Fasti regum Lydiae

Tres familiae regum sive dynastiae Lydiam olim regnavisse dicuntur, quarum prima omnino, secunda partim est fabulosa. Inde ab saeculo VIII a.C.n. memoria variis ab auctoribus tradita incipit res tractare vere gestas ita ut denique tertia quae ultima est familia ex veris hominibus constet. 

 Atyadae 
HerodotusHerodotus, Historiae 1.94. Manen memorat primum fuisse regem Lydorum, cum auctor Apollodori bibliothecaeApollodori bibliotheca 2.6.3. Tmolum nominet, quem dicit senem regnum Omphalae, uxori suae, reliquisse. Quoniam memoria Atyadarum ab Herodoto tradita omnes alias et antiquitate et claritate superat, hanc solum rationem de prima dynastia reddimus: 
 Manes, rex primus Maeonidarum
 Atys, rex secundus Maeonidarum
 Lydus, rex tertius Maeonidarum.Herodotus, Historiae 1.7.

 Heraclidae 
Dynastia Heraclidarum Lydi nomine se laudabat, etsi aliunde originem traheret. Memoriae enim datum est Heraclidas ex matrimonio Heraclis et Omphalae oriundos esse, quorum filius Alcaeus, Beli pater, fuit avus Nini, qui, ut fabula narrat, Niniven olim condidit.

 Nomen Quando regnaverit Annotatio Agron 1216-? a.C.n. Nini filius, Herodotus, Historiae 1.7.  … 17 reges anonymi, quorum quisque fuit filius prioris cuiusque regis Ardys I  790-754 a.C.n. Filius prioris regis, Nicolaus Damascenus, frg. 49. Alyattes I 754-740 a.C.n.  Filius prioris regis Myrsus 740-728 a.C.n. Filius prioris regis Candaules  728-717 a.C.n.  Myrsi filius, quem Graeci Myrsilum appellabant

 Mermnadae 
Mermnadarum dynastia a Gyge vi condita summa quidem fuit potentia sed tempus admodum breve durabat, nam Croesus adversus Cyrum, regem Persarum, proeliatus clade accepta regnum anno fere 547 perdidit. Quamquam dubium non est de Mermnadarum veritate, quod ab Herodoto narratur id pro certo non iam habetur. Itaque hodie temporum ordo plerumque in fide annalium Assyriorum poni solet. Verum tamen neque Herodotus neque annales orientales accurate enumeratos continet annos. Immo, quando quisque regnaverit, coniecturis admodum arduis iudicandum est. Itaque omnes temporum terminationes cum grano salis sunt habendae.De his rebus disserunt Gelzer (1875); Radet (1893); Strasburger (1956); Kaletsch (1958); Gogan & Tadmor (1977); Spalinger (1978); Sauter (2000); etc.

 Nomen Temporum ordoHerodoteusKaletsch (1958: 23). Temporum ordoAssyriusKaletsch (1958: 46-47). Annotatio Gyges 716-679 a.C.n. 680-652 a.C.n. Gygis satelles, qui regem Candaulem interfecit et reginam viduam duxit uxorem Ardys II 678-630 a.C.n. 651-c.625 a.C.n. Gygis filius Sadyattes II 629-618 a.C.n. ante 613-c.600 a.C.n. Ardyos filius Alyattes II 617-561 a.C.n. 607-559 a.C.n. Filius Sadyattis huiusque sororis Croesus 560-547 a.C.n. 560-547 a.C.n. Alyattis filius 

 Notae 

 Bibliographia 
 Cogan, M. & Tadmor, H. (1977) Gyges and Ashurbanipal. Orientalia 46, 65-85.
 Gelzer, Heinrich (1875) Das Zeitalter des Gyges. Rheinisches Museum für Philologie 30, 230-268.
 Kaletsch H. (1958) Zur lydischen Chronologie. Historia 7, 1-47.
 Radet, Georges (1893) La Lydie et le monde grec au temps des Mermnades. Paris. 
 Sauter, Hermann (2000) Studien zum Kimmerierproblem. Bonn: Habelt. (Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde 72.)
 Spalinger, Anthony J. (1978) The Date of the Death of Gyges and Its Historical Implications. Journal of the American Oriental Society 98, 400-409. 
 Strasburger, Hermann (1956) Herodots Zeitrechnung. Historia 5, 126-161.

Categoria:Antiquae civitates Asiae
Lydia