Nam miranda canunt sed non credenda poetae

"Nam miranda canunt sed non credenda poëtae" est versus proverbialis de falsis rebus in poësi cantatis. Haec verba in serie Distichorum Catonis comprehenduntur.Disticha Catonis 3.18 Citatio interdum primis verbis mutatis reperitur, Admiranda canunt sed non credenda poëtae.

Exstat de eadem re proverbium Graece expressum , Soloni attributum, in Aristotelis Metaphysicis sine nomine auctoris relatum.Aristoteles, Metaphysica 983a3 Latine in versionibus Aristotelianis sonat: Poëtae multa mentiuntur. Proverbium Graecum aut explicatur aut originem confitetur in versibus Hesiodi, qui in Theogonia somnium suum enarrat de Musis. Deae vatum inspiratrices talia proclamant:

Hesiodus, Theogonia 28-29
Quae verba sic Latine vertit F. S. Lehrs: "Scimus falsa multa dicere veris similia: scimus autem, quando voluerimus, vera loqui."F. S. Lehrs, Fridericus Dübner, edd., Hesiodi Carmina (Lutetiae: Didot, 1840) p. 1

 Notae 

 Nexus externi 
 Disticha Catonis apud The Latin Library

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Poesis