Praefectura per Illyricum

Praefectura per Illyricum (condita anno 357) pars media Imperii Romani fuit.

Partes, quae ad hanc praefecturam pertinuerunt
Duo Dioeseses ad Praefecturam per Illyricum pertinuerunt:
Dioecesis Moesiae
Dioeceses Thraciae

Administratio et Praefecti
Praefectus praetorio per Illyricum, qui primo Sirmii, deinde Thessalonicae sedem habuit, hanc regionem imperii administrabat. Qui inter alios et hi fuerunt:
Vulcacius Rufinus, (347 - 352)
-
Flavius Florentius (360 - 361)
Claudius Mamertinus (361 - 363)
Sextus Claudius Petronius Probus (363 - 364)
Claudius Mamertinus (bis, 364 - 365)
-
Quintus Clodius Hermogenianus Olybrius 378
Eutropius (380 - 381)
Flavius Hypatius (382 - 383)
Vettius Agorius Praetextatus (384 - 385)
Flavius Eutychianus (396 - 397) ?
Flavius Florentius (ignoto anno, inter annos 422 - 428)
Flavius Anthemius Isidorus (424)
Flavius Ioannes (479)

Historia
Praefectura per Illyricum anno 357 ab imperatore Constantio II condita est, cum post mortem Constantini I haec regio ad Praefecturam Italiae pertinuisset. Anno 361 Iulianus imperator praefecturam sustulit. Annis 375 - 379 Gratiano imperatore restituta est et iterum 388 - 391. Cum Imperium Romanum anno 395 divisum esset, Praefectura per Illyricum pars Imperii Orientali fuit. Ab anno 379 Thessalonica caput praefecturae erat. Mansit ad saeculum 9.

Index provinciarum Romanarum Diocletianarum

Categoria:Praefecturae Imperii Romani