Hercules (constellatio)

Data Herculis constellationis Nomen  Hercules Genetivus  Herculis Abbreviatio  Her Ascensio recta  15 h 48 min ad 18 h 58 min Declinatio  +51° 20’ ad +3° 40’ Area  1225 gradus quadrati  ordo: 5 Videri potest inter  +90° ac -39° Numerus stellarummagnitudinis < 3m  3 Stella lucidissima,Magnitudo  Cornephoros (Ruticulus) 2,8m Constellationes finitimae(a septentrionalibussensu negativo) DracoBootesCorona BorealisSerpensOphiuchusAquilaSagittaLyra

HerculesIta apud situm IAU (vide nexus externos) una est e maximis caeli septentrionalis constellationibus. Tres tantum eius stellae pluris quam tertiae magnitudinis sunt. Eam invenies inter constellationes Lyram, in qua stella illustrissima Vega splendet, et Coronam Borealem. 

 De historia 
Constellatio iam inter illa 48 sidera temporum antiquorum est et a Ptolemaeo commemorata est. Graeci autem eam „Engonasin“ (id est „genua flectens“) appellabant. Postea constellatio variis personis mythologicis identificabatur, sicuti Prometheo, Theseo, Orpheo Herculeve. Postrema identificatio adhuc manet.

Circum annum 1687 Iohannes Hevelius astronomus nonnullas stellas inter Herculem et Cygnum Cerberum sidus vocavit quod quidem non in usu communi venit. 

 De mythologia 
Qua ex origine mythologica constellatio primo venerit, non liquet. Nunciam in illa valet persona Herculis mythologiae Graecae. Hercules (Graece Herakles) filius illegitimus Iovis erat, cui XII officia difficillima mandata erant. Quae et vi et mente acri solvere poterat. 

 Stellae 

Lucidissimae Herculis stellae Cornephoros (β Herculis, etiam Ruticulus vocata) et ζ Herculis sunt. Cornephoros stella lutea classis spectralis G8 III et 148 sla remota est. ζ Herculis 35 sla remota e classe spectrali F9 IV est. Sarin (δ Herculis) 79 sla remota classis spectralis A3 IV est. 

Tertiae magnitudine stellae nomen Ras Algethi (α Herculis) e lingua Arabica derivata est, „caput genua flectentis“ significans. Ras Algethi stella duplex 382 spatia annuae lucis remota est. Altera stella gigantea rubra classis spectralis M5 II est, cuius diametrus 500plum cuiusque luminositas 830plum Solis nostri est. Temperatura autem superficiei tantummodo 3.000 gradus Kelvianos metitur. E maxima parte lucem ultrarubram radiat. Ea stella etiam variabilis est cuius luminositas inter 50 dies ac 6 annos variat. Altera stella classis spectralis G5 est. Systema iam parvo telescopio in stellas disiunctas dividi potest. Tum stella altera aranciorubre altera viride splendet. 

