Galfridus Chaucer

Galfridus ChaucerDe nomine vide citationem infra in textu. Anglice communiter Geoffrey Chaucer appellatur."Chaucerum" (cas. accus.) legitur in Guilielmi Turneri epistula in Henry Christmas, ed., The Works of Nicholas Ridley (Londinii: Parker Society, 1841)  (natus anno circiter 1340; mortuus ut creditur anno 1400) fuit poëta Anglicus, qui Canterbury Tales ('Fabulis Cantuariensibus'), congerie fabularum, praecipue innotuit.

Vita
Galfridus Chaucer, filius Ioannis Chaucer, vini mercatoris, uxorisque eius nomine Agnes, Londini natus est, tempore incerto, sed ab anno 1340 haud longe remoto. In domo patris ad vicum Upper Thames Street iuxta amnem Walbrook adolevit. Anno 1357 (et fortasse antea) in aula dominae Elisabethae, regis Eduardi III nuri, ministravit. Cum exercitu regis Eduardi anno 1359 in Franciam profectus, ibi captus est; mox autem ob regis munificentiam redemptus est. Annis insequentibus, aulam ducalem Ioannis GauntDe nomine, vide librum apud google. frequentavit, et in matrimonium duxit Philippam de Roet, cuius soror minor natu, Catharina, amasia et postea uxor ducis ipsius fuit.

Chaucer annis 1372–1373 legatus regius Genuam, Pisas, Florentiam, anno 1378 rursus in Lombardiam festinavit. Multos annos apud aulam regiam, pro municipio Londiniensi, in comitatu Cantiae stipendia meruit; anno 1386 pro eodem comitatu senator fuit in Parlamento Anglico ibique fortasse in factione regis Ricardi II. Annis 1389–1391, Ioanne Gandavensi suadente, munus scribae (clerk of the king's works) sustinuit.

Filium genuit Thomam, fortasse ante 1370 natum. Sive filio quodam iuniore natu Ludovico nomine, sive filio amici cuiusdam, dicaverit anno 1391 vel 1392 Tractatus de Astrolabio imperfectum, non liquet. Mortuum esse auctoritate incerta asseveratur die 25 Octobris 1400,Vide citationem in textu. sepultusque in abbatia Westmonasteriensi est.

 Opera 
Librum Ducissae ut lamentationem anno 1369 conscripsit et Iohanne Gaunt dicavit, cuius uxor prima Blanca eo anno mortua est. Versionem Anglicam carminis notissimi Francogallici Le roman de la rose ("Fabula de rosa") circa annum 1370 incepit. Versionem libri Consolationis Boethii per annos 1377–1381 confecit; carmen de Troilo et Cressida strophis regalibus compositum annis 1379–1383; poëma de bonis mulieribus anno 1385 vel 1386. Fabulas Cantuarienses praecipue annis 1386–1390 scribebat, et in aula regia legebat sed numquam perfecit.

Sicut scriptores fere omnes linguae Anglicae mediae, Chaucer e litteris Francicis materiam hausit, inter quas opera Gulielmi de Mascandio, Ioannisque Froissart, necnon Guillelmi de Lorris et Ioannis de Meung, qui Le roman de la rose confecerunt. Pro versione Boethii, usus est et textu Latino et versione anteriori Francogallica eiusdem Ioannis de Meung. Ab anno autem 1372, Italia petita, litteris etiam Italicis studebat; igitur historiam de Troilo et Chryseide in Philostrato Boccacii repperit (cuius fons praecipuus fuerat Historia destructionis Troiae Guidonis de Columnis).Geoffrey Chaucer, Troilus and Criseyde Anglice vertit Nevill Coghill (Harmondsworth, 1971), xvi–xx. Pro carmine de mulieribus bonis fontibus praecipue Latinis usus est, scilicet Ovidii Heroidibus, Vergilii Aeneide.Geoffrey Chaucer, Love Visions Anglice vertit Brian Stone (Harmondsworth, 1983), 153–159. Tractatus de Astrolabio, quod solum inter operibus Chauceri oratione soluto scribitur, partim reficitur e Tractatu de sphaera Ioannis de Sacrobosco. Fabulae illae Cantuarienses a fontibus multis Anglicis, Francogallicis, Italicis, Latinis extractae sunt, mirabili varietate refectae.  


