Prumia (monasterium)

Pruma sive Abbatia PrumiensisAlia nomina Latina: Prumea, Prunna, Prunnia, Promia, Priunciae monasterium (cf. ), praeterea: Pronia, Prumia, Brumia (cf. Hofmann, Johann Jacob: Lexicon Universale [.... - Leiden, 1698])  est monasterium super fluvium Prumia situm, in regione septemtrionale Rhenaniae-Palatinati, quae nunc Eifila vocatur.

 Historia 
Prumia monasterium a Bertrada, proavia Karoli Magni, anno 721 fundatum est in orientali Arduennae silvae parte, loco qui villa prumia dicebatur. Anno 893 monachi Urbarium Prumiense compoisuerunt. Monasterium semper Carolingorum gratia florebat. Toto medio aevo monasterium valde illustris divesques fuit, sed postea praeclaritas diminuit. Anno 1794 monachi a militibus Francicis depulsi sunt et abbatia sublata est.

 Homines praeclari 
Pippinus "gibbus" post coniurationem contra patrem Karolum Magnum anno 793 tonsuratus in monasterium Prumiense trusus est. 
Lotharius I. anno 855, postquam regnum inter filios divisit, in monasterium Prumiense ingressus paulo post obiit et in ecclesia abbatiali sepultus est.
Regino abbas Prumiae fuit.
 Wandalbertus Prumiensis poeta hic monachus erat.

 Notae 

 Fontes 
 Einhardus: Vita Karoli Magni
 Einhardus / Kurze, Friedrich / Pertzii, Georg Heinrich: Annales Fuldenses sive Annales regni Francorum Orientalis, ab Einhardo, Ruodolfo, Meginhardo Fuldensibus Seligenstadi, Fuldae, Mogontiaci conscripti ; cum continuationibus Ratisbonensi et Altahensibus, Hannoverae, 1891 | MGH 760
 Waitz, Georg: Annales Bertiniani, Hannoverae, 1883 | MGH 758

Categoria:Monasteria Germaniae
Categoria:Abbatiae Benedictinorum
Categoria:Regnum Francorum
Categoria:Rhenania et Palatinatus