Oryctolagus cuniculus

Oryctolagus est genus monotypum animalium cuius sola species est Oryctolagus cuniculus, Latinitate communi cuniculus. Mammalia sunt lagomorpha familiae Leporidarum, in Europa meridio-occidentali nativa. Domesticati sunt praecipue ad carnem producendum sed et in oblectamentum. Homines tam neanderthalenses quam sapientes cuniculos silvaticos venabantur. Cuniculi a quattuor annis ad decem annos vivunt.

 Cuniculi cultura 
Nomen cuniculus a cuniculo 'cavo' deducitur. Temporibus Romanis, cuniculi edebantur, neque cicures in domicilio ut nostra aetate alebantur. Appianus dixit milites Romanos in Hispania cuniculos edisse. Cuniculi in insulis ad edendum a Romanis colebantur. Romanos delectabat cuniculos edere. Varro scripsit multa de cuniculis collendis in De Re Rustica. Apicius dixit cuniculos meliores esse essu quam pullum vel etiam porcellos teneros.Apicii De Re Coquinaria 2.2.6: 
Isicia de pavo primum locum habent ita si fricta fuerint ut callum vincant. Item secundum locum habent de fasianis, item tertium locum habent de cuniculis, item quartum locum habent de pullis, item quintum locum habent de porcello tenero.

Romanos etiam delectabat fetus cuniculos edere, quos appellabant "laurices." In libro suo nomine Naturalis Historia Plinius ait: 
Leporum generis sunt et quos Hispania cuniculos appellat, fecunditatis innumerae famemque Baliarum insulis populatis messibus adferentis. Fetus ventri exectos vel uberibus ablatos, non repurgatis interaneis, gratissimo in cibatu habent; laurices vocant.

Tempore mediaevali in Europa Catholica, non licebat homines edere carnem inter Quadragesimam neque in temporibus paenitentiae. Saeculo autem sexto, nonnulli videntur laurices eis temporibus nihilominus eddere, nam Gregorius Turonensis in Historiis suis 5.4, de quodam Roccoleno (quem scelestum esse habebat) a Chilperico I rege misso, sic dixit: "Erant enim dies sanctae quadraginsimae, in qua fetus cunicolorum saepe comedit." Sed post breve intervallum, Gregorius Papa I permisit lauricum essum, edicens eos non carnem esse, sed quasi fructus maritimos licitos.Bob D. Whitman, Domestic Rabbits & Their Histories: Breeds of the World (Leawood Kansiae: Leathers Pub., 2004), cf. etiam American Livestock Breeds Conservancy: Rabbits Post hoc, monachi in monastariis cuniculos in areolis muro cinctis colebant.

Saeculo undevicensimo, multi homines divites in Gallia et Britiannia colebant cuniculos mirabiles qui appellebantur Belgian Hare ("Lepores Belgicos"). Hi spectaculis certabant magno pretio. Anno 1901 cuniculus cui nomen erat FS Champion Fashoda venditus est 2000 numorum Americanorum. Inter 1890 et 1900 multi cuniculi importabantur ad Americam Foederatam. Nunc multi cuniculos colunt. Est in America Foederata sodalicium cuniculare cui nomen est American Rabbit Breeders Association, seu ARBA. Quae societas certamen habet, et concitat homines qui velint cuniculos colere et multas (48) varietates et innumeros colores cuniculorum comprobat.

 Cuniculi religionis 
Cuniculus legatus deitatis et Ostrea et apud Sumiyoshi-taisha.


 Notae 

 Bibliographia 
 E. Morin et al., "New evidence of broader diets for archaic Homo populations in the northwestern Mediterranean" in Science Advances vol. 5 (6 Martii 2019)

 Lepus

 Nexus externi 

 American Rabbit Breeders Association
 House Rabbit Society
 RabbitShows.com
 The (mostly) silent language of rabbits
 World Rabbit Science Association
 The Year of the Rabbit
 Gregorii Turonensis Historiarum liber quintus
 De Re Rustica 3.12

Categoria:Leporidae
Categoria:Mammalia herbivora
Categoria:Monotypica mammalium genera
Categoria:Animalia venaticia
Categoria:Animalia domesticata