Thucydides

Thucydides (Graece Θουκυδίδης)  (natus circa 460 a.C.n.; mortuus post 400 a.C.n.), cuiusdam Olori filius, e demo Halimonte tribuque Leontide, fuit "rerum gestarum pronuntiator sincerus et grandis,"Cicero, Brutus 287. necnon magistratus Atheniensis saeculi quinti a.C.n. et auctor octo ibrorum De bello Peloponnesiaco. Rationem criticam in historia primus adhibuit, et disciplinam suam scientiam quandam fieri voluit quae futuros homines doceret.

 Quae de vita eius acceperimus 
De eius vita, scimus perpauca, quae ipse in opere suo rettulit: primo enim libro Atheniensem se adfirmat esse, dein peste quae Athenienses bellum gerentes adfligebat laboravisseHistoriae II.48.3 ab anno 430 a.C.n.. Thucydides on the plague of Athens, The Lancet, 17 Octobris 1914. Alice Gervais, "À propos de la « Peste » d'Athènes : Thucydide et la littérature de l'épidémie", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 1972ː395-429 et creatum esse magistratum militarem (strategum) annis 424 et 423. Hominem divitem fuisse constat, ut qui metalla aurea in Thracia exercebatHistoriae IV.105. Ad insulam Thasum hieme 424/3 a.C.n. versabatur cum nuntius ab Amphipolitanis promptum succursum petitum missus eum adiitː etenim dux Lacedaemonius Brasidas a proditoribus accersitus flumen Strymonem iam transierat atque sub ipsis moenibus moderatis propositis (ad Graeciam liberandam enim se venisse adfirmare solebat) incolas ad deditionem provocabat. Frustra properavit quantum potuit navibus quas habebat Thucydidesː cum adpulit Amphipolitani oppidum Peloponnesiis iam tradiderantHistoriae IV.104-7.. Ob hanc rem male gestam, exsilio multatus est,Historiae V.26.5. unde magis otium ei fuit historiae suae praeparandae et eventorum spectandorum quamquam iam ab initio belli hoc consilium cepisse dicebatHistoriae I.1.. Quin etiam ita rebus Peloponnesiacis non minus quam Atheniensibus exsul adesse potuit et utrarumque partium consilia nosse. Anno 404 a.C.n., Athenas redire potuit post viginti annosV.26. Obscurus est annus mortis, sed ante quam operam suam perficeret obiisse videtur: nam ea subito interrumpitur post librum octavum, qui et ipse non perpolitus esse videtur et in quo eventa usque ad annum 411 tantum narrat, quamvis bellum anno 404 vero confectum sitHistoriae V.26.. Praterea eventum belli compertum habuisse Thucydidem tum cum scribebat e multis Historiarum locis liquet. Partem ultimam operis Thucydidis adfirmant nonnulli historici confluxisse in Hellenica Xenophontis, qui postea eam emendatam ediderit.

Nam vita quae sub nomine Marcellini cuiusdam nobis traditur et veteribus editionibus praeponi solebat fide parum digna videtur.Iacoba de Romilly, praefatio ad editionem. Collection des Universités de France, 1953 p.VII.

 De origine et gente 
Nomen patris idem est atque regis Thracis Olori, cuius filia uxor Miltiadis fuit. Quocirca Thucydides cum Miltiade et Cimone cognatus fuisse vulgo existimatur eo magis quo eius bona in Thracia erant. Quoniam non eiusdem demi sunt per feminas ab eis originem duxisse putatur. Ad nobilissimam familiam igitur pertinebatJacqueline de Romilly, praefatio ad editionem. Collection des Universités de France, 1953 p.VIII-IX.. Optimis magistris qui tum Athenis sophistae dicebantur sine dubio traditus est.

 De indagine historica Thucydidia 
Thucydide, cum de bello Peloponnesiaco scribere incipere vellet, non solum accepit voces rumoresque quos testes eventorum ei praebebant, sed ipse etiam testimonia manu habita ingeniose quaesivit.Oratio funebris Periclis. Omnium autem relatorum tantum evidentissimis credebat, sententias comparabat, ceterum dein ab aliquo ad aliquem locum transibat ad credibilia invenienda. Olim ad exemplum praebendum apud Delios pervenit, sepulcris inventis, ex sepulcralibus ornamentis modoque funerandi comperit sepultos Cares esse.I.8.1 Hac indagine utens igitur Thucydides redinvenire ac restituere potuit plus quam vocis quaestiones antiquae potuerant, id est Herodoti modus indagandi.

 Notae 

 Plura legere si cupis 
 Luciano Canfora, Tucidide : l'oligarca imperfetto, Studio tesi, 1991 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
 Il mistero Tucidide, Milano, Adelphi, 1999.
 "La Préface de Thucydide et la critique de la raison historique", Revue des Études Grecques, 1977ː 455-461
 Tucidide. La menzogna, la colpa, l'esilio, Roma-Bari, Laterza, 2016 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
 W. Robert Connor, Thucydides, Princeton University Press, 1985 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
 John H. Finley, Thucydides, University of Michigan press, 1963
 Three Essays on Thucydides, Harvard University Press, 1967 Recensio critica
 Ombres de Thucydideː La réception de l’historien depuis l’Antiquité jusqu’au début du xxe siècle. (Actes des colloques de Bordeaux, les 16-17 mars 2007, de Bordeaux, les 30-31 mai 2008 et de Toulouse, les 23-25 octobre 2008), Burdigalae, Ausonius, 2010
 Jacqueline de Romilly, Thucydide et l'impérialisme athénien : la pensée de l'historien et la genèse de l'œuvre, Paris, les Belles lettres, 1947
 Histoire et raison chez Thucydide, Paris, les Belles lettres, 1956
 La construction de la vérité chez Thucydide, Julliard, 1990
 L'invention de l'histoire politique chez Thucydide, Editions rue d'Ulm, 2005
 Jeffrey S. Rusten (curator), Thucydides, Oxford University Press, 2009 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
 Eduard Schwartz, Das Geschichtswerk des Thukidides, Bonn, 1919
 Albert Thibaudet, La campagne avec Thucydide, Lutetiae Parisiorum, Nouvelle revue française, 1922
 Henry D. Westlake: Individuals in Thucydides. Cambridge University Press, Cambridge 1968ː 148-165 ISBN 0-521-07246-8, Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica a Iacoba de Romilly

 Dialogus Meliorum
 Euselasia thucydides
 Vocatus atque non vocatus Deus aderit

 Nexus externi 

 Edmunds, Lowell. Bibliographia de Thucydide.

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Bellum Peloponnesiacum
Categoria:Historici Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Graeci antiqui