Lingua Indonesiana

Lingua IndonesianaAdiectivum Indonesianus: Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum. Societas Litterarum Finnicarum, 2006; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009. (Indonesiane Bahasa Indonesia) est lingua Austronesiana et lingua officialis nationis Indonesiae.
Vernacula est in insula Riau. Iam multa saecula usui est lingua franca intra Indonesiam,  eam intellegunt locutores linguae Malaysiae, mutuoque, parvis differentiis. In orbe terrarum, linguae indonesicae et Malaysiae a ducenties et quinquagies millionibus hominum hominum adhibentur. Summus istius linguae peritus Henricus Theodoricus Krause fuit.

 Historia 
Anno 1928 pronuntiaverunt iuvenes in Jakarta Iuramentum iuvenum(Sumpah Pemuda) linguam unam civitatis Indonesiae fore.

Facta est publica anno 1945, civitate ab imperio Batavo liberata. Indonesia a multis gentibus incolitur, quae intra regiones suas multis linguis vernaculis (Bahasa daerah) utuntur et lingua Indonesica inter regiones.

 Orthographia et pronunciatio 
Abecedario Latino hodierno utitur. Paucae litterae aliter legendae sunt, exempli gratia:
 C semper ut CH anglice vel Ч russice;
 E ut "muta E" francogallice aut "E" latine;
 I semper ut vocalis I latine;
 J semper ut J anglice;
 U semper ut vocalis V latine;
 W semper ut consonans V latine;
 Y semper ut consonans I latine.
F, Q, V, Z solum in vocibus ex externis linguis inventae sunt.
Indonesicae aures "de correptione vocalium vel productione non judicant".

 Vocabula 
Voces enim multae ex aliis linguis oriuntur, ut Arabica, Sanscrita, Batava, Anglica, Sinica, Lusitina, indigenis ex archipelagine, et ceteris.
Aku :Ego
Pergi:Ire
Kamu :Tu
Makan:Edere
Sekali:Admodum
Sayang:Eheu infeliciter

 Grammatica 
 Syntaxis 
Linguae Indonesicae syntaxis est SVO.
 mobil merah (autocinetum + rubrum-esse) 'autocinetum rubrum est'
Definientes voces post definiendas paene semper adsunt, e.g.
 saya sudah beli buku ini (= ego + iam + emere + liber + ille) 'librum illum emi'
 Nomina 
Nomina pro generibus vel casibus vel numeris non mutant.
Categoria pluralis deest.

Alia pluralia nominum externarum saepe vocem ipsam iterando convertuntur:

 gedung 'aedificium'; gedung-gedung 'aedificia'
 mata 'oculus'; mata-mata 'explorator'

Alia vocabulo auxilio fiunt, e.g.
 penumpang 'viator'; para penumpang 'viatores' (vocabulo auxilio para 'circulus')

 Pronomina 
Pronomina pro generibus vel casibus non mutant.
 ego, me, mei, mihi: aku vel saya
 te, tibi, tu, tui: anda vel kamu
 ea, eam, ei, ejus, eo, eum, is: dia
 ea, eae, earum, eas, ei, eis, eorum, eorum, eos, ii: mereka

Adsunt duo pronomina primae personae pluralis: kita et kami. Voce kita locutor auditorem includens utitur, excludens kami.
 kita sudah makan 'nos [ego, tu, et alii qui adsint] edimus'
 kami sudah makan 'nos [ego aliique nec tu] edimus'

 Verba 
Verba pro personis vel generibus vel temporibus vel modis non mutant.
Tempora modique dicta sunt

Vocibus propriis, exempli gratia:
 sudah 'actum est'
 belum 'nondum actum est'
 sedang 'hoc tempore agitur'

Adverbiis, exempli gratia:
 lagi 'etiam'
 dulu 'olim'
 nanti 'postea'

 Notae 

 Nexus externi 

 Indonesian alphabet, pronunciation and language apud www.omniglot.com
 Bahasa Indonesia Flash Thesaurus

Indonesia
Categoria:Linguae Indonesiae
!

de:Malaiische Sprache#Geschichte