Arnaldus Daniel

Arnaldus Daniel (Occitanice Arnaut Danièl) fuit poëta vel trovator linguae Occitanicae saeculi XII exeuntis. Hodie servata sunt carmina fere duodeviginti ab Arnaldo composita. De vita eius perpauca scimus, sed pro carminibus notissimus fuit inter coaevalibus necnon posterioribus.

 Opera Arnaldi Daniel 
Cognovimus duodeviginti (fortasse viginti) carmina ab Arnaldo composita, quorum duo cum melodiis respectivis in libris manu scriptis servantur. E carminibus illis fere omnes generi canso attribuuntur, unum etiam generi sestina quod Arnaldus ipse primus invenit, unum admodum obscoenum generi sirventes. Dantes Arnaldum auctorem dixit aliquorum prose di romanzi, id est, librorum romanicorum vel fabularum in oratione soluta confectarum (vide infra); sed de operibus eius generis ab Arnaldo scriptis nihil scimus.

 Ab gai so cuindet e leri -- canso
 Amors et jois e luecs e temps -- canso
 Anc ieu non l'aic, mas elha m'a -- canso
 Ans que·l cim reston de branchas -- canso
 Autet e bas, entr'els priuns fuelhs -- canso
 Canso do·ill mot son plan e prim -- canso
 D'autra guiz' e d'autra razon -- canso
 Doutz brais e critz -- canso
 En breu brisara·l temps braus -- canso
 Entre.l taur e.l doble signe -- canso dubiose Arnaldo adscripta.Marshall 1969.
 Er vei vermeilhs, vertz, blaus, blancs, gruocs -- canso
 Lancan son passat li giure -- canso
 Lancan vei fueilh' e flor e frug -- canso
 L'aur'amara -- canso
 Lo ferm voler qu'el cor m'intra -- canso (sestina) erotica cuius formam difficillimam imitaverunt Occitanice Bertrandus de Born ("Ben grans avoleza intra"), Italiane Dantes Alagherius ("Al poco giorno, ed al gran cerchio d'ombra"), Hispanice Ferdinandus de Herrera.Jernigan 1974. Arnaldus hoc carmen cuidam "Desirat" cognomine dicavit; re vera Bertrando de Born, secundum adnotationem unius libri manu scripti. 
 Mout m’es bel el tems d’estiou -- canso dubiose Arnaldo adscripta.Paden 1983.
 Pus Raimons e'n Trucs Malecs -- sirventes, responsum offerens et ad cobla ioculatoris Truc Malec ("En Raimon, be'us tenc a grat") et ad sirventes poëtae Raimundi de Durfort ("Truc Malex, a vos me tenh"). Raimundus postea alium responsum dedit ("Ben es malastrucs dolens"). Truc Malec quaestionem posuerat an amans quidam, postulante domina, debeat eam anilinctione satisfacere. Truc Malec et Arnaldus negaverunt; Raimundus adprobavit.Pierre Bec, Burlesque et obscénité chez les troubadours: pour une approche du contre-texte médiéval (Lutetiae: Stock, 1984) pp. 140-153.
 Quan chai la fueilha -- canso
 Si·m fos Amors de joi donar tan larga -- canso
 Sols sui qui sai lo sobrafan que·m sortz -- canso

 Fontes de vita Arnaldi Daniel 
De vita illius poëtae nihil pro certo habemus nisi quod natus est apud Ribérac, sed anno incognito; quod anno 1179 in Franciam pervenit et ibi coronationem pueri Philippi Augusti spectavit, si verba quae in finem carminis cuiusdam apposuit bene intellegimus:

