Autocurrus armatus

Autocurrus armatus,. currus armatus,. covinus (ignivomus),Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009. covinus (automatarius), essedum loricatum, vel currus loricatusCarolus Egger, Lexicon Recentis Latinitatis est vehiculum militare quod catenis vehitur, cannonibus compluribus provisum. Consistit in alveo et turri. Turris, in qua canno principalis est, torquetur. 

Tres vel quattuor homines in autocurru armato vehuntur: gubernator, qui in alveo sedet, commandarius, iaculator, et onerator, si autocurrui armato nullum systema onerandi automaticum est.

Autocurribus armatis hodiernis sunt mobilitas optima, vis maxima, et computatra navigandi, quae etiam satellitum adiuvantur.

 Historia 
Inter Primum Bellum Mundanum autocurrus armatus inventus est. Die 8 Augusti 1918 autocurrus armati Francorum apud Samarobrivam acies Germanorum perrumperunt. Hoc factum postea initium cladis Germaniae videbatur.

 Tormentum bellicum

 Notae 

 Nexus externi 

Categoria:Inventiones Angliae
Categoria:Vehicula militaria