Dialectus Ionica

{|border="0" 
|-
|valign="top"|Dorico-Caurinae:

|valign="top"|Ionico-Atticae:

|valign="top"|Ceterae:

|-
|valign="top" colspan="3"|
|}
]]Dialectus Ionica' (Ἰωνικὴ διάλεκτος) est subdivisio Dialecti Ionico-Atticae, quae adhibebatur in Ionia et plurimis Maris Aegaei insulis. Nondum Dialectus Attica quoque inter dialectos Ionicas numeratur, quia Attici quoque se ipsos Iones affirmabant.

Dialecti Ionicae duae divisiones distinguuntur:
 Dialectus Ionica orientalis, in Ionia adhibita
 Dialectus Ionica insularis, in plurimis Maris Aegaei insulis adhibita

 Bibliographia 
 Bondesson, B. (1936). De sonis et formis titulorum Milesiorum Didymaeorumque. Lundae: typis descripsit Håkan Ohlssons boktryckeri.
 Chatzeioannou, C. (1936). Περί των εν τη μεσαιωνική και νεώτερα κυπριακή ξένων γλωσσικών στοιχείων. Athenis: Verlag der "Byzantinisch-neugriechischen Jahrbücher".
 Friedmann, B. (1937). Die jonischen und attischen Wörter im Altlatein. Helsingiae.
 Garbrah, K. A. (1977). A grammar of the ionic inscriptions from Erythrae: phonology and morphology. Meisenheim am Glan: Hain.
 Giannaces, G. C. (2015). Ο γλωσσικός χάρτης της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας κατά την αρχαιότητα. Thessalonicae: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2015.
 Leumann, M. (1950). Homerische Wörter. Basileae: F. Reinhardt.
 Monro, D. B. (1891). Homeric grammar. 2a editio. Oxoniae: Clarendon Press.
 Sacale, D. Th. (1978). Ιωνικό λεκτικό στον Πλάτωνα. Ioanninae: Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνωνα.
 Scherer, A. (1934). Zur Laut- und Formenlehre der milesischen Inschriften. Monaci: Druck der Salesianischen Offizin.
 Stüber, K. (1996). Zur dialektalen Einheit des Ostionischen''. Innsbruck: Institut für Sprachwissenschaft der Universität Innsbruck.

Categoria:Lingua Graeca antiqua