Aspasia

Aspasia (Graece , c. 470 a.C.n.D. Nails, The People of Plato, 58-59.P. O'Grady, Aspasia of Miletus.–c. 400 a.C.n.,A. E. Taylor, Plato: The Man and his Work, 41.) fuit amatrix Periclis,S. Monoson, Plato's Democratic Entanglements, 195. quae, Mileti in colonia Graeca nata, filium cum Pericle habuit, qui strategus paene quotannis fiebat ac velut dux populi Atheniensis habebatur. Pericle autem mortuo, amatrix Lysiclis fuisse putatur.
 De femina docta 
Unus e Socratis discipulis Aeschines dialogum Aspasia inscriptum et hodie deperditum composuitː nam et Socratem Aspasiam convenisse constatPericles 24.6 et 32.5. Cicero, De inventione I.51-52. Cum Xenophonte Aspasiam disputationem philosophicam habentem ostendebat. In dialogo Platonico servato et Menexeno inscripto Socrates Aspasiam suam rhetoricae magistram appellatCarmine Pisano, "Aspasia «maestro di retorica»" in Aitia (Mètis; 13), 2015: 189-200. atque orationem funebrem refert quam illi feminae tribuit. Simul addit orationem quam Pericles in honorem militum primo anno belli Peloponnesiaci occisorum apud populum habuit et Thucydides eam rescriptam Historiis suis inseruit, illam igitur praeclaram orationem funebrem ab Aspasia compositam esse. Nam illa femina Musarum curiosa erat atque etiam a philosophicis sermonibus non abhorrere perhibebatur.

 Fontes 
Aristophanes, Acharnenses 527.
Plato, Menexenus
Plutarchus, Pericles 24 et 32

 Plura legere si cupis 
Marie-Odile Blum, "Aspasie, l'hétaïre devenue mythe dans l’œuvre de Wieland", Cahiers d'Études Germaniques, 1994: 31-38
Danielle Jouanna, Aspasie de Milet, égérie de Périclès, Éditions Fayard, 2005 Recensio critica
Nicole Loraux, « Aspasie, l’étrangère, l’intellectuelle », Clio, 2001: 17-42.
Florence Rochefort, "Rencontre autour d'Aspasie", Espaces Temps, 2005: 101-105

 Notae 

409 Aspasia

 Nexus externi 

Categoria:Graeci antiqui
Categoria:Mulieres
Categoria:Propinqui hominum clarorum