Cultura Chavín

Cultura Chavín fuit cultura praeinca in septentrionalibus mediisque regionibus Andinis, inter annos 900
et 500 a.C.n.Richard L. BURGER, "Chavín de Huántar and its Sphere of Influence," in Handbook of South American Archeology, ed. A. H. Silverman et W. Isbell, Springer correctus (Urbs Novum Eboracum, 2008): 681–706.Richard L. BURGER et Nikolaas J. VAN DER MERWE, "Maize and the Origin of Highland Chavín Civilization: An Isotopic Perspective," American Anthropologist (1990), 92(1):85–95. Nominatus est secundum amplissimum locum archaeologicum Chavín de Huántar. Chavín populus conlocatus est in Valle Mosnensi (Hispanice: Valle de Mosna), ubi fluvii Mosna et Huachecsa confundunt; haec regio 3150 metra supra planum maritimum alta est et regiones Quechuam, Jalcam Punamque includit.Burger, Chavin and the Origins of Andean Civilization (1992). Opera archaeologi Iulii Caesaris Tello Cultum Chavín civilizationem genetricem cultuum Andinorum omnium visum esse fecerunt.

Res Religiosa
De Sacerdotibus
Societas Chavín fuit theocratica, a sacerdotibus recta. Dei principales fuerunt Onca et Puma, sed Lama quoque divina habebatur.

Sacerdotes Chavín cactacea alucinogena San Pedro appellata ritibus religiosis usi sunt: eadem sacerdotes hallucinari faciebat et sic propiores ad deos esse. Hoc medicamentum pupillas eorum dilatabant, sacerdotibus in obscurissimo templo intrare sinendo. In templo monolithus deum effingens erat, a sacerdotibus solis visus in ritibus ad decernendum de rebus civitatis.

Facultas in obscuritate maxima videndi potestatem sacerdotum increbrescere sinebat, gentis consternans. Ei parvo flumine detorto ad cuniculum foraminibus plenum usi sunt vice cannae maximae ad aritudinem augurandam. Hoc possibile erat soli declinationis gratia, quae omni foramini altitudinem dissimilem esse faciebat: cum flumen minor fiebat, sonus in cuniculo augescebat, sacerdotibus sinendo quandum aritudines fierent.

Notae



categoria:Culturae archaeologicae Americae
Categoria:Peruvia