Caicobad I

Haladinus seu Caicobad I"Caicobad", "Selgiucidae Rumenses": vide Th. Chr. Tychsen, "De numis orientalibus" in Commentationes Societatis regiae scientarum Gottingensis recentiores pp. 95-96 (nomine nativo علا الدين كيقباد بن كيكاوس, ʿAlā al-Dīn Kayqubād ibn Kaykāʾūs), filius Gaiasadini Maioris, fuit Turcorum soldanus, qui post Azadini fratris mortem agrum Romanum imperatoris Constantinopolitani in Asia rexit. Regnum illud "Rumense" appellatur quia Saraceni et Turci pro Roma hoc nomen habent.

Caicobad ex uxore Ṣafwat al-Dunyā wa al-Dīn Māh Perī Ḫātūn filium genuit Caichosroam qui successor fuit ad sultanatum. Uxor altera fuit ʿIṣmat al-Dunyā wa al-Dīn ibint al-Malik al-ʿAdil.H. Crane, "Notes on Saldjūq Architectural Patronage in Thirteenth Century Anatolia" in Journal of the Economic and Social History of the Orient vol. 36 (1993) pp. 1-57, esp. pp. 11-12 Obiit anno 1237.

 Fontes 
 Ibn Bībī, Historia Selgiukidarum

 Notae 

 Bibliographia 
 Simon de Saint-Quentin, Histoire des Tartares, ed. Jean Richard (Paris 1965). 
 Rustam Shukurov, "Harem Christianity: the Byzantine identity of Seljuk princes" in A. C. S. Peacock, S. N. Yildiz, edd., The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East (Londinii, 2012) pp. 115-150

 Nexus externi 


Categoria:Selgiukidae
Categoria:Sultani Rumenses
Categoria:Mortui 1237
Categoria:Nati saeculo 12 aut 13