Tantalus

Tantalus (Graece ) in mythologia Graeca est clarus vir est, qui traditur filius Iovis (Graece ) regis deorum et Pluti nymphae atque rex Sipyli fuisse nec non genitor liberorum trium, nominibus Pelops, Nioba vel Niobe, et Brotea.

 Fabulae 
In fabulis accusatur furti nectaris et ambrosiae deorum; Pelopem filium quoque dilacerasse atque deis immortalibus in convivio carnem eius adposuisse dicitur. Quam ob rem Iuppiter eum claro aeternoque supplicio punivit: is catenis vinctus in palude Stygia mergitur; sunt super eum multi rami cum malis, sed quandocumque ad ramos vel aquam procurrit, rami surgebant et aqua se recipiebatOdyssea XI.582sqq. Seneca, Thyestes 149-75 et  Agamemnon 19-21.. Alii ingens saxum instabiliter suspensum capiti impendere narrabantPindarus, Ol. I.57. Plato, Cratylus 395d-e..

 De Tantali convivio. 
Zeus/Iuppiter Tantalum filium hospitio et amicitia sua dignatus erat. Ille vero, superbia amens factus, cum deos ad cenam invitasset, eis filium Pelopem in membra caesum, postquam  aeneo caccabo incoxerat, in convivio adposuit. Cupiebat scire num fraudem dei detecturi essent. Omnes autem animadvertere et carne horrentes abstinuerunt, praeter Demetera/Cererem, quae, maerore raptae filiae occupante animum, laevum umerum Pelopis comedit. Dii puerum miserati membra rursus conglutinaverunt et Pelopi vitam reddiderunt : in vicem non iam exstantis partis, eburneum umerumHoc eburneum os Elide olim ostendebatur (Plinius Maior XXVIII.34), sed aetate Pausaniae non iam exstabat (Descriptio Graeciae V.13.4-6). De reliquis Pelopis ossibus in quadam arca Olympiae servatis vide Pausaniam VI.22.1 collocaverunt. Ac iusserunt Tantalum aeternas et crudeles poenas in Tartaro dare.

 Fontes 
Apllodori Bibliotheca III, 5, 6 
Diodorus Siculus,  Bibliotheca historica IV, 74 
 Euripides, Orestes 4-11 et 982-7.
 Hyginus mythographus, Fabulae 82.
Odyssea XI.582sqq.
Ovidius,  Metamorphoses  VI, 145-312
Plato, Cratylus 395d-e.
 Seneca, Thyestes 1-175.

Tantalum
2102 Tantalus

 Nexus externi 
Vicimedia communia plura habent quae ad Tantalum pertinent
Tantali poena apud Odysseum. (Francogallice)
 De Tantalo in Harper's Dictionary of Classical Antiquities (1898).
La lignée de Tantale (Francogallice).
Categoria:Mythologia Graeca
Wilhelm Vollmer: "Tantalus" - apud: Wörterbuch der Mythologie, Stutgardiae 1874, p. 423 
Beniamin Hederich: "Tantalus" - apud: Gründliches mythologisches Lexikon. Lipsiae 1770, col. 2281-2285
Mario Erasmo, "Enticing Tantalus in Seneca's Thyestes", Materiali e discussioni per l'analisi dei testi classici, 2006ː 185-198
M. J. O'Brien, "Tantalus in Euripides' Orestes", Rheinisches Museum für Philologie, Neue Folge, 1988ː 30-45
Ruth Scodel, "Tantalus and Anaxagoras", Harvard Studies in Classical Philology, 1984ː 13-24

 Notae