Myma

Myma (-tis, n.) fuit antiquum ferculum Graecum carnosum, sanguinem animalium continens. Athenaeus in suis Deipnosophistis (662d, seu XIV,82) praecepta culinaria ad cibum myma nominatum attribuit Artemidoro et Epaeneto, auctoribus librorum de re coquinaria quorumdam, aetate Hellenistica viventibus:Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum Libri Quindecim, tomus quintus; edidit Iohannes Schweighaeuser; Societas Bipontina 1805

immo  (Schweighaeuser 1805)

In translatione Latina:

Ηuiusmodi igitur edulium Myma est, quod ego vobis, dilecti viri, adfero. De quo Artemidorus Aristophaneus in Glossis Coquinariis ait, parari ex carne et sanguine, multis simul adiectis condimentis.  

Epaenetus vero in Arte Coquinaria haec scribit: «Myma vero e quolibet animantium genere, atque etiam ex avibus, ita conficiendum, ut teneras carnes minutatim concidas et viscerahoc est iecur, cf. Andrew Dalby, Food in the Ancient World from A to Z ISBN 0-415-23259-7 Routledge 2003, p. 226 et intestinum, et sanguinem conteras, et condias aceto, asso caseo, silphio, cumino, thymo recente et arido, satureiâ, coriandro recente et arido, et gethyo,Allium fistulosum, Ibid. p. 241 et cepa pura tosta, aut papaveris semine, et uva passa, aut melle, et acidi mali Punici granis. Erit autem tibi idem myma et obsonium.sive potius: «Idem autem myma, ait, etiam e piscibus paraveris.» (Schweighaeuser 1805)» 

Praecepti versio hodierna apud Marci Grant Artem Culinariam Romanam («Roman Cookery») redigitur.Mark Grant, Roman Cookery. Ancient recipes for modern kitchens ISBN 1-897959-39-7 Serif 1999, pp. 128-129  

 Notae 

Categoria:Cibus