Lingua Nordica antiqua

Lingua Nordica antiquaE.g.,  Repertorium Biblicum Medii Aevi, Matriti 1976, vol. VIII, p. 123. vel lingua septentrionalis antiqua est lingua Germanica (itaque lingua Indoeuropaea) quae in Scandinavia et terris Vicingis ab saeculo VIII usque ad saeculum XV adhibita est, fons linguarum Danicae, Norvegicae modernae, Suecicae, Islandicae, et Faroicae. Originem traxit a lingua Scandica et lingua Norrena; sunt qui putent linguam Nordicam antiquam a Lingua Gutnica antiqua originem traxisse.

 Exemplum 
Locus ex Vǫluspá 19:
{|
|Nordice ||Latine
|-
|Ask veit ek standa, ||Fraxinum scio stare
|-
|heitir Yggdrasill, ||nomine Yggdrasill,
|-
|hár baðmr, ausinn ||arbor immanis, luto
|-
|hvíta auri; ||albo sparsa
|-
|þaðan koma döggvar, ||illinc ros venit,
|-
|þærs í dala falla, ||qui in valles cadit,
|-
|stendr æ yfir grønn ||constat in aeternum virens
|-
|urðarbrunni. ||super puteum fati
|} 

Notae

 Bibliographia 


 Litterae Nordicae antiquae

 Nexus externi 
 Indo-European Language Resources Hic inveniuntur res ad linguam Germanicam pertinentes: duo lexica linguae Islandicae antiquae (Anglice scripta), duo technae eiusdem linguae (una Anglica, altera Germanice), cum techna linguae Suecicae antiquae (Germanice).
 specimen vocis
 Tirocinium
 The Skaldic Project
 "Runic poetry"
 "Kennings"

!