Liturgia

LiturgiaAxters, S. (1937). Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch. Antwerpen: Geloofsverdediging. (a Graeco λειτουργία 'opus publicum') in religione Christiana est cultus publicus deo datus. Plene in ecclesiis Catholica Romana, Anglica, et orientalibus praestatur, quasi omnes Christiani liturgiam aliam habent, etiam qui se dicunt aliturgos esse.

Liturgia adhibetur ad Deum laudandum populumque sanctificandum. Accepta est traditio antiquorum sed saepe aptata necessitatibus hodiernis. Omnes liturgiae in duas partes dividi possunt: Liturgiae sacramentales ac liturgiae non sacramentales. Sacramentales liturgiae sunt modo in quibus officiuntur septem sacramenta. Praesertim inter haec est Missa sacra in oriente vocata Divina Liturgia, qua passio Domini repraesentatur, eiusque praesentia vera est facta. Inter liturgias non sacramentales praesertim numeraturt liturgia horarum, qua a primordiis temporibus Christianis tempus sanctificatur.

 Elementa liturgiarum 
Liturgiae officiuntur per ritus et preces, id est verba, actiones corporis, lecturas sacrae scripturae, et gesta sacra, cum elementis sacris in loco sacro. Semper sequuntur ritus qui formam dant liturgiae. Ita liturgia non est expressio volunatis singulorum, sed unitatis corporis Christi, per totam orbem diffusi.  

 Varietas liturgiarum 
Liturgiae distinguuntur non tantum functione, sed etiam moribus locorum. Generaliter denotantur ritibus, qui indicant unitatem variarum liturgiarum secundum consuetudinem loci vel ecclesiae, sicut ritus Romanus, ritus Byzantinus, ritus Mosarabicus.

Amictus
Candelabrum
Ecphonesis
Epigonatium
Lingua sacra
Pater noster
Pluviale
Preces
Requiem
Sollemnitas
Vasa sacra

 Notae 

 Nexus externus 
Constitutio Sacrosanctum Concilium de sacra liturgia  cui Concilium Vaticanum Secundum assensus est   

!