Carystus

Carystus (Graece: Κάρυστος) est urbicola et demus in Graecia in meridiano insulae Euboeae litore sita. Urbi sunt circiter 5000 incolarum, demo 13602. Non longe ab urbicola surgit mons Ocha, qui - sicut etiam promunturium "Capo d'Oro" (Κάβο ντόρο) - a multis periegetis recretationis causa petitur.

 Demus 
Carysti demus anno 2011 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) his quattuor demis pristinis coniugendis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, formatus est:

 Unitas popularis  Numerus incolarumNumerus incolarum, ut invenitur in Libello Callicratis (2010)  Carystus  6854 Caphereas  1013 Marmarium  2895 Styra  2840 Summa incolarum  13602

 Historia 
Iam a Neolithico locum inhabitatum fuisse sedum vestigiis demonstratur. Loci nomen traditione mythologica a filio Chironis homonymo deducitur.Catholic Encyclopedia Carystus anno 490 a.C.n. Persis oppugnantibus restitit, decem annis post autem Xerxi, cum Graeciam invasit, naves mittere debuit. Persis reversis anno 475 a.C.n. Cimon urbem expugnavit Carystiosque, ut Athenis foedus et amicitiam darent, coegit.Vox Karystos, in: Siegfried Lauffer (Ed.): Griechenland. Lexikon der historischen Stätten. Von den Anfängen bis zur Gegenwart. Augustae Vindelicorum 1999. Tempore hellenistico Carystus a (circiter) anno 290 a.C.n. ad Foedus Euboeum pertinebat. Saeculo secundo una cum Euboea sub dicionem Romanorum venit, qui Carystum civitatem liberam declaraverunt. Tempore Romano ab urbe in boreo-occidentem versus magnae lapidicinae marmoris subviridis, quod a Romanis valde aestimatum "Marmor Carystium" vocatum est, constitutae sunt. Marmor per portum Marmarium avectum est.ibidem

Medio Aevo locus ad rem publicam Venetiae pertinebat, quod adhuc castrum nomine Castel Rosso decimo tertio saeculo exstructum ad memoriam excitat. Die 29 Augusti anno 1348 Venetiani Genuenses pugna navali apud Carystum commissa devicerunt.

Anno 1470 Carystus a Turcis, qui anno 1832 post Bellum Graeciae liberandae recesserunt. Anno 1832 urbs, quae nomen semper servaverat, usque ad annum 1862 ex rege Ottone Othonupolis nominata est.ibidem Aspectui urbicolae largae viae, ampli campi ac aedifica publica saeculi undevicesimi sapore "neoclassico" exstructa notam apponunt. Praeterea sunt multae tabernae ac deversoria, quae aestate hospitibus numerosis omnia ad commeatum necessaria praebent.

 Visu digna 
 Castrum Venetianum nomine Bourtzi saeculo decimo tertio aedificatum.
 Reliquiae castri Venetiani nomine Castello Rosso anno 1030 erecti.
 Marmoris lapicidinae antiquae in vico Myli.
 Curia a saeculo undevicesimo exeunte repetens.
 Parvum museum inventa Helleneistica ac Romana demonstrans.
 Monasteria Orthodoxa Taxiarches, Sanctus Georgius et Sancta Maura.

 Incolae noti 
 Diocles Carystius (saec. 4 a.C.n.), medicus et scriptor de rebus medicis
 Antigonus Carystius (saec. 3 a.C.n.), scriptor de rerum variarum et poëta
 Apollodorus Carystius (saec. 4 et 3 a.C.n.), poëta comicus "novae comoediae"

 Bibliographia 
 M. B. Wallace: Karystos, S Euboia, Greece. In: The Princeton encyclopedia of classical sites. Princeton University Press, Princeton 1976 (in interrete).

 Nexus externi 
 Situs demi publicus
 Scitu de Carysto digna in situ Σερβιτόρος της Εύβοιας
 Photographemata Carysti

 Pinacotheca 

 Notae 

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Euboeae
Categoria:Portus maris Aegaei