Abecedarium Glagoliticum

Abecedarium Glagoliticum est antiquissimum abecedarium Slavicum. 

Ex opinione praevalenti, alphabetum illud a Cyrillo et Methodio anno 855 aut annis 862–863 creatum est pro traductione Bibliorum Sacrorum et aliorum textuum Christianorum in linguam Slavicam. Nomen huius abecedarii a Slavico antiquo *golgolъ (i.e., verbum) originem ducit. Alphabetum Glagoliticum non fuit late divulgatum, fere ubique ab abecedario Cyrillico gradatim extrusum est. Longo tempore in Croatia et Dalmatia exsistebat.

Significatio, quantitas, et consequentio litterarum abecedarii Glagolitici prope coincidunt illas alphabeti Cyrillici, sed forma illarum alia est.

Ⰰ, ⰰaz/a/Ⰱ, ⰱbuki/b/Ⰲ, ⰲvedi/v/Ⰳ, ⰳglagoli/ɡ/Ⰴ, ⰴdobro/d/Ⰵ, ⰵiest’/ɛ/, /jɛ/Ⰶ, ⰶživete/ʓ/Ⰷ, ⰷdzelo/d͡ʑ/Ⰸ, ⰸzemlia/z/Ⰺ, ⰺ / Ⰹ, ⰹiže/i/Ⰻ, ⰻi/i/Ⰼ, ⰼgerv’/ɟ/Ⰽ, ⰽkako/k/Ⰾ, ⰾliudi/l/, /ʎ/Ⰿ, ⰿmyslete/m/Ⱀ, ⱀnaš/n/, /ɲ/Ⱁ, ⱁon/ɔ/Ⱂ, ⱂpokoi/p/Ⱃ, ⱃrtsi/r/, /rʲ/Ⱄ, ⱄslovo/s/Ⱅ, ⱅtverdo/t/Ⱆ, ⱆuk/u/Ⱇ, ⱇfert/f/Ⱈ, ⱈcher/x/Ⱉ, ⱉot/o/Ⱌ, ⱌtsi/t͡ɕ/Ⱍ, ⱍčerv’/t͡ʆ/Ⱎ, ⱎša/ʆ/Ⱋ, ⱋšta/ʆtʲ/Ⱏ, ⱏier/ɘ̯/ⰟⰊ, ⱏⰺiery/ɨ/Ⱐ, ⱐier’/ɪ̯/ Ⱑ, ⱑiat’/jæ/, /æ/Ⱖ, ⱖio/jɔ/Ⱓ ⱓiu/ju/Ⱔ, ⱔius minor/ɛ̃/Ⱗ, ⱗius minoriotatus/jɛ̃/Ⱘ, ⱘius maior/ɔ̃/Ⱙ, ⱙius maioriotatus/jɔ̃/Ⱚ, ⱚfita/θ/	Ⱛ, ⱛižitsa/i/

G