V

(Allen 1978: 114. [] appellate  [] vel  [] subs.) est vicesima littera alphabeti Latini, inter Romanos antiquos, ac prima secundave et vicesima littera alphabetorum posteriorum. 

 De pronuntiatione 
In Latinitate antiqua grandibus tantum litteris scriptum est. Itaque in verbis Latinis pronuntiandis <V> significabat 
 brevem vocalem posteriorem altam rotundatam [u], sicut <DOMVS> [domus] in nominativo singulari domus; 
 longam vocalem posteriorem altam rotundatam [u:], sicut <DOMVS> [domu:s] in genetivo singulari aut in nominativo accusativove plurali domus;
 semivocalem posteriorem [w], sicut <VOS> [wo:s], <LAVAT> [lawat], <AVRIS> [awris], etc.Nigidius Figulus apud Gell. 10.4.4; Allen 1988: 41.

Distinctiones illae phoneticae, quamquam a grammaticis notae, scriptura non fiebant, antequam saeculo XV <u> littera ("ve vocalis") ante <v> litteram in ordinem alphabeticum addita est.

 Sigla usitata 
 Ⅴ (num.) = 5, quinque
 V, v {abbrev} = valeo, venerabilis, versus, vester, vide, vinum, vir, vivens, vivus, vixit, volo, votum.

 U
 W

 Notae 

 Bibliographia 
 Allen, W. S. 1978. Vox Latina. A Guide to the Pronuntiation of Classical Latin, secunda editio. Cantabrigiae: Cambridge University Press
 Cappelli, Adriano. 1929. Dizionario di Abbreviature Latine ed Italiane. Mediolani: Ulrico Hoepli.

 Nexus externi 
 Michael Everson, The Alphabets of Europe.


Categoria:Abbreviationes
Categoria:Litterae abecedarii Latini
Categoria:Numeri Romani