Cantiliacum

Cantiliacum,"Une assez grande partie des noms de lieux français sont d'origine gauloise ... On peut encore rappeler les suffixes -acum (-iacum) dans ... Chantilly (Cantiliacum) ...": K. Nyrop, Grammaire historique de la langue française (Hafniae: Det Nordiske Forlag, 1899) p. 6"Cantiliacum" , Vide et titulum carminis quo haec urbs celebratur: Franciscus Boutard, "Serenissimo principi Henrico Borbonio Cantiliacum" (s.l., 1724) citatio seu Chantiliacum,Hugo de Groot (1687) Epistolae, p.314; Benjamin Priolo (1665) Ab excessu Ludovici XIII. de rebus gallicis historiarum libri duodecim, p.10; Laurence Echard & Jean Baptiste Ladvocat (1782) Dykcyonarzyk geograficzny, p.125 (s.v. Chantilly); Vox Latina 25 (fasc.96), 1989, p.272. (vulgo Chantilly ), est commune Francicum 11 214 incolarum (censu anno 2012 habito), in praefectura septentrionali Esia in regione Picardia sita. In media silva Cantiliacensi, in valli fluvii Nonette, in media agglomeratione 37 000 incolarum iacet.

Oppidum nobile est propter Castellum Cantiliacense, in quo magnum Museum Condaeum reperitur, et propter dulce cramum battutum, quod Francogallice crème Chantilly appellatur. Etiam notum est propter cursus equorum: praeter hippodromum in quo duo clara curricula habentur, praemia Jockey Club et Diane, etiam est maximus in Francia locus exercitationis equorum cursoriorum.

 Incolae notabiles 
 Leopoldus Delisle, historicus, hic mortuus die 22 Iulii 1910
 Ericus Woerth, politicus, hic educatus, praefectus communi Cantiliaco ab anno 1995

 Notae 

 Index communium praefecturae Esiae

 Nexus externi 

 Situs urbis
 Museum Equorum
 Imagines Cantiliaci

!
Categoria:Communia praefecturae Esiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Oesiae