Aeschylus

Aeschylus fuit poeta tragicus Atheniensis (natus circa 525 a.C.n. Eleusine, mortuus Gelae circa 456 a.C.n.). Antiquissimus poeta est cuius tragoedias legere hodie possumus (septem e circiter 70 supersunt). Dionysiis 13 palmas vivus rettulit et alias post mortem quod populus Atheniensis legem pertulerat qui chorum ad Aeschyleam fabulam docendam petisset semper impetraturum. Aeschylo autem erat filius Euphorion, poeta tragicus et ipse, qui plures victorias paternis operibus rettulit. Aeschylus saepe tetralogias de eodem argumento componebat, tres tragoedias et drama satyricum quae eodem Dionysiorum die agebantur. E quibus sola Orestea trilogia tota superest.

 Vita Aeschyli 
 Chronologia 
Praecipui fontes antiqui sunt Vita operibus praepositaAndré Wartelle, La Vie d'Eschyle, Bulletin de l'Association Guillaume Budé , 1965ː 477-482., encyclopaedia decimi saeculi Suda inscripta et Marmor Parium.
 Anno 525 vel forsitan 519 Eleusine Eupatridum (hoc est patricio) loco natus est. Pater ei Euphorion fuit, frater Cynegirus.
 499-6 fabulas docere coepit
 490 apud Marathonem pugnavit ubi frater Cynegirus heroice periit.
 484 primum palma ornatus est
 472 palma quartum ornatus est propter dramata, quorum unum erant Persae
 c. 470 Siciliam primum invisit a tyranno Hierone multis honoribus ornatus.
 468 superatus est in certamine dramatum a Sophocle
 467 palma ornatus est propter tetralogiam Thebaiam
 c. 466-59 palma ornatus est propter tetralogiam Danaidum
 458 palma ornatus est propter Oresteam
Paulo post in Sicilia Gelae obiit.

 De fabuloso Aeschyli exitu 
Antiqui Graeci de Aeschyli morte miram fabulam narraverunt. Aeschylus enim templum adierat et a sacerdote oraculum petierat. Tunc sacerdos respondit : "Beatus quidem diu fuisti ; vitae autem tuae exitus miser erit ; nam domus ruina te interficiet." Ex eo die poeta nunquam domum inibat. Olim autem ruri cum ambularet, aquila forte testudinem frangere cupiebat. Itaque testudinem in poetae caput, calvum et lapidi simile, praecipitavit. Ita oraculum non erraverat. Nam testudinis "domus" miseri poetae caput fregerat.

 Septem quae supersunt tragoediae 
 Vide etiam Index fabularum Aeschylearum
 Persae, , 472
 Septem contra Thebas, , 467
 Supplices, , c. 463
 Orestea, Ὀρέστεια, 458
 Agamemnon, 
 Choephoroe, 
 Eumenides, 
 Prometheus vinctus,  (si ab Aeschylo scriptus) c. 460-456

 De arte tragica 
Aeschylus ad dramatis maiestatem ac religiosum terrorem semper tendebat; nam occulta deorum voluntas in rebus humanis semper quaeritur qui culpam maiorum etiam in posteris saeculis punire solentAgamemnon 367-84.. Argumenta e mythologia plerumque ducebatː de bello (non semper mythico; nam in Persis bellum adversus Medos depingebat cui ipse interfuit) aut de familiaris homicidio in regiis domibus agebatur. Ad rerum maiestatem et terrorem augendum scaenicis inventis et machinis utebatur ut in monstris (Erinyes, larvae ex Inferis surgentes etc.). Ad personarum gravitatem augendam primus histrionibus stolas manicatas et talares dedisse dicitur atque eos cothurnis altis imposuisse quo maiores videanturVita 13.. Etenim personas suas longe super homines in vita cotidiana occurrentes extollere cupiebat.

Si cum posterioribus tragicis auctoribus eum compares, paucas subitas fortunae mutationes aut inopinatos eventus invenias quibus post eum theatrum abuti coepit. At si cum praecessoribus Phrynicho aut Thespide compares, actionem in tragoediam introduxisse videbitur cum secundum actorem addiditVita 14.. Ante Aeschylum tragoedia parum adhuc a dithyrambo discedens in cantu amoebo inter chorum et actorem constabat. Apud Aeschylum chorus et cantus magnas partes quidem adhuc agunt sed iam diverbia crescere coeperunt. Ob haec omnia pater tragoediae nobis videri potestAristoteles, De Arte poetica 1449a..

Grandiloquens sublimeque genus dicendi adfectabatː nova et terrifica verba cudebat et composita epitheta usque ad obscuritatem cumulabat. Eius oratio poetica tritas vulgaris sermonis locutiones numquam admittebat. Ita chori dux apud AristophanemRanae 1004-5ː "O tu qui primus inter Graecos augusta verba velut turres struxisti et tragicam garrulitatem ornasti bona fide salientem fontem mitte". Aeschylum urbane adloquebatur
   ἀλλ᾽ ὦ πρῶτος τῶν Ἑλλήνων πυργώσας ῥήματα σεμνὰ
   καὶ κοσμήσας τραγικὸν λῆρον, θαρρῶν τὸν κρουνὸν ἀφίει.
Omnino poeta comicus Aeschylum velut hominem vehementem et praestantiae suae sibi conscium, quod verum esse potuit.

