Didacus (episcopus Oxomensis)

Didacus, nomine pleniori "Didacus de Acebes""Didacus de Acebes": Compendium historiae Ordinis Praedicatorum p. 2"Diegus Oxomensis episcopus": Petrus Vallium Cernaii, Historia Albigensis iii.20 (natus anno ignoto in Castellano regno, mortuus die 30 Decembris 1207)De die vide  pp. 343-345 fuit ab anno 1201 Oxomensis episcopus.

Anno 1206 ad curiam Romanam profectus est episcopatum suum resignare volens et ad Cumanos paganos evangelium Christi praedicare. Papa Innocentius III haec interdixit et ad sedem episcopalem remisit; Didacus eo rediens iuxta Montem Pessulanum invenit Arnoldum Amalricum Cisterciensem abbatem, Petrum de Castro Novo et Radulphum monachos Fontis Frigidi. Inde omnes, una cum Dominico Didaci contubernio et canonico, praedicationem ad Catharos susceperunt (an Innocentius haec praevidisset non liquet).Robertus Antissiodorensis, Chronologia p. 271 Holder-EggerPetrus Vallium Cernaii monachus, Historia Albigensis 21, 54 Mense fere Augusto 1207 ad sedem episcopalem redire statuit. Per Appamias iter fecit, ubi apud comitem Fuxiensem Raimundo Rogerio colloquia inter Christianos, Catharos et Valdenses habita sunt. Inde domum reditus post paucos dies Didacus mortuus est. Successor in Oxomensi sede fuit clerus Navarrensis Rodericus Ximenius.

 Fontes 
 Petrus Vallium Cernaii monachus, Historia Albigensis 20

 Notae 

 Bibliographia 
 T.-M. Mamachi in Annales Ordinis Praedicatorum vol. 1 pp. 124-183


 M.-H. Vicaire, "Une ambassade dans les Marches" in Pierre Mandonnet, Saint Dominique: l'idée, l'homme et l'oeuvre (Paris: Desclée De Brouwer, 1938) vol. 1 pp. 89-98 Versio Anglica

Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Episcopi Oxomenses
Categoria:Clerici Hispaniae
Categoria:Mortui 1207
Categoria:Nati saeculo 12