Nicolaus Karamzin

Nicolaus Michaelis filius Karamzin (Russice: Николай Михайлович Карамзин, tr. Nikolaj Michajlovič Karamzin, natus in vico Michajlovka iuxta Simbirium die1 Decembris  1766; mortuus est Petropoli die 22 Maii 1826) fuit scriptor etiam rerum gestarum Russicus. Initio opera fictionis ad motum sentimentalismi propinqua scribebat. Ad evolutionem linguae Russicae litterariae contribuit. Anno 1803 munus historiographi officialis Imperii Russici obtinuit; se totum studiis historicis dederat et Russiae civitatis historiam inceperat, cuius volumina duodecim composuit. Socius honoratus Universitatis Moscuensis ab anno 1806, Karamzin anno 1818 etiam socius Academiae Russicae et socius honoratus Academiae Scientiarum Petropolitanae factus est. 

 Opera selecta 
 Письма русского путешественника (Litterae viatoris Russici, 1791–92)
 Бедная Лиза (Elisabeth pauper, 1792)
 Наталья, боярская дочь (Natalia, boiari filia, 1792)
 Марфа-посадница, или Покорение Новагорода (Martha consularis Hac voce olim designabatur vir vel uxor consularis urbium Novogardiae et Pleskoviae., sive expugnatio Novogardiae, 1802)
 История государства Российского (Russiae civitatis historia, 1816–1829)

Notae

 Nexus externi 

 Pagina de Nicolao Karamzin Encyclopaediae Sovieticae Magnae editionis tertiae 
 Biographia  
 Aphorismi, sententiae 
 Nicolai Karamzin poemata 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Historici Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Categoria:Nati 1766
Categoria:Mortui 1826