Anscharius (archiepiscopus Hamburgensis-Bremensis)

Anscharius Bremensisalia nomina Latina: Anscarius, Anskarius; alia Epitheta: Hamburgensis, episcopus, sanctus, cf.: Bibliotheca Hertziana (natus anno 801Annus nativitatis incertus est, multi viri docti autem annum 801 veri similem ducunt. Thomasius Klapheck (Der heilige Ansgar und die karolingische Nordmission, Diss. phil. Oldenburgi 2008, ISBN 978-3-7752-6042-8, p. 39 s.) se comprobare posse putat Anscharium iam anno 796 vel paulo ante natum esse., mortuus die 3 Februarii 865 Bremae) erat monachus Benedictinus, archiepiscopus Hamburgensis Bremensisque et episcopus missionarius pro Scandinavia. Inter sanctos ecclesiae Catholicae numeratur. Maxima pars eorum, quae de Anschario novimus, e Vita Anskarii a successore eius Rimbertus scripta emanat.

 Vita 

Anscharius erat discipulus in Abbatia Corbeia in Francogallia. Quinque annos natus matre mortua puer a patre monasterio oblatus traditus est. Ab anno 816 ipse in schola monasterii docebat, anno 823 rector in monasterium Corbeiensem in Vestfalia nove fundatum missus est.

Anscharius tota vita visionis memoria, quam viginti annos natus viderat, incitatus est, qua vocem audiverat ei coronam martyrii praebens. Anno 826 primum quamvis frustra gregem missionariorum in Daniam duxit.
Anno 829 Anscharius a rege Suecica Björn på HågaVita Anscharii regem Oleph vocat, qui autem non reperitur in serie regum Sueciae. Bircam, quae forum magni momenti erat, invitatus est, ubi 27 km ab Holmia in occidentem versus prima ecclesia Scandinaviae erecta est. 

Anno 831 Anscharius ab imperatore  Ludovico Pio revocatus archiepiscopus novi dioecesis Hamburgensis factus est, potestate alios episcopos pro Scandinavia nominandi addita. 
A Papa Gregorio IV. Legatus Pontificius pro Scandinavia, Dania et populis Slavicis institutus  est. 
Anscharius reversus Hamburgum – tum non adhuc civitas, sed tantum burgus –  Ludovico Pio adiuvante scholam monasteriumque fundavit et templum in forma trium navium Sanctae Mariae dedicatum exstrui iussit.

Praesidio Horici I., cui contigit, ut Daniam univisset, laborem missionariam in Slesvico redintegravit. Paucis annis post autem  Ludovico Pio mortuo, cum regnum sit divisum, monasterium nomine Turholt, missionis firmamentum, amisit. Anno 845 Vicingi Hamburgum depopulati sunt et missiones in Suecia sitas deleverunt. Anscharius sedem episcopalem Bremam transtulit et a Ludovico Germanico episcopus Bremensis dictus est. Ibi valetudinaria erexit, captivos redemit, in mercatura servorum finienda operam posuit.

Anscharius missionarios mittens protinus evangelizationi Sueciae navabat, ut tandem magnis difficultatibus superatis rex Danicus Horicus II sit baptizatus. Anno 853 Anscharius in Sueciam profectus et ibi - ut in Slesvico - ecclesias condidit.

Bremae templum lapideum confecit atque tria monasteria fundavit. Post morbum longum die 3 Februarii 885 Bremae e vita decessit.

 Post mortem fama 

Ob merita pro evangelizatione Sueciae, Daniae Slesvicique Anscharius apostolus Scandinaviae vocatur. Quod in labore missionaria tot difficultates passus est, biographus eius totam vitam ut martyrium interpretatur, quamvis necatus non sit. Praecipuam laudem in servos pauperesque adiuvando sibi peperit. Festum eius in ecclesia Catholica die 3 Februarii celebratur, Bremae autem, ubi translatio reliquiarum memoratur, die 9 Septembris. 

 Descriptio in tabulis pictis 

Anscharius episcopali veste pellita pingitur, quod apostolus regionum septentrionalium colitur, a paganis conversis circumdatus, formam ecclesiae manibus tenens.

 Notae 

 Fontes 

 Monumenta Germaniae Historica, Vita Anskarii auctore Rimberto 
 Medieval Sourcebook: : Life of Anskar, the Apostle of the North 

 Bibliographia 

 G. Melmert: Ansgar, Apostel des Nordens, Chiloniae, 1964 
 Thomas Klapheck, Der heilige Ansgar und die karolingische Nordmission, Diss. phil. Oldenburgi, 2008, ISBN 978-3-7752-6042-8 

 Nexus externi 




 Carmen Anscharii
 Fraternitas Sancti Ansgarii in Dania

Categoria:Sancti
Categoria:Nati saeculo 8 aut 9
Categoria:Mortui 865