Idomeneus

Idomeneus (Graece:  Ἰδομενεύς) est persona mythologiae Graecae, accurate rex Cretae, filius Deucalionis, et nepos Minois Iovis filiiIlias XIII.449-454.

Hastatus optimus et bonus orator, in bellum Troianum octoginta naves iam seniorIlias XIII.361 et 485-6 et 512-515. duxitIlias II.645-652.. Intra "equum Troianum" celatus est, et post bellum cum omne exercitu rediit. Homerus in Iliade dixit eum centum urbes regere, sed in Odyssea istum numerum ad nonaginta deminuit.
 In Iliade
Res ab Idomeneo bello fortiter gestae carmine tertio decimo Iliadis in primis referuntur. Tum quattuor Troianos unus occiditː Othrynoeum, Asium, Alcathoum, Anchisae generum, Oenomaum. Cum Aenea tamen pugnam solus committere recusat quia iuvenili robore viget Veneris filius.

 De Ulixe Cretensi 
In Odyssea Ulixes in patriam redux, antequam procas vinceret, Cretensem se esse mentiri solebat. Ita deae Athenae sub specie teneri pastoris latenti se fugisse ex insula quod filium Idomenei occidisset, Orsilochum, adseveravitOdyssea XII.256-274. Mox nondum adgnitus Penelopae uxori filium Deucalionis et fratrem Idomenaei esse narravit, Aethonem nomineOdyssea XIX.179-184.

 De reditu 
In carminibus Homericis Idomeneo reditus e Troia in Cretam felix fuitOdyssea III.191. At poetae posteriores novam fabulam excogitaruntː tempestate iactatus Idomeneum  primum hominem  quem e nave exiens vidisset Posidoni immolaturum pollicitum esse. Qui fuit filius Merion. Quo immolato pestilentia orta est cuius culpam incolae in immane regis facinus reiciebant. Quocirca eum ex insula expulerunt. Postea in Italiam adpulit ubi Sallentinorum populum condidisse dicitur.

 In litteris et artibus modernis 
Anno 1781, Wolfgangus Amadeus Mozart historiam Idomenei (Idomeneo, Re di Creta, KV 366) e libello Ioannis Baptistae Varesco in opera seria ornavit. Ante eum Andreas Campra pulcherrimum drama musicale Idoménée anno 1712 dederat, stylo musicali diverso sed libello et fabula  similis.

In theatro poeta Francicus Crébillon tragoediam Idoménée inscriptam in scaenam anno 1705 produxitTextus anno 1703 publicatus. Apud Gallica. Argumentum idem iam Fénelon in Les aventures de Télémaque (1699) libro quinto tractaveratMagali Soulatges,	"Idoménée de Fénelon à Crébillon père. Du statut ambigu donné à l'expérience tragique", Dix-Huitième Siècle, 1996ː 385-396.

 Notae 

 Fontes 
 Hyginus, Fabulae 81, 97, 114, 270.
 Ilias II.645-652, III.230-233, IV.251-271,  XIII.206-515, XVI.345-350, XVII.605-625, XXIII.450-498
 Odyssea III.191, XIII.259, XIV.237 et 382, XIX.181 et 190.
 Ovidius, Metamorphoses XIII.358.
 Vergilius, Aeneis III.122 et 401, XI.265.

 Plura legere si cupis 
 Paul Faure, Ulysse le Crétois, Fayard, 1980. Recensio critica

Categoria:Heroes Belli Troiani
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Personae Iliadis