Philomela

Philomela in mythologia Graeca fuit filia Atheniensium regis Pandionis et soror Procnes quae maritum Tereum in Thraciam secuta ei filium peperit Ityn nomine.  Post quinque annos Procne Philomelam rursus videre cupivit et maritum ad patrem misit veniam ab eo ut impetraret et sororem Philomelam brevi redituram secum ducere sineret.  At simul atque formosam virginem adspexit insano amore flagrare coepit Tereus. Nec a scelere abhorruit ː nam Philomelam vi et dolo malo stupravit atque ne facta denuntiare posset linguam ei secuit atque remotis stabulis captivam custodivit dum mortuam eam socero et uxori renuntiat. At Philomela quae sibi accidisset vesti intexere excogitavit quam sorori mittendam per ancillam  curavit. Ita Procne fraude intellecta sororem inter bacchanalia liberare potuit atque abominandam ultionem cum illa concinnare. Nam communem filium Ityn in membra disiectum et concoctum patri edendum adposuerunt. Quod cum comperuit Tereus indignans duas mulieres occidere voluit  et eas persequebatur ː tum  dei fugientes Procnen in hirundinem et Philomelam in lusciniam mutavereSic Hyginus. Apud alios auctores mutationes sororum inversae sunt. Quid censuerint Ovidius et Pausanias incertum est.  Vergilius e Philomela uxorem Terei fecisse videtur. dum ipse Tereus aut epopsSic Apollodorus, Ovidius, Pausanias. aut accipiter fitSic Hyginus, scilicet quia accipiter parvas aves persequitur et caedit..

Ratio huius mutationis varie reddita ː Ovidius plumas sanguineum colorem in pectore praebentes et tam hirundinis quam lusciniae insignes invocabat, Pausanias ambas aves querulas voces emittereFontes Graeci antiquiores in hirundinem, poetae Latinae in lusciniam eam convertere solebant. existimabat. Certe haec fabula similitudines praebet tam cum Medea quae liberos communes interfecit  Iasonis perfidiam ut vindicaret quam cum Thyeste et Atreo quia pater inscius ipsum filium sibi dolo adpositum comedit..  
 Notae 

Fontes 
 Apollodori bibliotheca III.14.8
Hyginus mythographus, Fabula 45
Odyssea XIX.518-523 ubi χλωρηίς Ἀηδών, hoc est "viridis cantatrix" appellatur.
Ovidius, libro sexto Metamorphoseon, 424sqq
 Pausanias libro primo Graeciae descriptionis capitulis V.4 et XXIV.3 et XLI.8-9
Vergilius, Ecloga sexta 78-81

196 Philomela

Categoria:Mythologia Attica