Theodorus Dostoevskij

Theodorus Michaelis filius Dostoevskij (Russice Фёдор Михайлович Достоевский, tr. Fëdor Michajlovič Dostoevskij), qui 11 Novembris 1821 natus vixit usque ad 9 Februarii 1881, fuit unus e clarissimis scriptoribus pedestribus Russiae. Cuius mythistoriae maiores sicut Crimen et poena et Fratres Karamazov maximi momenti erant ad sui aevi historiam spiritualem. Scripta Theodori Dostoevskij perscrutantur animam humanam simul mutatam cum societate atque civitate Russicis per saeculum undevicesimum. Putatur a multis auctor fuisse philosophiae existentialisticae.

 Vita 
Theodorus Dostoevskij natus est Moscuae in urbe die 30 Octobris secundum calendarium Iulianum (11 Novembris secundum Gregorianum) anno 1821 in valetudinario pro hominibus pauperibus, ubi eius pater medicus fuit. 

Anno 1846 mythistoriam suam primam, Homines pauperes, in lucem edidit. Bessario Belinskij, criticus notissimus, eam tamquam depictionem tragoediae socialis "hominis parvi" laudavit. Praeterea eius opera prima a Nicolao Nekrasov humanismi causa magni aestimata sunt. 

Ab anno 1847 scriptor iuvenis in circulis rerum novarum cupidorum intererat. Die 22 Decembris 1849 ei iam propter res novas petitas ad mortem damnato et ad supplicium ducto a Nicolao I imperatore Russiae venia data est. Non morte, sed ad instar initio ergastulo et dein munu militari in Siberia affectus illo tempore homo maxime religiosus factus est. Anno autem 1857 amnestiam plenam recepit, annoque 1859 Petropolim rediit.

Annis sequentibus Dostoevskij opera sua clarissima scripsit. Ab anno 1877 socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae erat."Imperialis Academia Scientiarum Petropolitana virum clarissimum Theodorum Мichaelis filium Dostoiefski de literis augendis egregie meritum socium ab epistolarum commercio in linguae Rossicae sectione rite elegit electumque literis his publicis renuntiavit die XXIV mensis Decembris anni MDCCCLXXVII."

Obiit Petropoli, die 28 Ianuarii calendarii Iuliani (9 Februarii calendarii Gregoriani) anno 1881.

 Opera maiora 
 Бедные люди (Homines pauperes) (1846)
 Двойник. Петербургская поэма (Alter Ego. Poema Petropolitanum) (1846)
 Неточка Незванова (NetočkaVel Anna, Annula (Netočka de Annette ductum est). Nezvanova) (1849)
 Село Степанчиково и его обитатели (Vicus Stepančikovo et incolae eius) (1859)
 Униженные и оскорбленные (Minuti et violati) (1861)
 Записки из мертвого дома (Scripta e domo mortuorum vel ...e domo mortua) (1862)
 Записки из подполья (Scripta ex inferis vel Scripta e puteo, Scripta ex apotheca subterranea) (1864)
 Преступление и наказание (Crimen et poena) (1866)
 Игрок (Aleo) (1867)
 Идиот (Idiota) (1869)
 Бесы (Simulacra vel Daemones) (1872)
 Подросток (Adolescens) (1875)
 Братья Карамазовы (Fratres Karamazov) (1880)
 Дневник писателя (Diarium scriptoris) (1873-1881)

 Bibliographia 
 W. J. Leatherbarrow, Fedor Dostoevsky. A Reference Guide, Bostoniae 1990.
 Michel Niqueux, Dictionnaire Dostoïevski, Parisiis 2021.

 Notae 

3453 Dostoevsky

 Nexus externi 

 Pagina de Theodoro Dostoevskij Encyclopaediae Sovieticae Magnae editionis tertiae 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Russiae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae