Socrates

Sōcratēs (Graece: ), philosophus Graecus, natus circa 469 a.C.n. prope Athenas, filius sculptoris et obstetricis, mortuus 399 a.C.n., magister Platonis.

 De vita et sapientia 
Socrates, vir sapientissimus et doctissimus, vixit Athenis, ubi bonus civis, miles fortisPlato, Apologia Socratis 28e., philosophus admirabilis, fuit omnium virtutum exemplar. Dicere solebat se nihil nisi hoc unum scire, quod nihil sciret, quod in  Apologia sua Plato  his verbis in ore magistri ponebat, 

"[...] ὅτι τούτου μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἐγὼ σοφώτερός εἰμι:", dixisse, "κινδυνεύει μὲν γὰρ ἡμῶν οὐδέτερος οὐδὲν καλὸν κἀγαθὸν εἰδέναι, ἀλλ᾽ οὗτος μὲν οἴεταί τι εἰδέναι οὐκ εἰδώς, ἐγὼ δέ, ὥσπερ οὖν οὐκ οἶδα, οὐδὲ οἴομαι: ἔοικα γοῦν τούτου γε σμικρῷ τινι αὐτῷ τούτῳ σοφώτερος εἶναι, ὅτι ἃ μὴ οἶδα οὐδὲ οἴομαι εἰδέναι."Plat. Apol. 21δ. Quae Marsilius Ficinus vertit: 
Ego profecto sum hoc homine sapientior. apparet enim neuter nostrum pulchrum bonumque aliquid nosse: sed hoc interest, quod hic quidem cum sciat nihil, scire se aliquid opinatur; ego vero, quemadmodum nescio, ita nescire me puto. Videor ergo in hac tantula re hoc homine sapientior esse, quod, quae ignoro, neque scire me arbitror.

Attamen iuvenes et viri libentissime eum audiebant et sequebantur. Ipse eos, familiariter alloquens, rogabat quid esset verum, quid rectum, quid pulchrum. Idem integritate morum et sanctitate vitae quotidianae doctrinam suam confirmabat, sed apud Athenienses invidia saepius fuit comes virtutis. Inimici Socratem maledictis infamaverunt, et populus, natura suspicax et credulus, philosophum odio persecutus est. Socrates accusatus est ab Anyto et Meleto impietatis adversus Deos patrios, et corruptelae iuventutis. Causam ipse suam ante tribunal egit virili oratione. Iudices eum interrogaverunt quam poenam existimaret se meruisse. "Hoc unum," respondit, "merui, ut mihi victus quotidianus in Prytaneo publice praeberetur."

 Socrates capitis condemnatus 
Iudices iratos non puduit capitis condemnare hominem innocentissimum. Audita sententia, unus e discipulis Socratem amplexus exclamavit: "Ergone iniuste morieris?"—"An tu," respondit, "iuste malles?" Eandem animi magnitudinem ostendit exspectans mortem in carcere. Ibi dies triginta remansit priusquam biberit cicutam. Cum facile posset educi e custodia, fugere noluit. Hortantibus amicis ut se iniquae damnationi subtraheret, respondit patriae legibus esse parendum. Supremo vitae die discipulos flentes consolatus est, eorum animos erexit, praecepta sapientiae revocans, sed nullus temperare potuit a lacrimis, ne servus quidem publicus, cui venenum ei afferendum esset. Socrates mortiferum poculum impavidus hausit, exclamavitque: "Di, fortunate mihi hoc supremum iter." Deinde, lectulo iacens, cum crura et artus frigere sensit, conversus ad Critonem, discipulorum carissimum: "Debemus," inquit, "Aesculapio gallum; memento votum solvere."

Nulla scripta Socrates reliquit, sed discipulos, quorum clarissimi memorantur Plato et Xenophon, ambo operibus suis nobiles: prior fuit Aristotelis magister, posterior non minus egregius dux exstitit, quam ingeniosus scriptor.

 De posteritate 
Vita et iudicium morsque eum apud posteros usque ad memoriam nostram prototypum fecerunt philosophi qui opiniones aequalium in dubium semper revocat nec umquam veritatem quaerere desinit. Iam antiquitus non tantum Plato et Academici sed etiam CyniciPrince, Susan. 2005. "Socrates, Antisthenes, and the Cynics." In A Companion to Socrates, Blackwell. et StoiciEpictetes, Dissertationes II.2 et II.5.18-20 necnon II.12.5-16, III.7.34 et alibi passim. Cf A. A. Long, "Epictetus as a socratic mentor", Proceedings of the Cambridge Philological Society, 2000: 79-98. In quo Epictetus magistrum suum Musonium Rufum sequebatur. et alii hereditatem Socratis sibi vindicabant.

Notae

 Plura legere si cupis 
 François Chamoux,	"L'homme Socrate",  in L'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres et l'Académie des Beaux-Arts face au message de la Grèce ancienne, 1996ː  55-70
 Guy Donnay, "Le parcours intellectuel de Socrate", L'Antiquité Classique, 2009ː 39-61
 Louis André Dorion,	L'autre Socrate : études sur les écrits socratiques de Xénophon, Les Belles Lettres, 2013 Recensio critica Altera recensio critica
Cécile Inglessis-Margellos,	"Socrate et son double", Revue des Études Grecques, 1994ː 85-106
 Gérard Lambin, "Socrate et le divin", Bulletin de l'Association Guillaumue Budé, 2019ː 55-72
 Lorraine Smith Pangle, Virtue is knowledge : the moral foundations of Socratic political philosophy, The University of Chicago press, 2014 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
George Rudebusch, "Les trois vies philosophiques de Socrate", Philosophie antique, 2020ː 49-74
Léo Strauss, "Le problème de Socrate", Archives de Philosophie, 2007ː 289-306
 Jean Trouillard,	"Le problème de Socrate selon deux ouvrages récents", Revue Philosophique de Louvain, 1954ː 279-288

 Apologia Socratis
 Elenchus
 Die Fragmente der Vorsokratiker
 5450 Sokrates

 Nexus externi 

 Platonis Apologia Socratis interprete Astio

Categoria:Convivium (Plato)
Categoria:Morte damnati
Categoria:Ontologi
Categoria:Philosophi amoris
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Personae Platonis
!