonius Diogenes et Hercules
 Philippus et Alexander
 Diogenes et Alexander
 Hermes et Charon
 Pluto et Hermes
 Terpsion et Pluto
 Zenophantes et Callidemidas
 Cnemon et Damnippus
 Simylos et Polystratus
 Charon et Hermes et mortui alii Crates et Diogenes
 Diogenes et Antisthenes et Crates
 Aiax et Agamemnon
 Minos et Sostratus
 Alexander et Hannibal (et Minos et Scipio)
 Achilles et Antilochus
 Aeacus et Protesilaus
 Pluto et Protesilaus
 Diogenes et Mausolus
 Nireus, Thersites et Menippus

 Notae 

 Bibliographia 
 Iohannes Teophilus Lehmann, Luciani Samosatensis Dialogi mortuorum, in usum scholarum, Lipsiae, 1813.

Categoria:Litterae Graecae aevi Romani
Categoria:Graeciae scripta
Categoria:Scripta saeculo 2