Birgus latro

Birgus latro est maximum orbis terrarum arthropodum terrestre, quod habet probabiliter maximum animalium terrestrium exosceletum quod in atmosphaera hodierna fieri potest.. Vulgo appellatur etiam cancer latro et latro palmarum quia tradunt nonnullos Birgos latrones res fulgidas sicut olla et utensilia ex domibus et tabernaculis efferre. Species in regionibus silvarum litoralium multarum insularum Indopacificarum habitat, sed species est exstincta in aliquibus locis ubi ea prope homines vixerat. Hic cancer, usitate nocturnus, se interdiu latet aliquibusque noctu ut pabuletur emergit. Birgus latro est apomorphicissimus cancer eremiticus, notus pro facultate cocotium fortibus bracchiis fractarum ad interiorem edendum. Is est sola species generis Birgi, ad terrestres cancros eremiticos generis Coenobitae arte conecta.Hartnoll (1988), p. 16

 Descriptio 
Relationes de magnitudine Birgi latronis variantur, sed plurimi fontes dicunt longitudinem corporis ad 40 centimetra, pondus ad 4.1 chiliogrammata, et captum crurum plus quam 0.91 metrum esse, maribus usitate muliebribus maioribus. Singuli plus quam triginta annos vivere possunt.

Corpus Birgi latronis, ut corpora omnium decapodorum, dividitur in partem anteriorem (cephalothoracem), cui sunt decem crura et abdomen. Anticissimis crurum paribus sunt magna chelae (claws), ad aperiendas cocotes adhibitae, et hae chelae res ad 29 chiliogrammata elevare possunt. Promixa paria, sicut in aliis paguroideis, sunt magna et valida crura ambulationis, quae Birgis latronibus facultatem ad arbores (saepe cocotes) recte scandendas faciunt. Proximum crurum par est minus, chelis sicut volsellae in finibus praeditum, ut iuvenes interiorem conchae vel folliculum cocotis ad portandum pro protectione prehendere possint; adulti autem hoc par adhibent ut ambulent et scandant. Ultimum crurum par est perparvum, et tantum organa spirandi purgant. Haec crura usitate intra carapatium tenentur, in foramine quod organa spirationis continet. Est quaedam discrepantia coloris inter animalia in variis insulis inventa, quae a violaceo pallido per atropurpureum ad fuscum variantur.

 Victus 
Victus Birgorum latronum primum in fructibus carnosis (fleshy) consistit (praecipue Ochrosia ackeringae, Arenga listeri, Pandanus elatus, Pandanus christmatensis), nucibus (cocotes Cocos nucifera et Aleurites moluccana), et seminibus (Annona reticulata). Ei autem sunt animalia omnivora, quae alias consumunt res organicas, sicut testudinidae nuper ex ovis exclusae et animalia exanima.. Ea etiam observata sunt dum alios cancros sympatricos praedabantur, inter quos Gecarcoidea natalis et Discoplax hirtipes, et dum cadavera conspecifica (animalium sui generis) edebant.. Unus cancer per experimentum schedarum (tagging experiment) rattum Polynesium capiendum comedendumque observatus est.. In inventis recentioribus inest quod Birgi latrones reliquias Amaliae Earhart e conspectu evanescere effecerunt, quas ei comederunt, ossibus in cuniculo coacervatis.. Birgi latrones cibum intercipere saepe conantur, et eum in cuniculos trahunt ut edentes sint securi.

