Index regum Angliae

Terrae Angliae hodiernae a saeculo nono exeunte coniungebantur sub uno rege. Hic index omnes reges reginasque continet, ab Alfredo, rege qui aliquot regna in suam dicionem redegit, Saxoniam Occidentalem, usque ad Annam, quae Angliam Scotiamque iunxit in unum regnum, Britanniam Maiorem.

Tamenetsi Alfredus primus rex toti Angliae fuit, non primus titulo sibi vindicaverat. In Heptarchia, titulus bretwalda (a verbis Anglo-Saxonica brytten 'expansivus' + walda 'rector')Kemble 1876 pp. 19–21. Asser 1904 p. 147 ab aliis regibus usus erat. Per Chronicam Anglosaxonum, novem reges bretwalda fuerunt, inter quos ipse Alfredus est, et avus suus.Chronica Anglosaxonum 1861 p. 53.

Per omnem historiam Monarchiae Angliae, dynastiae multae, e multis originis, nationem rexerunt.

 Titularius regum Angliae 
Primo, titulus Regis Anglorum Saxonum adhibitus est, sed nondum tota Britannia expugnata erat.Keynes 2014 pp. 534–536 Solum in regno nepotis Alfredi fuit quod rex Rex Anglorum titulo uti coepit.Foot 2011 pp. 212–213 Reges Normanni titulo continuaverunt, solum cum Henrico II, se Regem Angliae appellans, titulus mutatus esset, et titularia Ducia Aquitaniae addidit, iure Alienorae uxoris. Eius quoque regno Anglia Hiberniam invadere coepit, atque Ioannem filium Dominum Hiberniae designavit, et cum Ioannes regnum sumpsisset, titulum in titularia regia inclusit.Lydon 1995 p. 282

Dum regnum Eduardi III initioque Belli Centum Annorum, contra reges Franciae itaque eorum legitimitatem negans, se Regem Franciae appellavit, atque ad insignia sua insignia Franciae addidit.Prestwich 2005 pp. 32-39 Henricus VI fuit solus cui diadema Regis Franciae impositum est, et hic titulus usque ad Georgium III duravit, quando Britanniarum Regnum institutum est.Sumption 2025 p. 774
 Geuissae (886–1013; 1014–1016; 1042–1066) 

Geuissae iam pridem Occidentalium Saxonum regnaverant, et cum aliis regnis, sed non semper pacifice, convenerunt.Keynes 2014 p. 232 Cum incursione Viccingorum saeculis octavo nonoque, a magna pagana militia (Anglo-Saxonice mycel hæþen here) multi regna capti sunt. In austro Angliae, viccingi a Guthrume ducebantur contra Ethelredum, Alfredi fratrem, sociumque suum, Merciam. Initio invasionem suam feliciter egit, adeo ut Londinium aliquamdiu caperet, sed postea anno 878 in praelio Ethandumensi victus foedusque cum Alfredo signavit.Abels 1998 p. 163 Post submissionem Ethelredi, filiastri Alfredi ei, se Regem Anglorum Saxonum appellavit anno 886.Keynes 1998 p. 20
ImagoNomenRegni
principiumRegni
finisNota Geuissaeframeless|100x100pxAlfredus Magnus849899frameless|100x100pxEduardus Senior899924Antecedentis filiusElfverdus17 Iulii – 2 Augusti 924Antecedentis filius. Dubium est num omnino regnaverit.frameless|140x140pxEthelstanus924939Antecedentis frater (Elfverdus). In anno 927 Rex totius BritanniaeBlunt 1976 p. 22 atque Regem Anglorum se designavit.frameless|101x101pxEdmundus I939946Antecedentis fraterframeless|106x106pxEdredus946955Antecedentis fraterframeless|100x100pxEdvius955959Antecedentis fratuus (Edmundi I filius)frameless|135x135pxEdgarus959975Antecedentis fraterframeless|100x100pxEduardus Martyr975978Antecedentis filiusframeless|169x169pxEthelredus sine Consilio9781013Antecedentis frater Stirps Iellingorumframeless|133x133pxSueno furcatae Barbae10131014 Geuissaeframeless|169x169pxEthelredus sine Consilio10141016frameless|100x100pxEdmundus II23 Aprilis – 30 Novembris 1016Antecedentis filius Stirps Iellingorumframeless|140x140pxCnuto MagnusGuillelmus Malmesburiensis 1998 p. 32010161035Suenonis filiusframeless|194x194pxHaroldus I10351040Antecedentis filiusframeless|100x100pxHardecnutus10401042Antecedentis frater Geuissaeframeless|110x110pxSanctus Eduardus Confessor10421066Ethelredi filius Stirps Godvinorumframeless|100x100pxHaroldus II5 Ianuarii – 14 Octobris 1066Antecedentis fratuus Geuissaeframeless|100x100pxEdgarus II14 Octobris – December 1066 Edmundi II nepos