72 Herculis propior stella lutea (sicut Sol noster) est, quae modo 46,93 sla a nobis distat.

 Stella Magnitudo Magnitudoabsoluta Intervallum(sla) Classis spectralis Cornephoros (β Her)  2,78  -0,50  148  G8 III ζ Her  2,81  2,64  35  F9 IV Sarin (δ Her)  3,12  1,21  79  A3 IVv SB π Her  3,16  -2,10  367  K3 IIvar μ Her  3,42  3,80  27  G5 IV Ras Algethi (α1/2 Her)  3,48  -1,87  382  M5 IIvar + G5 η Her  3,48  0,80  112  G8 III-IV χ Her  3,70  2,70  52  F9 V γ Her  3,74  -0,15  195  9 III ι Her  3,82  -2,09  496  B3 V SB ο Her  3,84  -1,30  347  B9.5 V 109 Her  3,85  0,87  128  K2 III θ Her  3,86  -2,70  670  K1 IIvar τ Her  3,91  -1,01  315  B5 IV ε Her  3,92  0,43  163  A0 V ρ Her  4,15  -1,30  402  B9.5 III 110 Her  4,19  2,79  62  F6 V σ Her  4,20  -0,63  302  B9 Vvar φ Her  4,23  0,00  229  B9 MNp... 95 Her  4,26  -1,54  471  G5 111 Her  4,34  2,07  93  A5 III 102 Her  4,37  -3,98  1524  B2 IV Maasym (λ Her)  4,41  -0,85  367  K3 IIIvar ν Her  4,41  -2,53  796  F2 II Cuiam (ω Her)  4,57  0,28  235  B9 p Cr 113 Her  4,57  -1,30  486  G4 III+... χ Her  4,60  3,60  52  F9 V 69 Her  4,64  0,96  178  A2 V 93 Her  4,67  -1,85  656  K0 II-III υ Her  4,72  -0,59  376  B9 III 68 Her  4,80  -2,32  865  B1.5 Vp 52 Her  4,82  1,17  175  A2 p... 30 Her  4,83  -0,39  361  M6 III:var 29 Her  4,84  -0,10  317  K4 III 42 Her  4,86  -0,45  376  M2.5 III 60 Her  4,89  1,67  144  A4 IV 106 Her  4,92  -0,66  426  M1 III 104 Her  4,96  -1,37  602  M3 III 98 Her  4,96  -1,42  615  M3 IIIa+... HR 6337  4,97  -0,52  409  M3 III Mirfac (κ Her)  5,00  -0,38  388  G8 III HR 6791  5,00  -0,23  363  G8 III... HR 6452  5,01  -0,80  473  M2 III 51 Her  5,03  -1,80  759  K2 II-III 99 Her  5,05  4,08  51  F7 V HR 6388  5,07  0,42  278  K3 III 87 Her  5,09  1,10  205  K2 III 101 Her  5,10  0,13  321  A8 III 5 Her  5,10  0,22  308  G8 III 70 Her  5,13  -0,63  463  A2 V 107 Her  5,12  0,48  277  A7 V 43 Her  5,15  -0,01  351  K5 III 90 Her  5,17  -0,07  364  K3 III 45 Her  5,22  -0,53  460  B9 p (Cr) HR 6885  5,25  -0,38  436  K3 III 96 Her  5,25  -2,24  1029  B3 IV 59 Her  5,27  0,49  295  A3 IV 105 Her  5,30  -2,67  1279  K4 II SB 53 Her  5,34  2,95  98  F0 V 54 Her  5,35  0,17  355  K4 III 2 Her  5,35  -1,07  626  M3 III 82 Her  5,35  0,33  329  K1 III HR 6455  5,36  -0,58  503  A3 III 72 Her  5,38  4,59  47  G0 V HR 6287  5,39  0,93  255  G8 III HR 6377  5,41  1,75  176  A5 m HR 6882  5,41  -1,17  677  K5 III 112 Her  5,43  -0,31  459  B9 p... 9 Her  5,46  -0,11  425  K5 III 89 Her  5,47  -4,49  3198  F2 Ia var HR 6091  5,48  3,34  87  F3 IV-V 47 Her  5,48  1,67  189  A3 m HR 6793  5,49  1,46  208  K2 III

N. b. : Numeri excerpti sunt e mensionibus satellitis Hipparcos nominatae Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.

 Nebulae 

M13 illustrissimus cumulus stellarum globosus caeli borealis esse dicitur. Circiter 25.000 spatia lucis annuae remotus 300.000 stellas habere putatur. Telescopio facile eum invenies, nam in linea inter η et ζ Herculi in tertia parte superiore situs est.

Etiam cumulus stellarum globosus M92 libentur spectatur. Circiter 30.000 spatia lucis annuae remota est.

NGC6210 nebula planetaria est 3.000 sla remota. 

 Notae 

Bibliographia
Bakrich, Michael E. 1995. The Cambridge Guide to the Constellations. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521449219.
Heifetz, Milton D., et Wil Tirion. 2004., A Walk through the Heavens: A Guide to Stars and Constellations and their Legends. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521544157.
Rey, H. A. 1997. The Stars: A New Way To See Them. Editio augmentata. Bostoniae: Houghton Mifflin, Boston. ISBN 0395248302.
Ridpath, Ian, et Wil Tirion. 2007. Stars and Planets Guide. Londinii: Collins. ISBN 9780007251209. Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 9780691135564.

 Nexus externi 
 "Hercules" apud Chris Dolan, The Constellations and their Stars
 "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes