Insulae Curilenses

Insulae Curilenses Ergänzungen und Berichtungen zur Naturgeschischte der Familie der Alciden,  in: Bulletin de l'Académie impériale des sciences de St.-Pétersbourg, vol. XIV, 1870, p. 489; seu Kurilenses, — Tōkyō Teikoku Daigaku Rika Daigaku kiyō, tomus 43, pp. 26, 51;  (Russice Курильские острова, Kuril'skie ostrova; Iaponice 千島列島, Chishima-rettō), breviter  CurilaePallasii Zoographia rosso-asiatica, p. 60; vel Curiles, — Linnaea, tomus 6, p. 530. (Russice Курилы, Kurily)Nomen Ainuanae originis, de kur, homo., sunt viginti magnae ac plus quam triginta parvae insulae, inter Camtschatcam paeninsulam et Hoccaidonem insulam sitae, mare Ochotense et Oceanum Pacificum dividentes. 

Nunc insulae Curilenses sunt pars Russiae, in eius regionem Sachalinensem inclusae. Iaponia tamen quasdam insularum Curilensium australium possessionem suam declarat.

Index insularum
Insulae Kurilenses quasi arcum longum formant; hic arcus CatenaRussice гряда. Curilensis maior nominatur. In parte meridiana quasi alterius arcus initium videtur, orientem versus ab arcu principali siti; haec pars Catena Curilensis minor appellatur.

Catena Curilensis maior interdum in tres greges dividitur, borealem, medium et australem. Catenae maioris insulae principales, a septentrionibus ad meridiem enumeratae, sunt haec:

Curilae Boreales
 Atlasovii insulaCf. binomina Carya atlasovii, Astragalus atlasovii.
 Shumshu
 ParamushirIbidem, s.v. Парамушир.
 OnekotanIbidem, s.v. Онекотан.
 Charimkotan
 Ecarma
 Shiashkotan

Curilae Mediae
 Raikoke
 Matua
 SimushirIbidem, s.v. Симушир.
 Fratres Nigri
Curilae Australes
 UrupIbidem, s.v. Уруп.
 IturupIbidem, s.v. Итуруп.
 KunashirIbidem, s.v. Кунашир.

Catenae Curilensis minoris insulae maximae sunt ShikotanIbidem, s.v. Шикотан. et Insula Viridis.

Freta Curilensia
Multa freta inter insulas mare Ochotense et oceanum coniungunt. Fretum KunashiricumIbidem, s.v. Кунаширский пролив. archipelagum a meridie ab Esonia separat. A Kamtschatka a septentrione fretum Curilense primum insulam Shumshu dividit. Fretum Curilense alterum inter Shumshu et Paramushir patet. Fretum Krusenstern latissiumum Curilas Boreales a Curilis Mediis separat, fretum Urup Curilas Medias ab Australibus.

Res geographicae

Curilae pars circuli ignis Pacifici sunt; montes igniferi 68 in archipelago siti sunt, quorum 36 non exstincti. Mons ignifer altissimus est Alaid in insula Atlasovii, 2339 m altitudinis (circa 3000 m a fundo maris Ochotensis). Megacymata saepe in insulas invadunt. Aquae cadentes de montibus ruunt, quarum altissimae sunt Elias Muromensis in Iturup insula.

Incolae

Quattuor insulae solae incolas perpetuo habent; haec sunt Paramushir, Iturup, Kunashir et Shikotan. Duae urbes archipelagi sunt (Urbs Curilensis Borealis, Severo-Kuril'sk, in insula Paramushir et Urbs Curilensis, Kuril'sk, in Iturup), una colonia urbana (Urbs Curilensis Australis, Iužno-Kuril'sk, in Kunashir) et 16 vici.

 Notae 

 Nexus externi 

 Pagina de insulis Curilensibus Encyclopaediae Russicae Magnae 

Categoria:Insulae Oceani Pacifici
Curilenses
Categoria:Mare Ochotense
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Regio Sachalinensis