Dialogus de oratoribus

Dialogus de oratoribus est liber brevis formae dialogi a Tacito scriptus inter annos 102 et 107,Brill's New Pauly, s.v. Tacitus qui de eloquentia tractat.  Tacitus librum L. Fabio Iusto dedicat;  prima verba sunt:

Tunc narrat sermonem inter Curiatium Maternum, fabularum scriptorem, M. Aprum (cos. suff. 103), Iulium Secundum senatorem;  tempus est fere anno 75 p.C.n.  Consentiunt oratores antiquos, Ciceronem primum inter omnibus, meliores fuisse quam oratores eorum temporis;  de causis disputant.

Dialogus una cum aliis operibus minoribus Taciti in uno codice ad nostram aetatem venit, codice Hersfeldensi dicto, in Italia cognito anno 1425,Praefatio illius Kostermann, p. v  qui codex inter annos 830 et 850 litteris minusculis scriptus est.Kostermann, p. x

 Notae 

 Bibliographia 
Koestermann, Ericus. 1964. P. Cornelii Taciti libri qui supersunt, t. II fasc. 2.  Lipsiae:  Teubner.

 Nexus externi 

Categoria:Italiae scripta
Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Dialogi
Categoria:Libri rhetorici
Categoria:Scripta saeculo 2
Categoria:Cornelius Tacitus