Lucius Opimius

Lucius Opimius fuit rerum politicarum peritus rei publicae Romanae; una cum Q. Fabio Maximo consul meruit anno 121 a.C.n. Nomen consulatus eius datur vinis eo anno in Italia diffusis; postea enim per multos annos "Vinum Opimianum" celeberrimum fuit. 

 Gens 
Pater eius Quintus Opimius anno 154 a.C.n. consul creatus est.

 Cursus honorum 
Anno 125 a.C.n. praetor urbanus Fregellas urbem delevit, quae postquam ius civitatis Romanae ei negatum est, cum sociis contra Romam surrexeratTitus Livius, Periochae LX. Anno 121 consul una cum Quinto Fabio Maximo electus secundum senatus consultum ultimum acerrime contra factionem Gaii Sempronii Gracchi egit atque eum cum tribus milibus hominum necavitPlutarchus, Gaius Gracchus 18,1. Pace restituta templum Concordiae atque Basilicam Opimiam erexit. Anno 120 a.C.n. a Publio Decio Subulone caedis civium Romanorum accusatus, sed absolutus estTitus Livius, Periochae LXI; Marcus Tullius Cicero, Pro Sestio 140. Dux legationis senatus anno 116 a.C.n. Numidiam inter Iugurtham et Adherbalem reges divisit. Anno 109 a.C.n., quod pecuniam a rege acceperat, lege Mamilia damnatus est Gaius Sallustius Crispus, Iugurtha 16,2-4; 40; Marcus Tullius Cicero, Brutus 128. In exilio Opimius mortuus est.

 Bibliographia 


 Fontes 
  14.94

 Notae 

Categoria:Senatores
Categoria:Praetores
Categoria:Gens Opimia
Categoria:Optimates (Roma antiqua)