Benedictus Croce

Benedictus Croce (natus Pesculi Asseruli in oppido Aquilano die 25 Februarii 1866; mortuus Neapoli die 20 Novembris 1952) fuit philosophus, humanista, rerum gestarum scriptor, historiographiae peritus vir publicus Italicus. Sua theoria liberalismi  et philosophiae vitae fuit origine Hegel, Antonio Labriola, Ioanne Baptista a Vico et Gulielmi von Humbodt. Etiam philosophiam linguae historiaeque et aestheticam studuit. 

Croce et preses PEN Internationalis ab anno 1949 ad annum 1952, ac fascismo et positivismo contra dixit. Et socius factionis liberalis Italicae fuit ab anno 1944.

Bibliographia
 Silvano Borsari, L'opera di Benedetto Croce, Istituto Italiano per gli Studi Storici, Neapoli 1964.
 Massimo Verdicchio, Naming things: aesthetics, philosophy, and history in Benedetto Croce, Edizioni La Città del Sole & Istituto Italiano per gli Studi Filosofici, Neapoli 2000, ISBN 88-8292-069-0.
 Karl Egon Lönne, Benedetto Croce : Vermittler zwischen deutschem und italienischem Geistesleben, Francke, Tubingae [et al.] 2002
 Fabio Fernando Rizi, Benedetto Croce and Italian Fascism, University of Toronto Press, Toronto [et al.] 2003
 Manfred Thiel, Benedetto Croce: Italien am Vorabend des Faschismus. Eine analytische Darstellung, Elpis-Verlag, Heidelbergae 2003

Nexus externi

Pagina interretialis VIAF

De Benedicto Croce apud Italici Senatus pagina interretiales

Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Historici Italiae
Categoria:Philosophi historiae
Categoria:Philosophi Italiae
Categoria:Scriptores Italiae