Iacutia

IacutiaT. Leonova, Florae Jacutiae species novae e genere Artemisia L., in: Novitates systematicae plantarum vascularium, 1978, p. 50;  L.N. Poryadina, Lichenes reservati "Suntar-Hayata" (Jacutia), in: Novitates systematicae plantarum vascularium, 34, 2001. sive Iakutia,I. I. Makarova, V. I. Perfiljeva, Ad lichenofloram partis boreali-occidentalis Jakutiae, in: Novitates systematicae plantarum vascularium, 21, 1984. vel rite Res Publica Sacha (Iacutia), Russice Республика Саха (Якутия) et Iacutice Саха Өрөспүүбүлүкэтэ, Саха Сирэ vocatur, subiectum Foederationis Russicae est, anno 1922 formatum, et ab anno 2000 in Russicum Districtum (Circulum) Foederalem Extremorientalem inclusum. 

Iacutia, in parte septentrio-orientali Siberiae sita, in oriente sua cum districtu autonomo Tschucotico et regione Magadanensi, in meridie-oriente cum territorio Chabarovskensi, in meridie cum regione Amurensi et territorio Transbaicalico, in meridie-occidente cum regione Ircutensi, in occidente cum territorio Crasnoiarensi terminos terrestres habet, in septentrione sua autem a maribus Lapteviorum et Siberico Orientali alluitur, quae maria insulis Sibiriae Novae, freto Demetrii Laptevii a terra continente divisis, separata sunt. 

Aream 3 103 200 chm2 habens, Iacutia est amplissimum Foederationis Russicae subiectum. Circa 960 milia incolarum habet (anno 2016), quorum fere 50 centesimae gente Iacuti, fere 38 centesimae autem Russi sunt.

Linguae publicae sunt Iacutica et Russica.

Flumina
Flumina Iacutiae ad pelvim siccationis Oceani Arctici pertinent; flumina maxima, quae in oceanum influunt, sunt (ab occidente ad orientem enumerata): 

 Anabira, 
 Olenecus, 
 Lena, 
 Iana, 
 Indigirca 
 Alazea
 Colyma (cum Omolone accola). 

Horum fluminum maxima est Lena. Eius confluentes sunt Aldanus (cum Timptone, Utschuro, Maia, Iudoma et Amga), Olecma, Talba, Wiluius (cum Marcha) et Witimus.

Montes
Iacutiae partes septentrionalis et orientalis montuosa est. Montes Verchoianenses et Iugum Czerskii, ambo alti et frigidi, in parte septentrio-orientali Iacutiae patent. In iugo Czerskii montes Iacutiae et omnis Russiae boreorientalis siti sunt, quorum cacumen elatissimum Victoria est. Planities montana Iano-Oimiakonica hos montes et Suntar Chaiata coningit. Systema montanum Suntar Chaiata (cum iugo Iudomensi) in parte orientali Iacutiae et in territorio Fortuniano sita sunt. In meridie iugum Palmarium Iacutiam a regione Amurensi separat; iugo Palmario planities montana Aldanica adiacet. Partem Iacutiae occidentalem planities elevata Sibiriae Mediae occupat, cuius pars planities elata Viluica est.

Urbes
Caput rei publicae Iacutiae est urbs Iacutia (vulgo Jakutsk). Urbs secunda a maxima est Neriungri. Tiksi colonia urbana portus maris Lapteviorum prope ad delta Lenae situs est et Czerski prope ad delta Colymae et mare Sibiricum Orientale. Castella Colymensia tria, Inferius, Medium et Superius, ad Colymam sita sunt.

 Notae 

Nexus interni
2607 Yakutia

 Nexus externi 

 Situs interretialis administrationis rei publicae Iacutiae

!