Canis Minor (constellatio)

Gemini
 Hydra
 Monoceros

Canis MinorIta apud situm IAU (vide nexus externos) est constellatio, in mythologia Romana alter Orionis canis reputata. Hoc sidus est una ex 88 sideribus hodiernis, parva constellatio septentrionalis hemisphaerii. Iam saeculo II aderat in indice 48 siderum creatorum a Ptolemaeo. Dicitur canem sequentem Orionem formare.

 Propria 
Canis minor est parva constellatio praecipue duarum stellarum: Procyonis (α Canis Minoris, magnitudinis apparentis 0.40) et Gomeisae (β Canis Minoris, 2.89). Duodecim aliae constellationis stellae, quae oculo nudo possunt videri, quartam magnitudinem non antecedunt.

 Stellae 

 Procyon (α Canis Minoris) 

Procyon (α Canis Minoris), splendidissima stella constellationis, est septima stella splendidissima caeli nocturni. Proximitate valet: distat 11.40 spatia lucis annuae ab nostro Sole; est etiam tertia decima stella proxima. Procyon est subgigas flava e classe spectrali F5 IV-V, prope 7iens lucidior quam Sol. Est etiam stella binaria.

 Aliae stellae 
Secunda constellationis stella est Gomeisa (β Canis Minoris), cuius  nomen venit ex expressione Arabica quae significat 'quod plangit'. Distat 170 spatia lucis annuae, et magnitudine apparenti 2.89 lucet; est stella caerula-candida quae in ipsa vertit.

γ Canis Minoris est binaria spectroscopica. 14 Canis Minoris est stella triplex.

U Canis Minoris est variabilis generis Mirae. Magnitudo inter 7.3 et 11.0 intra spatium 338 dierum variat.

 Tabula principalis 
 Stella  Magnitudo  Magnitudo absoluta  Intervallum(sla)  Classis spectralis Procyon (α CMi)  0,40  2.68  11  F5 IV-V Gomeisa (β CMi)  2,89  -0.70  170  B8 Ve γ CMi  4,33  -1.10  398  K3- III Fe-0.5 HR 3145  4,39  -0.13  261  K2 III 6 CMi  4,55  -1.63  560  K1+ III Ba0.4 ε CMi  4,99  -2.42  988  G6.5 IIb ζ CMi  5,12  -0.43  420  B8 II η CMi  5,22  0.06  352  F0 III δ1 CMi  5,24  -1.67  788  F0 III 11 CMi  5,25  0.34  312  A1 Vnn 14 CMi  5,30  0.75  265  K0 III HR 2729  5,36  -1.45  750  K2 II 1 CMi  5,37  0.43  317  A5 IV

Numeri veniunt ex datis quae satelles Hipparcos metitur Hipparchos catalogue: query form apud archive.ast.cam.ac.uk.

 Nebulae 
Cum haec constellatio parva sit, habet nullam rem caeli profundi magnitudine 10 inferiori. Designari possunt galaxiae NGC 2350 et NGC 2538, magnitudine superiori quam 14.

 Historia 
Stella Procyon sic a antiquis Graecis appellata est nam oriebatur ante Sirium, lucidissimam maioris Canis stellam, sed constellatio tempore Romanorum antiquorum solum fuit imago minoris canis venationis Orionis.

 Notae 

 Nexus externi 
 "Canis Minor" apud Chris Dolan, The Constellations and their Stars
 "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes