Sinus Finnicus

Philippus Ferrarius et Michael Antonius Baudrand, Novum lexicon geographicum, p. 172.. (Finnice Suomenlahti; Estonice Soome laht; Russice Финский залив, tr. Finskij zaliv) est sinus maritimus in orientali Maris Baltici parte inter meridianum Finniae litus, occidentale Russiae litus, et septentrionale Estoniae litus situs.

 Geographia 
Sinus longitudo est 420 km et latitudo 70-130 km. Maxima altitudo est 121 m. Tota aquae superficies est circiter 29.5 milia km². Plus quam quinque menses anni derigescitur. Neva est maximum flumen quod in sinum effunditur; alia flumina sunt Luga, Narva, etc. Pars aestuarii Nevae, quod saepe sinus NevensisНевская губа. appellatur, nunc mole Petropolitana separata est.

Insulae

Litus boreale sinus Finnici insulis skär genere innumerosis abundat, sed et pars media et meridiana multas insulas habet, e.g.

 Russia 
 Kotlin (ubi Stephanopolis urbs sita est),
 Robustam,
 Hogelandiam,
 TuttersLucae Aurigarii Speculum nauticum super nauigatione maris occidentalis, Lugduni Batavorum 1586, pp. XII, 24. Maiorem et Minorem,
 Piscatores  et Occidentalem, 
 Roodhellam, 
 , 
 Estonia 
 , 
 Wrangeram, 
 Nariam etc.

 Urbes litorales 
Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quorum sunt, e.g.:

 Finnia 
 Aquilopolis
 Borgoa
 Hango
 Helsinkium
 Kimito

 Russia 
 Viburgum
 Tralesonda
 Petropolis cum
 Stephanopoli
 Strelna
 Petri Aula
 Aurantiopoli
 Coporium

 Estonia 
 Castrum Danorum

 Notae 

 Nexus interni 
 Catalogus insularum Estonicarum

 Nexus externi 

 Accurata delineatio Sinus Finnici Cronstadio Petropolin usque..., a Matthaeo Seutter picta 

Categoria:Sinus maris Baltici
!