Aegina (insula)

Aegīna (-ae, f. / -orum n.) (Graece: ) est insula et praecipua eius urbs in Sinu Saronico in Graecia. Hoc nomen ei primum imposuisse dicitur Aeacus, primus insulae rex, a matre sua Aegina.
 Historia 
Nomen a nympha Aegina duxisse dicebatur  quam Zeus praegnantem in insula deserta occultavit ubi Aeacum peperit cuius precibus motus pater deum hominumque populum ex ipsa terra ei genuisse narrabatur. Et Aeacus et eius proles, Aeacidae dicti, cultu heroico in insula honorabanturHerodotus, Urania 64.

Sexto saeculo exeunte et quinto saeculo a.C.n. ineunte maxime floruit civitas Aegina tum cum numero navium ipsas Athenas superabatErato 89, unde diuturnum certamen et rivalitas inter eas orta estHerodotus, Terpsichore 80-89; Erato 49-50 et 85-92.. Secundum HerodotumUrania 91-93. pugna Salaminia (480 a.C.n.) fortissime omnium Graecorum pugnaverunt Aeginetae, secundo loco tantum Athenienses. Anno 457 a.C.n. Athenienses victores insulam subegerunt et anno 431 incolas accusatos quod bellum movissentThucydides I.67ː querebantur enim occulte apud Peloponnesios quod autonomiam spreto foefere amisissent. Cf Plutarchus, Pericles 5.8 et 34.2. expulerunt qui in Peloponnesum fugerunt apud LacedaemoniosThucydides II.27 et IV.56-57.. Victis Athenis anno 404 a.C.n. Aegineti patriam et libertatem quidem recuperaruntPlutarchus, Lysander, 16., ad pristinam potentiam et prosperitatem numquam pervenerunt. Aegineti Atheniensibus tanto fastidio fuere ut Pericles dixerit Aeginam ut lippitudinem Piraei de medio tollendam esseAristoteles, Ars Rhetorica 1411a(III.10.7). Plutarchus, Vita Periclis 8.

Aegina est sedes archiepiscopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

 Incolae notabiles 
 Paulus Aegineta

 Fontes 
Herodotus Erato 49-50 et 85-92
Pausanias libro tertio Descriptionis Graeciae 29.2-30.4
  VIII.6.16
Thucydides, libro primo De bello Peloponnesiaco 67 et 105 necnon libro secundo 27

 Notae 

 Colona

!
Categoria:Demi Graeciae