Alphinus

AlphīnusLegitur etiam alfīnus, alficus et alphicus.Du Cange (a nomine Arabico الفيل al-fīl, a Persico پيل pīl, i.e. elephantus)Vide J.D. Latham, 'Arabic into Medieval Latin', Journal of Semitic Studies, 17 (1972), p.47. erat in medio aevo miles in scaccorum ludo. Nunc in locum alphini denique nostra aetate sagittiferIstum verbum ex carmine Vidae "Scacchia, ludus" sumptum est, quia non solum purae Latinitatis est, sed etiam primarum litterarum iterationes non creat. Praeterea Vida scaccis recentibus (scacchi alla rabbiosa) ludebat. (sive curvus, calvus, senex, cornutus, comes, stultus, morio, sagittarius, cursor, episcopus) successit.

 Motus alphini 

Alphinus movebat in quattuor regiones in obliquum et ita saltavit ut solummodo quadrum post proximum attingere potesset. Saltibus insequentibus in totum octo quadra attingere poterat. Non multum ergo valebat in ludo scaccorum. Ergo lusor scaccarius mediaevalis scripsit:Tassilo von Heydebrand und der Lasa: Zur Geschichte und Literatur des Schachspiels, Leipzig 1897 (Nachdruck Leipzig 1984)  

„En inter scaccos alphinus inutilis adstat.“

Denique cursor qui omnia quadra in obliqum attingere potest alphino successit.

Imagines

 Motus Sagittiferi 
Sagittifer secundum lineas diagonales eiusdem coloris sui loci prorsum rursum movetur, ergo appellatur sede atra Sagittifer aut sede candida Sagittifer, quia numquam errat ex colore primigenio.

 Notae 

 Nexus externus 
 Fergus Duniho / Hans L. Bodlaender: Piececlopedia: Alfil 

!
Categoria:Verba Arabica mutuata
Categoria:Verba Persica mutuata
Categoria:Medium aevum