Inguarus Stravinskij

Inguarus Theodori filius StravinskijGens Strawiński originem Polonicam habet   (Russice Игорь Фёдорович Стравинский, tr. Igor' Fëdorovič Stravinskij; natus die 17 Iunii 1882; die 6 Aprilis 1971 mortuus) fuit compositor, syntonarius, ac clavicen Russicus, a pluribus hominibus musicae peritis in civitatibus occidentalibus atque in sua patria potentissimus saeculi vicensimi compositor habitus.Anonymous 1940; Cohen 2004: 30; Page 2006; Robinson 2004; Théodore et Denise Strawinsky 2004: 166. Penitus cosmopolitus, a Time, libello nuntiorum hebdomadali, unus ex centum potentissimis sui saeculi hominibus nominatus est.Glass 1998 TIME 100: Igor Stravinsky apud www.time.com. Praeter quam quod is pro suis compositionibus immortalitatem accepit, adsecutus est laudem clavilista et conductor, saepe in primis suorum operum exsecutionibus.

Vita musica Stravinskiana notabilis fuit ob varietatem generum. Primum innotuit tribus ballationibus ab impresario Sergio Diaghilev mandatis et a Ballets Russes ('Ballationes Russicis') Diaghilevianis actas: L'Oiseau de feu ('Avis fervida', 1910), Petrushka (1911), et Le sacre du printemps ('Ritus veris', 1913). Ritus, cuius actio tumultum commovit, structuram rhythmicam in animis aliorum compositorum commutavit; usque tempora hodierna, eius depictio rituum paganorum in antiqua Russia ficta spectatores praestringit et obruit. Stravinskij, post primam aetatem Russicam, annis 1920 ad neoclassicismum animadvertit. Eius opera huius aetatis veteribus formis musicis (concerto grosso, fuga, symphonia) uti solebant, quae, acrem animi motum sub superficie remota vel austera celantes, confectiones hominum musicae peritorum saepe agnoverunt, exempli gratia Ioannis Sebastiani Bachii, Iosephi Verdi, et Petri Čajkovskij.

Annis 1940 exeuntibus ad rationes seriales accedere coepit, quibus rationibus duobus ultimis decenniis vitae utebatur ad opera breviora et maioris multiplicitatis rhythmicae, harmonicae, texturae componenda. Quae opera, praeter eorum contortiones, proprietates cum aliis eius operibus prioribus communicant: energia rhythmica, extensae notiones melodicae ex paucis cellulis duorum vel trium notarum constructae, et claritas formae, instrumentationis, auctoritatis.

Libros assidue protulit, paene semper cum adiutore aliquando non nominato confectos. In Chronicles of My Life ('Annales Vitae Meae', 1936) autobiographia, Alexi Roland-Manuel adiutore, dictum clarum fecit: "musica ipsius natura aliquid  significare haudquamquam potest."Anglice "music is, by its very nature, essentially powerless to express anything at all."Stravinsky 1936: 91–92. Cum Roland-Manuel et Petro Souvtchinskye Acroases Caroli Eliot Norton in Universitate Harvardiana scripsit, quas Francice annis 1939 et 1940 habuit annoque 1942 una in libro Poétique musicale ('Poetica Musica') protulit, Anglice anno 1947 Poetics of Music converso.Nomina adiutorum in Walsh 2001 dantur. Nonnulla colloquia in quibus Stravinskij cum Roberto Craft contulit, nomine Conversations with Igor Stravinsky prolata sunt.Stravinsky et Craft 1959. Qui ambo in quinque voluminibus additis decennium sequens una elaboraverunt.

