Eratosthenes Cyrenaeus

Eratosthenes (-is) Cyrenaeus (Graece ; natus inter annos 276-273 a.C.n. Cyrenis; mortuus circa annum 194 a.C.n. Alexandriae) fuit eruditus et poëta antiquitatis Graecae. 

Mandatu regum Aegypti domus Ptolemaeicae fere dimidium saeculum Bibliothecae Alexandrinae, quae est notissima bibliotheca antiquitatis, praefuit, atque rebus mathematicis, geographicis, astronomicis , historicis, philologicis et poeticis operam dedit.

Inventor geographiae scientificae habetur. Diligentibus mensuris peractis ambitum terrae persecutus est, quod inter notissima antiquitatis emolumenta scientifica numeratur. Etiam mappam mundi comparavisse traditur, quae autem amissa est.

Praeterea multum in scientia colligenda laboravit. Numerosis scriptis eius cunctis amissis tantum exigua pars e scriptoribus posteris nota est.

Primus se "philologum" nominavit, philologiam non solum in linguis sive litteris operam navandis sed potius in ampla doctrina constare intellegens. Poetas carpebat ne Homerum quidem excipiens, quorum narrationibus fidem non tribuit, cum tantum delectare, non docere vellent.

 Vita 
Eratosthenes urbe Cyrenis (in Libya hodierna sita) inter annos 276 et 273 a.C.n. natus est.Ad datationem vide: Geus 2002:10–15; Fuentes González 2000:190f.; Giorgio Dragoni: Introduzione allo studio della vita e delle opere di Eratostene. In: Physis Vol. 17, 1975, p. 46–48. Athenis studiis incubuit. Magistri eius fuerunt Lysanias Cyrenaeus grammaticus, Ariston Chius philosophus Stoicus et Arcesilaus Platonicus. Ariston, qui solae ethicae studebat et quaestiones ad res naturales pertinentes neglegebat, vim in Eratosthenem vix habuisse videtur. Contra philosophi traditionis Platonicae longe plurimum apud Eratosthenem valuisse sententiae suae posterae plane demonstrant.Friedrich Solmsen, "Eratosthenes as Platonist and Poet," in: Solmsen, Kleine Schriften, Vol. 1, Hildesheim 1968, p. 203–224. Praeterea traditio antica Callimachum Cyrenaeum magistrum eius fuisse vult, quod autem verisimile non est.Geus 2002:18f. Etiam Apelles Chius, qui erat discipulus Arcesilai, et Cynicus Bion Borysthenites eum movebant.Geus 2002:24f.; Fuentes González 2000:197. 

Rex Aegyptiacus Ptolemaeus III (Euergetes) paulo postquam rerum potitus est, verisimiliter anno 245 a.C.n. Eratosthenen fere tricenarium Athenis Alexandriam vocavit.Ad annum vide: Geus 2002:26–30; Fuentes González 2000:193, 199.
Eruditus iuvenis iam tum fama egregia floruisse videtur. Rex eum bibliothecarium Bibliothecae Alexandrinae fecit, cum antecessor eius, Apollonius Rhodius, dissensionibus inter se et regem ortis hoc munere abdicavisset. Eratosthenes et filium et successorem regis, Ptolemaeum IV. (Philopator), instruxit, qui anno 222 a.C.n. thronum ascendit.

De vita postera certi nuntii desunt. Bibliothecam administravit usque ad mortem.Fuentes González 2000:200; Geus 2002:30. Quod mortem attinet, Suda eum, quod aspectum amisisset, non edendo sibi mortem conscivisseSuda, vox Eratosthenês (Ἐρατοσθένης), num. Adler: epsilon 2898, Suda in interrete refert, poeta Dionysius Cyzicus autem in carmine, forsitan epitaphio, de morte Eratosthenis scripto eum miti senectute, non morbo obiisse.Anthologia Graeca, ed. Gow et Page, I, p. 80 Eratosthenes Alexandriae sepelitus est.

 Opera muneraque 
Eratosthenes numerosa opera conscripsit, quorum tamen fragmenta tantum exstant. Ideo his fragmentis et aliis apud scriptores antiquos mentionibus nisa dignatio munerum eius difficillima est.

Cum semper quaestiones variarum artium laboraret, tamen tria operis tempora distingui possunt:
 Initio enixe philosophiae (imprimis Platonicae) studebat,
 deinde res naturales tractabat,
 tempore tertio praecipue philologiae operam dabat.

