Titus Larcius Flavus

Titus Larcius Flavus vel Titus Larcius Rufus (natus saeculo 6 a.C.n., mortuus saeculo 5 a.C.n.) senator Romanus fuit. Larcius bis consul fuit (annis 501 a.C.n. et 498 a.C.n.) atque primus dictator rei publicae Romanae erat. An hoc officio primoConfer Titus Livius, Ab urbe condita II 18,4-7 vel secundoDionysius Halicarnassensis, Historia Romana V 61 - 77,6 consulatu gessisset, incertum est. Anno autem 501 per ludos Romae Sabini iuvenes scorta rapuerunt, ut Titus LiviusAb urbe condita II 18,2 scripsit. Concursu hominum rixae ortae sunt et paene ad bellum itum esset. Praeterea Romani impetum Latinorum, cum Octavius Mamilius triginta populos contra urbem coniurasse dicebatur. Itaque sententia Livii tum primum dictator electus est, vel Titus Larcius Flavus vel Manius Valerius M'f. Volusi n. Spurius Cassius Vecellinus, consul anni 502 a.C.n. eius magister equitum fuit. 

MacrobiusSaturnalia I 8,1 rettulit Larcium dictatorem templum Saturni dedicavisse.

 Notae 

Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Senatores
Categoria:Dictatores Romani
Categoria:Gens Larcia
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.