 Vita 
 Russia 

Natus Oranienbaum in oppido (Lomonosov anno 1948 renominato) in Russia die 17 Iunii 1882, Stravinskij Petropoli altus est. Pueritia, in autobiographia commemorata, fuerat incommoda: "Numquam novi aliquem qui me vere amavit."Stravinsky 1936, locus in Dubal 2001: 564. Theodorus Stravinskij, pater, bassus in Theatro Mariinskij Petropoli fuit,Walsh 2001. et Stravinskij puer clavili et deinde theoriae musicae studere coepit, paucas compositiones perfeciens. Anno 1890, Stravinskij Pulchram Dormientem, ballationem Tchaikovskianam, in Theatro Mariinskij vidit, cuius orchestra eum maxime tenebat.Dubal 2001: 564. Quattuordecim annos natus Piano Concerto in G minor Felicis Mendelssohn perfungi potuit. Proximo anno reductionem pro clavili unius ex quattrociniis Alexandri Glazunov confecit.Glazunov autem sollertias compositionis Stravinski iuvenis detrectavit, quam haud musicam appellavit (Dubal 2001:564). In Russia, Stravinskij etiam pantomimum ballationis Petrushka composuit.

 Helvetia 
Anno 1910 Stravinskij Lutetiam iter fecit ut primam L'Oiseau de feu saltationis scaenicae exsecutionem observaret. (Sua familia paulo post ad eum venit.) Paulo post in Helvetiam migravit, ubi vicum Clarens et Lausonium colebat.

 Francia 
Stravinskij Franciam anno 1920 migravit, ubi coniunctionem musicam et commercialem cum Pleyel, fabricatore clavilium Francico, instituit. Pleyel reapse pro procuratore fuit ut collector pecuniarum mechanicarum pro eius operibus.

 Civitates Foederatae 
Anno 1939, bello totius orbis secundo coepto, Stravinskij in Civitates Foederatas migravit, annoque 1945 civis Americanus factus est.

Mortuus est Novi Eboraci die 6 Aprilis 1971, aetatis suae 88, et corpus sepultum est Venetiis, in parte Orthodoxa insulae sepulcrorum Sancti Michaelis, prope sepulcrum Sergii Djagilev. Creatura eius plurimum saeculi vicensimi amplecta erat, multis eius modis componendi non exclusis, atque ipse alios compositores vivus et mortuus movit. Ei est stella in Hollywood Walk of Fame apud 6340 Hollywood Boulevard, et anno 1987 (post mortem) Praemium Grammy pro "Lifetime Achievement" accepit.

 Personalitas 
Stravinskij appetitu ingenti artes, litteras, vitam ipsam explorandi motus est.

 Aetates stili 
Vita Stravinskij in tres aetates ob modos componendi dividi potest:
Nationalismus
Neoclassicismus
Serialismus

Innovatio 
Notus est Stravinskij ob unicum rhythmum, praecipue in pantomimo Le Sacre du printemps.

 Iudicium 
Anno 1922, Ericus Satie, qui in Stravinskij primum inciderat anno 1910, commentarium de Stravinski in Vanity Fair edidit.

 Praemia 
 Sonning Award (1959, Dania)