 Gens Normannorum (1066–1135) 
Anno 1066, mors subita Eduardi sine herede, successio obscura facta est. Ambo candidati, Haroldus, comes Wessexiae, atque Gulielmus, dux Normanniae, veros successores Eduardo esse asserunt, etiam tertius candidatus erat, Haraldus, rex Norvegiae, qui occasionem invadendi Angliam occupare quaerebant. In principio anni, a Witenagemote Haroldus ut Rex Anglorum electus est, et utrique Haraldus ac Gulielmus nationem invadere praeparant.Henricus Huntindoniensis 1879 pp. 199–200 Haraldus victus a Haroldo in pugna apud Stamfordbridge. Sed dum contra Norvegianos bellabat, Normannos meridionalem oram Angliae invaserunt et apud Hastingum contra exercitum Haraldi vicerunt.
ImagoNomenRegni
principiumRegni
finisNota Gens Normannorumframeless|166x166pxGulielmus Conquisitor10661087Post proelium in Hastinga contra Haroldum, Gulielmus thronum Angliae vicit. Per uxorem suam, descendentia Gulielmi a Alfredo Magno descendunt.frameless|107x107pxGulielmus II Rufus10871100Antecedentis filiusframeless|116x116pxHenricus I11001135Antecedentis frater Gens Blesensisframeless|109x109pxStephanus Blesensis11351154Guillelmi nepos maternus Gens Normannorumframeless|159x159pxMathildis Imperatrix11411148Henrici filia. Henricum V, Imperatorem romanorum, in matrimonium duxit posteaque Galfridum V, comitem Andegavensis. Post mortem fratris sui, Gulielmi Adelini, heres Angliae facta est. Contentio pro throno, Anarchia appellatur, inter Stephanum Mathildemque, usque ad Foedus Vallinfordensem duravit. Dum bellum, Dominam Anglorum, non reginam, appellata est.

 Plantagenistae (1154–1485) 
Anarchia inter Stephanum et Mathildem per decennium dimidiumque duraverat, et ad finem venit cum utrinque Foedus Vallingfordensem signavit. Hoc foedus statuit, thronum Stephani usque ad mortem conservatum iri, sed ad Mathildis filium, Henricum transiturum.Foedus Wallingfordensis, in Anglice
Nomen dynastiae a patre Henrici, Galfrido, qui Plantagenista agnominatus est. Fabula narrat Galfridum fratrem eius appellaverunt 'planta genistas', nomen plantae Cytisi scoparii, quia valde silvam et saltum amavit. Wace 1827 p. 354 Aliae de origine theoriae exstiterunt, sed haec maxime accepta est.Plant 2007 Nihilominus, vocabulum modo a Ricardo, Eboracensi duce, adhiberi coepit medio saeculo quinto decimoPlant 2007 pp. 17–19.

