Peditum

Pēdĭtum (-i n.)Catulli liber 54.3. vel crepitus (-ūs m.)Ciceronis Epistulae ad familiares 9.22.5 etc. (plenius crepitus ventrisSuetonii De vita Caesarum "Divus Claudius" 32.) est sonitus ex ano emissus. Expulsio aeris e ventre sine crepitu nomine "flātus (-ūs m.) ventris"Suetonii De vita Caesarum "Divus Claudius" 32. verboque "vissio"Cf. Ciceronis Epistulae ad familiares 9.22.4 (verbo ipso non utens). distinguitur.

 Eruditorum gravissimae sententiae 
Suetonius, in vita Claudii, 32: "Dicitur—inquit—etiam meditatus edictum, quo veniam daret flatum crepitumque ventris in convivio emittendi, cum periclitatum quendam pro pudore ex continentia reppulisset."

Erasmus, Adagia, Tussis pro crepitu: "Dici solitum, quoties aliquis perplexus aliud pro alio simulat—veluti si quis in adulterae domo deprehensus fingeret se quippiam mercatum venisse. Translatum ab iis, qui crepitum clara tussi dissimulant, quod genus homines etiam hoc tempore non raro magno cum risu deprehenduntur."

Musa macaronica libenter crepitus memorat; sic Theophilus Folengo in Baldi libro VI, 285: 

En ventosa sibi scoccat deretro corezzam . . .
At quia post crepitum veri nasantur odores
Qui nec aquam vitam, qui nec salmistria, qui nec
Materias alias pro sbombardare trovatas
Ederat, ast aium, scalognas, porra, cipollas
Omnibus extemplo patuit magagna Tognazzi.

 Notae 

Categoria:Gastroenterologia
Categoria:Physiologia