Minos

Minos (Graece ) in mythologia Graeca est filius Iovis Europaeque, quem raptum Iuppiter in taurum mutatum ad Cretam adduxit. Qui, cum speraret se regem factum iri, Neptunum oravit ut taurum sibi daret, quem deo sacrificaret. Taurus autem tam pulcher erat, ut Minos rex factus eum sacrificare nollet. Propterea Neptunus iratus Minoem punire constituit. Effecit igitur, ut Pasiphae, uxor regis, hunc taurum amaret. Quae non modo se Daedalo auxiliante cum tauro iunxit, sed etiam monstrum, quod et semivir erat et semitaurus, peperit. Sed Minos minotaurum sibi dedecoris habens Daedalum labyrinthum, in quo monstrum contineretur, aedificari iussit.

 Minos et Theseus 
Minos Athenienses victos coegit, ut quotannis septem adulescentes et septem virgines sibi mitterent, quos Minotauro sacrificaret. Olim autem Theseus se hostiam profitebatur. Quem, cum igitur in Cretam advenisset, Ariadne, Minois filia virgo pulcherrima, statim amabat. Quae promisit se, si se Athenas reductam in matrimonium ducere vellet, ei monstraturam esse, qua ratione minotaurum vincere posset. Deinde minotauro auxilio Ariadnes Daedalique interfecto Theseus cum ea navem solvit, quam tamen postea in Naxo reliquit.

 Mors Minois 
Minos, Daedalo maxime iratus, in labryntho illum inclusit, unde cum Icaro filio suo pennis, quas sollerter fabricaverat, volando effugit. Non autem constat, quomodo Minos mortuus sit. Sed tradunt eum, antequam Daedalum interficere possit, quem in aula Cocali regis invenerit, ipsum a filiabus regis in balneo aquae ferventis necatum esse. Deinde Minos post mortem iudex inferorum in Tartaro factus estPlato, Apologia Socratis 41a., ubi suffragium sine provocatione fert. Quod in "Gorgia" Platonis 524a-b et 526c-d. et in "Divina Comoedia" Dantis memoratur.

 Notae 

 Fontes 
Aristoteles, Politica  VII.10.1-2.
 Thucydides libro primo de Bello Peloponnesiaco 4 et 8.2

 6239 Minos

 Nexus externus 

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Progenies Iovis
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Inferna)