Inter coaevales Arnaldi fuit Raimundus de Durfort (sed et de eo fere nihil scimus) et Bertrandus de Born, quem forsitan cognovitToja 1960 pp. 9-10, 382-384; Linda M. Paterson, Troubadours and Eloquence (Oxford: Clarendon Press, 1975) p. 198 n. 2. et qui eum fortasse Arnaut juglar ("Arnalde ioculator") appellavit.Bertrandus de Born, "Bel m'es quan vey camjar lo senhoratge" 42.Hic Arnaldum praecipit ut carmen ad regem Ricardum ferret, et e libro quodam manu scripto historiam legimus de Arnaldo in aula regis Ricardi alium ioculatorem vincente.Biographies des troubadours pp. 62-63. Bertrandus in tribus carminibus metro et assonantia Arnaldi usus est; in quarto etiam (si re vera Bertrando attribuendum sit) responsum parodicum sestinae Arnaldi in eodem metro dat.Bertrandus de Born, "Bel m'es quan vey camjar lo senhoratge", "Mal o fai domna cant d'amar s'atarja", "Non puosc mudar mon chantar non esparga", "Ben grans avoleza intra"; vide William D. Paden, Tilde Sankovitch, Patricia H. Stäblein, edd., "The Poems of the Troubadour Bertran de Born (Berkeley: University of California Press, 1986) pp. 54-55, 298-299, 402.   

Anno circiter 1195 monachus ille de Montaudon satiram composuit de poëtis et ibi verbis iocularibus sic de Arnaldo cecinit:

In libris manu scriptis saeculi XIII servatur vita brevis Arnaldi (sicut aliorum trovatorum) Occitanice scripta cuius textus sequitur:

Sed de amoribus vel veris vel ficticiis Arnaldi nihil pro certo habemus.Vide etiam William D. Paden, "The Troubadour's Lady: her marital status and social rank" in Studies in Philology vol. 72 (1975) pp. 28-50, esp. pp. 45-46. Anno circiter 1315 poëta Italicus Dantes Alagherius se Arnaldo in Purgatorio incurrere fingit. Spiritus alius ibi iacens Arnaldum indicat et ita describit:

Tunc post breve spatium temporis Arnaldus ipse in lingua sua Occitanica quaestionibus Dantis respondet.

 Fortuna 
Qui a Dante "miglior fabbro" ("optimus faber vel poëta": vide supra), a Petrarcha "magister amoris" dictus est. Saeculo XX Ezra Pound, aestimationem Dantis repetens, Arnaldum ut "optimum poëtam" in libro The Spirit of Romance (1910) laudavit. T. S. Eliot verba "ara vos prec" (vide supra) libro suo praeposuit; ad initium et ad finem carminis The Waste Land operibus duorum poëtarum Dantis et Arnaldi allusit; Eliot idem carmen ad Ezram Pound dicavit et "miglior fabbro", sicut novum Arnaldum, cognominavit.

 Notae 

 Nexus externi 
 Opera Arnaldi Daniel 
 Opera Arnaldi Daniel 

 Bibliographia 
 Maurice Bowra, "Dante and Arnaut Daniel" in Speculum vol. 27 (1952) pp. 459-474.
 Mario Eusebi, L'aur'amara. Parma: Pratiche Editrice, 1995. ISBN 88-7380-294-X
 Charles Jernigan, "The song of nail and uncle; Arnaut Daniel's sestina Lo ferm voler q'el cor m'intra" in Studies in Philology vol. 71 (1974) pp. 127-151
 Laura-Emanuela Kuzmenko, "La Sémantique de la perception dans la poésie d'Arnaut Daniel". Toronto: Le Net des Études françaises, 2008
 John Henry Marshall, "La chanson provençale Entre.l taur e.l doble signe (P-C: 411, 3), une dix-neuvième chanson d'Arnaut Daniel?" in Romania vol. 90 (1969) pp. 548-558.
 William D. Paden, "Un plazer dels mes, vingtième chanson d’Arnaut Daniel? Mout m’es bel el tems d’estiou (P-C 29, 14a)" in Cahiers de civilisation médiévale vol. 26 (1983) pp. 341-354
 Ezra Pound, The Spirit of Romance ("Spiritus Romanicus"). Novi Eboraci, 1910
 Gianluigi Toja, Arnaut Daniel: Canzoni, edizione critica. Florentiae 1960
 Charlotte Ward, Pound's Translations of Arnaut Daniel: A Variorum Edition with Commentary from Unpublished Letters. New York: Garland, 1991.

Categoria:Trobatores
Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui saeculo 12 aut 13
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Purgatorium)