Leo Bakst
Chorda Psalmorum
Venceslaus Nižinskij
4382 Stravinsky

Notae

 Bibliographia 
 Adorno, Theodor. 1973. Philosophy of Modern Music. Converterunt Anne G. Mitchell et Wesley V. Blomster. Novi Eboraci: Continuum. ISBN 0-8264-0138-4. Editio Theodisca: Philosophie der neuen Musik. Tübingen: J. C. B. Mohr, 1949.
 Blitzstein, Marc. 1935. "The Phenomenon of Stravinsky." Musical Quarterly 21(3): 330–47. Itrum divulgatum anno 1991, Musical Quarterly 75(4):51–69.
 Browne, Andrew J. 1930. "Aspects of Stravinsky's Work." Music & Letters 11(4): 360–66. JSTOR.
 Cocteau, Jean. 1918. Le Coq et l'arlequin: notes de la musique. Lutetiae: Éditions de la Sirène. Iterum divulgatum anno 1979, cum prooemio a Georges Auric scripto. Lutetiae: Stock. ISBN 2-234-01081-0. Anglice: Cock and Harlequin: Notes Concerning Music, convertit Rollo H. Myers, Londinii: Egoist Press, 1921.
 Cohen, Allen. 2004. Howard Hanson in Theory and Practice. Westport, Conn.: Praeger Publishers. ISBN 0-313-32135-3.
 Copland, Aaron. 1952. Music and Imagination. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
 Craft, Robert. 1993. Stravinsky: Glimpses of a Life. Novi Eboraci: St Martins Press.
 Craft, Robert. 1997. Stravinsky: Chronicle of a Friendship. Vanderbilt University Press.
 Craft, Robert et Patricia Schwark. 1983. A Stravinsky Scrapbook 1940-1971. Londinii: Thames and Hudson.
 Cross, Jonathan. 1990. The Stravinsky Legacy. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-56365-9.
 Dubal, David. 2001. The Essential Canon of Classical Music. Novi Eboraci: North Point Press.
 Eksteins, Modris. 1989. Rites of Spring: The Great War and the Modern Era. Bostoniae: Houghton Mifflin Company. ISBN 0-395-49856-2. Iterum diviulgatum anno 1990: Novi Eboraci: Anchor Books. ISBN 0-385-41202-9; iterum 2000, Bostoniae: Mariner Books. ISBN 0-395-93758-2.
 Glass, Philip. 1998. "Igor Stravinsky." Time, 8 Iunii.
 Greene, David Mason. 1985. Biographical Encyclopaedia of Composers. Novi Eboraci: Doubleday.
 Holland, Bernard. 2001. "Stravinsky, a Rare Bird Amid the Palms: A Composer in California, at Ease if Not at Home." The New York Times, 11 Martii.
 Joseph, Charles M. 2001. Stravinsky Inside Out. Portu Novo: Yale University Press. ISBN 0-300-07537-5.
 Joseph, Charles M. 2002. Stravinsky and Balanchine, A Journey of Invention. Portu Novo: Yale University Press. ISBN 0-300-08712-8. 
 Kohl, Jerome. 1979–1980. "Exposition in Stravinsky's Orchestral Variations." Perspectives of New Music 18(1/2):391–405. doi:10.2307/832991. JSTOR.
 Kundera, Milan. 1995. Testaments Betrayed: An Essay in Nine Parts. Convertit Linda Asher. Novi Eboraci: HarperCollins. ISBN 0-06-017145-6. 
 Kuster, Andrew T. 2005. Stravinsky's Topology. Dissertatio D.M.A., Universitas Coloratensis, Boulder D.M.A. Morrisville, N.C.: Lulu.com. ISBN 1-4116-6458-2. 
 Lambert, Constant. 1936. Music Ho! A Study of Music in Decline. Novi Eboraci: Charles Scribner's Sons.
 Lawson, Rex. 1986. "Stravinsky and the Pianola." In Confronting Stravinsky, ed. Pasler. Angelopoliti: University of California Press. ISBN 0-520-05403-2.
 Page, Tim. 2006. "Classical Music: Great Composers, a Less-Than-Great Poser and an Operatic Impresario." Washington Post, 30 Iulii, BW13.
 Robinson, Lisa. 2004. "Opera Double Bill Offers Insight into Stravinsky's Evolution." The Juilliard Journal Online 19(7).
 Siegmeister, Elie, ed. 1943. The Music Lover's Handbook. Novi Eboraci: William Morrow and Company.
 Sine nomine. 1940. Musical Count. Time Magazine, 11 Martii.
 Slonimsky, Nicolas. 1953. Lexicon of Musical Invective: Critical Assaults on Composers Since Beethoven's Time. Novi Eboraci: Coleman-Ross. Editio altera: Novi Eboraci: Coleman-Ross, 1965; iterum divulgatum Washington Paperbacks WP-52, Seattle: University of Washington Press, 1969; iterum Seattle: University of Washington Press, 1974. ISBN 0-295-78579-9. Novi Eboraci: Norton, 2000. ISBN 0-393-32009-X.
 Straus, Joseph N. 2001. Stravinsky's Late Music. Cambridge Studies in Music Theory and Analysis, 16. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-80220-2, ISBN 0-521-60288-2.
 Stravinsky, Igor. 1936. Chronicle of My Life. Londinii: Gollancz. Iterum divulgatum, An Autobiography (1903–1934). Londinii: Marion Boyars, 1990. ISBN 0-7145-1082-3. Iterum, Novi Eboraci: W. W. Norton & Co., 1998. ISBN 0-393-31856-7.
 Stravinsky, Igor. 1947. Poetics of Music in the Form of Six Lessons. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. OCLC 155726113.
 Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1959. Conversations with Igor Stravinsky. Garden City Novi Eboraci: Doubleday. OCLC 896750. Iterum divulgatum, Berkeleiae: University of California Press, 1980. ISBN 0-520-04040-6.
 Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1960. Memories and Commentaries. Garden City Novi Eboraci: Doubleday. Iterum divulgatum 1981, Berkeley et Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-04402-9. Iterum 2002, Londinii: Faber and Faber. ISBN 0-571-21242-5.
 Stravinsky, Igor, et Robert Craft. 1962. Expositions and Developments. Londinii: Faber & Faber.
 Strawinsky, Théodore, et Denise Strawinsky. 2004. Catherine and Igor Stravinsky: A Family Chronicle 1906–1940. Novi Eboraci: Schirmer Trade Books. Londinii: Schirmer Books. ISBN 0-8256-7290-2.
 Taruskin, Richard. 1996. Stravinsky and the Russian Traditions: A Biography of the Works Through Mavra. Duo volumina. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-07099-2.
 Volta, Ornella. 1989. Satie Seen through His Letters. Londinii: Marion Boyars. ISBN 0-7145-2980-X.
 Walsh, Stephen. 2000. Stravinsky. A Creative Spring: Russia and France 1882-1934. Londinii: Jonathan Cape.
 Walsh, Stephen. 2001. "Stravinsky, Igor." New Grove Dictionary of Music and Musicians. Editio altera. Londinii: Macmillian.
 Wenborn, Neil. 1985. Stravinsky. Londinii: Omnibus Press. ISBN 0-7119-7651-1.
 White, Eric Walter. 1979. Stravinsky: The Composer and His Works. Editio altera. Berkeley et Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-03983-1.
 Zappa, Frank, et Peter Occhiogrosso. 1989. The Real Frank Zappa Book. Novi Eboraci: Poseidon Press. ISBN 0-671-63870-X. Iterum divulgatum bis anno 1990, Novi Eboraci: Fireside Books, ISBN 0-671-70572-5, et Novi Eboraci: Picador Books ISBN 0-330-31625-7.