 Index operum 
 The Book of the Duchesse ("Liber Ducissae")
 The Parlement of Foules ("Parlamentum avium")
 Carmina minora fere viginti
 The Romaunt of the Rose (versio Fabulae de rosa Francogallicae)
 Boece (versio libri Boethii De consolatione philosophiae)
 The Hous of Fame ("Domus famae")
 The Legend of Good Women ("De mulieribus bonis")
 Troilus and Criseyde ("De Troilo et Cressida")
 Canterbury Tales ("Fabulae Cantuarienses")
 Tretis of the Astrolabie ("Tractatus de astrolabio")

Poema Troilus and Criseyde in linguam Latinam a Francisco Kynaston Equite conversum est.Amorum Troili et Creseidae Libri Quinque (1639) 

 Fortuna 
Ut qui sub patronatu tam ducali quam regali scribebat et inter primates aulicosque cantabat Galfridus Chaucer etiam vivens celeberrimus fuit. Mortem eius flebat poëta Anglicus coaevalis Thomas Hoccleve (imaginem a quo factam Chauceri ad caput huius paginae habes) eumque appellat the firste fyndere of our fair langage ('pulchrae linguae nostrae primus inventor').Thomas Hoccleve, The Regiment of Princes Thomas Hoccleve: The Regiment of Princes apud www.lib.rochester.edu. Flebat etiam vates Scoticus recentior Gulielmus Dunbar, qui post annum 1460 in "Fletus poëtarum" sic de Inimico scripsit:

Dunbar opera Chauceri per libros manu scriptos cognovit, sed paullo postea annis 1476 et 1483 Gulielmus Caxton duas editiones Fabularum Cantuariensium in luce prodidit;Hic habes editiones interretiales. saeculo sexto decimo ineunte Ricardus Pynson Caxtono secutus est. Gulielmus Thynne opera collecta Chauceri (sed incompleta et imperfecta) edidit annis 1532 et 1542. Anno 1555, sepulcrum novum in abbatia Westmonasteriensi erectum est, sic inscriptum:


 Notae 

 Bibliographia 
 Editiones integrae
W. W. Skeat, ed., The Complete Works of Geoffrey Chaucer. Oxonii: Clarendon Press, 1899
F. N. Robinson, ed., The Riverside Chaucer, Bostoniae: Houghton-Mifflin, 1987. 3a ed. ISBN 0395290317.

 De vita et operibus
Ackroyd, Peter. 2005. Chaucer. Ackroyd's Brief Lives, 1.
Bloom, Harold. 2003. Geoffrey Chaucer. Broomall: Chelsea House. ISBN 0791051153.
Bowden, Muriel. 2001. A Reader's Guide to Geoffrey Chaucer. Syracuse: Syracuse University Press. ISBN 0815606966.
Brewer, Derek. 1978. Chaucer and his World. Londinii: Eyre Methuen.
Brewer, Derek, ed. 1978. Chaucer: The Critical Heritage 1385-1933. 2 voll. Londinii: Routledge.
 Martin M. Crow, Clair C. Olsen, Chaucer: Life-Records. Oxonii: Oxford University Press, 1966.
 John M. Fyler, Chaucer and Ovid. New Haven: Yale University Press, 1979.
 James Root Hulbert, Chaucer's Official Life. apud Gutenberg.
 S. S. Hussey, Chaucer: an introduction. Londinii: Methuen, 1972.
 Dieter Mehl, Geoffrey Chaucer: eine Einführung in seine erzählenden Dichtungen. Berolini 1973.
 Robert P. Millar, Chaucer: sources and backgrounds. Novi Eboraci: Oxford University Press, 1977.
 Minnis, A. J. et al. 1995. Oxford Guides to Chaucer: the shorter poems. Oxonii: Clarendon Press.
 Charles Muscatine, Chaucer and the French Tradition. Berkeleiae: University of California Press, 1957.
Nolan, Barbara. Chaucer and the Tradition of the "Roman Antique". Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1992. ISBN 0-521-39169-5 
 Gillian Rudd, The Complete Critical Guide to Geoffrey Chaucer. Londinii: Routledge, 2001. ISBN 0415202418.
Smith, John Norton. 1974. Geoffrey Chaucer. Londinii: Routledge.
Speirs, John. 1951. Chaucer the Maker. Londinii: Faber & Faber.
 Wimsatt, James I. Chaucer and his French Contemporaries: natural music in the fourteenth century. Toronti: University of Toronto Press, 1992. ISBN 0-8020-2742-3

Stropha regalis
2984 Chaucer
 Nexus externi 
 Editiones Caxtonianae Fabularum Cantuariensium
 Opera omnia Galfridi Chaucer apud eChaucer
 Bibliographia Chauceriana
 Julie Gardham; David Weston, ed., The World of Chaucer (2004: expositio apud Universitatem Glasguensem)

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1400
Categoria:Auctores Anglici
!
Categoria:Interpretes Franco-Anglici
Categoria:Poetae Angliae
Categoria:Scriptores Angliae