Narcissus (mythologia)

Narcissus in mythologia Graeca fuit filius fluminis Cephisi, qui in Boeotia et in Phocide fluit, et nymphae Liropes. Eius fabula a poeta Latino Ovidio libro tertio Metamorphoseon nobis tradita est.

 Fabula 
Formosissimus puer fuit, a multis nymphis necnon viris petitus et adamatus, praecipue tamen a nympha Echo, qui amore eius ita consenuit, ut vox sine corpore fieret, ultima tantum verba alloquentis iterans. Ille vero omnes aspernabatur. Tandem despectorum amantium querelas dea Nemesis audivit, quae de superbia adolescentis similes poenas sumere decrevit. In fontem enim aquae numquam turbatae Narcissus forte incurrit atque ibi imagine sua undis repercussa ita captus est ut, contemplatione eius deperditus, inde discedere noluerit. Neque edendi neque dormiendi cupidinem sentiebat. Bracchia ad simulacrum porrigebat nec aliud quam aquam prendebat; tum imago turbabatur et peribat. Itaque, sine ulla spe adamati corporis potiundi, ibidem obiit et in novum florem sese convertit, cui Narcissus nomen inditur et prope undas crescit.

Hic eventus verba Tiresiae vatis probavit, qui matri praedixerat Narcissum usque ad senectutem victurum esse; "si se non novisset".

Miris modis medici veterinarii antiqui putaverunt hunc morbum in equas cadere posse et mortiferum fieri. Sic saltem Columella:

Non a Sigismundo Freud narcissismus inventus est!

 De Narcisso in litteris 
Medio aevo fabula saepe retractata estAD Marinescu (2013).. Postea duo francogallici scriptores eiusdem aetatis hac fabula usi sunt ad condicionem humanam quaerendam. Andreas Gide Tractatum de Narcisso (1891)Hic apud Vicifontem. Cf Serge Gaubert, "Duo de Narcisses" in Lectures d'André Gide, Presses Univesitaires de Lyon, 1994ː 233-240 conscripsit et Paulus Valéry iterum atque iterum hoc thema in poematibus suis tractavit. Quibus auctoribus Narcissus est velut imago mentis humanae frustra se ipsam captantis.

 De fabula in psychoanalysi 
Circa idem tempus Austriacus quidam medicus, Sigismundus Freud, notionem magni momenti in sua doctrina e fabula Narcissi duxit, quem "narcissismum" nominavit. In narcissimo libido non in extraneam rem conversa est, sed in partem animae, cui Ego nomen inditum est.

De Narcisso picto

 De Narcisso in musica 
Nonnullae fabulae lyricae quoque ex hac Ovidii narratione ductae sunt, Narcissus inscriptae :
 1642 a Francisco Cavalli
 1715 a Dominico Scarlatti
 1779 Echo et Narcissus a Christophoro Willibaldo Gluck.
 1877 Idyllium ad choros et cantores a Iulio Massenet

 Fontes 
 Ovidius libro tertio Metamorphoseon, 341-510.
 Hyginus mythographus, Fabulae 271.
 Plura legere si cupis 
Emmanuèle Baumgartner, "Narcisse à la fontaine : du « conte » à « l’exemple »", CRM, 2012.
Michel Jeanneret, "Narcisse, Prométhee, Pygmalion : trois figures de la folie selon Nerval", Romantisme, 1979ː 111-118
Alina-Daniela Marinescu, "Les métamorphoses textuelles du mythe de Narcisse dans le moyen âge français: Mise en abyme, parodie et commentaire", Carnets, 2013ː  51-61
Benedetta Sciaramenti,	"Imago vocis, imago formae. Métaphore et métamorphose entre Écho et Narcisse" in Sonus in Metaphora, 2021ː 129-149
 Anne Videau, "Écho et Narcisse, voix et figures d’impossible éros", in Φιλολογία. Mélanges offerts à Michel Casevitz, 2006 ː 223-235

 Nexus externi 
 Odysseumː Narcissi mythus ab antiquitate ad vicesimum saeculum

Ferula narcissiaca

 Notae 

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Sigismundus Freud