Constantinus II

Flavius Claudius Constantinus dictus Constantinus II (natus mense Februario 317 in Arelate) - obiit anno 340 apud Aquileiam), fuit Imperator Romanus ab anno 337 usque ad annum 340.

 Familia 
Constantinus II filius Constantini I et Maximae Faustae erat. Anno 335 aut paulo postea uxorem ignoti nominis duxit. Nescimus, an filios habuitDietmar Kienast, Römische Kaisertabelle, Darmstadii 1999, p. 310. Fratres eius Constans et Constantius II imperatores fuerunt.

 Officia et magistratus 
1 Martii 317 a patre ad honorem Caesaris sublatus est. Anno 328 dux militum in bello contra Alamannos fuit et cognomine Alamannico honoratus est. 20 Aprilis 332 Gothos vicit. Ab anno 335 praefecturam Galliarum administrabat. Post mortem patris 9 Septembris 337 cum Constante et Constantio II fratribus Augustus proclamatus est. Anno 338 expeditionem Germanicam coepit et Germanicus Maximus nominatus est. Anno 340 Italiam, partem Constantis, expugnare conatus est, sed ab eo victus et initio mensis Aprilis necatus est.

 Fontes 
 Sextus Aurelius Victor, De Caesaribus
 Epitome de Caesaribus
 Eusebius Pamphili, Vita Constantini
 Eutropius, Breviarium
 Zosimus, Historia nova

 Nexus externi 

 Biographia a Michael DiMaio, Jr. et Roberto Frakes scripta in "De Imperatoribus Romanis" (Anglice)

 Notae 

Categoria:Imperatores Romani
Categoria:Nati 317
Categoria:Mortui 340
Categoria:Constantinus I
Categoria:Necati