Pindarus

Pindarus (Graece Πίνδαρος) fuit poeta lyricus Graecus. Patre Thebanus, ex aristocratica familia Boeotica ortus, novissimus et clarissimus inter novem lyricos habetur. Carmina quae supersunt e Pindari opere principes tyrannosque laudant pro gentis virtute victoriaque ludorum.

Multos per annos in Sicilia habitabat, praecipue Syracusis et Agrigenti, apud tyrannos Hieronem atque Theronem. Ibi poëtas cognovit Simonidem et Bacchylidem, in litteris aemulos. Pindarus, mores maiorum celebrans, par heroibus celebratis, etsi tyrannis sive regibus, suis versis fiebat. Sic poeta iuvenes instruebat haec exempla referens.

Opera copiosa a Pindaro composita, a philologis Alexandrinis in libros septemdecim collecta, quorum libri quattuor Epiniciorum nobis integri supersunt, una cum fragmentis aliorum:

 Epinicia sive athletarum laudes
 Olympia carmina 14 de victoribus ludorum Olympiorum
 Pythia carmina 12 de victoribus ludorum Pythiorum
 Nemea carmina 11 de victoribus ludorum Nemeorum
 Isthmia carmina 8 de victoribus ludorum Isthmiorum
 Hymni
 Paeanes
 Dithyrambi
 Prosodia sive pompae
 Parthenia sive carmina virginum
 Hyporchemata sive saltationes
 Encomia sive laudes
 Threni sive lamenta

 Pindara

 Bibliographia 
 Editiones operum
 Augustus Boeckhius, ed., : Pindari opera quae supersunt. Lipsiae: Weigel, 1811-1821  vol. 1: textus Graecus vol. 2 pars 1: scholia Graeca vol. 2 pars 2: versio Latina, commentarius Latinus

 Eruditio
 Augustus Boeckhius, De metris Pindari libri III, quibus praecepta artis metricae et musices Graecorum docentur, cum notis criticis in Pindari carmina.

!
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Scriptores Graeci antiqui