Vallis Masonis

Vallis Masonis,Hoc nomen a sedecimo saeculo in tabulis parochialibus vulgo usurpatur. Primae vero urbis mentiones erant Valus Masonis (823) et Masonis Monasterium (870). vel Vallis Mazonis vel etiam Masopolis (Francogallice Masevaux; Theodisce Masmünster; Alsatice Màsmìnschter), fuit commune Francicum 3334 incolarum (anno 2012) praefecturae Rheni Superioris et ex anno 2021 Communitatis Europaeae Alsatiae in regione orientali olim Alsatia et a die 1 Ianuarii 2016 Alsatia Campania Arduenna et Lotharingia et nunc ex plebiscito Grand Est vocata. Incolae Masopolitani dicuntur (nonnumquam etiam Masonopolitani).

 Administratio 
Anno 2016 Vallis Masonis cum vicino communi Niederbruck coaluit. Nunc est commune delegatum novi communis Masevaux-Niederbruck. Quod caput cantonis 'Masevaux-Niederbruck' in Thannensi circumdario remanet.

 Historia 
Ad vallis introitum propter rivum Doller vicus Vallis Masonis circa monasterium anno 720 secundum fabulam a comite Masone conditum crevit cuius filius narrabatur infelici casu in Doller incidisse  et ibi sepultus esse. Fuit sancto Leodegario dicata abbatia nobilium canonissarum  quae Sancti Benedicti regulam sequebanturCes abbayes qui ont fait l'Alsace, L'Alsace.. Nono saeculo agros et domos usque ad Mulhusiam late possidebant. Comites vero de Ferrette atque post eos Habsburgi qui patrocinio suo abbatiam illam  tueri debebant paulatim multa iura sibi extorserunt. Ita usque ad Magnas Res Novas multae lites et iudicia inter abbatissam, dominos municipiumque memorantur.

 Notae 

 Plura legere si cupis 
 	Histoire de l'industrie dans la vallée de Masevaux, Mulhusiae, Braun, 1952 Recensio critica
Père Pirmin Tresch, Histoire de Masevaux : abbaye et sanctuaires, Argentorati, Oberlin, 1987 quod vertit 	Masmünster, seine Abtei, seine Gotteshäuser, Masmünster, 1938.

 Index communium praefecturae Rheni Superioris

 Nexus externi 

 Masevaux pagina interretialis

 De hoc communi apud Cassini

Categoria:Communia Praefecturae Rheni Superioris
Categoria:Loci habitati praefecturae Rheni superioris