Urbanus I

Urbanus (natus ex Urbe; mortuus 230), sanctus ab ecclesia dictus, fuit Romae episcopus. ab anno 222 usque ad annum 230. Venit ad mare anno in quo Heliogabalus occideretur, Alexandro Severo imperatore regnante. 

 Vita 
Urbanus episcopus Romae electus est anno 222, post Calixtum Primo, mortuo iacto per fenestram in seditione in Christianos. Septimus decimus papa habetur in indice paparum Ecclesiae Catholicae Romanae.

Quiete autem confert cum  imperio Romano. Novus enim princeps, Severus Alexander benignus erat in Christianos. At tamen, querela cum Hippolyto adhuc ecclesiam Catholicam contaminat et perdurat usque ad Pontianum, pontificem maximum sequentem. 

Decrevit ut vasa sacra essent argentea, et viginti quinque pateras hoc metallo benedexit parochiis Romae. Iussit ut dona stipesque  ecclesiae data solum pauperibus cultuque divino usae essent.

 Sancti sui temporis 
Eusebius in historia sua eum notat et nominatur in inscriptione in Coemeterio Callisti, sed pauca nota sunt de eius vita. Breviarium Ecclesiae Catholicae de eius multis conversis loquitur, inter quos sunt Valerianus, maritus  Sanctae Caeciliae,fraterque Tiburtii, et profert eum pati martyrium et sepultum esse in Coemetario Paetextati.

 Cultus 
Urbanus in Germania dicitur patronus vindemiarum: ecclesia autem et principes saepius intervenerunt in medio aevo ne haec devotio modum excederet.Populus orabat eum in tempestatibus et contra dolores artuum et ebrietatem. Sanctus Urbanus est patronus, in aliquibus locis, e.g. urbis Mosae Traiecti, archidioecesis Toletanae, dioecesis Trecensis, et archidioecesis Valentinae. 

Dies feriae est 25 Maii.

 Nexus externi 
 Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
  Liber pontificalis
 Decretum de communi Vita et Oblationibus Fidelium

Categoria:Martyres
Categoria:Papae
Categoria:Sancti