Adiectivum

Adiectivum , rectius nomen adiectivum, (vel verbum adiectivum apud linguam Iaponicam) est nomen quod alteri nomini adiungi potest, unde ipsum vocabulum ductum esse videtur. Cum autem per se ponitur, pro nomine substantivo accipitur. Itaque in lingua Latina adiectivum non est propria pars orationis, sicut in lingua Anglica, sed modus tantum nominis in oratione usurpandi.

 Classis Latine 
Duo sunt genera adiectivorum: ea quae in -us, -a, -um exeunt et ea quorum genetivus in -is terminatur.

 Proprietates adiectivorum latinorum 
 Genera 
Adiectiva tribus generibus indui possunt, nomina vero non item;
e.g. bonus, bona, bonum ≠ nomen, quod neutrius tantum generis est.

 Gradus adiectivorum 
In lingua Latina adiectiva suffixis augentur ut res inter se comparentur, vel ut summus gradus exprimatur.
e.g. suavis → suavior, suavissimus.

 Congruentia casuum 
Adiectiva Latina cum nominibus quibus adiunguntur casu, genere numeroque congruunt.
e.g. bonas mulieres

 Adiectiva sola 
In lingua Latina, cum adiectiva sola usurpantur, casus ipse sensum indicat.
 Vidi bona = Vidi divitias
 Vidi bonos = Vidi probos homines

 Exemplum 
 Adiectivum: insignis (m.), insignis (f.), insigne (n.)

Categoria:Ars grammatica