Divinum Officium

Officium Divinum, quod post actam Concilii Vaticani Secundi restitutionem Liturgia Horarum appellatur, est oratio publica et communis totius Ecclesiae Catholicae. In monasteriis et Opus Dei dicitur. Saecularis clerus Officii Divini laudes et vesperas orat.

Officium Divinum etiam in Ecclesiis Orthodoxis, Orientalibus, Anglicanis et apud quosdam Protestantes colitur. Libri, qui textus Officii Divini complectuntur, Horarium sive Liber horarum (Catholice), Horologion (Orthodoxe) et Book of Common Prayer (Liber precum communitatis, Anglicane) appellantur. Etiam pristinum nomen Breviarium adhuc in usu est. 

 Historia 
Ecclesia antiqua usum Iudaicum ter in die communiter precandi continuavit; ut Iudaei et Christiani psalmos recitabant, praeterea hymnos canebant. Doctrina Duodecim Apostolorum saeculi secundi, ut Pater noster ter in die precetur, commendat (8,3). Traditio Apostolica saeculi tertii orationes hora surgendi, tum horis tertia, sexta et nona, ante somnum, media nocte et sub galli cantu testatur (35–36). Ita ecclesia his verbis Novi Testamenti respondebat:  Sine intermissione orate (1 Thess 5,17); Septies in die laudem dixi tibi (Ps 118,164); media nocte surgebam ad confitendum tibi (Ps 118,62).   

Maximi momenti ad Officium Divinum formandum erant monasteria et communitates sacerdotum, quae circa ecclesias cathedrales congregabantur. Regula Benedicti, quam Benedictus de Nursia circa annum 529 conscripsit, formam Officii Divini in futurum destinavit, quod regula ab anno 800 in regno Francorum omnibus monasteriis praescripta est.

 Principia restitutionis Officii Divini 

Universi Christi fideles, vi baptismatis, non modo ius, verum etiam officium habent diligenter participandi actiones liturgicas, ut ipsa liturgiae natura postulat. Quare Concilium Vaticanum Secundum quaedam statuit principia, quibus et liturgiae naturae et iuri officioque fidelium consuleretur:

 Ut Laudibus matutinis et Vesperis, ut par est, primus locus tribueretur, quoniam ex more recepto pro totius officii cardinibus semper habitae sunt;

 Ut completorium conclusionem diei aptius significaret;

 Ut hora illa, quae matutinum dicebatur, qualibet diei hora recitari posset nec non psalmis paucioribus lectionibusque longioribus constaret;

 Ut horae minores, quae dicuntur tertia, sexta et nona, in choro servarentur, sed extra chorum una ex illis, aptiore diei tempore recitanda, seligi posset.

Patrum mentes illuc ducebantur, ut quaedam vitia radiciter amputarentur. Illo tempore non pauci sacerdotes integrum totius diei, aliquando et totius mensis, officium aut eadem hora aut eodem die recitabant.

Ideo restitutio Officii Divini magni fecit veritatem horarum servandam, et simul subvenit sacerdotibus illis, quibus cura pastoralis incumbebat. Monachis autem et monialibus centum quinquaginta psalmorum recitatio servata est.

 Libri Liturgiae Horarum 

Liturgia Horarum quattuor constat libris: Liber primus temporis Adventus et Nativitatis officia continet; Liber secundus officia Quadragesimae et Temporis Paschalis; tertius autem et quartus temporis per annum sunt.

Libri Liturgiae Horarum, ut fidem alant et precem ornent, constant ex psalmis, quibus hymni, antiphonae, excerpta Sacrae Scripturae et scripta Patrum vel aliorum scriptorum adduntur. Centum quinquaginta psalmi vero, quibus componitur Liturgia Horarum, non simul recitantur, sed per quattuor hebdomadas distribuuntur in septem horas, quae canonicae dicuntur.

 Horae canonicae 

Ut supra demonstratum est, septem sunt horae canonicae:

 Officium lectionis, quod locum tenet antiqui Matutini, potest qualibet diei aut noctis hora recitari.

 Laudes Matutinae dicuntur summo mane aut hora prima.

 Tertia, Sexta et Nona dicuntur iisdem horis, quarum secumferunt nomina.

 Vespera dicitur ad horam undecimam.

 Completorium noctu recitatur.

 Libri Officii Divini Ecclesiae Catholicae Romanae 

 OFFICIUM DIVINUM, ex Decreto Sacrosancti Oecumenici Concilii Vaticani II instauratum, auctoritate Pauli PP. VI promulgatum, LITURGIA HORARUM, iuxta Ritum Romanum, editio typica altera, Libreria Editrice Vaticana, anno MM.
 CONCILIUM VATICANUM II, Sessio III, Constitutio de Sacra Liturgia "Sacrossanctum Concilium", 4 decembris anno 1963.

 Bibliographia 
Aquinata Böckmann: Liturgie nach der RB. In: Erbe und Auftrag 77 (2001), p. 478–489.
Angelus Albert Häußling: Tagzeitenliturgie in Geschichte und Gegenwart. Historische und theologische Studien (= Liturgiewissenschaftliche Quellen und Forschungen, vol. 100), ed. a Martin Klöckener. Aschendorff Verlag, Münster 2012, ISBN 978-3-402-11263-2.

 Nexus externi 
Divinum Officium (variis formis linguisque)

Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Liturgia