Physica particularum elementarium

Physica particularum elementarium est scientiae physicae disciplina quae minimas materiae particulas atque interactiones relativisticas inter eas describit. Haec disciplina etiam physica energiae magnae appellatur propterea quod particulae energias permagnas in multis experimentis potiuntur cum eae fere usque ad velocitatem lucis acceleratorio particularum accelerentur.

 Theoria canonica 
Theoria canonica (Anglice Standard Model) omnes particulas elementares quas noscimus accurate describit. Omnes particulae ex particulis elementaribus oriuntur, sed non omnes particulae minimae sunt elementariae. Notum est, exempli gratia, proton particulam elementarem non esse sed ex quarcis  ortam esse. Theoria canonica solum particulas elementares directe describit, quae in binas species distribuuntur:

 Bosones sunt elementares particulae quae vires fundamentales inter alias particulas mediuntur:
 8 Gluones quae mediatores virium fortium sunt.
 3 Bosones debiles (W+, W-, Z0) quae mediatores virium debilium sunt.
 1 photon qui mediator virium electromagneticarum est.

 Fermiones sunt complures elementares particulae insequenti tabula ostensae, quae fundamentalium virium mediatores non sunt: 
 leptones qui onus coloris non habent.
 quarca quae onus coloris habent.

 Species Fermionis Nomen Symbolum Onus electricum Onus debile Onus coloris Massa Leptones electron e- -1 -1/2 0 0,511 MeV/c2 myon  -1 -1/2 0 105,6 MeV/c2 tauon  -1 -1/2 0 1,784 GeV/c2 electronis neutrinum  0 +1/2 0 < 50 eV/c2 myonis neutrinum  0 +1/2 0 < 0,5 MeV/c2 tauonis neutrinum  0 +1/2 0 < 70 MeV/c2 Quarcia sursum u +2/3 +1/2 R/V/C ~5 MeV/c2 lepor c +2/3 +1/2 R/V/C ~1.5 GeV/c2 apex t +2/3 +1/2 R/V/C >30 GeV/c2 deorsum d -1/3 -1/2 R/V/C ~10 MeV/c2 mirum s -1/3 -1/2 R/V/C ~100 MeV/c2 fundus b -1/3 -1/2 R/V/C ~4,7 GeV/c2 * - Particulae huius indicis onus debile (Anglice: weak charge) tantum habent si sinistrae sint; antiparticulae si dexterae.

Quamquam boson Higgsianus (cuius nomen Petri Higgs physici Britannici honoris causa fictum est) nondum inventus est, theoria canonica eam maxime requirit, quia sine ipsa particulae elementares massam non haberent. Nam mense Iulio 2012 haec particula inventa sunt. Ergo, firmiter Higgs esse creditur. In summa, theoria canonica suadet sexaginta unam particulas esse, ut facile videtur: sex leptones, sex antileptones, 18 = 6 x 3 quarca, 18 = 6 x 3 antiquarca (unumquodque quarcum tres colores dissimiles habere potest, qui sunt: ruber (R), viridis (V), caeruleus (C)), octo gluones, tres bosones debiles, unum photon, unus boson Higgsianus.

Omnes particulae aut boson aut fermion sunt, quod ex volubilitate (Anglice spin) pendet: particula volubilitate numero integro boson est, volubilitate numero semi-integro autem fermion. Secundum theoriam canonicam, omnia quarcia leptonesque (volubilitate = 1/2) sunt fermiones, dum ceteri, et Higgs et particulae vires mediantes, (volubilitate = 0) sunt bosones.

Theoria canonica postulat tres vires esse praeter vim gravitatis, quae sunt: electromagnetica, debilis, et fortis. Insequente tabula magnitudines harum virium ostenduntur. Quamquam theoria canonica vim gravitatis non describit, difficultas non est seria propter quam debilis gravitatis vis (vide in tabula quam parva est gravitatis magnitudo relativa!). Quam ob rem, nulla experimenta usque hodie vim gravitatis inter particulas elementares detegerunt, ideoque effectus gravitatis neglegere possumus.

 Vis Magnitudo Theoria Mediator Fortis 101 Chromodynamica (QCD) gluon Electromagnetica 10-2 Electrodynamica (QED) photon Debilis 10-13 Glashow-Weinberg-Salam (GWS)  Gravitatis 10-42 Relativitas generalis graviton

 Theoria supersymmetrica 
In physica particularum elementarium, supersymmetria est opinabilis mechanismus quo bosones et fermiones inter se commutentur. Secundum supersymmetriam omnis particula parem supersodalem habet, i.e. cuique fermioni unicus boson sodalis exsistit, et vice versa. 

Rationes ut in supersymmetria fides habeant sunt multae: quia, cum supersymmetria, correctiones difficiles quadraticas omnino non habentur, propter "cancellationem" inter diagrammata Feynmaniana particularum bosonium aut fermionium in gyris habentium. Hoc modo supersymmetria solvit quod saepe nominatur difficultas hierarchiae. Qua propter, quamquam usque hodie experimenta quibus supersymmetriam veram esse monstretur non habita sunt; attamen physici magnae energiae, ut exemplum quod cum experimentis comparetur haberi possint, Minimum Supersymmetricum Exemplar Canonicum (siglum Anglicum: MSSM) creaverunt.  

Quamquam theoria supersymmetrica multas quaestiones theoreticas solvere conatur; notum autem est ipsam multas quaestiones generales expedire, exempli gratia: Suntne particulae supersodales? Mathematice sequitur: omnis particula parem supersodalem habet, quorum volubilitates magnitudine 1/2 differt. Inde creditur, exempli gratia, electronem habere sodalem supersymmetricum (sive supersodalem) selectron, quod autem nondum inventum est.

Magnum particularum acceleratrum hodie Genavae conficitur, LHC vocatum, cuius primum propositum est particulas supersodales et bosones Higgsianos arduis experimentis invenire. Die quidem 10 Septembris 2008, experimentum initum est. Boson Higgsianus vocatur ab aliquibus particula Dei.

Nexus interni

 Acoplanaritas
 CERN
 Generatio (physica particularum)
 Hadron
 Imber particularum
 Onus electricum
 Particularum acceleratrum
 Particula elementaris
 Supersymmetria
 Theoria camporum quanticorum
 Theoria Chordarum

 Nexus externi 
 Magnum Particularum Acceleratorium Europae, apud www.cern.ch (Anglice).
 Particularum proprietates (massa, onus, turbo, etc), apud pdg.lbl.gov (Anglice).
 Particle Adventure, apud particleadventure.org (Anglice).

!