Tityus

In mythologia Graeca Tityus (Τιτυός) erat gigas filius Terrae, cuius corpus in infernis iacens non minus quam novem iugera tegebat.

Cum Latonam, Iunone hortante, vi comprimere conatus esset, fulminatus a Iove dicitur, sive, secundum alios auctores, sagittis Apollinis et Artemidis confixus. Ob quod scelus in Infernis idem supplicium patitur quod et Prometheus : vultur eius iecur semper renascens rodit.

Significationem allegoricam huius supplicii sic explicat poeta Lucretius :
sed Tityos nobis hic est, in amore iacentemquem volucres lacerant atque exest anxius angoraut alia quavis scindunt cuppedine curae.In Phocide ad Panopeam tumulus Tityi ostendebaturPausanias X.4.5, cf. Odyssea XI.576-581, ubi sagittis Apollinis oppressus esse narrabatur tum cum deus Athenis profectus Delphos iter faciebat. Aliud herôon Tityi nihilominus in insula Euboea colebaturStrabo IX.3.14.
 Notae 

 Fontes. 
 Homerus, libro undecimo Odysseae 576-581.
 Horatius, libro tertio Carminum IV,77-79.
 Hyginus mythographus Fabulae 55. (Serpens apud eum, non vultur iecur rodit)
Lucretius libro tertio De Natura rerum 984-994. 
 Ovidius libro quarto Metamorphoseon versus 457.
 Tibullus, libro primo Elegiarum III,75-76.
 Phaedrus Fabulae, appendix Perrotina'' VI,13-16.
 IX.3.12-14
 Vergilius, libro sexto Aeneidis 595-600.

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Gigantes