Guillelmus de Valentia

Guillelmus de Valentia e familia Leziniacensium (natus anno circiter 1230;Anno 1249 fuit etiam "aetate tener et viribus imperfectis": Matthaeus Paris, Chronica maiora 5.83 mortuus die 18 Maii 1296 vel paullo antea) fuit filius quartus natu Hugonis de Leziniaco uxorisque eius Isabellae quae antea Iohanni regi Anglici nupserat.

Anno 1247 Guillelmus cum fratribus Guidone et Ademaro et sorore Alaide Angliam petivit, suadente rege Henrico III; rex ipse Guillelmum in ordinem equestrem recepit die 13 Octobris 1247,Matthaeus Paris, Chronica maiora 4.640-644; T. F. Tout, "The 'Communitas Bacheleriae Angliae'" in English Historical Review vol. 17 (1902) pp. 89-95 ad p. 91 matrimoniumque promovit cum Ioanna de Monte Canisio, filia Guarini uxorisque eius Ioannae (quae filia fuit Guillelmi Marescalli). Guillelmus ex ea filios filiasque septem genuit:
 Ioannes, mortuus 1277
 Guillelmus, in proelio interfectus 1282
 Ademarus de Valentia, natus c. 1270, mortuus 1324, comes Penbrochiae
 Margarita, mortua virgo
 Agnes, mortua post annum 1271
 Isabella, mortua 1305
 Ioanna, mortua post annum 1298
Inter eos Ademarus, patrem supervivens, ab anno 1307 dignitatem comitis Penbrochiae gessit quam eo transmiserant avia et mater.

 Notae 

 Bibliographia 
 Nicholas Vincent, The Holy Blood: King Henry III and the Westminster Blood Relic. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2001. ISBN 9780521571289 

 Nexus externi 


Categoria:Nati saeculo 13
Categoria:Mortui 1296
Categoria:Nobiles Franciae
Categoria:Nobiles Cambriae
Categoria:Leziniacenses