Flavius Merobaudes

Flavius Merobaudes (nescimus, quando natus sit quandove mortuus) vir publicus ac militaris Romanus saeculi quarti exeuntis fuit.

Cursus honorum
Merobaudes iam Iuliano imperatore magister militum praesentalis erat et Iuliano in expeditione Persica mortuo corpus eius Tarsum transtulitPhilostorgius, Historia Ecclesiastica VIII 1. Ab imperatore Valentiniano I magister peditum nominatus estZosimus, Historia Nova, IV 17 et contra Quados certavit. Valentiniano I mortuo cum aliis eius filium Valentinanum II, puerum quattuor annorum, imperatorem proclamavitAmmianus Marcellinus, Res gestae XXX 10,2-5. Anno 377 primo consul nominatus est, una cum Gratiano Augusto. Anno 383 iterum consul factus est, qui honos homini privato rarissimus erat, nunc cum Flavio Saturnino. Sed deinde Gratianum defecit et ad Magnum Maximum usurpatorem transiit Qui forsitan eum in annum 388 tertio consulem destinavit, quae res autem incerta estConfer Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 8, c. 6-7.

Notae

Categoria:Senatores
Categoria:Milites Romani antiqui