 De mensura telluris ambitus 
Tellurem sphaericam esse iam antea Graecis notum erat. Iam Aristoteles de ambitus eius quaesivit quosdam "mathematicos" (sine nomine) afferrens, qui ambitum 400 000 stadiorum persecuti essent.Aristoteles, De caelo 2,14 (298a15–17). Paucis decennis post (post annum 309 a.C.n.) eruditus - forsitan Dicaearchus - ambitum 300 000 stadiorum effecit. De solo Eratosthene methodus mensurae scientifica attestata est, qua terrae ambitus 250 000 stadiorum (postea in 252 000 commutatus) effectus est.

Ratio ab Eratosthene inita a Cleomede astronomo tradita est:
Eratosthenes Alexandriam et Syenen in eodem meridiano sitas esse posuit. Distantiam inter duo in his urbibus ab eo delectis punctis mensoriis 5000 stadiorum efficere cognovit, a mensoribus regis Ptolemaei, ut putatur, adiutus. Utroque loco gnomon collocavit. Die solstitii aestivalis his instrumentum solis super horizonte altitudinem atque gnomi umbram, quantae fuisset longitudinis, metiri iussit. Compertum est gnomon Syenense nihil umbrae fecisse, solem accurate medio in caelo fuisse demonstrans, Alexandriae autem solem eodem tempore quinquagesimam partem circuli a medio caelo afuisse (secundum circuli divisionem hodiernam: 7° 12′). Ergo spatium 5000 stadiorum in meridiem migrantem quinquagesimam partem terrae ambitus emetiri, ambitum terrae autem 50 × 5000 = 250 000 stadiorum esse consequi.

 Alia 
Eratostheni etiam inventio algorithimi ad numeros primos cernendos assignari solet, forsitan autem tantum rationis nomen (Cribratum Eratosthenis) introduxit.

 Opera 
 Erigone (carmen epicum)

 Notae 

3251 Eratosthenes

 Bibliographia 
 Aujac, G. (2001). Eratosthène de Cyrène, le pionier de la geographie. Paris: Édition du CTHS. 224p.

 Cameron McPhail (2011). Reconstructing Eratosthenes' Map of the World: a Study in Source Analysis. A Thesis Submitted for the Degree of Master of Arts at the University of Otago. Dunedin Novae Zelandiae.
 Diller, A. (1934). "Geographical Latitudes in Eratosthenes, Hipparchus and Posidonius". Klio 27(3): 258–269.



 Fischer, I. (1975). "Another look at Eratosthenes' and Posidonius' determinations of the Earth's circumference". Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society 16: 152—167.



 Fuentes González, Pedro Pablo. 2000. Ératosthène de Cyrène. In Dictionnaire des philosophes antiques, ed. Richard Goulet, 3:188–236. Lutetiae: CNRS Éditions ISBN 2-271-05748-5.
 Geus, Klaus. 2002. Eratosthenes von Kyrene: Studien zur hellenistischen Kultur- und Wissenschaftsgeschichte. Münchener Beiträge zur Papyrusforschung und antiken Rechtsgeschichte, 92. Monaci: Beck. ISBN 3-406-48976-1.


 Honigmann, E. (1929). Die sieben Klimata und die πολεις επισημοι. Eine Untersuchung zur Geschichte der Geographie und Astrologie in Altertum und Mittelalter. Heidelbergi: Carl Winter's Universitätsbuchhandlung. 247 S.




 Marcotte, D. (1998). "La climatologie d'Ératosthène à Poséidonios: genèse d'une science humaine". G. Argoud, J.Y. Guillaumin (eds.). Sciences exactes et sciences appliquées à Alexandrie (IIIe siècle av J.C. – Ier ap J.C.). Saint Etienne: Publications de l'Université de Saint Etienne: 263–277.

 Pownall, Frances, ed., "241. Eratosthenes" apud 




 Shcheglov, D.A. (2004/2006). "Ptolemy's System of Seven Climata and Eratosthenes' Geography". Geographia Antiqua 13: 21–37.
 Shcheglov, D.A. (2006). "Eratosthenes' Parallel of Rhodes and the History of the System of Climata". Klio 88: 351–359.


 Thalamas, A. (1921). La géographe d'Ératosthène. Versailles.


 Nexus externi 

Categoria:Geographi Graeci antiqui
Categoria:Eruditi Aegypti
Categoria:Astronomi Graeci antiqui
Categoria:Mathematici Graeci antiqui
Categoria:Bibliothecarii Graeci antiqui
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Ptolemaeus III