Maynus de Mayneriis

Maynus de Mayneriis seu Maninus Mediolanensis (apud posteriores "Magninus"; Italiane Maino de' Maineri; mortuus inter annos 1364 et 1368) fuit scriptor in lingua Latina de rebus diaeteticis et cibariis.De vita vide ;  pp. 3-27

Mediolani ut videtur inter annos 1290 et 1295 natus, eadem in urbe educatus, Lutetiae eruditus est, ubi patronus  consiliarius merebat regibus Carolo IV et Philippo VI. Maynus his annis opus philosophicum Tractatum de intentionibus secundis composuit et contubernali nobili Thoma Saluciensi dicavit.Ms. Hispalensis (Bibliotheca capitulare et Columbina) 5.6.12; . Vide "Tommaso II marchese di Saluzzo" apud Treccani Iam magister artium in universitate, baccalaureatus est in medicina anno 1326. Ab hoc fere anno medicus meruit iuxta regem Scotorum Robertum Brussium, qui iam multos annos aegrotans anno 1329 mortuus est. pp. 19-21

Maynus anno 1331, Lutetiam reditus, nuper maritus, a papa Ioannis XXII officium magistri regentis facultatis medicae retinere permissus est, rue de la Harpe his annis habitans.William J. Courtenay, Parisian Scholars in the Early Fourteenth Century: A Social Portrait (Cantabrigiae, 1999) pp. 74, 224 Andreas Florentinus ab 1329 episcopus Atrebatensis meruerat, unde Turnacum anno 1334 translatus est: eo Maynus anno 1336 properavit. Ante annum 1346, Andrea iam mortuo, Maynus Mediolani revenit ubi aulam dominorum Vicecomitum Ioannis et Luchini frequentavit, medicus ab initio Luchino, mox Ioanni, dein Galeacio II et Barnabae operam dedit. Anno 1347 "magister Maynus fysycus" iuxta Isabellam de Flisco (Isabella Fieschi), Luchini coniugem, Venetias profectus est.

Mediolani in regione Portae Ticinensis ab 1351 habitabat, sed ab 1364 prope Papiam in . Anno 1360 Librum octo tractatuum et Libellum de preservatione ab epidemia perfecit. Ultimis annis Papiae apud universitatem medicinam docuisse censetur.Tiziana Pesenti, "Le origini dell'insegnamento medico a Pavia" in Storia di Pavia vol. 3 fasc. 2 (1990) pp. 454-474, vide pp. 462-464;  p. 18 et nota 8

"Magnum astrologum" in aula Vicecomitum meruisse refert Petrarca. Franciscus Petrarca, Seniles III ep. 1; Ferdinando Gabotto, "L'astrologia nel quattrocento" in Rivista di filosofia scientifica vol. 8 (1889) p. 396 Maynus iam in Francia fist à Paris plusieurs jugemens particuliers de la science de astrologie ("Lutetiae speciales aliquot diiudicationes scientiae astrologicae fecerat") secundum  astrologum aevi posterioris. Theorica corporum caelestiumMs. Ambrosianus Mediolanensis E 114 sup., cc. 45-64;  opus adhuc ineditum, ad scientiam astrologicam pertinet.

Opus eius principale fuit Regimen sanitatis,Mss. Bethesdensis NLM 513 (anno 1487 Leith in oppido exscriptus), Vaticanus Pal. Lat. 1098 et 1331, Seitenstetten 193; versiones Hibernicae mss. Dublinensis RIA 24.P.26, TCD 1315. ,  pp. 23-25;  anno 1331 confectum et patrono  dicatum, eo tempore episcopo Atrebatensi. Inter 1331 et 1336 Compendium regiminis sanitatis confecit et ad Antonium de Flisco (Isabellae fratrem) dicavit.Ms. Parisiensis Arsenal 873 ff. 1r-34r ~;  p. 22 et nota 26 Opusculum de saporibus a gastronomis celebratur, cuius recensio brevior in regimine sanitatis incorporatur (cap. 20) sed recensio longior separatim servatur. Huius opusculi editio anno 1934 a Lynn Thorndike divulgata est; commentarium Terentius Scully recentius divulgavit.; ; vide et  Insuper Liber octo tractatuum,Mss. Mettensis 277 et Monacensis CLM 666;  p. 184 notas 2-3 hodie usque ineditum, de re diaetetica disserit.Mss. Cantabrigiensis Peterhouse 182; Cracoviensis Bibl. Iagellonica 821 et 843; Mettensis 277; Vaticana Pal. Lat. 1213; Monacensis CLM 666. ;  p. 184 notas 2-3

 Opera 
upright=1|thumb|Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis cum aliis variorum operibus (Parisiis, 1506): titulus
 1323 : Tractatus de intentionibus secundis
 1331 : Regimen sanitatis (olim falso Arnaldo de Villanova adscriptum)
 1331/1336 : Compendium regiminis sanitatis ad dominum Antonium de Flisco
 c. 1335? : Opusculum de saporibus (vide hanc paginam)
 c. 1350 : Theorica corporum caelestium
 1360 : Liber octo tractatuum inter quos "De aquis" et "De aquis specialibus artificiose factis"
 1360 : Libellus de preservatione ab epidemia
 Dyalogus creaturarum moralizatus (auctore haud certo; interdum Nicolao Pergameno adscriptus); 

 Notae 

 Bibliographia 
 Editiones operum antiquiores
 1481 : Dialogus creaturarum. Coloniae: Conradus Winters Textus
 1482 : Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis ... Attrebatensi episcopo directum. Lovanii: Iohannes de Westfalia Textus apud Gallica
 1495 : Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis ... insuper Opusculum de flegbotomia [etc.]. Lutetiae: Felix Baligault Textus apud Gallica
 1506 : Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis ... insuper Opusculum de fleubotomia editum a perspicacis ingenii viro magistro Reginaldo de Villanova; additur quoque Astronomia Hypocratis,... de variis egritudinibus et morbis; item Secreta Hypocratis; item Averrois de venenis; item quid pro quo appotecariorum nuperrime castigatum, accuratissimeque per Nicholaum Rabby recognitum, cum nonnullis insuper Avicenne ac plerumque aliorum auctorum in margine cartharum insertis. Lutetiae: Jehan Petit Textus apud Gallica
 1517 : Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis ... insuper Opusculum de flebothomia [etc.]. Lutetiae: Jehan Petit Textus apud Gallica
 1524 : Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis ... insuper Opusculum de flebothomia [etc.]. Lutetiae: Jehan Petit Textus apud Gallica

 Eruditio









 Ernest Wickersheimer, Dictionnaire biographique des médecins en France au moyen âge (Lutetiae, 1936) vol. 1 pp. 533-534

Categoria:Medici Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores de re cibaria
Categoria:Nati saeculo 13
Categoria:Mortui saeculo 14
Categoria:Scriptores de regimine
Categoria:Eruditi Scotiae
Categoria:Eruditi Franciae
Categoria:Professores Universitatis Parisiensis
Categoria:Professores Universitatis Ticinensis
Categoria:Astrologi