Thailandia

Thailandia. Ebbe Vilborg. Norstedts svensk-latinska ordbok. Editio secunda anni 2009. (Thai ประเทศไทย, Prathet Thai 'regnum Thaiorum'), olim SiamumVide "regni Siami caput" s.v. Odiaa in . (สยาม.), et rite Regnum Thailandiae, est civitas sui iuris in media Indosinensi Asiae austro-orientalis paeninsula sita, 513 120 chiliometra quadrata comprehendens, cui anno 2015 erant 67 959 000 civium. A Birmania Laotiaque septentrionalibus, a Laotia Cambosiaque oriente, a Sinu Siamensi Malaesiaque meridie, atque a Mari Andamanensi Birmaniaque occidente finitur. Thailandia etiam fines maritimos cum Vietnamia meridie et oriente et cum Indonesia Indiaque meridie et occidente habet. Rectio civilis nonnullas interceptiones dictaturasque militares passa est. Ex enno 2019, Thailandia nomine est parliamentaria monarchia constitutionalis; loci autem opportunitatis in constitutione potestatem militare confirmant..
.
. Caput et maxima urbs est Bancocum.

Populi Taienses ex Sinis meridianis et occidentalibus ad Asiam Meridiorientalem a saeculo undecimo migrabant. Regna ab India umpulsa sicut regna Mon, Khmer, et civitates Malayanae regionem regebant, cum civitatibus Thaiensibus sicut regnis Ngoenyang, Sukhothai, Lan Na, et Ayutthaya certantia, quae ipsae etiam inter se contendebant. Contactus Europaeus anno 1511 coepit, cum diplomatica Imperii Portugallensis missio Ayutthayam attigit, regnum quod ante saeculum quintum decimum potestatem socialem et politicam adeptum erat. Ayutthaya summam potestatem assecuta est, cosmopolito Narai regnante, unde gradatim deficiebat usque ad bellum Birmanio–Thailandicum annis 1765, 1766, et 1767, cum omnino everta est. Cito autem Taksin, dux magnus, terras Siamenses iterum coniungens, Regnum Thonburiense constituit, sed ipso capto supplicioque anno 1782 affecto, Buddha Yodfa Chulaloke regnum excepit, primus monarcha domus Siacriensis hodierni.

Inter magnas urbes praeter Bancocum numerantur Nonthaburi, Pak Kret, Nakhon Ratchasima, Hat Yai, Udon Thani, Phitsanulok.

In recentissima regiminis interceptione anno 2014, civitas a Concilio nationali pro pace et ordine subversa est.

 Archaeologia 
Loci archaeologici Spelunca Spirituum, Khao Sam Kaeo, Aiuthia intra fines Thailandiae iacent.

 Ecclesia Catholica 
Dioeceses Ecclesiae Catholicae constituuntur, archidioecesi Bangkokensi (sede Bancoco) tributariae, quae sequuntur: Chanthaburiensis (sede Chonburi), Chiangmaiensis (sede Chiang Mai), Nakhonsauanensis (sede Nakhon Sawan), Ratchaburensis (sede Ratchaburi), Suratthanensis (sede Surat Thani). Archidioecesi Tharensi et Nonsengensi (sede Sakon Nakhon) attribuuntur dioeceses Nakhonratchasimaensis (sede Nakhon Ratchasima), Ubonratchathaniensis (sede Ubon Ratchathani), Udonthaniensis (sede Udon Thani)."Thailand: current dioeceses" apud Catholic Hierarchy.

 Notae 

 Bibliographia 
 Baker, Chris, et Pasuk Phongpaichit. 2005. A History of Thailand. Ed. secunda. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-75915-3.
 Chachavalpongpun, Pavin, ed. 2020. Routledge Handbook Of Contemporary Thailand.
 Cooper, Robert. 2008. Culture Shock! Thailand: A Survival Guide to Customs and Etiquette.
 Donner, Wolf. 1996.Thailand: Land zwischen Tradition und Moderne. Monaci: C. H. Beck. ISBN 978-3406398629.
 Grabowsky, Volker. 2011. Kleine Geschichte Thailands. Monaci: C. H. Beck. ISBN 978-3-406-60129-3.
 London, Ellen. 2008. Thailand Condensed: 2000 Years of History & Culture.
 Lonely Planet. 2020. Lonely Planet's Best of Thailand.
 Mishra, Patit Paban. 2010. The History of Thailand. Greenwood.
 Moore, Frank J. ed. 1974. Thailand: Its People, Its Society, Its Culture. HRAF Press.
 Nartsupha, Chatthip, et Suthy Prasartset. 1981. The Political Economy of Siam 1851-1910. Bangcoci: The Social Science Association of Thailand.
 Nartsupha, Chatthip, Suthy Prasartset, et Montri Chenvidyakarn. 1981. The Political Economy of Siam 1910-1932. Bangcoci: Social Science Association of Thailand. 
 Stowe, Judith A.. 1991. Siam Becomes Thailand: a story of intrigue. Londinii: Hurst. ISBN 1-85065-083-7 
 Terwiel, Barend Jan. 2011. Thailand’s Political History: From the 13th Century to Recent Times. Bangcoci: River Books. ISBN 978-974-9863-96-1.
 Wyatt, David K.. 2003. Thailand: A Short History. Ed. secunda. Portu Novo: Yale University Press. ISBN 0-300-08475-7.
 Zawacki, Benjamin. 2021. Thailand: Shifting ground between the US and a rising China. Ed. secunda. Bloomsbury.

 Bhumibol Adulyadej, Rama rex IX
 Mare Andamanense
 Pumpuang Duangjan

 Nexus externi 

 Rectio
 Thaigov.go.th, rectio civitatis.
 Caput civitatus et sodales consilii.
 Mfa.go.th, ministerium rerum externarum.
 interretialia de Thailandia.  National Electronics and Computer Technology Center.
 Ministerium culturae.

 Data generalia
 "Thailand." The World Factbook, Central Intelligence Agency.
 "Thailand." Library of Congress Country Studies, 1987.
 "Thailand." UCB Libraries GovPubs.

 "Thailand." BBC News.
 "Thailand." Encyclopaedia Britannica.

 "Longdo Map." Tabulae geographicae Anglice et Siamice scriptae.
 "Key Development Forecasts for Thailand." International Futures.
 2010 Census Thailandiae ex Economic and Social Statistics Bureau.

 Periegesis
 Tourism Authority of Thailand. Situs periegesis proprius.

 Aliae res
 "Thailand Country Fact Sheet." Common Language Project.

 Statisticae Thailandiae in CIA World Factbook 

Categoria:Civitates sui iuris
Categoria:Monarchiae constitutionales
!