Italia Suburbicaria (dioecesis Imperii Romani)

Italia Suburbicaria (Italia ab urbe recta) ab initio saeculi quarti Dioecesis Imperii Romani erat.

Historia
Italia, quae per ius Italicum diu vectigalibus liberata erat, sub Diocletiano imperatore in provincias redacta est. Pars septentrionalis Dioecesis Italiae Annonariae facta est et vectigalia ad Praefectum Praetorio per Italiam solvebat, pars australis Italia Suburbicaria nominata est et urbi Romae victum parabatAlexander Demandt, Geschichte der Spätantike, Monachii 1998, p. 36. Dioecesis mansit ad tempus Ostrogothorum et sub Iustiniano I imperatore iterum ad Imperium Romanum pertinebat. Sed post impetus Langobardorum in partes singulas divisa et anno 584 Exarchatus Ravennatis conditus est.

Provinciae
Ad Dioecesin Italiae hae provinciae pertinuerunt:
 Picenum Suburbicarium
 Apulia et Calabria
 Lucania et Bruttium
 Samnium
 Sicilia
 Corsica
 Sardinia
 Valeria
 Latium et Campania

Administratio
Dioecesis ut alii a Vicario administrata est, qui autem vicarius urbis Romae nominatus est. Sedes vicarii Roma erat, quamquam ipsa urbs ad dioecesin non pertinuit.
Vicarii urbis Romae inter alios et hi fuerunt:
 Lucius Aurelius Avianius Symmachus anno 360
 Flavius Hypatius anno 363
 Flavius Maximinus circa annum 368

 Index provinciarum Romanarum Diocletianarum

Notae

Categoria:Dioeceses Imperii Romani