 Notae 

 Fontes antiqui 
Praeter Vitam operibus praepositam legere licet, si libetː
 Aristophanes, Aves in qua comoedia Aeschylus cum Euripide in Inferis acriter de arte tragica disputat.
 Aristoteles, Poetica

 Plura legere si cupis 
 Latine 
 Wolfgangus Aly, De Aeschyli copia verborum capita selecta, Berolini, 1906
 Sven Dahlgren, De imaginibus Aeschyli. I, Holmiae, 1877
	De Aeschyli metaphoris et similitudinibus a re navali deductis commentatio; Stockholm, Norstedt & Sonen, 1875
 Guilelmus Dindorfius, Lexicon Aeschyleum, Lipsiae, 1876
 G. Italie, Index Aeschyleus, Lugduni Batavorum, 1955 Recensio critica Septem primae sectiones apud Guglum librorum
 Eduardus Kueck, Studia maxime critica in Aeschylum et scholia Aeschyli medicea, Gottingae, 1890
 F. Maury, De cantus in Aeschyleis tragoediis distributione, Lutetiae, Hachette, 1891
 Erich Mueller,	De Graecorum deorum partibus Aeschyleis, Regimonti, 1909
 Fridericus Naumann,	De Ὡς particulae apud Aeschylum vi et usu, Lipsiae, 1877
 F. C. Petersen, De Aeschyli vita et fabulis, Hauniae, 1816
 Hermannus Ritters,	De Conformationum usu Aeschyleo, Lipsiae, 1882
 Ricardus Schenk, De genuini quem vocant genetivi apud Aeschylum usu, Berolini, 1882
 Joannes Antonius Schuursma, De Poetica vocabulorum abusione apud Aeschylum : specimen litterarium inaugurale..., Amstelodami, 1932 Recensio critica
 Stephanus Srebrny, Critica et exegetica in Aeschylum, Torun, 1950 Recensio critica
 Victor Steffen, Studia Aeschylea praecipue ad deperditarum fabularum fragmenta pertinentia, Wratislaviae, 1958 Recensio critica
 Joannes Fredericus Petrus Van Anrooy,	Quaestiones de epithetorum compositorum usu apud Aeschylum et Euripidem, Ultraiecti ad Rhenum, 1897

 Barbare 
 Robert Bees, Aischylos : Interpretationen zum Verständnis seiner Theologie, München, Verlag C. H. Beck, 2014
 Maurice Croiset, Eschyleː Études sur l’invention dramatique dans son théâtre, Les Belles lettres, 1928
 Bernard Deforge, "Fonctions du mythe chez Eschyle", Kentron, 2001ː 9-26
 Marie Delcourt. Eschyle, Paris, Rieder, 1935 Recensio critica
 Sabine Föllinger, Aischylos: Meister der griechischen Tragödie. München: Verlag C. H. Beck, 2009 Recensio critica Altera recensio critica
 Markus A. Gruber, Der Chor in den Tragödien des Aischylos. Affekt und Reaktion, Tübingen, 2009 Recensio critica Altera recensio critica
 Hildebrecht Hommel (curator), Wege zu Aischylos. I : Zugang. Aspekte der Forschung Nachleben. II : Die einzelnen Dramen, Darmstadt, 1974, duo volumina. Recensio critica
 Gilbert Murray, Aeschylus, the Creator of Tragedy, Oxford, Clarendon Press, 1940
 A.J. Podlecki, The Political Background of Aeschylean Tragedy. Ann Arbor, University of Michigan Press, 1966 Recensio critica
 Karl Reinhardt	, Aischylos als Regisseur und Theologe, Bernae, 1949
 Iacoba de Romilly, La crainte et l'angoisse dans le théâtre d'Eschyle, Les Belles Lettres, 1958 Recensio critica Altera recensio critica
 Thomas Rosenmeyer, The art of Aeschylus, University of California Press, 1982 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
 Stan Scott, "Le Dieu d'Eschyle", Revue d'Histoire et de Philosophie religieuses, 1993ː 249-259
 Friedrich Solmsen,	Hesiod and Aeschylus, Ithacae, Cornell Univesity press, 1949 Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
 Alan H. Sommerstein, Aeschylean Tragedy. Second edition. London, Duckworth, 2010 Recensio critica
 O. Taplin, The Stagecraft of Aeschylus: The Dramatic Use of Exits and Entrances in Greek Tragedy. Oxford: Clarendon Press, 1977. Recensio critica
 George Thomson, Aeschylus and Athens. A study in the social origins of drama, Londini, 1946 Recensio critica Apud Archive.org
 Paul Vicaire, "Pressentiments, présages, prophéties dans le théâtre d'Eschyle", Revue des Études Grecques, 1963ː 337-357
 André Wartelle, Histoire du texte d'Eschyle dans l'Antiquité (Collection d'Études anciennes publiée sous le patronage de l'Association Guillaume Budé), Les Belles lettres, 1972 Recensio critica

 Nexus externi 
 Aeschylus apud Vicifontem
 Aeschylus apud remacle.org
 Aeschylus apud greekmythology.com

 Tapetum purpureum

!
Categoria:Poetae scaenici
Categoria:Tragici
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati 525 a.C.n.
Categoria:Mortui 456 a.C.n.