Crates Mallotes

Crates Mallotes (Graece Κράτης ὁ Μαλλώτης), grammaticus et philosophus stoicus saeculi secundi a.C.n., scholae litterariae caput et bibliothecae Pergami custos, qui studium grammaticae Romam intulit, aequalis fuit et adversarius Aristarchi Samothracii, scholae Alexandriae capitis. Theoriam allegoricam interpretationis litterariae proposuit, quae Homerum in oratione multas imitari veritates scientificas vel philosophicas voluisse docuit.

Inter secundum ac tertium bellum Punicum (circa annum 169 a.C.n.), Crates ad Senatum missus est legatus Attali II Philadelphi, Regis Pergami. Regione montis Palatini, in cloacae foramen prolapsus est. Crure fracto, Romae diu mansit, ubi per tempus valetudinis, "plurimas acroasis subinde fecit assidueque disseruit," et Romanis "exemplo fuit ad imitandum," ait Suetonius.Suetonius, De Grammaticis 2

Magnum opus fuit exegeticus Homeri commentarius.

Traditur excogitasse globum qui terram in pilae modum exhibuisset. 2.5.10

 Notae 

 Bibliographia 
 Jensen, Christianus Cornelius, ed. 1923. Philodemus: Über die Gedichte, fünftes Buch. Berolini: Weidmann.
 Mette, Hans Joachim. 1936. Sphairopoiia: Untersuchungen zur Kosmologie des Krates von Pergamon: mit einem Anhang, Texte. Monaci: Beck.
 Sandys, J. E. 1958. A History of Classical Scholarship. 3a ed. Cantabrigiae: Cambridge University Press. Prima editio apud Internet Archive
 Wachsmuth, C. 1860. De Cratete Mallota. Lipsiae: in aedibus B. G. Teubneri. Textus apud Hathi Trust

Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Bibliothecarii Graeci antiqui
Categoria:Geographi Graeci antiqui
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Philologi Graeci antiqui
Categoria:Philosophi Stoici
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Scriptores Italiae antiquae