Sicyon

SicyonA. Chiusole, Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749). (Graece Σικυών) fuit civitas (polis) Graeciae antiquae in Peloponneso septentrionali inter Corinthum et Achaeam sita. Ab anno 146 a.C.n. ad annum 44 a.C.n., Sicyonenses Isthmiis certaminibus praesidebant, tum cum Corinthus in terris non iam exstabat.Pausanias II.2.2. Pausanias templa et multa alia aedificia circa Sicyonem aedificata descripsit.Graeciae descriptio II.5.5-12.2. 

 Geographia 
Antiquitus Sicyonia ab oriente Corinthiae, a meridie Argolidi, ab occidente Achaiae, a septentrione sinui Corinthio contermina erat. Hodie in Corinthiam contributa est. Asopus Sicyoniae flumen est.

 Historia 
Antiquitus Sicyon non tantum urbs, sed etiam civitas erat. Aegialea primum nomen urbis fuisse a conditore, autochthonio viro, impositum narrabat PausaniasDescriptio Graeciae II.5.6., quod nomen in tabellis Mycenaeis fortasse legitur.  De Sicyone a Doribus post Heraclidum reditum condita et eius heroe eponymo et primis regibus fabulae mythicae tradebanturPausanias II.6. Strabo VIII.8.5.. Historia vera incipit cum Orthagoras et eius posteri septimo et sexto saeculo a.C.n. rerum potiti sunt, quorum tyrannis (satis moderata si Aristoteli credimus) per centum annos duravit, quae longissima tyrannis in Graecia antiqua referturAristoteles, Politica V.12.1-2.. Populum e victis gentibus constantem adversus nobilitatis Doricae superbiam tuebantur. Nobilissimus ex Orthagoridis fuit Clisthenes (Atheniensis reformatoris avus). Postea quoque saepe tyranni Sicyone regnarunt sed multo brevius. Postquam Spartanorum auxilio Orthagoridarum dominatio eversa est Sicyonii in foedere Peloponnesiaco Lacedaemoniorum societatem usque ad Leuctricam pugnam atque etiam paulo ulterius fideliter retinueruntXenophon, Hellenica III.1.18 necnon IV.2.14-16 et VI.4.18.. Tyrannus vero Euphron (368-366) postquam divites e civitate  democratiae constituendae specie expulit  societatem mutavit et una cum Arcadibus et Argivis Epaminondae Thebano adversus Lacedaemonios opem tulitXenophon, Hellenica VII.1.17-22 et 44-46 et VII.3.1-12. Diodorus Siculus XV.70.3.. Euphrone occisoXenophon VII.3.1-12. saevae dissensiones inter factiones democraticam et oligarchicam et qui tyrannidem adfectabant flagrare non desierunt. Bello Lamiaco anno 322 a.C.n. Sicyonii una cum aliis civitatibus Graecis pro libertate adversus Antipatrum, Macedonum ducem, frustra rebellaverunt. Anno 303 a.C.n. Demetrius Poliorcetes urbem e campo in locum editum transtulitDiodorus Siculus XX,102.2-4; Plutarchus, Vita Demetrii 25.3. Pausanias II,7,1. quae breviter Demetrias appellata est. Instigante Arato Sicyonio, stratego eorum, tertio saeculo a.C.n. Foedus Achaicum inierunt atque ita Macedonum iugum paulisper deposuerunt. Tum maxime floruit civitas.Polybius II.43.3; Plutarchus, Vita Arati 9 et 41. Pausanias II.8.4 et VII.7.2. Strabo, Geographica VIII.7.3. Mox tamen ob bellum adversus Cleomenem Spartae regem Achaei ad societatem Macedonicam redire coacti sunt. Post vicinam urbem Corinthum a Romanis deletam (146 a.C.n.), Sicyonii magnam Corinthii agri partem sibi adiunxerunt et ludos Isthmicos administraverunt. Simul tamen in dicionem proconsulis Macedoniae redacti sunt, et anno 27 a.C.n. in provinciam Achaiam incorporati. Circa 150 terrae motus urbi magna damna intulitPausanias II.7.1..

 Homines noti 
Aratus Sicyonius, homo politicus et dux exercitus, qui septies et decies strategus Foederis Achaici electus est.
Lysippus statuarius

 Notae 

 Fontes 
 Aristoteles, Politica V.12.1-2
Herodotus, Historiae V.67.
Pausanias libro secundo Descriptionis Graeciae 5.6 - 11.2
Plutarchus, Aratos

 Plura legere si cupis 
Peter J. Bicknell, "Herodotos 5.68 and the Racial Policy of Kleisthenes of Sikyon", Greek, Roman and Byzantine Studies, 1982ː : 193̈-201.
E. Fiechter, Das Theater in Sikyon, Stutgardiae, 1931 Recensio critica
Kalliopi Krystalli-Votsi, "Nouvelle mosaïque de Sicyone", Bulletin de Correspondance Hellénique, 1976ː 575-588
D. M. Leahy, "The Dating of the Orthagorid Dynasty", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, 1968ː 1-23
Yannis A. Lolos, Land of Sikyon : archaeology and history of a Greek city-state,  American school of classical studies at Athens, 2011 Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
 'The Town Planning of Hellenistic Sikyon', Archäologischer Anzeiger, 2011
 'L’architecture à Sicyone pendant la haute époque hellénistique' in L’architecture monumentale grecque au IIIe siècle a.C., Ausonius, 2015ː 51-82
Victor Parker, "Some Aspects of the Foreign and Domestic Policy of Cleisthenes of Sicyon", Hermes, 1994ː 404-424 
"The Dates of the Orthagorids of Sicyon", Tyche, 1992ː 165-175
 Alexandre Philadelpheus,	"Note sur le Bouleutérion (?) de Sicyone", Bulletin de Correspondance Hellénique, 1926ː 174-182
 Georges Roux, Pausanias en Corinthie (Livre II, 1 à 15). Texte - traduction - commentaire archéologique et topographique, Les Belles Lettres, 1958 Recensio critica
Apostolos Sarris et alii, "Revealing the ancient city of Sikyon through the application of integrated geophysical approaches and 3D modelling", Archéosciences, 2009(33 sup)ː 143-6
 Charles H. Skalet, Ancient Sicyon  with a prosopographia Sicyonia, Johns Hopkins press, 1929 Recensio critica Recensio critica altera
Jennifer A.W. Warren, "Sikyon: a Case-Study in the Adoption of Coinage by a Polis in the Fifth Century BC", The Numismatic Chronicle, 2009ː 1-13 
"The Autonomous Bronze Coinage of Sicyon" The Numismatic Chronicleː PART 1 (1983ː23-56) - PART 2 (1984 1-24) - PART 3 (1985ː 45-66)
Mary White, "The Dates of the Orthagorids", Phoenix, 1958ː 2-14

 Nexus externi 
The Princeton Encyclopedia of Classical Sites

Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Peloponnesus
!