Reges priores huius dynastiae, ab historiographia moderna, Andegavenses appellati sunt,Norgate 1887 atque quem regem familiam Plantagenistarum inauguratur inter scriptores rerum gestarum disputatur.
ImagoNomenInsigniaRegni
principiumRegni
finisNota Plantagenistaeframeless|123x123pxHenricus IIframeless|116x116px11541189Malthidis filius, primum rex titulum Regem Angliae usus est. Ab anno 1169, Hibernia ab Anglia invadi coepit.frameless|99x99pxRicardus Cor Leonisframeless|117x117px11891199Antecedentis filiusframeless|105x105pxIoannes Sine Terris1199 1216Antecedentis frater. Anno 1215, ob Bellum Baronum, Ioannes Magnam Chartam assignavit, scriptum constitutionis Angliae initiumframeless|130x130pxLudovicus Leoframeless|118x118px12161217Anno 1216, Angliam cum baronibus anglicis invasit ac breviter Regem Angliae declaratus est.frameless|113x113pxHenricus IIIframeless|117x117px12161272Ioannis filiusframeless|133x133pxEduardus I
Malleus Scotorum12721307Antecedentis filiusframeless|102x102pxEduardus II13071327Antecedentis filiusframeless|127x127pxEduardus IIIframeless|117x117px13271377Antecedentis filius. Anno 1337, frameless|200x200pxRicardus IIframeless|117x117px13771399Antecedentis nepos Gens Lancastrensisframeless|119x119pxHenricus IVframeless|116x116px13991413Antecedentis patruusframeless|126x126pxHenricus V14131422Antecedentis filius frameless|144x144pxHenricus VIframeless|117x117px14221461Antecedentis filius. Regis Franciae pronepos heresque ob Tractatum Trovanum. Quamquam throno in anno 1422 successit, tantum anno 1431 in Ecclesia Nostrae Dominae Parisiensis coronatus est. Gens Eboracensisframeless|147x147pxEduardus IVframeless|116x116px14611470Eduardi III abnepos. Dux Eboraci fuit. Regnum eius a Bello Civile Angliae maculatus est Gens Lancastrensisframeless|144x144pxHenricus VIframeless|117x117px14701471 Gens Eboracensisframeless|147x147pxEduardus IVframeless|116x116px14711483frameless|159x159pxEduardus Vframeless|116x116px9 Aprilis – 25 Iunii 1483Antecedentis filius. In Turri Londinii a patruo suis, Eduardus Ricardusque necati sunt. Ricardo illegitimi erantframeless|140x140pxRicardus IIIframeless|116x116px14831485Antecedentis patruus. Belli mortuus est.

 Gens Tudorensis (1485–1603) 
Successio victori illius pugnae, Henrico VII, incidit. Ex filio spurio, sed legitimato, Ioannis Gandavensi ortus, candidatus praecipuus Lancastriae factus est post mortem Henrici VI filiique eius. Post adeptum solium Anglicum, Elizabetham Eboracensem, filiam Eduardi IV, in matrimonium duxit.
ImagoNomenInsigniaRegni
principiumRegni
finisNota Gens Tudorensisframeless|138x138pxHenricus VIIframeless|116x116px14851509Eduardi III descendensframeless|140x140pxHenricus VIII15091547Antecedentis filius. Anno 1534, Henricus Ecclesiam Anglicanam stitit. In matrimonium sex uxores duxit.frameless|133x133pxEduardus VI15471553Antecedentis filiusframeless|129x129pxIoanna Greiaframeless|116x116pxNescitur quid insignia Ioanna portavisset, sed haec insignia familiae eius10 – 19 Iulii 1553Henrici VII proneptis heresque a Eduardo designata.frameless|133x133pxMaria Iframeless|117x117px15531558Henrici VIII primogenita. Anno 1554, in matrimonium Philippum, regem Hispaniae, duxit.frameless|133x133pxPhilippus I
(iure uxoris)15541558Mariae consobrinus maritusqueframeless|146x146pxElizabetha Iframeless|116x116px15581603Henrici VIII filia

 Gens Stuartorum (1603–1707) 
ImagoNomenInsigniaRegni
principiumRegni
finisNota Gens Stuartorumframeless|169x169pxIacobus Iframeless|115x115px16031625Henrici VII pronepos per reges Scotiaeframeless|172x172pxCarolus I16251649Antecedentis filius. Postquam Carolus bellum in parlamento amisit, carnificatus est. Mors eius interregnum decem annorum initiavit.Res Publica Angliae (1649–1660)frameless|121x121pxOliverius Cromwellus frameless|117x117px16531658Dominus Protector se designavitframeless|124x124pxRicardus Cromwellus16581659Antecedentis filius Gens Stuartorumframeless|128x128pxCarolus IIframeless|115x115px16601685Caroli I filiusframeless|125x125pxIacobus II16851688Antecedentis frater. Ob convertionem suam ad Catholicismum, a militate Protestanti cum Maria Guillelmoque depositus est.frameless|129x129pxIacobus IIIframeless|115x115px17011766Iacobi II filiusframeless|163x163pxMaria IIframeless|117x117px16891694Iacobi II filiaframeless|156x156pxGuillelmus IIIframeless|117x117px16891702Mariae maritusframeless|165x165pxAnnaframeless|115x115px17021707Iacobi II filia
Per Actum Unionis anno 1707, Anglia ut civitas sui iuris desiit esse. Itaque, vide indicem Regum Britanniae Britanniarumque.
Index Regum Britanniae Britanniarumque

 Index adnotationum 

 Bibliographia 

 Fontes primariae 















 Fontes secundariae 




















 Notae 
 Coronationes 

 Glossae 

Categoria:Anglia
!
!
Anglia