Lingua Etrusca

Lingua Etrusca seu Tusca, olim in Etruria adhibita, hodie exstincta est. Lingua Etrusca, regioni Etruriae in Italia septentrionali nativa, ibi et alibi iuxta ripas maris nostri conscripta est ab anno circiter 700 a.C.n. usque in saeculum I p.C.n. De origine huius linguae, aliis in paeninsula Italica adhibitis omnino distinctae, iam ab antiquis disputatum est. Auctores etiam hodierni linguam Etruscam aliis adpropinquare temptant.E.g. Mario Alinei, Etrusco: una forma arcaica di ungherese. Bologna: Le edizioni del Mulino (2003)

 Nomen 
Haec lingua a Graecis  appellata est, 'Etrusce loquor' (Polyaenus, Strategemata 8.8). a Romanis Etrusca"Litterae Etruscae": Livius, Ab urbe condita 9.36. "Lingua Hetrusca":  f. 48r vel Tusca,"Tusce" (adv.): Gellius, Noctes Atticae 11.7.4 et ab Etruscis ipsis antīquitus Ràsenna (𐌀𐌍𐌍𐌄𐌔𐌀𐌓), quae deinceps facta est Raśna (𐌀𐌍𐌑𐌀𐌓) vel Rasna (𐌀𐌍𐌔𐌀𐌓)Ziχ rasna 'scriptura popularis (sc. Etrusca)'; Pfiffig (1969); Wallace (2008)..

 Testimonia linguae Etruscae 
 Tabulae Pyrgenses aureae tres, circa annum 500 a.C.n. inscriptae, in linguis Phoenicia et Etrusca compositae sunt
 Discus Mallianus plumbinus, saeculo V a.C.n. inscriptus, de ritu divino breviter disserit
 Tabula Capuana, tegula saeculo V a.C.n. inscripta, calendarium religiosum praebet 
 Aequipondium Caeretanum aëneum (ETP 352) est textus brevis dedicatorius circa annum 350 a.C.n. in aequipondio inscriptus
 Elogium Laris Pulenas est textus sarcophago Laris Pulenas saeculo III a.C.n. inscriptus 
 Cippus Perusinus est textus significatione incerta saeculo III vel II a.C.n. inscriptus
 Liber linteus Zagrabiensis, textuum omnium nobis servatorum longissimus, anno circiter 250 a.C.n. scriptus, calendarium religiosum praebet
 Tabula Cortonensis aënea (ETP 74), saeculo II a.C.n. inscripta, est textus (ut creditur) de vinea vendita
 Iecur Placentinum aëneum, anno circiter 100 a.C.n. inscriptum, nomina deorum praebet

 Pinacotheca 

 Bibliographia 
 J. N. Adams, Bilingualism and the Latin Language (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2003)
 L. Agostiniano, Lessico etrusco cronologico e topografico dai materiali del Thesaurus linguae etruscae. Florentiae: Olschki, 1988
 Giuliano Bonfante, Larissa Bonfante, The Etruscan Language: an Introduction. Mancunii: University of Manchester Press, 2002. ISBN 0-7190-5540-7
 Larissa Bonfante, Etruscan. Berkeley: University of California Press, 1990. ISBN 0-520-07118-2
 Mauro Cristofani et al. Gli Etruschi: una nuova immagine. Firenze: Giunti Martello, 1984
 Mauro Cristofani, Introduzione allo studio dell'etrusco. Florentiae: Olschki, 1991
 Nancy Thomson de Grummond, Erika Simon, The Religion of the Etruscans (Austin: University of Texas Press, 2006. ISBN 0-292-70687-1) pp. 9-26 Paginae selectae
 Massimo Pallottino, The Etruscans. Harmondsworth: Penguin, 1955
 Massino Pallottino, ed., Testimonia linguae Etruscae. 2a ed. Florentiae: Nuova italia, 1968
 Carolus Pauli et al., Corpus Inscriptionum Etruscarum. Lipsiae 1919-1921
 Pfiffig, Ambros Josef (1969) Die etruskische Sprache. Versuch einer Gesamtdarstellung. Graz: Akademische Druck- und Verlagsanstalt.
 Helmut Rix et al., edd., Etruskische Texte. Editio minor. Tubingae: Narr, 1991. 2 voll. ISBN 3-8233-4240-1
 Andrew Robinson, Lost Languages: the enigma of the world's undeciphered scripts (Londinii: Thames & Hudson, 2009. ISBN 978-0-500-51453-5) pp. 156-181
 V. Slunečko, "Etruský onomastický systém" in Listy filologické vol. 113 (1990) pp. 272-292
 Dieter H. Steinbauer, Neues Handbuch des Etruskischen. Scripta Mercaturae (1999). ISBN 3-89590-080-X
 Ernst Strnad, Ausgewählte etruskologische Arbeiten, Bernau, Verlag Jürgen Gottschalk, 1996.
 Wallace, Rex (2008) Zikh Rasna. A Manual of Etruscan Language and Inscriptions. Ann Arbor, MI: Beech Stave Press.

 Litterae Etruscae
 Ernestus Strnad

 Nexus externi 

 Inceptum textuum Etruscorum (Etruscan Texts Project seu ETP)
 Grammatica Etrusca a Michaele Weiss confecta

 Notae 

!