 Distributio geographica et habitatio 

Birgi latrones in regionibus ab Oceano Indico ad medium Oceanum Pacificum habitant. Insulae Christi Natalis in Oceano Indico est orbis terrarum maximus optimeque conservatus animalium numerus. Alii in Oceano Indico numeri in Insulis Seisellensibus habitant, praecipue in Aldabra, Insulis Gloriosis, Insula Astove, Insula Adsumptionis, et Cosmoledo, sed ei in mediis insulis exstincti sunt. Ei etiam noti sunt in nonnullis Insulis Andamanensibus et in Insulae Nicobarensibus in Sinu Bengalensi. Libere palantur magni numeri in Catena Chagos (Chagos Archipelago). Occidentalis areae geographicae finis est Zanzibar, ante litus Tanzaniae, cum tropici Cancri Capricornique sunt septentrionalis australisque termini proprie, et pauci numeri in subtropicis habitant, sicut Insulae Ryukyu (Drew et al. 2010:46). Sunt indicia Birgum latronem in terris Australiae et Madagascariae olim vixisse, et in insula Mauritia, sed his in locis non iam habitat (Drew et al. 2010:46).

Geographica Birgi latronis area in Pacifico graduatim nota est. Carolus Darwin putabat eum "in una curalii insula ad septentriones Gregis Societatis" habitare; species autem est longius latiusque diffusa, quamquam haud dubie non ampla in unaquaque insula Pacifica ubi locum tenent.Thomas H. Streets (1877), "Some account of the natural history of the Fanning group of islands," American Naturalist 11(2):65–72. http://www.jstor.org/stable/2448050. doi=10.1086/271824. Magni Birgorum latronum numeri Insulis Cook vivunt, praecipue Pukapukae, Suwarrow, Mangaiae, Takuteae, Mauke, Atiu, et Insulae Palmerston. Hae insulae sunt prope terminos animalis distributionis geographicae, ut sunt Insulae Lineares Kiribatorum, ubi ea praecipue Terainae (Insulae Washington) sunt frequentissima, cui est silva cocotibus abundans,Thomas H. Streets (1877), "Some account of the natural history of the Fanning group of islands," American Naturalist 11(2):65–72. http://www.jstor.org/stable/2448050. doi=10.1086/271824. et Insulae Carolinae. Orientalis speciei terminus est Insulae Gambier.

 Historia taxinomica 
Secundum relationem Georgii Eberhard Rumphii (1705), qui hoc animal
"Cancrum cruentatum" appellaverat, Carolus Linnaeus (1767) speciem Cancrum latronem appellavit. Genus autem Birgus anno 1816 a Gulielmo Elford Leach erectum est, solum Linnaei Cancrum latronem comprehendens, qui sic Birgus latro necessarie appellatur.. 

 In pelliculis 
Apparet scaena magni momenti de Birgo latrone capiendo in Moana, pellicula a Roberto Flaherty Savaiis in insula Samoana decennio 193 facta, qua puer sollers cancrum latentem fumo elicit.

 Notae 

 Fontes 
 Drew, M. M., S. Harzsch, M. Stensmyr, S. Erland, et B. S. Hansson. 2010. A review of the biology and ecology of the Robber Crab, Birgus latro (Linnaeus, 1767) (Anomura: Coenobitidae). Zoologischer Anzeiger 249 (1): 45–67. doi:10.1016/j.jcz.2010.03.001.
 Flaherty, Robert. 1926. Moana. Pellicula. Hollywood: Paramount.
 Hartnoll, Richard. 1988. Evolution, systematics, and geographical distribution. In Biology of the Land Crabs, ed. Warren W. Burggren et Brian Robert McMahon, 6–54. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-30690-4. Pagina 6. 
 Wolcott, Thomas G. 1988. Ecology. In Biology of the Land Crabs, ed. Warren W. Burggren et Brian Robert McMahon, 55–96. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-30690-4. Pagina 55.

 Nexus externi 
 (Birgus latro) apud ARKive.
 The Crab Street Journal
 "The Coconut Crab (Birgus latro): A Comprehensive Account Of The Biology And Conservation Issues."

Categoria:Crustacea edulia
Categoria:Crustacea Indo-Pacifica
Categoria:Crustacea terrestria
Categoria:Fauna Insulae Christi Natalis (Australia)
Categoria:Paguroidea
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1767