Eduardus VII (rex Britanniarum)

(praenominibus Anglicis Albert Edward; natus domi regiae Buckinghamensis Londinii die 9 Novembris 1841; mortuus domi regiae Buckinghamensis Londinii die 6 Maii 1910) fuit Britanniae et Hiberniae rex.

 Pueritia 
Natus est 1841 filius natu maximus Victoriae Britanniae et Hiberniae reginae et Alberti de Gota eius mariti. Successor regni iam infans parentes suos magnis afficiebat curis, quia erat substantiae turbatae, eruditionis nullum modum diligebat, sed loco eius rei effrenationem. Maxime resistebat res magistris privatis docendas recusabatque dicere atque legere. Sine disciplina, cupidus voluptatum, morosus iram punitionesque multas patris, Alberti de Gota, saepe accipiebat.

 Matrimonium et liberi 
Die 10 Martii 1863 Alexandrae de Dania nupsit, quae ei peperit sex liberos:
 Albertum Victorem (8 Ianuarii 1864 - 14 Ianuarii 1892), Clarentiae et Avondale oppidi ducem
 Georgium (3 Iunii 1865 - 20 Ianuarii 1936), Eboracensis comitatus ducem, Cambriae principem, Britanniae et Hiberniae (septemtrionalis) regem
 Luisam Victoriam (20 Februarii 1867 - 4 Ianuarii 1931), Alexandri Duff uxorem
 Victoriam Alexandram (6 Iulii 1868 - 3 Decembris 1935)
 Mathildam Carolam (26 Novembris 1869 - 20 Novembris 1938), Haakonis VII de Norvegia uxorem
 Alexandrum Ioannem (6 Aprilis 1871 - 7 Aprilis 1871)

 Eduardi natura 
Animi concitatio magna vitae totae mulieres imprimis erant, ludi fortunae quoque, equirriae, modus Gallicus vivendi mundique theatri, insignium venaturae societatum atque lupanarum. Eduardus vir vivens regalis modi erat. Archetypus erat amatoris blandi sine ulla cogitatione infidelis. Modo cum viginti annos natus esset, amator erat actricum multarum ordini regali suo minime aptarum, quas nonnumquam invitavit in palatium Windsorensem. Actrix Lilia Langtry annis 187. decennii amatrix erat sua perpetua. Amor Eduardi ultimus erat Alicia Keppel (ava avae Camillae Parker Bowles), quacum quotannis multos per dies vitam egit prope Biarritz oppidum in Gallia situm.

Priusquam factus est rex, Albertus Eduardus imprimis erat famosus amationes ob suas: Cambriae princeps bis coram iudicibus fuit. Semel (1870) in divortio uxoris societatis superioris nominatus est divortii causa. Postea (1891) testis fuit, cum iudicium vetito de fortunae ludo fieret.

Sciens eius et naturam et recusationem completam mater Victoria Eduardum volens quam diutissime prohibebat a regis officiis. Palatium Sandringham prope oppidum sita, Eduardi sedes, centrum factus est vitae summae societatis, cui interesse Americanis plurimum pecuniae possidentibus primo permittebatur.

 Eduardo rege 
Victoria regina cum mortua esset 22 Ianuarii 1901, 59 iam annos natus homo secundus veterrimus fuit, quae adhuc factus est Britannicus/Anglicus/Scoticus rex (praecessus tantum a Gulielmo IV Britanniae et Hiberniae rege). Praeterea heres throni erat diutissime.

Eduardum decretum erat coronaturum esse 26 Iunii 1902; at duos dies ante decretam coronationem ita coepit pati appendicis vermiformis inflammatione, ut coronatio differenda esset. Aegrotatione victa Eduardus 9 Augusti 1902 coronatus est. Eduardus VII Britanniae et Hiberniae rex ab anno 1901 usque ad 1910.

Rege facto collationem fecit decreti nomine Entente cordiale. Nominabatur avunculus Europae et ratio inter Eduardum nepotemque, Germaniae imperatorem Gulielmum II, distractionis plena. Contra amicus magnus erat Franciae, quam primo noverat itinere cum parentibus anno 1855 facto.

Eduardus die 6 Maii 1910 mortuus est bronchitidis fumando suo creati causa.

 Nexus externi 

Categoria:Reges Reginaeque Britanniae
Categoria:Nati 1841
Categoria:Mortui 1910
Categoria:Francomurarii
!
Categoria:Victoria (regina Britanniarum)
Categoria:Georgius V (rex Britanniarum)
Categoria:Imperatores Indiae