Coma Berenices

"Coma Berenices" fuit narratio poëtica a Callimacho anno fere 243 a.C.n. conscripta de coma reginae Berenices, Ptolemaei III uxoris. Regina enim comam dicavit ad felicem reditum mariti post expeditionem Syriacam; quo redito, comam in templo Veneris depositam et statim deperditam in caelo se repperisse praetendit astronomus Conon Samius. Appellationem asterismi Comae Berenices ille primus dedit. 

 Textus Graecus 
Textus narrationis Graecus originalis, versibus elegiacis a Callimacho scriptus et in serie carminum mythologicorum deperdita Aetia incorporatus, partim e fragmentis reconstituitur.

 Versio Latina 
Catullus versionem Latinam huius narrationis saeculo I a.C.n. composuit, quae in serie carminum Catullanorum numerum 66 habet. Incipit Omnia qui magni dispexit lumina mundi.


 Recensiones posteriores 
Alexander Pope saturam huius narrationis Anglice scripsit in carmine suo The Rape of the Lock ("De Comae Raptu").

 Bibliographia 
 Nino Marinone, Berenice: da Callimaco a Catullo. Bononiae, 1997

 Nexus externi 
 Versio Catullana
 Versio Catullana cum translationibus variis
 Satura Alexandri Pope cum commentario

Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Litterae Latine versae
Categoria:Aegypti scripta
Categoria:Scripta saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Scripta saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Callimachus
Categoria:Gaius Valerius Catullus