Sanguiculus

Sanguiculus, 28.209; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. iterum editum. Norstedts akademiska förlag, 2009 Latinitate mediaevali "budingum","budingum" in ; "pudingum" in  est farcimen ex sanguine suum et porcorum factum, cui inesse solent holera cum cepis aut lardo aliisque condimentis. Sanguiculus saepissime niger videtur.

 Sanguiculi Europaei 
 Germania: Blutwurst vocatur, permulta condimenta insunt.
 Lusitania: morcela, chouriço vocatur.
 Francia: boudin noir vocatur (vide budingum)
 Italia: sanguinaccio vel migliaccioIn regione Tuscia autem scriblitam e castaneis sativis factam migliaccio nominant.
 Britanniarum regnum: black pudding vocatur, et est cibus clarus in ientaculo.
 Hispania: morcilla vocatur, et sunt permultae variationes regionales. Praeclara sunt sanguiculus Burgorum (cum oryza) et sanguiculus Legionensis (cum cepis).
 Polonia: krupniok vel kaszanka vocatur.
 Finnia: Mustamakkara, genus sanguiculi Tamperense.

 Sanguiculi Americani 
Per Americam Australem coquuntur multa sanguiculorum genera, quae omnia morcilla vocantur, quia conquisitatores Hispani eum in Americam tulerunt. Sunt botella in Mexico, Chilia, Peruvia, Venetiola, Argentina, Uruguaia, et Columbia.
 Flumen: ibi nonnulli sanguiculi insunt uvae.
 Brasilia: chouriço vocatur.

 Sanguiculi Asiatici 
 Sinae: 血豆腐 (xuě dòufǔ) vocatur.

 Notae 

 Bibliographia 
 Praecepta
 1658 : 
 1669 : Kenelm Digby; George Hartman, ed.? The Closet of the Eminently Learned Sir Kenelme Digbie Kt. Opened. Londinii: Henry Brome, 1669  (Black-puddings)

Categoria:Ars coquinaria
Categoria:Botuli