Tokium

TokiumVilborg, Ebbe, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda (Holmiae: Norstedts Akademiska Förlag, 2009).Tokium apud Nuntios Latinos audiatur.Nomen adiectivum "Tokiensis"; confer . (Iaponice 東京, Tōkyō 'caput orientale'), Metropolis Tokiensis (Iaponice 東京都 Tōkyō-to) rite appellatum, est urbs, caput Iaponiae de facto,Rectio civitatis Tokium nulla lege caput rite designavit. et maxima praefectura Iaponiae.Cui administrator (Iaponice 知事) praefectus est. Praefectura, ad caput Sinus Tokiensis iacens, pars Kantō regionis in media ora Pacifica Honsuae, principalis Iaponiae insulae, est. Tokium est politicum oeconomicumque imperii pars intima, sedesque Imperatoris Iaponiae et rectionis nationalis. Anno 2021, praefecturae sunt 13 960 236 incolae. Maior Regio Tokiensis est maxime crebra regio metropolita in orbe terrarum, plus 37 468 milliones habitatorum anno 2018 continens.The World's cities in 2018

Urbs, olim vicus piscandi tantum nomine Iendum"Postquam Cubus Meaco Iendum reuertit, &c."  (江戸 Edo 'aestuarium'), locus politicus magni momenti anno 1603 facta est, cum sedes sioganatus Tokugavensis designaretur. Cui regioni ante medium saeculi duodevicensimi, uni eo tempore ex creberrimis orbis terrarum regionibus urbanis, erant plus millio incolarum. Post sioganatum finitum anno 1868, caput imperiale, Meaci olim situm, ad Iendum translatum est, locum recens Tocium nominatum. Urbs a magno terraemotu Kantoensi anni 1923, iterum a bombis secundo bello mundano saeviente vastata est. Urbs annis 1950 rapide refici crescique coepit, ut miraculum oeconomicum Iaponiense (ut appellabatur) denique duceret. Ex anno 1943, Rectio Metropolita Tociensis viginti tris praefecturae regiones precipuas (olim Urbes Tocienses appellatas), varia oppida commeatorum et suburbia in parte occidente, ac duas insularum catenas externas administrat.

Geographia
Municipia

Adachi
Akiruno
Akishima
Aogashima
Arakawa
Bunkyō
Chiyoda
Chōfu
Chūō
Edogawa
Fuchū
Fussa
Hachijō
Hachiōji
Hamura
Higashi-Kurume
Higashi-Murayama
Higashi-Yamato
Hino
Hinode
Hinohara
Inagi
Itabashi
Katsushika
Kita
Kiyose
Kodaira
Koganei
Kokubunji
Komae
Kōtō
Kōzushima
Kunitachi
Machida
Meguro
Mikurajima
Minato
Mitaka
Miyake
Mizuho
Musashi-Murayama
Musashino
Nakano
Nerima
Niijima
Nishi-Tōkyō
Ōgasawara
Ōkutama
Ōme
Ōshima
Ōta
Setagaya
Shibuya
Shinagawa
Shinjuku
Suginami
Sumida
Tachikawa
Taitō
Tama
Toshima
Toshima

Universitates
 Universitas Keiō
 Universitas Nihonensis
 Universitas Sedis Sapientiae
 Universitas Tokiensis
 Universitas Tokiensis studiorum linguarum peregrinarum
 Universitas Vasedensis

Res oeconomicae
Hic maxima bursa Iaponiensis est.

Societates notabiles

 NHK
 TV Tokyo
 TV Asahi
 TBS
 NTV
 Fuji TV

Clima
Urbi Tokio clima est subtropicum humidum per enumerationem Köppen–Geiger, aestatibus calidis humidisque, hieme mitiori atque interdum frigidiori; temperatura aëris media mense Ianuario 5° atque mense Augusto 26.5°, minima inter 1° et 23°, maxima inter 9.5° et 31°, sed minima extrema usque hodie nota −9.2°, maxima extrema 39.5°; pluviis mense Decembri ad 51 mm tantum, mense Septembri 210 mm, anno toto non minus quam 1 529 mm, nivibus mensibus Ianuario cum Februario ad 10 mm elevatis, pluvio diurnali omnino maximo 270.5 mm die 9 Octobris 2004; diebus pluviosis per annum totum fere 114 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 52 centesimas (mense Ianuario) et 75 centesimas (mense Iulio) reperta, horis solis fulgentis per annum totum 1877 relatis.

 Aeroportus Internationalis Tokiensis
 Arbor Caelestis Tokiensis
 Bibliotheca Diaetae Nationalis
 Disney Tokiensis
 Historia Iaponiae
 Meidi
 Olympia aestiva 1964
 Palatium Imperiale Tokiense
 Portus Tokiensis
 Statio Tokiensis
 Urbs Aquaria Odaiba
 Viridarium Fusianum
 Yasukuni
 498 Tokio

Notae

Bibliographia
 Allinson, Gary D. 1979. Suburban Tokyo: A Comparative Study in Politics and Social Change. Berkeleiae: University of California Press. ISBN 0520037685.
 Bestor, Theodore. 1989. Neighborhood Tokyo. Textus apud Questiam.
 Bestor, Theodore. 2004. Tsukiji: The Fish Market at the Center of the World. Textus apud Questiam.
 Fiévé, Nicolas, et Paul Waley. 2003. Japanese Capitals in Historical Perspective: Place, Power and Memory in Kyoto, Edo and Tokyo. Londinii: RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-7007-1409-4.
 Fowler, Edward. 1996. San’ya Blues: Laboring Life in Contemporary Tokyo. ISBN 0-8014-8570-3.
 Friedman, Mildred, ed. 1986. Tokyo, Form and Spirit.
 Hurst, Daniel. 2019. "'This is not a "what if" story': Tokyo braces for the earthquake of a century". The Guardian. 12 Iunii 2019.
 Jinnai, Hidenobu. 1995. Tokyo: A Spatial Anthropology.
 McClain, James, John M, Merriman and Kaoru Ugawa. Edo and Paris: Urban Life and the State in the Early Modern Era. Ithacae: Cornell University Press, 1994. ISBN 978-0-8014-2987-3.
 Naito, Akira, et Kazuo Hozumi. 2003. Edo, the City that Became Tokyo: An Illustrated History. Tocii: Kodansha International. ISBN 4-7700-2757-5.
 Nussbaum, Louis-Frédéric, et Käthe Roth. 2005. Japan encyclopedia. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5.
 Reynolds, Jonathan M. 1996. "Japan's Imperial Diet Building: Debate over Construction of a National Identity." Art Journal 55 (3): 38 sqq.
 Sassen, Saskia. 1991. The Global City: New York, London, Tokyo.
 Sorensen, A. 2000. Land Readjustment and Metropolitan Growth: An Examination of Suburban Land Development and Urban Sprawl in the Tokyo Metropolitan Area.
 Sorensen, Andre. 2002. The Making of Urban Japan: Cities and Planning from Edo to the Twenty First Century. Londinii: RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-415-22651-6.
 Van Mead, Nick. 2019. "Unbuilt Tokyo: 'depthscrapers' and a million-person pyramid." The Guardian, 11 Iunii 2019.
 Waley, Paul. 1984. Tokyo Now and Then: An Explorer's Guide.
 Waley, Paul. 2007. "Tokyo-as-world-city: Reassessing the Role of Capital and the State in Urban Restructuring". Urban Studies 44 (8): 1465–90.

Nexus externi

 Situs interretialis Tocii proprius. 
 Situs interretialis Tocii proprius. 

Categoria:Capita
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum