Foramen nigrum

Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda, 2009. vel Melissa, n. 218, p. 1. est regio spatii quattuor dimensionum ex quo nihil, ne lux quidem, effugere potest. Doctrina relativitatis generalis praedicit quamlibet massam satis compactam spatium quattuor dimensionum deformare ut foramen nigrum formetur. Circa foramen nigrum est superficies a mathematica definita et horizon eventuum appellata, quae finem nullius reditus designat. Omnem lucem absorbet quae hunc horizontem attingit, nihil repercutiens, admodum sicut corpus atrum in thermodynamica.P. C. W. Davies (1978), Thermodynamics of Black Holes, Reports on Progress in Physics 41(8): 1313–1355. doi 10.1088/0034-4885/41/8/004. bibcode = 1978RPPh...41.1313D. Mechanica quantica praedicit foramina nigra emittere radiationem sicut corpus nigrum cui est temperatura finita. Haec temperatura est inverso proportionalis massae foraminis nigri, quod difficile facit ut haec radiatio pro foraminibus nigris massae stellaris vel maioris observetur.

Res quarum campus gravitationis est nimis fortis pro effugio lucis primum saeculo duodevicensimo ab Ioanne Michell et Petro Simon Laplace consideratae sunt. Prima relativitatis generalis solutio hodierna quae foramen nigrum designare potest a Carolo Schwarzschild anno 1916 excogitata est, sed eius interpretatio ut regio spatii ex qua nihil effugere potest quattuor decennia addita ab eruditis nondum recepta est quin ut res mira mathematica. Per decennium 197, opus theoreticum probavit foramina nigra esse genericam relativitatis generalis praedictionem. Inventum stellarum neutronicarum exspectationem in rebus compactis et in gravitatione conlapsis ut realitas astrophysica excitavit.

Foramina nigra massae stellaris fieri exspectantur cum stellae solidissimae, eorum circulo vitali exeunte, in se conlabuntur. Quidam foramen nigrum natus a massa ex circumiectu absorpta continenter crescere potest. foramina nigra supermassiva, ab aliis stellis absorbendis seque cum aliis foraminibus nigris miscenda, res millionum massarum solarium fieri possunt. Constat inter eruditos quod foramina nigra supermassiva in mediis plurimorum galaxiarum exsistunt. Praesertim sunt indicia bona foraminum nigrorum plus quam quattuor millionum massarum solarium in Via Lactea, media galaxia nostra.

 Quomodo genitus sit 
Cum in stellis elementorum leviorum (id est levius quam plumbum) satis quantitas non iam inveniatur, ea instabilis fit. Brevi lucidior splendet ut stella nova vel etiam supernova appelletur. Postea reliquiae collabuntur. Si stellae massa plus quam sesqualterum (exacte 1.4) Solis massae est, stella neutronica, si plus quam triplex (exacte 3.2) Solis massae, foramen nigrum gignitur. Id corpus stellae ita vocatur cum gravitatione tanta affectum sit ut ne lux quidem ex eo effugere possit.

 De re ipsa 
Gravitationis causa in vicinitate foraminis nigri etiam spatium quattuor dimensionum (id est trium regionum et temporis) valde incurvatur. Inde multa mira efficiuntur. Tempus ipsum, exempli gratia rei in foramen nigrum cadenti, non idem est atque spectatori externo. Ita fit ut nulla res intra radium Schwarzschildianum spectari possit omnesque res in foramen cadentes ad eum radium numquam pervenire videantur. Elementa in foramen cadentia tam cito circum eum moveri solent ut orbem accretionis lucidissimum efficiant.

Die 11 Februarii 2016 nuntiatum estQuidam situs interretialis. observatorium LIGO fluctum gravitatisQuidam situs interretialis. sensisse quem emiserunt duo foramina decies milies centenorum milium annorum luce mensorum a terra intervallo distantes conflicti ac invicem absorpti. Haec res magni momenti a physicis esse habetur, quia theoriam relativitatis generalis—quae praedicit massam per spatium motam emittere fluctum gravitatis—partim probat.

 De foraminibus ingentibus 
Non numquam duo aut pluria foramina nigra coeunt ut maius foramen fiat. Imprimis mediis in galaxiis maximi foramina nigra sita sunt; in nostra Via lactea illum foramen nigrum esse putatur fons radiorum Roentgensium Sagittarii A*. Non numquam et ista foramina nigra maxima orbe accretionis lucidissimo cinguntur. Etiam quasaria, fontes radiorum quasistellares, tales orbes accretionis esse putantur.

 Notae 

 Bibliographia 

 Opera popularia 
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 , poema.
 .


 Libri scholastici et monographa 
 , lectio notata quibus Liber invenitur ex gratis website Sean Carroll (Situs interretialis).
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

 Commentarii tractati 


 Ergosphaera
 Foramen vermis
 Foramen nigrum revolvens
 Gaia BH1
 Magnetar
 Pulsar
 Quasar
 Radius Schwarzschildianus
 Sagittarius A*
 Singularitas nuda
 Spatii temporisque tractio
 Spacellificatio
 Stella degener
 Stella neutronica

 Nexus externi 
Verba
 "Advanced Mathematics of Black Hole Evaporation," apud Thinkquest.
 "Black Holes: Gravity's Relentless Pull," apud Space Telescope Science Institute.
 Curiel, Erik, et Peter Bokulich, Singularities and Black Holes, apud Stanford Encyclopedia of Philosophy
 Quaestiones de foraminibus nigris.
 "Geometria Schwarzschildensis.
 Foramina nigra apud Scholarpedia.

Pelliculae
 De rebus quae foramina nigra fieri possunt.
 De stellis quae foramen nigrum Viae Lacteae insequentur,

Categoria:Astronomia
Categoria:Foramina nigra