Anaximander

Anaximander (Graece ; c. 610 – c. 546) fuit philosophus praesocraticus, aetate medius inter tres veterrimos philosophos naturales sive physicos Milesios: Thaletis fuit auditor, ab Anaximene autem discipulo auditus est. 

 Vita 
Anaximander, Praxiadis filius, Mileti natus est tertio Olympiadis alterius et quadragesimae anno, id est anno 610 a.C.n.Hippolytus, Refutatio omnium haeresium 1.5. Dum vivebat, multis in rebus erat occupatus. Quietam vitam contemnens coloniam ad oram Ponti Euxini deduxit Apolloniam. Etiam geographicam tabulam fertur adumbravisse totum mundum describentem, qua animos et Eratosthenis et Hecataei incitavit.De studiis cartographicis Anaximandri accurate disserit Marcel Conche in praefatione (p. 43 47) editionis suae. Accepimus etiam Anaximandrum gnomonem seu indicem solarii Lacedaemone introduxisse.Suda s.v. ; Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 2.1.1. Lacedaemoniis traditur etiam terrae motum praedixisse.De hac re Cicero, De divinatione 1.50.112: ab Anaximandro physico moniti Lacedaemonii sunt ut urbem et tecta linquerent armatique in agro excubarent, quod terrae motus instaret, tum cum et urbs tota corruit et monte Taygeto extrema montis quasi puppis avulsa est. 

Anaximander de multis rebus disseruit et praecepit. Negavit Thaletem recte de aqua docuisse, sed dixit hominem piscium modo a mari ortum esse. Ipse infinitatem quamdam posuit, quam apiron () appellabat.De doctrina Anaximandri v. infra. Anaximenem habuit discipulum, fortasse etiam Pythagoram. Primus prosa oratione de natura disseruit. Suda Anaximandrum cum alios tum hos scripsisse libros commemorat: 
  sive De natura
  sive Circuitus terrae
  sive De inerrantibus stellis
  sive Globus. 

Diem supremum obiit anno fere 546.Dicit enim Apollodorus grammaticus in Chronicis Anaximandrum altero Olympiadis LVIII anno (id est anno 547/6) annos 64 complevisse et paulo post mortuum esse (Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 2.1.2)

 Doctrina 
Anaximander infinitatem verbis non describi potens omnium principium  esse existimabat, quam "apiron" (ἄπειρον) nominabat ("(...)infinitatem naturae dixit esse, e qua omnia gignerentur." (Cicero, Libri Academici priores)). Ea ex infinitate cetera elementa genita esse opinabatur.

 Notae 

 Bibliographia 

 Editiones 
 Anaximandre, Fragments et témoignages. Texte grec, traduction, introduction & commentaire par Marcel Conche. Paris : Presses universitaires de France, 1991. (Collection Épiméthée.)
 Diels, H. & Kranz, W. (1974) Die Fragmente der Vorsokratiker, I #12. Berlin : Weidmann. (Editio sexta reimpressa.)

 Studia 
 Kahn, Ch. H. (1960) Anaximander and the origins of Greek cosmology. New York : Columbia University Press.
 Seligman P. (1962) The apeiron of Anaximander. A study in the origin and function of metaphysical ideas. University of London : Athlone Press. 

 Nexus externi 

Internet Encyclopedia of Philosophy — Anaximander

Categoria:Astronomi
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Geographi Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Nati 610 a.C.n.
Categoria:Mortui 546 a.C.n.
Categoria:Philosophi Graeci