 Nexus externi 

 Glass, Philip. 1999. "Igor Stravinsky" (biographia in Time).
 Hazlewood, Charles. [N.d.] The Firebird. Discovering Music.
 Stravinsky and the Pianola, www.pianola.org.
 Revolutions in Music: Stravinsky's Rite of Spring, www.keepingscore.org (Keeping Score).
 Stravinsky A to Z, www.bbc.co.uk.
 Simeone, Lisa, cum Roberto Craft et Philippo Glass. Milestones of the Millennium (NPR show).
 van den Toorn, Pieter C. 1987. Stravinsky and the Rite of Spring.

 Disci 
 Opera pro clavile ab Alberto Cobo peracta:
 Three Movements from Petrushka
 Sonata in F-sharp minor
 Sonata (1924)
 Tango

 Opera pro clavile a Felipe Martins peracta:
 Le Sacre Du Printemps Arr. for Piano Solo by Sam Raphling 

Tres Res pro Clarinet Solo, a Ted Gurch, clarineto, peractae: 
No. 1 
No. 2
No. 3

Categoria:Autobiographi
Categoria:Clavilistae
Categoria:Compositores Civitatum Foederatarum
Categoria:Compositores neoclassici
Categoria:Compositores dodecaphonici et serialistici
Categoria:Compositores operarum
Categoria:Compositores Russiae
Categoria:Compositores saeculi 20
Categoria:Compositores saltationum scaenicarum
Categoria:Compositores symphoniarum
Categoria:Musici Civitatum Foederatarum
Categoria:Musici Russiae
Categoria:Praemium Grammy
Categoria:Scriptores de musica
Categoria:Sepulturae Insulae Sancti Michaelis
!